نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
قله علم کوه از سیاه سنگ ها نويسنده: نیما - سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله علم کوه 4850، از مسیر سیاه سنگ ها

 تاریخ اجرای برنامه: چهارشنبه و پنجشنبه، 13و14 مرداد 95

موقعیت جغرافیایی قله: استان مازندران، جاده چالوس، شهر کلاردشت

مسافت و مدت زمان صعود:

روز اول:
ارتفاع مبدا صعود: قرارگاه ونداربن، 2200 متر، ساعت 14.30
7.2 کیلومتر، 5.5 ساعت تا پناهگاه سرچال 3700 ، ساعت 20 (با گام متوسط)

روز دوم:
6.3 کیلومتر، 8 ساعت تا قله ، ساعت 6 تا 14 (با گام نسبتا کند)
جمع دو روز: 13.5 کیلومتر، 13.5 ساعت

فرود:
4 ساعت از قله تا پناهگاه سرچال (2 نفر ، با گام نسبتا تند)
(دو نفر از مسیر حصارچال برگشتند)
4 ساعت از سرچال تا قرارگاه ونداربن (شبانه با گام نسبتا کند)

نفرات شرکت کننده: 6 نفر - تیم قله: 4 نفر
نیما اسماعیلی (سرپرست)، رضا نورکامی (راهنما)، رضا حبیبی، حمید محسنی + ایمان حسینی، محمد شکوفکی

 

 

 

+ دانلود فایل GPS علم کوه از مسیر سیاه سنگ ها

-----------------------------------------------------------------

راهنمای صعود به علم کوه از مسیر سیاه سنگ ها:

روز اول:

1-       از کلاردشت تا قرارگاه ونداربن (2200 متر) را با ماشین سواری خودتان طی کرده و ماشین را در حیاط قرارگاه پارک کنید. یک کارت شناسایی تحویل داده و نام خود (گروه) و مقصد را در قرارگاه ثبت کرده و راهی می شوید.

2-       از کنار قرارگاه جاده خاکی را از سمت راست رودخانه ادامه می دهید تا حدود نیم ساعت بعد به انتهای جاده و گوسفندسرای بریر برسید که در سمت چپ رودخانه قرار دارد. از پل رد شده و مسیر را از سمت چپ رودخانه ادامه می دهید تا یک ربع بعد به محل طلاقی دو رودخانه و پل بعدی برسید. از پل رد می شوید. در اینجا پاکوب دوراهی و حتی چند راهی می شود که شما باید پاکوب به سمت بالا و چپ را ادامه دهید.

3-       پاکوب اصلی را ادامه می دهید تا جایی که قله سیاه کمان (کوه سیاه هرمی شکل) در دور دست و در انتهای دره دیده می شود. پاکوب اصلی شما را تا پای سیاه کمان می برد و در بالای آخرین بلندی، پناهگاه سرچال نمایان می شود. از اینجا تا پناهگاه حدود 15 دقیقه دیگر راه دارید. در کل از قرارگاه ونداربن تا پناهگاه سرچال  (3700 متر) 5 تا 6 ساعت راه است.

روز دوم:

1-       بخشی از وسایل را در پناهگاه گذاشته و صبح زود با کوله سبک راه بیفتید. از پناهگاه سرچال، پاکوب را در جهت جنوب غرب (به سمت تخت سلیمان و علم کوه) در پیش می گیرید. حدود 15 دقیقه بعد وارد منطقه سنگلاخی (زمین پوشیده از سنگهای بزرگ) شده و در اینجا مسیر سنگ چین ها را در امتدا پاکوب ادامه دهید تا وارد دره و مسیر علم چال شوید. از پناهگاه تا علم چال حدود 2 ساعت راه است. علم چال زیر دیواره شمالی علم کوه است که در تمام طول سال پوشیده از برف و یخ است. کوهی که روبرویتان قرار دارد، سمت چپ آن سیاه سنگ و سمت راست آن قله علم کوه است. دیواره در زیر قله و گرده آلمان ها در منتهی الیه سمت راست دیده می شود. از علم چال به چپ پیچیده و وارد شیب تند مسیر شن اسکی شوید. در سمت چپ شن اسکی پاکوب زیگزاگی وجود دارد که سعی کنید آنرا پیدا کرده و وارد آن شوید. شیب تند را طی کنید تا به روی یال سیاه سنگ در ارتفاع 4430 متر برسید (گردنه سیاه سنگ). از پناهگاه تا روی یال سیاه سنگ حدود 3 ساعت طول می کشد. از اینجا به بعد باید وارد مسیر سیاه سنگ ها شوید که دست به سنگ دارد و کمی فنی و خطرناک است. اگر کوهنورد کم تجربه، کم توان و یا ضعیف روی سنگها در گروه دارید، بهتر است که از همین نقطه به سمت پناهگاه برگردد.

2-       خب از اینجا به بعد اصل داستان مسیر یعنی سیاه سنگ ها شروع می شود. باید وارد مسیر سنگ ها شده و تا قله بروید و سپس ارتفاع کم کنید. مسیر از جلوی سیاه سنگ ها است. از روی گردنه به راست پیچیده و وارد مسیر سیاه سنگ ها شوید. در مسیر سیاه سنگ ها، حدود نیم ساعت ابتدای مسیر پاکوب و سنگ چین دارد. باید سیم بکسل را دیده و خود را به آن برسانید. حدود یک ساعت، تا نزدیکی های قله، مسیر را با سیم بکسل ادامه می دهید. از قله سیاه سنگ (4620 متر) باید سرازیر شده و خود را به جانپناه نارنجی رنگ سیاه سنگ (4560 متر) برسانید. در کل از گردنه سیاه سنگ تا جانپناه حدود 2 ساعت است که بیشتر مسیر درگیری با سنگ دارد.

3-       از جانپناه یک پاکوب کمرنگ به سمت بالا و قله فرعی می رود که شما به آن کاری ندارید. پاکوب اصلی به سمت پایین می رود. شما باید در مسیر پاکوب اصلی ارتفاع کم کنید و سپس ارتفاع زیاد کنید تا حدود 1 ساعت دیگر به پاکوب اصلی در مسیر حصارچال برسید. این بخش از مسیر (جانپناه تا پاکوب حصارچال) شن اسکی و سنگلاخی و پرشیب است و بعضا بدون پاکوب است که حرکت در آن کمی با کندی صورت می گیرد اما مسیر کم و بیش سنگ چین شده و با دنبال کردن سنگ چین ها می توانید مسیر درست را به سمت بالا پیدا کنید.

4-       با رسیدن به مسیر حصارچال حدود نیم ساعت دیگر تا قله راه در پیش دارید که پاکوب و هموار است. به راست پیچیده و مسیر قله را در پیش بگیرید. در کل از پناهگاه سرچال تا قله برای یک گروه با گام متوسط حدود 7 ساعت زمان لازم است. صعود به دومین قله بلند ایران، "علم کوه باشکوه" گوارای وجودتان باد.

 

فرود:

در کل تایم فرود را حدود 2/3 تایم صعود در نظر بگیرد. 5 ساعت برای فرود از قله تا سرچال. و 3.5 ساعت از سرچال تا ونداربن.

 

نکته: در شرایط خاص مثل خراب شدن هوا و یا خستگی و عدم توان برای بازگشت از مسیر سیاه سنگ ها، حتما از مسیر حصارچال برگردید. 4 ساعته به تنگ گلو رسیده و از آنجا با نیسان و یا جیپ که کوهنوردان را جابجا می کنند می توانید خود را به قرارگاه ونداربن برسانید. از ونداربن می توانید با قاطر هماهنگ کنید که وسایل شما را از پناهگاه سرچال به پایین بیاورد.

 

منابع آب در مسیر:

1-       قرارگاه ونداربن

2-       سنگ کشتی (2 ساعت از قرارگاه)

3-       چشمه جلوی سیاه کمان (4.5 ساعت)

4-       چشمه پناهگاه سرچال (5.5 ساعت)

     نکته1:  در کل از قرارگاه ونداربن تا پناهگاه سرچال به دلیل نزدیکی چشمه ها، حداکثر یک لیتر آب همراه داشته باشید کافی است.

    نکته2: از پناهگاه سرچال تا قله علم کوه چشمه آب وجود ندارد. 2 تا 3 لیتر آب برای حدود 12 ساعت (رفت و برگشت) بردارید (+ میوه و آبمیوه)

 

آنتن دهی مسیر:

قرارگاه ونداربن آنتن همراه اول دارد. از قرارگاه تا پناهگاه سرچال بخش هایی از مسیر آنتن دارد. پناهگاه سرچال آنتن دارد و حتی اینترنت هم کم و بیش دارد. اما ظاهرا زمان هایی قطع شده و آنتن ندارد! (روز دوم که به قرارگاه برگشتیم آنتن نداشت!) از پناهگاه سرچال به بعد از جمله منطقه علم چال آنتن ندارد. نزدیک قله و روی قله آنتن پر بود اما تماس برقرار نمی شد! طبق گزارش های سایر گروهها، به نظر می رسد که روی قله و یا زیر یال مرجیکش بعضا امکان تماس وجود داشته باشد.

----------------------------------------------------------

نکات مفید:

1- تلفن قرارگاه ونداربن: 52627244-011

2- قرارگاه ونداربن نوساز و مجهز بوده، دارای امکانات کامل اعم از آب و برق و سالن غذاخوری و آشپزخانه با گاز و امکانات پخت و پز و خوابگاه و ... است. ساعت کار قرارگاه ونداربن تا 11 شب است. 11 شب به بعد درها بسته شده و خاموشی زده می شود.

3- ورودی هر نفر 1500 تومان، و پارک ماشین شبی 10 هزار تومان است. افامت هر نفر در قرارگاه شبی 10 هزار تومان (هر اتاق 50 ه.ت) (نرخ اقاقمت و اتاق مربوط به قرارگاه رودبارک است که بنظرم با ونداربن یکی باشید).

4- کرایه قاطر ونداربن به سرچال: 105 ه.ت ، سرچال به علم چال: 105 ه.ت ، کرایه قاطر روزانه: 150 ه.ت ، کرایه مسیر برگشت نیز همین مقدار است.

5- پناهگاه سرچال دارای چهار اتاق است که طبق شمارش ما چهار اتاق جمعا گنجایش حدود 90 نفر را روی تخت دارد. در صورت لزوم در هر اتاق چند نفر هم می توانند روی زمین بخوابند. با این حال در ایام تعطیل و آخر هفته ها ظرفیت پناهگاه پر شده و کوهنوردان در بیرون پناهگاه چادر برپا می کنند. یکی از اتاق های بالا دارای روشنایی (چراغ برق) است که ظاهرا با سیستم خورشیدی کار می کند و البته من متوجه نشدم که آیا این روشنایی همیشگی هست یا مثل آنتن موبایلش بیگر و نگیر دارد! ضمن اینکه انرژی برق فقط برای روشنایی بوده و پناهگاه دارای پریز برق برای شارژ موبایل نمی باشد.

-----------------------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

قله علم کوه از حصارچال، 14و15 شهریور 92

---------------------------------------------------------------------

 تصاویر بیشتر در ادامه مطلب

گزارش در حال تکمیل

========================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله خلنو از تیغه های ژاندارک نويسنده: نیما - سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله خلنو 4375، از تیغه های ژاندارک

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.05.08

موقعیت جغرافیایی: تهران، فشم، روستای لالون
ارتفاع مبدا صعود: 2530 متر (انتهای روستای لالون)
ارتفاع قله: 4375 متر (خلنو بزرگ)
مسافت پیموده شده تا قله: 10.2 کیلومتر
کل مسافت پیموده شده: 19.2 کیلومتر
مدت زمان صعود: 7.5 ساعت (6:30 تا 14:00)
کل زمان برنامه: 12.5 ساعت (6:30 تا 19:00)

(تایم صبحانه: 1 ساعت ، ناهار: 1 ساعت)

نفرات شرکت کننده: (2 نفر)
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی

 

 

+ دانلود فایل GPS قله خلنو

----------------------------------------------

زمان بندی برنامه:

حرکت از تهران: 4:30 صبح
استارت پیاده روی، 2530 متر: 6:20
چشمه تلخ آب 3050: 7:50 (صبحانه 1 ساعت)
آبشار 3300: 9:15
گردنه ورزاب 3950: 10:50 (استراحت 20 دقیقه)
قله برج 4320: 12:15
خلنو کوچک 4330: 13:30
خلنو بزرگ 4375: 14:00 (توقف روی قله  10 دقیقه)
ناهار و استراحت زیر قله: 14:30 تا 15:30
گردنه ورزاب: 16:00
لالون و پایان برنامه: 18:50

------------------------------------------------------------

توپوگرافی قله:

قله خلنو بزرگ، بلندترین نقطه خط الراس‌های به هم پیوسته ای است که گران‌کوه خلنو را تشکیل میدهند. این گران‌کوه از جنوب به رودخانه جاجرود از شمال به رودخانه نور از غرب به رودخانه کرج و از شرق به رودخانه لار محدود می شود. پس از قله دماوند قله خلنو (همراه با قله آزادکوه) بلندترین کوه بین جاده هراز و جاده چالوس می باشد. (منبع)

کدام بلندتر است خلنو یا آزادکوه؟

منابع و نقشه های مختلف ارتفاع های مختلف و بعضن متناقضی را برای این دو قله ذکر نموده اند. برخی منابع خلنو را بلندتر و برخی نیز آزاد کوه را مرتفع ترین قله البرز مرکزی! گفته اند. نقشه توپوگرافی من ارتفاع 4390 متر برای آزاد کوه و ارتفاع 4381 متر را برای خلنو بزرگ نشان میدهد.

البته این "بلندترین قله البرز مرکزی" که برخی عنوان می کنند به نظر می رسد که طبق تقسیم بندی علمی رشته کوه البرز، صحت نداشته باشد چرا که معتبرترین تقسیم بندی، از فیروزکوه در سمت شرق تا منطقه الموت در غرب را جزو البرز مرکزی می داند که این رشته کوه ها از شمال به جنوب در حدفاصل کرانه دریای خزر تا قزوین و تهران را محصور شده اند. طبق این تقسیم بندی، قله های دماوند 5670، علم کوه 4850 و تمام قله های بالای 4 هزار متر منطقه تخت سلیمان شامل البرز مرکزی می شوند که به عبارتی دماوند بلندترین قله البرز مرکزی خواهد بود.

البته تقسیم بندی های غیر رسمی دیگری نیز برای البرز وجود دارد که شاید طبق آن تقسیم بندی ها خلنو و ازادکوه را بلندترین ها در البرز مرکزی نام برده اند!

-----------------------------------------------------

راهنمای صعود به قله خلنو:

1-       پیاده روی را از بالای روستای لالون (2500 متر) شروع کرده، از تنگه لالون، چشمه تلخ آب، آبشار لالون (ارتفاع 3300 متر) رد شده تا به گردنه ورزاب در ارتفاع 3950 متر برسید. از شروع حرکت تا روی گردنه، مسیر مشخص بوده و پاکوب دارد که حدود 4 ساعت طول می کشد.

2-       از گردنه ورزاب برای صعود به قله خلنو دو راه پیش رو دارید: (تصویر ش1 ضمیمه)

الف) از طریق پاکوب کاسه. یعنی پاکوبی که در جهت شمال به سمت پایین رفته و سپس ارتفاع گرفته و به قله خلنو می رسد. این مسیر هموار، بدون خطر و کوتاه تر می باشد.

ب) از طریق قله برج و تیغه های ژاندارک. برای این مسیر باید از روی گردنه در جهت غرب ارتفاع گرفته و خود را به پای قله برج (4320 متر) برسانید. از آنجا در جهت شمال و از مسیر تیغه های ژاندارک ابتدا قله خلنو کوچک (4330 متر) را صعود نموده تا در نهایت به خلنو بزرگ برسید.

 3-       از روی گردنه ورزاب در جهت غرب قله برج را صعود نموده و در جهت شمال مسیر تیغه های ژاندارک را در پیش می گیرید. (از گردنه تا قله برج حدود یک ساعت). از قله برج تا قله خلنو بزرگ حدود 2 ساعت راه است که کمتر از یک ساعت آن از تیغه های ژاندارک می گذرد.

4-       مسیر عبور، از روی تیغه ها تقریبا مشخص است و مشکل خاصی ندارد تا جایی که به انتهای تیغه ها یعنی بلندترین نقطه آن می رسید که سخت ترین قسمت آن است. در اینجا دو راه پیش رو دارید: (تصویر ش2 ضمیمه)

الف) عبور از بالای تیغه ها، که در این قسمت شاید مجبور شوید بخشی از مسیر را به اصطلاح با خرسواری یا شترسواری (حالت نشسته) عبور کنید. مسیر نرمال و آسان تر همین مسیر است.

ب) عبور از پایین و سمت راست تیغه ها، که در این مسیر باید از سمت راست کمی ارتفاع کم کرده و تیغه ها را دور زده و خود را به پشت آن برسانید. جمعا حدود 50 متر که حدود 15 دقیقه زمان می برد. پیدا کردن جای پا و گیره روی سنگ ها در این مسیر دشوار بوده و خطر آن از مسیر بالا بیشتر است. البته سختی آن بستگی به نحوه عبور و راه گرفتن شما روی سنگ ها دارد. در هر حال پیشنهاد میکنم که از مسیر بالا حرکت کنید.

من هر دو باری که از تیغه ها رد شدم از این مسیر پایین بوده اما دفعه دوم دیدیم که پشت سر ما یک گروه (در ظاهر آماتورتر از ما) به راحتی و خیلی سریع تر از بالای تیغه ها عبور کردند!

 5-       پس از پشت سر گذاشتن تیغه ها، مسیر تا خلنو بزرگ هموار است فقط کمی فراز و نشیب دارد. حدود یک ربع بعد به بالای خلنو کوچک می رسید و از خلنو کوچک تا خلنو بزرگ حدود نیم ساعت راه در پیش دارید.

در مجموع صعود تابستانی به قله خلنو از روستای لالون 7 تا 8 ساعت با گام متوسط زمان می برد.

 

فرود:

برای فرود سه مسیر پاکوب پیش رو دارید که هر سه آنها در پایین (کاسه) به هم ملحق شده و در نهایت شما را به گردنه ورزاب می رسانند. دو پاکوب که مستقیما از قله سرازیر می شوند شن اسکی داشته و برای فرود مناسب تر هستند (البته به شرط داشتن زانوهای سالم!)

 

نکته مهم: تیغه های ژاندارک یکی از مسیرهای فنی و پرخطر است که عبور از آن نیاز به مهارت و تسلط بر روی سنگ دارد. البته در عین حال بنظرم هر کوهنوردی که مدتی کوهنوردی کرده و تسلط نسبی در مسیرهای ناهموار و روی سنگ داشته باشد قادر به عبور از تیغه ها خواهد بود. اما توصیه می شود که کوهنوردان مبتدی و کسانی که روی سنگ ضعف دارند خلنو را از پاکوب پایین (مسیر کاسه) صعود نمایند.

 نکته2: قله خلنو، هم به صورت یک روزه و هم به صورت دو روزه (1.5 روزه) قابل صعود است. پیشنهاد می شود که قله دو روزه صعود شده و در محل آبشار یا روی گردنه ورزاب شب مانی داشته باشید.

 

چشمه های مسیر:

1-       چشمه کوچک بین راه (حدود یک ساعت از شروع حرکت)
2-       چشمه محل تلخ آب (جلوی چشمه تلخ آب)
3-       چشمه بالای آبشار (به فاصله حدود 50 متر بالاتر از آبشار)
4-       چشمه پایین گردنه (حدود 1 ساعت مانده به گردنه)

نکته: از شروع حرکت تا آخرین چشمه مسیر، به دلیل نزدیک بودن چشمه ها، اگر یک بطری نیم لیتری آب همراه داشته باشید کافی است اما برای باقی مسیر آب به اندازه کافی بردارید چون چشمه ای در مسیر وجود ندارد مگر آب برفچال ها در صورت جوشاندن در مواقع ضروری.

 

آنتن دهی مسیر:

؟

 

آدرس روستای لالون و دسترسی به نقطه استارت:

از طریق جاده فشم خود را به میدان فشم رسانده و در میدان فشم به راست بپیچید. پس از طی حدود 10 کیلومتر (بعد از پل زایگان) به تابلوی روستای لالان در سمت چپ جاده می رسید. از اینجا تا روستا 3 کیلومتر و تا نقطه شروع 1.5 کیلومتر دیگر جاده خاکی در پیش دارید.

به روستا که رسیدید از جلوی مسجد فاطمه زهرا به چپ پیچیده و جاده آسفالت را از سمت راست رودخانه ادامه دهید. مسیر اصلی را ادامه دهید تا به جاده خاکی برسید. جاده خاکی را نیز ادامه دهید تا به پل برسید. با چرخش به چپ از روی پل عبور کنید. حدود 200 متر بالاتر، در سمت راست، به اولین کوچه می رسید (کوچه ای که دو طرف آن دیوار سنگی دارد). این کوچه به تنگه لالون راه داشته و نقطه شروع مسیر است.

محل پارک خودرو: اطراف کوچه جا برای پارک ماشین دارد اما روزهای جمعه در مسیر برگشت با شلوغی و ترافیک گردشگران مواجه می شوید. بهترین مکان برای پارک ماشین، در جاده خاکی، حدود 200 متر مانده به پل، جنب یک مغازه متروکه است که در سمت راست جاده قرار دارد.

--------------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

قله برج - قله خلنو کوچک، مهرماه 1390

قله برج، 25 تیر 1394

--------------------------------------------------------------

 تصاویر بیشتر در ادامه مطلب

گزارش در حال تکمیل

=========================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
آبگرم لاریجان نويسنده: نیما - سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩٥

گزارش ارسالی برای مجله "پیام بهمن" شماره 146 - شهریور 95

------------------------------------

جاذبه‌های گردشگری استان مازندران

 رینه لاریجان؛

شهر چشمه‌های آب گرم

 

مردادماه 1395 ضمن سفر به روستای خنک و رؤیایی فیلبند بر فراز ابرها و یک شب اقامت در آن، برنامه بازدید از آبگرم رینه را نیز در سفر خود گنجانده و در مسیر برگشت از جاده هراز وارد  فرعی رینه شدیم. رینه در این فصل نسبتاً خشک است اما به خاطر ارتفاع بالایش خنک بوده و در کنار جاذبه آب گرم  می‌تواند یک گزینه خوب سفر در هر فصلی برای تهرانی‌ها باشد. سفر به رینه را بیشتر در فصول سرد سال ازجمله پاییز و زمستان توصیه می‌کنم اما استفاده از آبگرم رینه در تابستان نیز خالی از لطف نیست. خصوصاً با توجه به نزدیکی نسبی با تهران و امکان بازدید از سایر جاذبه‌های جاده هراز که می‌تواند درمجموع سفر خاطره‌انگیزی را برای شما رقم بزند.

***

آبگرم رینه در نزدیکی شهر رینه لاریجان واقع در استان مازندران و شهرستان آمل از جاذبه‌های گردشگری مسیر جاده هراز است. رینه با چشمه‌های آبگرمش شناخته می‌شود و بیشتر مسافران به هوای استفاده از خواص درمانی آبگرم چشمه‌ها راهی رینه می‌شوند. خانه‌های این روستا استخرهای آبگرم دارند. برای استفاده از آبگرم می‌توانید اتاق، سوئیت، آپارتمان یا ویلا اجاره کنید و از استخر آب گوگردی با ۶۰ درجه سانتی‌گراد حرارت استفاده کنید. همچنین خانه‌های روستایی داخل محل با حوضچه‌هایی از آبگرم با فشار کمی قوی‌تر از هتل‌ها و هتل‌آپارتمان‌ها در خدمت مسافران عزیز هستند.

شاید مهم‌ترین حسن رینه نزدیک بودن این آبگرم به تهران است. البته حسن دیگر آن وجود حوضچه‌های خصوصی در منازل و سوییت و ویلاهای اجاره‌ای است. رینه حسن دیگری هم برای ساکنین تهران دارد و آن‌هم هوای تمیز و عالی زیر سایه دماوند باشکوه است.

آب‌های گرم معدنی این روستا با حرارتی در حدود 60 درجه سانتی‌گراد، سرشار از مواد گوگردی بوده و به همین دلیل برای درمان انواع بیماری‌های پوستی، عفونی، دردهای استخوان، مفاصل و روماتیسم مفید می‌باشد.

 

شاید استفاده از آبگرم در فصول سرد سال ازجمله پاییز برای خیلی‌ها مطلوب‌تر باشد، اما روستا و آبگرم رینه با ارتفاع بیش از 2 هزار متر از سطح دریا (شهر رینه: 2 هزار متر) در فصول گرم سال نسبتاً خنک بوده و می‌تواند در تابستان نیز یک گزینه مناسب برای سفر باشد. شلوغی رینه در آخر هفته‌ها و حتی روزهای وسط هفته در تابستان خود گویای این واقعیت است.

گرچه می‌توان با اجاره یک منزل، سوییت یا ویلا، شبی را در کنار خانواده از آبگرم‌های گوگردی رینه به‌طور خصوصی استفاده کرد اما استخرهای عمومی نیز در رینه وجود دارد که مهم‌ترین آن استخر شاه‌عباسی است که موقوفه شاه عباس صفوی است و به نظر می‌رسد بنای آن نیز باید جزو میراث فرهنگی باشد. کوهنوردانی که قصد صعود به قله دماوند از یال جنوبی را دارند از مسیر رینه عبور و تردد می‌کنند. اگر به رینه سفر کنید حتماً کوهنوردانی را که در حال برگشت از قله یا صعود به آن هستند، می‌بینید.

دشت‌های شقایق دامنه‌های دماوند و دشت لار از دیگر جاذبه‌های طبیعی این منطقه هستند. هرسال در فصل بهار با شکوفایی گل‌های شقایق در دامنه‌های دماوند و دشت لار، این منطقه میزبان هزاران گردشگر و مسافر می‌شود. شقایق‌های این منطقه پس از نیمه اول تیرماه پژمرده می‌شوند و دیگر شقایقی در دشت وجود ندارد.

 

چطور برسیم:

بعد از گذر از گردنه‌های جاده هراز، پشت سر گذاشتن امامزاده هاشم و شهر پلور، حدود ٣ کیلومتر بعد از آب اسک و بعد از رد کردن تابلو "آمل ٧۵ کیلومتر" در سمت چپ جاده، تابلوی "رینه" قابل‌ مشاهده است. رستوران بزرگ "سالاری" دقیقاً قبل از ورودی رینه قرار داشته و نشانه خوبی برای آن است. از جاده هراز تا شهر رینه حدود 10 کیلومتر و از شهر رینه تا آبگرم رینه 3 کیلومتر دیگر راه در پیش دارید. درمجموع از تهران (ابتدای جاده جاجرود) تا آبگرم رینه حدود 100 کیلومتر راه است که بدون ترافیک حدود 2 ساعت زمان می‌برد.

در مسیر برگشت از رینه، تابلو راهنما "تهران" شما را به سمت جاده فرعی پلور هدایت می‌کند که پس از حدود 20 کیلومتر به خروجی پلور در جاده هراز منتهی می‌شود.

 

دخمه‌های سنگی کافر کِلی:

همان ابتدای مسیر ورود به رینه، پشت اولین پیچ و در سمت راستتان کوهی را می‌بینید که در دل آن سوراخ‌هایی دیده می‌شود. عده‌ا‌ی می‌گویند این کوه محل دفن مرده‌های اهالی رینه است! اما واقعیت تاریخی آن چیز دیگری است. این سوراخ‌ها و حفره‌ها درواقع آثار یک روستای سنگی در دل کوه هستند که گوگل ارث آن را با عنوان "Kafer Keli" نشان می‌دهد. این حفره‌ها خانه‌های سه‌طبقه‌ای هستند که با مهارت و مشقت بسیار در دل صخره‌ها کنده شده‌اند. وجود اتاق‌خواب 2در3،  آشپزخانه، سرویس بهداشتی و مخازن و کانال هدایت آب نشان می‌دهد که افرادی این مکان را برای زندگی درازمدت ساخته‌اند. با توجه به کاوش‌های باستان‌شناسی و بقایای سفال‌هایی که در این خانه‌ها پیدا شده، می‌توان قدمت آن‌ها را به اوایل دوران اسلامی یعنی بیش از هزار سال پیش نسبت داد و ازآنجایی‌که در این دوران ایران مورد هجوم اعراب قرار گرفته است؛ به نظر می‌رسد این خانه‌ها در دل کوه با امکان زندگی در بلندمدت، همراه با محل‌هایی برای نگهبانی به خاطر عدم پذیرش کیش و آیین جدید و یا به خاطر ترس از هجوم اعراب بنا شده است و به همین دلیل این غارها کافر کلی یعنی محل زندگی غیرمسلمانان نامیده شده است.

دسترسی به این خانه‌های سنگی از جاده رینه نیاز به حدود 10 دقیقه پیاده‌روی در مسیر پاکوب دارد.

 

سایر جاذبه‌های گردشگری نزدیک رینه:

از دیگر جاذبه‌های گردشگری جاده هراز و نزدیک رینه می‌توان آبشار زیبای شاهان‌دشت لاریجان، آبشار آب مراد لاسم، آبشار قلعه دختر پلور، دریاچه سد لار، غار گل زرد پلور، دشت آزو، روستای فیلبند و ... را نام برد که در قالب یک سفر دوروزه می‌توانید بازدید از هر یک از این جاذبه‌ها را نیز در برنامه خود بگنجانید.

 

تجربه‌هایی از سفر به رینه:

  • بهترین زمان برای سفر به رینه فصول سرد سال ازجمله پاییز و زمستان است اما خنکی هوای رینه در تابستان نیز بسیاری از گردشگران را برای سفر به رینه وسوسه می‌کند.
  • سوئیت‌ها معمولاً تا ساعت 10 صبح فردا  اجاره داده می‌شوند اما پیشنهاد می‌شود که شما برای ساعت 12 ظهر صحبت کنید که صبح فرصت گشت گذار در روستا، و استفاده مجدد از آبگرم را داشته باشید.
  • در رینه جای اقامت زیاد هست اما خیلی دیر نروید که جای خوبی گیرتان نمی‌آید. حتماً چند جا را دیده و بعد انتخاب کنید. سوئیت دربست و تمیز با امکانات کامل و آبگرم، وسط هفته با شبی حدود 100 هزار تومان می‌توانید اجاره کنید که البته این نرخ برای آخر هفته‌ها و ایام تعطیل افزایش می‌یابد. اگر کمی انتظار خود را پایین بیاورید، می‌توانید داخل محل با شبی 50-60 هزار تومان نیز سوئیت با همین امکانات (اما نه به همان تمیزی) پیدا کنید.
  • در رینه آبگرم‌هایی هست به شکل مسافرخانه. یعنی یک اتاق در بالا و یک واحد آبگرم با کلید در پایین به شما می‌دهند که انتهای آن حوضچه دارد. هزینه این اتاق‌ها در تابستان 95، شبی 60 هزار تومان بوده است. مهمان‌پذیر ممتاز سرچشمه یک پیشنهاد برای این مورد است. ما استفاده نکردیم، اما ظاهر آن را که دیدیم تمیز بود. تلفن: 0122-3362122 و 23
  • برخی سوئیت‌ها و خصوصاً هتل‌ها به دلیل دوری از سرچشمه و یا افت فشار، آب را با شوفاژ مجدداً گرم کرده و راهی حوضچه‌ها می‌کنند که در این صورت آب خاصیت درمانی خود را از دست می‌دهد. پس ترجیحاً به‌جای هتل، سوئیت بگیرید و حواستان باشد که آب آن مستقیم به سرچشمه وصل بوده و کف حوض نیز املاح سیاه‌رنگ گوگرد دیده شود. دقت کنید که اگر دمای آب خیلی زیاد بود، حتماً شیر آب سرد داشته باشد. این مورد را با مسئول آبگرم چک کنید که در آن زمان آب سرد قطع نباشد.
  • داخل محل و خیابان اصلی روستای رینه همه جور مغازه و فروشگاهی دیده می‌شود ازجمله بقالی، لبنیاتی، رستوران و کبابی و جگرکی. پس خیالتان جمع باید که برای غذا و مایحتاج لنگ نمی‌مانید. برای صبحانه می‌توانید از داخل محل لبنیات محلی ازجمله پنیر و سرشیر تازه و نان گرم از نانوایی تهیه‌کرده و نوش جان کنید.

 

منابع:
1-       وب‌سایت دانشنامه شهری ایران
2-       راهنمای مصور ایران‌گردی، حمید اعلمی، بهار 1391.
3-       تارنمای خبری برنا نیوز
4-       وبلاگ http://esteghamat.persianblog.ir


95.05.18

 --------------------------------

تاریخ سفر خانوادگی ما به آبگرم رینه: 11 مرداد 95

  نظرات ()
روستای فیلبند نويسنده: نیما - سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩٥

گزارش ارسالی برای مجله "پیام بهمن" شماره 145 - مرداد 95

------------------------------------

 پیشنهاد سفر تابستانی

جاذبه‌های گردشگری استان مازندران

فیلبند؛ روستایی بر فراز ابرها

 تابستان که از راه برسد، سفر به یک روستای ییلاقی‌ و خنک، می‌تواند یکی از اتفاقات دل‌چسب در فصل گرما باشد. جایی که نه نیازی به کولر هست و نه اثری از دود و بوق و آسمان‌خراش. "فیلبند"معروف به "بام مازندران"، روستایی است از توابع بخش "بندپی غربی" شهرستان بابل. روستای فیلبند یکی از مرتفع‌ترین روستاهای استان مازندران است که با حدود ۲۳۰۰ هزار متر ارتفاع از سطح دریا بر فراز ابرها قرار دارد. در بهار و تابستان در این روستا همه پدیده‌های جوی دیده می‌شود.

***

از همین ابتدای راه همه چیز متفاوت می شود؛ آسمان، زمین، هوا. از میان خانه هایی با معماری شمالی و جاده ای باریک و پرپیچ و خم گذشته تا به ییلاق فیلبند می‌رسیم. ییلاقی در ارتفاعات با هوای بی نظیر. خانه هایی با شیروانی‌های رنگارنگ در میان طبیعتی سبز و گوسفندانی که بر روی زمین سبز درخشان در حال چرا هستند، تابلویی منحصر به فرد را خلق کرده که نشان خالقی قدرتمند و مهربان را می‌دهد. اهالی مهربان ییلاق که با دیدن هر مسافری لبخند می زنند و خوش آمد می گویند. این جا همه چیز آرام و دلنشین است...

در شهرستان بابل استان مازندران، در بخش بندپی غربی (روستای دیوا) ییلاقی کم‌نظیر در ارتفاع 2300 متری قرار دارد که بیشتر روزگار خود را با زمستان سپری می‌کند و ساکنانش به خاطر سرمای شدید و یخبندان و برف در زمستان ترکش می‌کنند و با گرم شدن هوا و تولد دوباره طبیعت و رویش گیاهان به روستای خود بازمی‌گردند. فیلبند نزدیک به هفت ماه در سال، سفید پوش و سرد است! سرمای شدید پاییز و زمستان فیلبند، به کمتر درختی فرصت رشد می‌دهد. به همین دلیل در این منطقه تنها درختان سیاه ریشه‌ای چون آلوچه ترش، زرشک کوهی و انگور کوهی و درخت ون دیده می‌شود. بعد از زمستانی سخت و طولانی، دیگر نوبت خورشید است که بتابد و جویبارها را راه بیندازد و در گوش گیاهان آهنگ بیداری بنوازد. گیاهان و گل‌های زیبای منطقه بعد از خوابی عمیق، با طبیعت بی‌نظیر و ابرهای متراکم در آسمان فیلبند، سمفونی زندگی را اجرا می‌کنند.

در ییلاق فیلبند چشمه‌های کوچک و بزرگی قرار دارد که آبی با املاح معدنی سودمند دارد که می‌گویند اهالی شادابی و تنومندی خود را از نوشیدن آب این چشمه‌ها دارند. در میان این همه زیبایی، خانه‌هایی ییلاقی اهالی فیلبند که با چوب‌هایی قطور و شیروانی‌های رنگارنگ ساخته شده اند، جلوه‌ای تماشایی به مناظر فیلبند می‌بخشند.

فیلبند که به بام شرقی مازندران معروف شده درواقع یک پنت هاوس تماشایی است که همچون برج دیده‌بانی مناطق وسیعی را زیر دید خود دارد. یکی از زیبایی‌های فیلبند این است که این روستا بر فراز ابرها قرار دارد و بیشتر روزها همه‌جا را ابر و مه فراگرفته است و چشم‌اندازی زیبا را به وجود می‌آورد. درصورتی‌که ابر و مه وجود نداشته باشد و هوا به‌طور کامل صاف و آفتابی باشد، می‌توان از این روستا که در بلندترین نقطه منطقه است به تماشای مناظر اطراف پرداخت.

 

در رابطه با علت نام‌گذاری فیلبند، متأسفانه اطلاعات مستندی وجود ندارد اما برخی می‌گویند در گویش مازندرانی "فل" یعنی خستگی و "بند" به معنای بند آمدن یا نتوانستن است و نام واقعی آن فلبند بوده است. علت این نظریه ‌ارتفاع بالای ییلاق و کمرگاه‌های تند آن است که عبور از آن را دشوار می‌کند.

به گفته اهالی، جمعیت روستا در فصول بهار و تابستان حدود هزار خانوار و در زمستان خالی از سکنه است. قدمت تاریخی این روستا را حداقل 700 سال تخمین زده‌اند. از اماکن متبرکه و مذهبی فیلبند مسجدها و دو تکیه قدیمی آن را باید نام برد. که به دلیل خلوص و پاکی نیت سازندگان معتقد این بناها این دو تکیه از کرامات خاصی برخوردارند و هرساله دوستداران اهل‌بیت جهت زیارت و اجابت نذورات خود از شهرهای دور و نزدیک به فیلبند سفر می‌کنند. این روستا از چشمه‌های کوچک و بزرگ متعددی بهره‌مند است. چشمه کوچک موسوم به لار دارای املاح معدنی فراوانی است که برای درمان درد کلیه مفید است. می‌گویند که وجود فلوئور کافی در آب چشمه‌های این منطقه در استخوان‌بندی مردمش تأثیر بسزایی گذاشته است. علاوه بر دوستداران طبیعت، بیشترین گردشگران و مسافران این منطقه را بیماران و کوهنوردان تشکیل می‌دهند. کوهنوردان بسیاری برای بالا رفتن از قله‌های فیلبند و امامزاده قاسم به‌صورت گروهی به این منطقه سفر می‌کنند.

***

در روستای فیلبند علاوه بر استفاده از هوای خنک و تمیز می‌توانید چشم‌اندازهای زیبای البرز مرکزی را در سمت جنوب و نیز مناظر چشم‌نواز جنگل‌های هیرکانی را در سمت شمال ببینید. خانه‌های شیروانی، چراگاه‌ها، ابرهای روان در پایین‌دست و دره‌های سرسبز، همه و همه کمک می‌کنند تا خاطره‌ای خوش از این سفر لذت‌بخش در ذهن‌تان بماند. در اطراف روستا چشمه‌های آب‌معدنی متعددی وجود دارد که چشمۀ لار معروف‌ترین آن‌هاست و فلوئور موجود در آب این چشمه، به درمان بیماری‌ها نیز کمک می‌کند.

 

کجا بمانیم؟

اگر مجذوب فیلبند شده‌اید و دلتان می‌خواهد شبی را در این ییلاق مصفا سپری کنید؛ نگران سرپناه و اقامت نباشید.

خانه‌هایی محلی در روستا وجود دارد که به گردشگران اجاره داده می‌شود و البته هزینه اجاره آن‌ها بستگی به امکانات خانه دارد. در روزهای عادی که مسافر زیاد نیست؛ اجاره خانه‌ها راحت‌تر و ارزان‌تر است. اگر هم اتاقی ارزان‌تر از خانه‌های محلی می‌خواهید، به تکیه های روستا سری بزنید (تکیه غرب و تکیه شرق). تکیه ها اتاق هایی دارند که با قیمت مناسب به مهمانان اجاره داده می شود.

 

چطور برسیم؟

 از تهران: وارد جاده هراز شوید. بعد از رودهن و آبعلی و گزنک، 23 کیلومتر مانده به آمل (2 کیلومتر بعد از تابلوی "آمل 25")، به فرعی با تابلو "چلاو" در سمت راست جاده می‌رسید. وارد فرعی شده و پس از 8 کیلومتر اولین سه راهی جاده را به چپ بپیچید (تابلو واضح ندارد)  و مستقیم ادامه دهید تا به روستای بزرگ سنگچال برسید. از سنگچال به بعد، جاده کاملاً سربالایی و پرپیچ و خم می‌شود. روستای فیلبند، بر بلندای کوه، آخرین روستای این جاده است.

در مجموع از شمال شرق تهران (ابتدای جاده جاجرود) تا ورودی چلاو: 140 کیلومتر (حدود 3 ساعت)، و از آنجا تا روستای فیلبند 31 کیلومتر دیگر جاده کوهستانی آسفالته در پیش دارید که حدود 1.5 ساعت زمان می برد.

(از ورودی چلاو تا روستای سنگچال: 19 کیلومتر و از سنگچال تا فیلبند: 12 کیلومتر است)

 

توصیه‌هایی برای سفر به فیلبند:

  • مسیر سنگچال به فیلبند را بسیاری از گردشگران پیاده طی می‌کنند تا مناظر زیبا و تماشایی آن را ببینند (حدود 3 ساعت). اگر قصد پیاده‌روی دارید، قدم زدن در دره‌ آفتابی فیلبند بسیار لذت‌بخش است، اما فریب این آسمان را نخورید چون هرلحظه امکان دارد تغییر رفتار دهد و ببارد، بارانی نرم و دل‌انگیز. به همین دلیل، کفش کوه مناسب بپوشید و پانچوی خود را در کوله بگذارید.
  • شب‌های فیلبند سرد است، لباس گرم همراه خود ببرید.
  • در کنار بازدید از روستای فیلبند، دیدن روستای سنگچال را نیز به شما پیشنهاد می‌کنیم.
  • جهت دسترسی به روستا از اتوبوس استفاده نشود چون در هنگام برگشت حتماً دچار مشکل می‌شوید! پیچ‌ها مناسب اتوبوس طراحی نشده است. ضمنا ورودی چلاو (از جاده هراز) نگهبانی دارد که تابلو "ورود اتوبوس و میدی باس ممنوع" در آنجا نصب شده است.

 

منابع مورداستفاده:

http://mazandaran.irib.ir
http://sarzamin.hamshahrilinks.org

http://karnaval.ir

-------------------------------------------

 تجربه هایی از سفر مرداد ماه 95 به فیلبند:

1-       اجاره سوییت کوچک با امکانات کامل، وسط هفته شبی حدود 100-150 است که در ایام تعطیل و آخر هفته ها به مراتب بیشتر می شود.

2-       اجاره اتاق در تکیه های روستا، هر اتاق شبی 40 هزار تومان با امکانات مشترک است. تلفن تماس متولی تکیه، آقای باباپور: 09114146953

3-       سعی کنید منزلی اجاره کنید که تراس و یا ویو به سمت دره داشته باشد که در صورت امکان از منظره زیبای دره های پوشیده از ابر و مه لذت ببرید.

4-       روستا دارای امکانات آب، برق، آنتن همراه اول، حمام عمومی، نانوایی و چند بقالی و حتی فروشگاه مرغ و گوشت است، اما غذای آماده در روستا یافت نمیشود.

5-       روستا داری چند چشمه آب معدنی است که مهم ترین آنها، یکی در بین راه، چند کیلومتر مانده به روستا (چشمه کشکه بند) و دیگری جنب نگهبانی ورودی روستا واقع است.

6-       سوغات فیلبند سیب زمینی های مرغوب و عالی آن است که فصل برداشت آن ظاهرا اواخر تابستان است.

7-       راهنمای محلی و اجاره سوییت در روستای فیلبند:آقای محمد دبیر 09113152048

8-       تاریخ سفر خانوادگی ما به فیلبند: 10و11 مرداد 95

 

 -----------------------------------------------------------------------

ریش سفیدهای روستای فیلبند، مرداد ماه 1395:

(برای دانلود تصویر در سایز واقعی بر روی آن کلیک نمایید)

معصوم علی باباییان، اسماعیل ابراهیمی، رمضان داداشی، غلامحسین شفیع زاد، حسن فاضلی، معصوم علی قربانعلی پور، سید محمد مرتضوی، عیسی آملی، سید فتاح تقی زاده و علیدوست خانلری (قهرمان ۷ ساله کشتی، پیشکوستان ایران)

  نظرات ()
خط الراس کلون بستک به سرکچال نويسنده: نیما - یکشنبه ۳ امرداد ۱۳٩٥

گزارش پیمایش خط الراس کلون بستک به سرکچال

(دومین پیش برنامه علم کوه و دماوند)

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.05.01
موقعیت جغرافیایی: تهران، محور شمشک-دیزین

ارتفاع نقاط:
قله کلون بستک: 4150 متر
قله سرکچال 1: 4100 متر
سرکچال 2: 4150 متر
سرکچال 3: 4200 متر
ارتفاع نقطه استارت: ایستگاه مخابراتی گردنه دیزین، 3400 متر
ارتفاع نقطه پایان: پارکینگ شمشک بالا (سفیدستان)، 2650 متر
------------

مدت زمان صعود و فرود:
ایستگاه مخابراتی تا قله کلون بستک: 2.5 ساعت
از قله کلون بستک تا قله سرکچال 1: 4 ساعت
از سرکچال 1 تا سرکچال 3: 1 ساعت
جمع تایم صعود: 7.5 ساعت (به ازای هر یک ساعت 10 دقیقه استراحت - بدون تایم صبحانه و ناهار)
تایم فرود: 3 ساعت (از سرکچال 3 تا پارکینگ سفیدستان)
کل زمان برنامه (کوهنوردی): 13 ساعت (از 6:45 تا 19:30)
--------------

زمان بندی برنامه:
حرکت از گردنه قوچک، 5:10 صبح
پارک یک ماشین در پارکینک سفیدستان، 6:00 صبح
ایستگاه مخابراتی دیزین، 06:30 صبح
استارت: ایستگاه مخابراتی، 3400 متر، 6:45 صبح
صبحانه: 7:45 تا 8:30
قله کلون بستک: 4150 متر، 9:45 صبح
حرکت از قله: 10:15
سرکچال 1: 14:00
سرکچال 2: 14:45
سرکچال 3: 4200 متر ، 15:15
توقف و ناهار - حرکت از قله: 16:20
جانپناه لجنی: 3500 متر، 17:30
پارکینگ سفیدستان: 2650 متر، 19:30
ایستگاه مخابراتی دیزین (جهت برداشتن ماشین ها): 20:30
تهران: 22:30

--------------------------------------------

نفرات شرکت کننده: (9 نفر)

آقایان: نیما اسماعیلی (سرپرست)، رضا حبیبی، مسعود کریمخانی، رضا نورکامی، مجتبی داشخانه، محمد شکوفکی، امیر زینعلی، حمید محسنی و خانم نسترن سعادتی

--------------------------------------------------

قله سرکچال 3:

 

مسیر طی شده در گوگل ارث (رنگ قرمز):

(برای مشاهده تصویر در سایز اصلی بر روی آن کلیک نمایید)

 

منابع آب در مسیر:

تنها چشمه مسیر، در مسیر فرود، پایین تر از پناهگاه لجنی، حدود یک ساعت مانده به روستا قرار دارد. (گوسفند سرا)

نکته: دو چشمه دیگر نیز پایین تر از چشمه اصلی در مسیر دیده می شود که از لوله جریان داشته و شاید فصلی یا موقت باشند.

------------------------------------------

مکان های مناسب کمپینگ:

1- ایستگاه مخابراتی

2- در مسیر کلون بستک، حدود نیم ساعت از ابتدای حرکت، ارتفاع حدود 3700. کاملا هموار و مسطح. این نقطه بهترین مکان برای کمپینک در این ارتفاع است. با گنجایش حداقل 20 چادر.

3- در چند نقطه دیگر قبل از قله کلون بستک از جمله حدود 30، 20 و 10 دقیقه مانده به قله که دوتای اولی ظرفیت 2-3 چادر و سومی در ارتفاع 4100 متر ظرفیت حدود 5 چادر را دارد. کف زمین پوشیده از سنگ های کوچک است اما اگر روی قله جا برای چادر نبود، این نقطه بهترین مکان برای کمپینگ است.

4- روی قله در ضلع شمالی ظرفیت حدود 10 چادر ، سمت راست قله روی خط الراس 4 چادر و سمت چپ به فاصله حدود 5 دقیقه از قله جای 2 چادر وجود دارد.

5- روی خط الراس به سمت سرکچال جا برای کمپینگ در چند نقطه وجود دارد.

6- پناهگاه لجنی در مسیر فرود

------------------------------------------------

آنتن دهی مسیر:

تقریبا در تمام مسیر صعود و فرود آنتن همراه اول برقرار است.

-------------------------------------------------

+ دانلود فایل جی پی اس مسیر (کلون بستک به سرکچال)


-------------------------------------------------

آدرس شمشک بالا-سفیدستان و گردنه دیزین:

جاده فشم، میگون، محور شمشک-دیزین، بعد از دربندسر، شمشک، تابلو "شمشک بالا - سفیدستان" (Sefidestan) در سمت راست جاده کاملا مشخص است.

- از گردنه قوچک تا ورودی سفیدستان 33 کیلومتر راه است که با سواری حدود 45 دقیقه طول می کشد.

- برای پارک خودرو، حدود 500 متر که داخل ورودی سفیدستان شدید به پارکینگ شمشک بالا می رسید. داخل پارکینک و اطراف آن جا برای پارک خودرو وجود دارد.

- از ورودی سفیدستان تا گردنه دیزین (3200 متر) 13 کیلومتر و تا ایستگاه مخابراتی حدود 1 کیلومتر جاده خاکی است که جمعا حدود نیم ساعت زمان می برد. جاده ایستگاه مخابراتی حدود 100 متر مانده به گردنه در سمت راست قرار دارد.

-----------------------------------------------------
گزارش مختصر و نکات برنامه:

1- صبح، یک ماشین را در پارکینگ شمشک بالا پارک کرده و با دو ماشین به سمت گردنه دیزین حرکت کردیم.
2- در این روز، مسیر قله کلون بستک بسیار شلوغ بود! و مسیر خط الراس سرکچال ها بسیار خلوت، فقط ما و یک گروه دیگر در مسیر بودیم.
3- مسیر صعود از ایستگاه مخابراتی تا قله کلون بستک پاکوب داشته و کاملا مشخص است. روی خط الراس نیز تمام مسیر تا سرکچال 3 پاکوب دارد و سختی و یا نکته فنی خاصی ندارد. فقط در برخی نقاط پاکوب دو راهه و یا محو می شود که باید بهترین مسیر را انتخاب کنید. از جمله کمی پایین تر از قله کلون بستک که ما از سمت راست در شیب تند و در مسیر سنگ ریزه ها به سختی ارتفاع کم کردیم که بنظر می رسید اگر از روی سنگهای یال حرکت می کردیم بهتر بود.
4- آب در مسیر صعود نیست. فقط در مسیر فرود، حدود 1 ساعت مانده به سفیدستان
5- از قله کلون بستک به سمت سرکچال ها، 330 متر فرود داشته و مجدد ارتفاع می گیرید!. نقطه مینیمم: 3820 متر
6- از روی قله کلون بستک، قله های سرکچال 1 و 3 در انتهای خط الراس دیده می شوند. سرکچال 2 مابین این دو دیده نمی شود. یال جنوبی سرکچال 1 به پناهگاه لجنی متصل است.
7- مسیر برگشت از سرکچال 3 تا جانپناه لجنی و سپس تا روستا، شیب تندی دارد که فقط حدود 200 متر از آن (حدود 10 دقیقه) شن اسکی دارد. ضمنا مسیر فرود نیز تمامن پاکوب دارد.

8- جانپناه لجنی، دارای یک اتاق به ابعاد تقریبی 4 در 5 متر است که گنجایش حدود 15-20 نفر را دارد. ساختمان نوساز بوده و درب و پنجره ها محفوظ است.
9- برای فرار از ترافیک سنگین جاده فشم، از جاده امامه-راحت آباد برگشتیم. از ورودی جاده امامه تا میدان لشگرک (میدان قائم) 30 کیلومتر راه است که بدون کمترین ترافیکی حدود یک ساعت زمان برد.
نکته1: حد فاصل ورودی امامه تا میدان لشگرک از طریق جاده فشم، 15 کیلومتر است که در حالت نرمال و بدون ترافیک حدود 20 دقیقه زمان می برد.
نکته2: جمعه هفته گذشته، دوستان به مدت 5 ساعت در ترافیک جاده فشم گیر کرده بودند!! (9 تا 2 نیمه شب)

 ----------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

====================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
جرزی کاکوشکا نويسنده: نیما - دوشنبه ٢۱ تیر ۱۳٩٥

معرفی کوهنوردان بزرگ جهان

نابغه کوهنوردی جهان؛ جرزی کاکوشکا

جرزی کاکوشکا (۲۴مارس ۱۹۴۸- ۲۴ اکتبر ۱۹۸۹) نام کوهنورد کوهستانهای آلپ و ارتفاعات بلند بود. او در شهر کات ویک در لهستان متولد گردید. در ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۷ او دومین انسانی شد که بعد از رینهولد مسنر موفق به صعود ۱۴ قله هشت هزارمتری در جهان شد. بسیاری او را یکی از بهترین کوهنوردان ارتفاع در تاریخ می‌دانند.

جرزی کاکوشکا (یورک کوکوشکا) ، 1948-1989 - (Jerzy Kukuczka) - لهستان


نفرین بر طناب 6 میلی متری مستعمل ژاپنی ها!

 طنابی که رشته زندگی بزرگترین کوهنورد دوران را از هم گسیخت! واقعا اگر زنده بود چه کوه و صخره ای بود که در زیر گام های استوارش سر تعظیم فرود نمی آورد؟ کدام کوه بود که نام غیر قابل صعود بر رویش می ماند؟ متاسفانه فقط با یک اتفاق ساده اکنون در میان ما نیست.

سال ها از آن روز شوم می گذرد ولی هیچ کوهنوردی حتی به نزدیکی افتخارات او هم نرسیده است! فتح 14 قله هشت هزاری با آن امکانات و ابزار بی کیفیت و نا کافی با بودجه های صعود هایی که از کار رنگ آمیزی دودکش ها کارخانه ها و با آن مشکلات به دست می آورد. صعود 9 هشت هزاری از مسیر جدید و 4 صعود زمستانی که همگی برای اولین بار بود، نشان از قدرت بدنی اعجاب آور و تخصص ذاتی این ابرکوهنورد داشته است. مردی که در هیچ صعودی شکست نمی خورد! مردی که مسیر صعودش در K2 سخت ترین کوه دنیا تعجب هر بیننده را بر می انگیزد. صعودی که با سنگ نوردی در ارتفاع بالای 8400 متر و بدون اکسیزن به نام مسیر خودکشی  توسط رینهولد مسنر نامیده شد. فتح هشت هزاری ها کمتر از 8 سال با چنین سبک صعود هایی، رکوردی است که بی شک هیچ کوهنوردی به آن نزدیک هم نخواهد شد. او تمام صعودهایش را به جز اورست بدون اکسیژن صعود کرد. توانایی های خارق العاده او هنوز برای همه قابل تامل است.

اگر کوهنوردی را سخت ترین ورزش دنیا بدانیم قطعا او برترین ورزشکار دوران بوده . حیف و صد حیف که او دیگر در میان ما نیست. مردی که خارج از  کوهستان نیز در اخلاق و منش یگانه بود. دوستانش از او به عنوان مردی مهربان و جوانمرد یاد می کنند. جرزی کاکوشکا که دوستانش به او یورک می گفتند به سختی هزینه های صعودش را تهیه می کرد و اگر از حمایت و پشتیبانان مالی که امروزه وجود دارند بهره مند بود و تجهیزات فعلی در اختیارش بود شاید صعودهایش زمان بسیار کمتری از هشت سال هم  می برد.

دیواره جنوبی لوتسه باید به خاطر نگه داشتن چنین مردی در بین سنگ های سردش به خود ببالد.

 به هر حال اکنون او در میان ما نیست ولی این کمترین  حق  اوست که گمنام نماند. این حق اوست و همه کوهنوردانی که به سختی و با مشکلات مالی، راهی هیمالیا می شوند، باید کلاه  احترام از سر برداریم. کاکوشکا استوار بود و محکم. فقط  کوه کانچن چونگا بود که اشک های این قهرمان را دید و آن هم به هنگام دفن هم نوردش در میان صخره های سخت و سرد.

صداقت رینهولد مسنر قابل ستایش است هنگامی که به کاکوشکا گفت: "اگرچه من اولین فاتح هشت هزاری ها هستم ولی تو بهترین آنهایی".

فقط هیمالیا نوردان هستند که در سخت ترین شرایط صعود هایشان، زحماتی که قهرمانان گذشته در فتح قلل کشیده اند  را درک می کنند. درود بر لهستان و کوهنورد نامی اش جرزی کاکوشکای بزرگ.

 

Jerzy Kukuczka, Artur Hajzer, Carlos Carsolio pod Manaslu

تاریخ  کوهنوردی در هیمالایا بعد از پایان صعود هر 14 قله هشت هزار متری تا فرایند رویکرد امروزی و عام برای صعود به قلل آن دارای برگ هایی  درخشان و تابناک است. در این دوره که تقریبا از سال 1960  آغاز گردید و تا 1990 ادامه یافت کوهنودانی که پا به هیمالایا می گذاشتند دنیای سفید کوه های بلند را به گونه ای دیگر کشف کردند. آن ها نه بدنبال افتخار اولین صعود بودند و نه مانند امروز در گیر و دار صعود هایی مشخص با راهنما و شرپا .آنان گام به گام به دنبال صعود ستیغ ها و سختون های عظیم هشت هزار متری از راه هایی نو و مسیرهایی دشوار بودند. صرف کوهنوردی و بودن در کوه برای آن آدم های کوه ملاک اصلی بودنشان در آن دنیای سفید و سرد بود.

نام هایی نظیر یرزی کوکوشکا -  ویوتک کورتیکا - رینهولد مسنر  - ادوارد لورتان - هانس کامر لندر -  داگ اسکات - مارسل رودی و ... همه بزرگان هیمالایا با گنجینه ای از شاهکارها .

هر یک از این افراد به تبیین آن چیزی کوشیدند که امروزه آنرا به نام  آلپی‌نیزم در هیمالایا می شناسیم .هر یک از این اسامی درخشش خاص خود را دارد. اما جرزی کاکوشکا کوهنورد فقید لهستانی، دومین فاتح تمام هشت هزار متری ها براحتی و بناحق بسیار گمنام باقی مانده است .

او  در سال 1948 در لهستان بدنیا آمد و در سال 1989 در ارتفاع 8200 متری دیواره جنوبی لوتسه برای همیشه در کوهی که دوستش داشت آرام گرفت. او طی 8 سال موفق به صعود تمام قلل بالای هشت هزار متری شد (کاری که برای مسنر بیش از 16 سال زمان برد.) تمام صعود ها (به غیر از قله لوتسه) یا در زمستان بود یا از مسیری نو و یا بصورت انفرادی.

بسیاری بر این باورند که اگر کمی خوش شانس تر بود حتی زودتر از مسنر موفق به انجام این صعود ها می شود. ولی جرزی همواره از اینکه او را درگیر مسابقه صعود با مسنر قلمداد کنند رویگردان بود. او می گفت: "من کوه ها برای بخاطر خودشان صعود می کنم نه بخاطر هیچ چیز دیگر".

کشور لهستان در زمان او دارای رژیمی کمونیستی با مسائل خاص بود. اینکه چگونه او توانست هزینه این صعود ها را بدون هیچ گونه کمک گیری از کمپانی های و کارخانجات جمع آوری کند نشان از اراده سخت او دارد. او هنگامیکه که به کشورش برمی گشت  ضمن زندگی با همسر و دو پسرش با  کار در ارتفاع و همچنین کار در رشته تحصیلی دانشگاهی خود پول پس انداز می کرد و باز راهی آن دیار دور می شد.

دوستانش از او به عنوان مردی مهربان پرکار و بسیار قوی نام می برند. مردی ساکت که همواره آماده کمک به دیگران بود. توانایی غریب او در پیمایش کوه ها و مسیرهای فنی اعجاب آور بود. صعود او بر روی K2 از مسیری که امروزه بنام مسیر کاکوشکا شهرت یافته یکی از غریب ترین سنگنورد های انجام شده در ارتفاع بالای 8400 متری است. مسیری با درجه سختی 5.11 ، بدون اکسیژن و در  K2.

 بعد از اتمام صعود های او بر روی هشت هزار متری ها او باز به هیمالایا بازگشت. هدف او قله لوتسه بود. تنها قله ای که از مسیر عادی صعود کرده بود و راه انتخابی او دیواره جنوبی این کوه بود. دیواره ای که مسنر صعود آن را میراث کوهنوردان قرن 21 خوانده بود!  او و هم طنابش تا ارتفاع 8200 متری و تقریبا تا انتهای دیواره صعود می کنند. در آخرین طول های مسیر کاکوشکا پاندول می شود. کارگاه سقوط او را تاب می آورد اما طناب پاره می شود!!

طنابی دست دوم که از یک تیم ژاپنی در نپال خریداری کرده بود …

 

برگرفته از وبلاگ شخصی آقای "محمد حسین فرزان فر" – با ویرایش

-----------------------------------------------------------------------------

 

کاکوشکا به همراه همسر و دو فرزندش:

 کاکوشکا در 24 اکتبر 1989 در تلاشی برای فتح قله لوتسه از مسیر دیواره جبهه جنوبی جان خود را از دست داد. حادثه در ارتفاع 8200 متری در حالی که بر مسیری پر شیب به عنوان سر طناب فعالیت می کرد اتفاق افتاد. بنا به اظهارات "ریزارد پاولوفسکی" همنورد او، در آن روز غم انگیز، طناب اصلی که توسط گروه مورد استفاده قرار گرفته بود، گیر کرده و به این دلیل قابل استفاده جهت فواصل بعدی نبود. لذا صعود کنندگان تصمیم می گیرند در میسر اندک باقیمانده بر طناب 6 میلیمتری که جهت جابجایی بارها از آن استفاده میکردند (و به صورت مستعمل در "کاتماندو" خریداری نموده بودند) صعود نمایند. که در نهایت، پاره شدن طناب مذکور و سقوط ناگهانی باعث مرگ کاکوشکا شده پایان فعالیت هیمالیا نوردی وی رقم خورد که اگر این بد شانسی حادث نمی شد این اسطوره بزرگ کوهنوردی رکوردها و میسرهای بیشماری از خود به جا میگذاشت.

یادش گرامی ...

+ برای آشنایی بیشتر با این اعجوبه کوهنوردی کتاب "دنیای عمودی من" نوشته کاکوشکا و ترجمه رامین شجاعی را به علاقمندان توصیه میکنم.

 

لوح سنگی یادبود جرزی کاکوشکا در کوه لوتسه:

Lhotse from the memorial of J.Kukuczka and the polish heroes of Lhotse's south face. Oct 26, 2009

 

نمونه هایی از وسایل کوهنوردی کاکوشکا در موزه خانوادگی کاکوشکا:

این موزه در لهستان و در منزل شخصی کاکوشکا قرار دارد که توسط همسر کاکوشکا اداره می شود.

منبع: وبلاگ "دوبی سل"

 

 

تمبر یادبود کاکوشکا:

 ***

 کتاب «دنیای عمودی من»

خاطرات جرزی کوکوشکا (jerzy kukuczka) یکی از مشهورترین همالیانوردان جهان در کتاب «دنیای عمودی من» آورده شده است. کوکوشکا در این کتاب سعی کرده است خاطرات کوهنوردی خود را در خلال سالهای 1979 تا 1987 برای خوانندگان شرح دهد که توسط اقای رامین شجاعی به فارسی ترجمه شده است.

«به صخره ای دست زدم و دستم را بالا کشیدم و متوجه شدم نه تنها میتوانم خودم را نگه دارم بلکه میتوانم از آن بالاهم بروم! به این ترتیب دنیای عمودی خود را کشف کردم!»
وی در مقدمه این کتاب نوشته: «خودم را با این اندیشه تسکین دادم که فهمیده بودم هیمالیا متعلق به افراد عادی است. و روزی باز خواهم گشت .باید باز گردم و باز گشتم و این کتاب را نوشتم. در این کتاب جوابی برای سوالهای بی‌پایان در مورد علت اجرای برنامه‌های بزرگ به قلل مرتفع و به هیمالیا پیدا نمی‌شود. هیچگاه لزوم پیدا کردن پاسخ را احساس نکردم. به کوهستانها رفتم و آنها را صعود کردم. فقط همین».

حجم فایل 1.3 مگابایت/ 94 صفحه / فرمت PDF / زبان فارسی

-------------------------------------------------------

 مطالب مرتبط در همین وبلاگ:

دنیای عمودی من - مرداد 92

--------------------------------------------------------------------

پ.ن: در این پست، با جستجو در گوگل و مطالعه منابع فارسی (و لاتین) سعی کردم که یکی از بهترین و کامل ترین منابع فارسی در مورد کاکوشکا را تهیه، گردآوری و منتشر نمایم. امید که قدمی هرچند کوچک برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره این مرد بزرگ برداشته شده باشد. نیما - 20 تیر 95

  نظرات ()
مطالب قديمي تر »
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان روستای فیلبند خط الراس کلون بستک به سرکچال جرزی کاکوشکا پیش برنامه دماوند قله صندوق چال قله پیرکتله هرمان بول؛ اولین فاتح نانگاپاربات
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب