نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
کفش کوه بستارد نويسنده: نیما - دوشنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩٥

معرفی کفش کوه بستارد اسپانیا

 

سایت سازنده:

http://www.bestard.com

کلاس و رده کفش:

ترکینگ (Trekking) / کوهنوردی سبک / سه فصل

نمایندگی ایران و قیمت:

منیریه، فروشگاه هیمالیا

1 میلیون و 150 هزار تومان (سال 95)

قابلیت ها و مزایا:

- نرمی و راحتی مناسب به دلیل استفاده از زیره ویبرام و استفاده از پارچه مخصوص کولار (kevlar) در قسمت جلو-بالای رویه که کفش را انعطاف پذیر می کند.

- پهنای زیاد لژ جلو که به سمت بالای کفش کشیده شده است. این ایتم باعث میشه که لبه های لژ در اثر برخورد با سنگ های تیز از بین نرفته و عمر مفید لژ و درنهایت کفش افزایش یابد.

- سه فصل، اما دارای لایه گورتکس ضد آب و قابل استفاده در برنامه های یک روزه متوسط زمستانه.

- گارانتی یک ساله شرکت وارد کننده.

------------------------------------------------------------

پی نوشت:

  • یک کوهنورد که بخواد در حد نیمه حرفه ای کار کنه باید حداقل چهارتا کفش داشته باشه. دوتا تابستانه و دوتا زمستانه برای برنامه های سبک و سنگین. حال اگر بودجه تون نمیرسه و فعلا دنبال یک کفش هستید که تابستان راحت و مقاوم باشه و زمستان هم جواب کارتون رو بده، کفش بستارد مدل اسپایدر کی گزینه ای هست که دنبالش هستید.
  • این کفش رو من اوایل سال 95 خریده و تا امروز در تابستان و زمستان پوشیدم و بسیار راضی هستم. علت انتخاب این کفش و خرید آن توسط بنده این بود که این کفش رو یکی از دوستانم 5 سال داشت و مدام پوشیده بود و راضی بود. سال پنجم چسب زیره کفش اکسپایر شده و زیره جدا شده و کفش خراب شد.

این نکنه رو هم عرض کنم که هفته پیش بطور اتفاقی پای یک کوهنورد دیدم که ایشون میگفتن که من 8 سال هست که این کفش رو خریدم و مدام پوشیدم و کفش هنوز کاملا سالم بود.

  • این کفش در دو مدل مردانه و زنانه عرضه می شود که مدل زنانه آن به رنگ قرمز است. البته در زمان خرید مدل زنانه آن موجود نبود. ممکن هست که هنوز هم موجود نباشد.
  • این کفش، کفش سه فصل بوده و برای زمستان طراحی نشده اما طبق تجربه بنده برای برنامه های متوسط یک روزه زمستانه (در حد توچال) جواب میده و نفوذ آب نداره. مگر اینکه ساعت های زیادی در برف شل و آبکی حرکت کنید که در آخر برنامه نفوذ آب خواهید داشت. در هر حال من تمام برنامه های زمستان امسال رو با همین کفش رفتم و مشکلی نداشتم. شاید سال های آینده با کهنه تر شدن کفش نفوذ آب آن بیشتر شود که باید دید.
  • مدل قوی تر این کفش که بنظر می رسد برای برنامه های یک روزه زمستان کاملا جواب دهد و بشود چهارفصل پوشید، مدل کاتماندو (Bestard-Kathmandu) هست. این کفش از نوع بک پکینگ (back pakinng) هست که هم رویه قوی تری داشته و هم لژ لاستیکی آن دورتادور کفش کشیده شده و زیره سفت تر و قوی تری دارد. از نظر قیمتی حدود 100 ه.ت گرانتر از اسپایدر کی هست. کاتماندو از اسپایدر کی محکم و تر و قوی تر هست اما قطعا راحتی اسپایدر کی را ندارد.
  • اگر بودجه شما میرسه حتما یک کفش تابستانه (مثل اسپایدر کی) و یک کفش زمستانه مثل کاتماندو و یا حتی مدل های قویتر از همین بستارد و یا سایر برندها (از جمله زامبرلن) بگیرید. ولی اگر مشکل بودجه دارید اسپایدر کی گزینه خوبی برای یک کفش سه فصل هست که بتونید زمستان هم استفاده کنید.
  • بستارد یک تولید کننده صاحب سبک و تکنولوژی در اروپا و کشور اسپانیا است که مدل های مختلفی از کفش های پیاده روی و کوهنوردی و ... را تولید می کند. کفش بستارد در ایران دقیقا هم قیمت برندهای اسکارپا، لووا، لاسپورتیوا و امثالهم است.
  • کفش کوه برند لومر ایتالیا مدل های pelmo سه فصل، و everest مناسب برای زمستان، هم گزینه های خوبی بوده و پیشنهاد می شود. قیمت پلمو ۸۳۰ و اورست ۹۶۰ هست که اواخر پاییز امسال فروشگاههای شیرپلا و رهبر آف زده و با ۳۰ درصد تخفیف به قیمت حدود ۶۰۰ و ۶۳۰ به فروش می رسیدند. لومر رو دوستان دارن و راضی هستن. خصوصا اگر بتونید در زمان آف بخرید عالی هست. 
  • توصیه: در هنگام خرید کفش به تاریخ تولید آن دقت کنید که ترجیحا یک سال و یا حداکثر دو سال بیشتر از تاریخ تولید ان نگذشته باشد. همیشه نه، اما بعضی اوقات تخفیف های خوب برای کفش ها بخاطر تاریخ قدیمی آن می باشد.

نکته مهم: انتشار این مطلب جنبه تبلیغی نداشته بلکه فقط برای راهنمایی و کمک به آن دسته از عزیزانی ارائه شد که به دنبال گزینه خوب برای خرید کفش خارجی هستند و معمولا در وبلاگ هم کامنت گذاشته و می پرسند.

---------------------------------------------------

Bestard Spider k (مردانه):

 

Bestard Spider k Lady (زنانه):

  نظرات ()
قله یونزا نويسنده: نیما - شنبه ٢٥ دی ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله یونزا 3400 متر از گرمابدر

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.10.24
موقعیت جغرافیایی: استان تهران، فشم، گرمابدر

--------------------------------

اطلاعات برنامه:
ارتفاع قله: 3400 متر
ارتفاع مبدا صعود: 2520 متر (گرمابدر، ابتدای جاده دشت لار)
طول مسسر صعود: 6.3 کیلومتر
مدت زمان صعود: 7 ساعت 45 دقیقه (7.00 تا 14.45)
کل زمان برنامه: 11.5 ساعت (7.00 تا 18.30)
نفرات شرکت کننده: 6 نفر
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، مسعود کریمخانی، ایمان حسینی، یدا... طهوری و یاور معروفی

 

 

گزارش برنامه:

به نام خالق زیبایی ها

این هفته قصد صعود به قله کاسونک را داشتیم. قرار ما ساعت 5.30 صبح گردنه قوچک بود. پس از جمع شدن همه دوستان و پارک ماشین های اضافه به راه افتادیم و ساعت 6.30 به محیط بانی گرمابدر و ابتدای جاده دشت لار رسیدیم. پس از بستن کفش و کوله و گتر، ساعت 7 صبح مسیر جاده دشت لار را در پیش گرفتیم. جاده پوشیده از برف و هوا بسیار سرد بود. پس از طی 3.5 کیلومتر (1 ساعت و 10 دقیقه) به میله راه بند، پای خاتون بارگاه رسیدیم. تا اینجای کار مسیر از قبل برفکوبی شده و مشکل خاصی نداشتیم. صبحانه را کمی جلوتر روی برف ها با اعمال شاقه صرف کردیم در حالی که یخ زدگی پاها و دستها آزار دهنده بود و اصلا نفهمیدیم چه خوردیم! باید صبحانه را در منزل لقمه می گرفتیم که چنین نکرده بودیم (بجز آقا یاور).

ضمنا دوست عزیزمان آقای یاور معروفی اولین حضورشان در گروه نشاط زندگی بود که از این بابت بسیار خرسند بودیم. آشنایی ما با ایشان بر میگشت به زمستان سال قبل در برنامه قله سیاه سنگ از مسیر سنگان که من و آقای حبیبی، آقا یاور و دوستشان اقای موسوی را در مسیر زیارت کرده و باب آشنایی باز شد.

یادم رفت بگویم که از همان ابتدای مسیر یک سگ با وفا، با چند تکه نان که مهمانش کردیم، همراه ما بود.

پس از صرف صبحانه، با سرقدمی آقا مسعود مجددا به راه افتادیم. برف زیادی در مسیر بوده و برفکوبی به نوبت انجام می شد که انرژی زیادی برده و حرکت به کندی صورت می گرفت. هر از گاهی از مسیر جاده خارج شده و میانبر می زدیم. خیلی زود فهمیدیم که با این حجم برف ما امروز به قله کاسونک نمی رسیم و شاید گردنه یونزا در ارتفاع 3100 متر می توانست پایان مسیر کوهنوردی ما باشد.

هوا عالی و آفتابی و باد ملایمی در حال وزیدن بود. ساعت حدود 11.30 صبح حدود 2 ساعت دیگر با گردنه فاصله داشتیم. با یقین به اینکه به قله کاسونک نمی رسیم، به پیشنهاد آقا یاور تصمیم گرفتیم که بجای کاسونک، قله یونزا را صعود کنیم که دقیقا در نقطه مقابل کاسونک و در شمال گردنه یونزا واقع است. من این قله را صعود نکرده و آقا یاور هم چند سال پیش صعود کرده بودند اما مسیر به سمت قله مشخص بوده و قله سنگی و صخره ای یونزا در سمت چپ گردنه در معرض دید بود. حجم برف خیلی زیاد بود و تا زمانی که به پای یونزا برسیم حسابی برفکوبی کردیم. با قرار گرفتن در دامنه یونزا حجم برف خیلی کم شده و حرکت با سرعت بیشتری صورت گرفت. با تراورس روی دامنهبه سمت راست، ساعت 14 به پای یک سنگ نسبتا بزرگ در ارتفاع حدود 3200 متر رسیدیم. (روی یالی که گردنه یونزا را به قله یونزا متصل می سازد).

نمای زیبایی از قله دماوند در جهت شرق در معرض دید قرار گرفت و یال کاسونک نیز به خوبی دیده می شد. بنظر می رسید که حدود یک ساعت تا قله یونزا راه مانده باشد. که البته به دلیل سنگی و صخره ای و برفی بودن مسیر، مشخص نبود که ایا بشود از این مسیر صعود کرد یا نه! در اینجا اقا یاور و آقای طهوری با ما خداحافظی کردند و برگشتند و قرار شد که پای ماشین منتظر ما باشند. 4 نفری مسیر قله را در پیش گرفتیم. مسیر صعود به قله را از سه جهت می شد متصور شد: راست، چپ و وسط. که ما مسیر وسط را که آسان ترین مسیر می نمود انتخاب کردیم. نیمی از راه را طی کردیم که آقا ایمان از ادمه مسیر منصرف شده و با آقا مسعود مسیر برگشت به سمت سنگ پایین را در پیش گرفتند. به اتفاق آقای حبیبی مسیر قله را ادامه دادیم. حدود یک ربع مانده به قله به دهلیز باریکی رسیدیم که شیب تندی داشت. من که جلوتر بودم ابتدا وارد دهلیز شده و با احتیاط اقدام به صعود نمودم. هر از گاهی سنگ از زیر پایم رد می شد که برای اقای حبیبی خطر آفرین بود. بنابراین با فاصله کمی از هم حرکت کرده و دهلیز را پشت سر گذاشتیم. قله دقیقا بالای دهلیز قرار داشت. ساعت 14.45 به قله یونزا رسیدیم. جی پی اس ارتفاع 3400 متر را برای قله نشان می داد.

قله یونزا قله ای بود که با برفکوبی و دست به سنگ و تلاش مضاعف موفق به صعود به آن شده بودیم و این صعود زمستانی -نه چندان آسان- بسیار برای ما سرور آفرین و شادی بخش بود. قله، صخره نوک تیزی بود که ایستادن بر فراز آن حس خوبی به آدم می داد.

سمت چپمان، به فاصله نزدیک، به نظر می رسید که بلندترین نقطه قله یونزا باشد که حدود 20 متر بلندتر نشان می داد. فکر کنم صعود به بلندترین نقطه حدود 5 دقیقه زمان می برد. به دلیل ضیق وقت از صعود به آن صرفنظر کردیم.  

جالب اینکه اقا سگه تا پای دهلیز با ما آمده و از ادامه مسیر باز مانده بود. آنچنان ناله و شیونی سر می داد که عجیب بود!!

از روی قله در جهت شمال قله اشتر (3630) دیده می شد که با یک گردنه (حدود 3300 متر) به یونزا می رسید. قله اشتر با یک خط الراس از شرق به غرب به ترتیب به قله های دره پلک (3650)، خاتون بارگاه (3810)، گیزنو (3850)، خرسنگ جنوبی (3900)، جانستون (3900) و ... می رسد. دقیقا در جهت جنوب، قله کاسونک (3690) دیده می شود که با گردنه یونزا 3100 متر، به قله یونزا متصل می شود.

 فرود:

ساعت 15 مسیر فرود را از مسیر شن اسکی غرب قله در پیش گرفتیم. پس از چند دقیقه با گردش به چپ خود را به پایین دهلیز رسانیدم. پس از ملحق شدن به اقا مسعود و آقا ایمان، مسیر برگشت را در پیش گرفتیم. حدود نیم ساعت آخر مسیر را در جاده با نور هدلامپ طی کردیم و ساعت 18.30 به ماشین ها رسیدیم.

 -------------------------------------------------------

+ دانلود فایل GPS قله یونزا

  نظرات ()
قله منار نويسنده: نیما - شنبه ٤ دی ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله منار (3530 متر) از روستای مورود

اطلاعات برنامه:

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.10.03
موقعیت جغرافیایی: استان البرز، کرج، جاده چالوس
ارتفاع نقطه شروع: 2140 متر
روی یال اصلی: 2780 متر
قله فرعی: 3250 متر، 3.7 کیلومتر
قله منار: 3530 متر، 5.6 کیلومتر
مدت زمان صعود: 5.5 ساعت (7 صبح تا 12.30 ظهر)
(با احتساب نیم ساعت تایم صبحانه)
کل زمان برنامه: 9.5 ساعت (7 تا 16.30)
نفرات شرکت کننده (9 نفر):
گروه "نشاط زندگی": نیما اسماعیلی، ایمان حسینی و حسین شهبازی
گروه "دوستای خوب": آقایان نیما نظری، علی طاهر اصلانی، روح الله روهین تن (تن تن)
محمد عبدالهی - خانم ها: نظری و اصلانی

--------------------------------------------------------------

 

+ قله منار از آن قله هایی هست که چندین سال در لسیت انتظار ما برای صعود قرار داشت و بالاخره امسال موفق به صعود آن شدیم . بنظرم بهترین فصل برای صعود به قله منار فقط زمستان هست و این قله و مسیرش در سایر فصول جاذبه خاصی ندارد.

+ بنا بر توصیه یکی از دوستان، منطقه گرگ دارد و بهتر است این قله در زمستان به صورت گروهی صعود شود. ما هم در روز صعود بسیار جای پای گرگ و شغال و گراز و ... در مسیر دیدیم.

+ حدود 100 متر بعد از چشمه، ورودی روستا با زنجیر بسته شده و ظاهرا امکان ورود به روستا برای غریبه ها وجود ندارد.

آدرس روستای مورود:

کیلومتر 32 جاده کرج-چالوس، بعد از سد کرج، حدود 100 متر بعد از تابلوی پل خواب به فرعی روستای مورود در سمت راست جاده می رسید. یک جاده آسفالته پیچ در پیچ و نسبتا پرشیب پس از حدود 6 کیلومتر شما را به روستای مورود می رساند.

-------------------------------------------

گزارش برنامه:

ساعت 5 صبح از تهران میدان آزادی به سمت کرج به راه افتادیم و پس از حدود یک رب انتظار در پل کلاک برای پیوستن دوستان، مسیر جاده چالوس را در پیش گرفتیم. پس از طی 32 کیلومتر در جاده چالوس (از م امیرکبیر) و جمعا 72 کیلومتر از تهران (میدان ازادی) به پل خواب رسیدیم. حدود 100 متر بعد از تابلو پل خواب، از سمت راست از روی پل گذشته و وارد فرعی مورود شدیم که تابلویی هم نداشت! جاده پیچ در پیچ با شیب نسبتا تند را طی کردیم تا حدود 5 کیلومتر بالاتر، ساعت 06.30 به نگهبانی متروکه روستای مورود رسیدیم که در سمت چپ جاده قرار دارد. اینجا محل پارک خودرو و نقطه شروع کوهپیمایی است. برای برداشتن آب حدود 300-400 متر در جاده جلوتر رفته و از چشمه پراب مورود که حدود 500 متر قبل از روستا و در ارتفاع 2100 متر قرار دارد آب برداشتیم و مجددا به محل نگهبانی برگشتیم (ارتفاع 2140 متر).

موقعیت قله منار بدن صورت است که وقتی رو به روستا (شرق) ایستاده باشید، سمت راستتان خط الراسی وجود دارد که در دورترین و بلندترین نقطه آن قله منار دیده می شود. قله فرعی (3250 متر) به صورت یک قله کله قندی در سمت راست قله اصلی قرار دارد که نباید آن را با قله اصلی اشتباه بگیرید. مسیر حرکت به سمت قله را می توان به راحتی تشخیص داده و تعیین کرد. در واقه باید از اولین و مناسب ترین یالی که به سمت خط الراس ارتفاع می گیرد خود را به روی خط الراس برسانید و باقی مسیر تا قله هم که مشخص است.

کنار جاده و روی دامنه های شمالی سفید پوش بوده و هوا حسابی سرد بود. در این روز ما 9 نفر بودیم. 3 نفر از گروه نشاط زندگی و 6 نفر هم دوست عزیزمان آقای نیما نظری و دوستانشان که در این برنامه با ما همراه بودند. ماشینها را کنار اتاقک نگهبانی پارک کرده و ساعت 7 صبح از سمت راست جاده (در جهت جنوب) کوهنوردی خود را آغاز نمودیم. همان ابتدا وارد یک زمین مسطح (شبیه زمین فوتبال) شدیم و پس از حدود 300 متر حرکت به سمت شرق (به سمت روستا)، سوار یکی از یال های جنوبی-شمالی شدیم که اواسط آن یال، چند سنگ بزرگ و صخره به چشم می خورد. زمین زیر پایمان پوشیده از برف بود و بخاطر لغزنده بودن مسیر حرکت روی شیب تند یال کمی با دشواری همراه بود.  پس از حدود یک ساعت خود را به سنگ ها رساندیم و کاملا سوار یال شدیم. البته ما از مست چپ کم کم خود را به بالای رساندیم. شاید اگر از همان ابتدا سوار یال می شدیم بهتر می شد. با قرار گرفتن به روی یال، مسیر بهتر شده و حرکت با سرعت بیشتری صورت گرفت. یک گروه 10-12 نفره نیز در این روز پشت سرما در مسیر قله منار بودند که قبل از یال اصلی از ما سبقت گرفتند. ساعت 9 به روی یال اصلی (خط الراس) رسیدیم. در این لحظه، هوا آفتابی، باد ملایم و دمای هوا نرمال بود. با گردش به سمت چپ و حرکت به سمت شرق مسیر خط الراس را به سمت قله منار در پیش گرفتیم. دقایقی بعد نیم ساعت برای صبحانه توقف کردیم و ساعت 10 مجددا به راه افتادیم. بعد از صبحانه دو گروه شدیم که گروه اول با سرعت بیشتری حرکت کردند. من تایم گروه اول را ذکر میکنم. ساعت 11 به قله فرعی در ارتفاع 3250 متر رسیدیم که سنگ چین بزرگی به ارتفاع حدود 2 متر روی قله وجود دارد.

جالب اینکه وقتی از روی جاده به بالا نگاه میکردیم قله فرعی و قله اصلی تقریبا هم ارتفاع نشان می دادند. اما روی خط الراس که قرار گرفتیم قله فرعی کاملا بلندتر از قله اصلی دیده می شد. با قرار گرفتن روی قله فرعی مشخصی می شود که قله بعدی به فاصله حدود 1.5 دورتر، بلندترین قله روی خط الراس است. با ادامه مسیر، کمی ارتفاع کم کرده و سپس شیب تند زیر قله را نیز پشت سر گذاشته و ساعت 12.30 ظهر به قله منار در ارتفاع 3530 متر رسیدیم. جی پی اس ما مسافت پیموده شده از پای جاده (نگهبانی) تا قله را 5.6 کیلومتر نشان می داد. روی قله یک سنگ چین مربعی شکل به ابعاد تقریبی 1x1x1 قرار دارد که بخش هایی از آن ریخته است.

ادامه خط الراس منار با کمی چرخش به سمت راست به قله سیاه سنگ (3560 متر) می رسد که به نظر می رسد حدود 1.5 ساعت فاصله بین این دو قله باشد و مسیر آن ظاهرا هموار بوده و مشکل خاصی برای پیمایش آن وجود ندارد. قله سیاه سنگ را ما زمستان سال 94 از سنگان و پاییز سال 92 از تالون صعود نموده بودیم.

فرود:

ساعت 13.30 مسیر فرود را در پیش گرفتیم. برای فرود کمی مسیرمان را عوض کرده و از نقطه دورتری رو خط الراس به سمت پایین حرکت کردیم. یعنی کمی بیشتر به سمت غرب حرکت کرده و سپس از یکی از یالها به سمت پایین سرازیر شدیم. حرکت در این بخش از مسیر به دلیل پرشیب و لغزنده بودن مسیر  کمی با کندی صورت گرفت. در نهایت ساعت 16.30 به محل پارک ماشین ها رسیدیم. ناهار و شام را یکجا پای ماشین و کمی با اعمال شاقه (بخاطر سرما) صرف کرده و ساعت 17.30 به سمت جاده چالوس و تهران به راه افتادیم.

------------------------------------------------------

+ در این روز ما متاسفانه یک اتفاق ناراحت کننده هم داشتیم که تاثیراتی در روند برنامه گذاشت که بنده برای اینکه گزارش از روند معمولی خارج نشده و برای خواننده از حالت شسته و رفتگی خارج نشود در متن گزارش به آن اشاره ای نکردم: گم شدن سوییچ ماشین اقای نظری، خداحافظی و برگشت ایشان به همراه همسر محترم که با ماشین دوستانشان بروند تهران و سوییچ یدک بیاورند. تند رفتن دوستانشان و جدا شدن از ما بخاطر اینکه بتوانند با گروه جلویی به پایین برگشته و با مینی بوس آنها برگردند و ... که این شد که ما روی خط الراس از دوستان جدا شدیم و حسین آقا یک بار با دوستان قله رو صعود کردن و یک بار با ما و عکس روی قله ما سه نفره شد و ....

خلاصه در این روز شیرینی دیدار و آشنایی با دوستان جدید با اتفاق ناخوشایندِ گم شدن سوییچ، کمی به کاممان تلخ شد که ما از همراهی آقا و خانم نظری در باقی مسیر محروم شدیم. به هر حال تجربه ای بود که شاید خیری در آن بوده است.

-----------------------------------------------------------

+ دانلود GPS قله منار

(ترک مسیر از پای چشمه زده شده است)

(گزارش در حال تکمیل)

======================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
توریستگاه، تجربه سفر هوشمندانه نويسنده: نیما - دوشنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٥

سایت و اپلیکیشن توریستگاه یک راهنمای سفر بسیار جامع است که تمامی اطلاعات مربوط به مقاصد مورد نظر مانند کشور، شهر، مراکز دیدنی (مثل مکان های دیدنی دبی)، مراکز خرید، رستوران ها، هتل ها (مثل بهترین هتل های دبی)، سرگرمی ها و فعالیت ها در آن با جزییات قرار گرفته است و هر روز در حال کامل تر شدن است.

در بخش دیگری از توریستگاه به بروزترین و خواندنی ترین مقالات گردشگری و دانستنیهای سفر دسترسی خواهید داشت و با ایده های سفر، ترین ها، دیدنی ها، غذاها، فرهنگ و هنر های متفاوت از سراسر دنیا بیشتر آشنا خواهید شد.

سایت و اپلیکیشن توریستگاه در زمینه رزرو آنلاین تور ویژه و لحظه آخری شهرهای داخل یا خارج ایران نیز فعالیت و جستجویی آسان و تجربه ای بی نظیر از خرید آنلاین تور با هر بودجه ای و بدون نیاز به مراجعه به آژانس را به کاربران ارائه می کند.

پیشنهاد می کنم جهت استفاده از خدمات و راهنمای سفر توریستگاه به نشانی www.touristgah.com سر بزنید و تجربه سفری هوشمندانه را از دست ندهید!

  نظرات ()
قله سیادر نويسنده: نیما - شنبه ٢٢ آبان ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله سیادُر، 3140 متر، از روستای کلوان

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 21 آبان 95
موقعیت جغرافیایی: استان البرز، جاده چالوس، پل خواب

ارتفاع قله: 3140 متر
ارتفاع مبدا صعود: 2130 متر
طول مسیر صعود: 5.4 کیلومتر
طول کل مسیر، رفت و برگشت: 11 کیلومتر
مدت زمان صعود: 5 ساعت (7 تا 12)
کل زمان برنامه: 10.5 ساعت (7 تا 17.30)
گام حرکت: آهسته

نفرات شرکت کننده: 7 نفر
نیما اسماعیلی، محمدرضا حبیبی، مسعود کریمخانی، علیرضا یاوری، حمید محسنی، ایمان حسینی و یداله طهوری
سطح برنامه: کوهنوردی سبک

نقاط قوت برنامه: عبور از مسیر های باغی در مسیر صعود و فرود

 ---------------------------------------------

مسیرهای صعود:

برای صعود به قله های سیادر و ناز از روستای کلوان دو مسیر وجود دارد:
1- مسیر یال (مسیر نرمال و عمومی صعود)
2- مسیر دره.
که مسیر دره خود شامل دو مسیر است:
الف) کف دره و از کنار رودخانه ب) پاکوب بالای دره

- ما از مسیر دره صعود کرده و از مسیر پاکوب بالا فرود آمدیم.
- مسیرهای الف و ب حدود یک ساعت بالاتر به هم می رسند.
- مسیرهای یال و پاکوب بالای دره از داخل روستا بوده اما برای مسیر دره نیاز به ورود به روستا نیست.

نکته مهم: بنده قبلا یک بار پاییز سال 1390، از همین مسیر، قله میشینه نو را صعود کرده و به منطقه و مسیر دره آشنایی نسبی داشتم. توصیه می شود که در صورت عدم آشنایی به منطقه، از مسیرهای شماره 1 و یا 2،ب ، اقدام به صعود نمایید.

 ---------------------------------------------

مسیر طی شده در گوگل ارث: (مسیر قرمز رنگ طی شد)

(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی، بر روی آن کلیک نمایید)

+ دانلود فایل GPS مسیر

---------------------------------------------

آدرس روستای کلوان (Calvan):

کیلومتر 35 جاده چالوس، بعد از پست سر گذاشتن سد کرج و بخش آسارا، حدود 1 کیلومتر بعد از پل خواب، ابتدا به تابلوی روستای "لیلستان" و سپس به فرعی روستای کلوان در سمت چپ جاده می رسید. وارد فرعی شوید، پس از طی 9 کیلومتر جاده آسفالته و پشت سر گذاشتن روستاهای سیرا و آیگان، در انتهای مسیر به روستای کلوان می رسید. روستای کلوان دو ورودی دارد: ورودی پایین و ورودی بالا. مسیر قله های کهار و ناز از ورودی بالای روستا است. ماشین خود را می توانید کنار جاده، قبل از ورودی (پل) پارک کنید.

 ----------------------------------------------

گزارش برنامه:

ساعت 5.15 از تهران، میدان آزادی، با دو ماشین راه افتادیم. پل کلاک برای خرید نان سنگک توقف کردیم (که متاسفانه اصلا به درد نمی خورد!). ساعت 6.45 به ورودی بالایی (پل بالایی) روستای کلوان رسیدیم. (ارتفاع 2130 متر). ماشین ها را قبل از پل پارک کرده  و بدون اینکه وارد روستا شویم، ساعت 7.10،  جاده خاکی را مستقیم به سمت بالا در پیش گرفتیم (مسیر کهار). چند دقیقه پاکوب قله کهار را رد کردیم که از سمت راست به سمت یال کهار ارتفاع می گرفت. در ادامه جاده، ساعت 7.23 به یک پل رسیدیم که آن را رد کرده و 7.24 از پل بعدی که یک پل کوچک بود به سمت چپ رودخانه رفته و وارد مسیر باغ ها شدیم. ساعت 7.40 از روی پلی که جلوی یک آبشار کوچک قرار داشت رد شده و مسیر را از سمت راست رودخانه ادامه دادیم. ساعت 7.43 به اولین چشمه مسیر رسیدیم که سرچشمه آن دیده نمی شد اما روی زمین با نهر کوچکی جاری بود. ساعت 7.45 به جایی رسیدیم که یک کلبه در سمت راست و یک پل در سمت چپمان قرار داشت. ما مسیر را از کنار کلبه و همچنان از سمت راست رودخانه ادامه دادیم (از پل رد نشدیم). چند دقیقه بعد، پاکوب تمام شده و از سمت راست به داخل باغ ها ارتفاع گرفتیم. دقایقی بعد؛ ساعت 8.05 به یک کلبه و دومین چشمه مسیر رسیدیم. در اینجا هم سرچشمه پیدا نبود اما مشخص بود که آب از چشمه بالا جریان داشته و قابل آشامیدن است. اطراف کلبه با مناظر زیبا و جلوه های بی نظیر پاییزی مواجه شدیم که حدود نیم ساعت آنجا توقف کرده و به عکاسی مشغول شدیم و همینطور مشغول چیدن سیب های زرد و سبز بسیار خوشمزه که روی درختان باقی مانده بود. (البته با اجازه صاحب باغ که آنجا حضور داشتند). چند متر بالاتر، ساعت 8.30 برای صرف صبحانه جلوی کلبه دوم که چشمه آب از جلوی آن جاری بود، توقف کردیم. ساعت 9.30 مجددا به راه افتادیم. صاحب باغ که پیرمرد باصفا و خوش اخلاقی بودند (آقای فرضعلی رجبی) گفتند که به این منطقه، "بیخ و بُن" می گویند. با پیرمرد مهربان خداحافظی کرده و در مسیر پاکوب از باغ ها خارج شده و راهمان را ادامه دادیم. ساعت 9.35 با عبور از روی چند تنه درخت از عرض رودخانه رد شده و مسیر را از سمت چپ ادامه دادیم. (نقطه A). ساعت 9.45 به نقطه B رسیدیم. باغی که درب چوبی دارد (چهارخانه ای، مطابق تصویر ضمیمه) (در مورد نقاط A و B در ادامه گزارش و در مسیر فرود توضیح می دهم). در اینجا به راست پیچیده و حدود 20 قدم بالاتر، از مسیر اصلی جدا شده و از پاکوب سمت چپ به سمت باغ های بالا ارتفاع گرفتیم. ساعت 10 به یک کلبه رسیدیم و در ادامه مسیر به سمت بالا-چپ، ساعت 10.15 به گوسفند سرا در ارتفاع 2560 متر رسیدیم. در اینجا قله سیادر در سمت راستمان به خوبی دیده می شد که یک میله روی آن قرار دارد. از گوسفند سرا با حرکت به سمت بالا و مایل به چپ، ساعت 11 خود را به روی یال اصلی سیادر رسانیدم. این یال در واقع مسیر اصلی صعود به سیادر و ناز از روستای کلوان است. (مسیر شماره 1 که ابتدای گزارش ذکر کردم). حدود نیم ساعت استراحت کرده و با چرخش به راست مسیر یال را به سمت جانپناه نارنجی رنگ سیادر ادامه دادیم. ساعت 11.50 به جانپناه سیادر در ارتفاع 3060 متر رسیدیم و پس از 5 دقیقه توقف، در ادامه ساعت 12.10 به قله سیادر رسیدیم. جی پی اس ما ارتفاع 3140 متر را برای این قله نشان می داد.

در این روز هوا بسیار بسیار عالی و بهاری و آسمان آبی و آفتابی بود. از روی قله مناظر زیبایی از کوهها و قله های پیرامون داشتیم. در جهت شمال، به ترتیب از راست به چپ: قله های معروف و محبوب کهار بزرگ 4015، کهار کوچک 3916، میشینه نو 4050 و قله  ناز 4108 متر. در جهت غرب، قله پیرکتله 3400 متر . در جهت جنوب، قله خونکهار 3400 متر و در جهت جنوب غربی (محدوده پل خواب)، روستای مورود و قله مناز 3520 متر در معرض دید قرار داشتند.

 فرود:

ساعت 14 از قله حرکت کردیم.  تا جانپناه سیادر آمدیم و سپس از مسیر صعود جدا شده و مایل به چب مسیر دره (دره اصلی) را در پیش گرفتیم. (به گوسفند سرا نرفتیم). ساعت 15 به کف دره و رودخانه رسیدیم. در اینجا دو مسیر پیش رو داشتیم: پاکوب بالا (ظاهرا پاکوب اصلی) و مسیر کنار رودخانه که ما مسیر کف دره و از کنار رودخانه را در پیش گرفتیم. از سمت راست رودخانه و از مسیر پاکوب ادامه مسیر دادیم تا ساعت 15.30 به نقطه B رسیدیم. (راه با مسیر صعودمان یکی شد). ساعت 15.45 در نزدیکی نقطه A برای ناهار توقف کردیم. آتشی برپا کرده و ناهار را صرف کرده و به سختی از گرمای دلچسب آتش جدا شده و ساعت 16.45 مسیر فرود را ادامه دادیم. در نقطه A (جایی که در مسیر صعود از روی تنه درخت از رودخانه گذشته بودیم) اینبار بدون اینکه از رودخانه رد شویم پاکوب اصلی را از سمت راست رودخانه ادامه دادیم. این پاکوب بدون هیچ دردسری مستقیم ما را به روستای کلوان رساند در حالی که هوا رو به تاریکی می رفت (ساعت 17.20). داخل روستا به یک میدانگاهی کوچک رسیدیم که مسیر پل بالایی از سمت چپ است. از سرویس بهداشتی مسجد که نزدیک میدان است استفاده کرده و دوستان ماست محلی از یکی از منازل تهیه کرده و مجددا به میدانگاهی برگشته و دقایقی بعد به  پل بالایی و محل پارک ماشین ها رسیدیم و پایان برنامه.

در مسیر برگشت جاده چالوس بدون ترافیک بود و فقط در بخش هایی از اتوبان ترافیک روان داشتیم. ساعت 19.30 به میدان آزادی رسیدیم.

---------------------------------------------

 

 

 

 

 

گزارش در حال تکمیل

  نظرات ()
جنگل الیمستان - پاییزه نويسنده: نیما - دوشنبه ۱٠ آبان ۱۳٩٥

گزارش گل گشت جنگل الیمستان

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.08.07

نفرات شرکت کننده: 19+5 نفر

خانواده های محترم اقایان رضا حبیبی، یداله طهوری، نیما اطهر، رضا نورکامی، ایمان حسینی و خودم و اقای محسن کرمی + آقای نیما نظری و همسر و دوستان گرانقدرشان

 

 

 

گزارش ارسالی برای نشریه داخلی "پیام بهمن"، شماره آذرماه 95

 

جاذبه‌های گردشگری استان مازندران

 الیمستان؛

تلفیقی از جنگل و مه و آرامش

 الیمستان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران است که مناظر بی‌بدیلی را در فصول بهار و پاییز دارا است. این منطقه یکی از زیباترین مناظر را در فصول بهار و پاییز به گردشگران و طبیعت دوستان هدیه می‌دهد. وجود چشمه‌سارهای فراوان، پوشش جنگلی متنوع، دشت‌ها و آب زلال، مه غلیظ و جنگل‌های بکر و مراتع سرسبز از ویژگی‌هایی است که این منطقه را به طلای سبز ایران مشهور کرده است.

الیمستان یکی از مناطق توریستی ایران در نزدیکی شهر آمل است که تورهای زیادی از گردشگران برای تفریح و گردش به دل جنگل‌های آن سفر می‌کنند. اردیبهشت‌ماه، فصل رویش گیاه "الیما" است که ظاهراً نام جنگل الیمستان نیز برگرفته از آن می‌باشد. الیما نوعی تره کوهی است که محلی‌های الیمستان با آن کوکو سبزی و آش درست می‌کنند. ارتفاع روستای الیمستان از سطح دریا حدود 1500 متر است. ارتفاع زیاد جنگل از سطح دریا، پایین بودن دما در فصل گرما، وجود چشمه‌سارهای فراوان و پوشش جنگلی متنوع و دشت‌ها و آب زلال و اسب‌های زیبا از شاخصه‌های این جنگل است. آب مردم روستا از چشمه تأمین می‌شود و محصول آن غلات، لبنیات و عسل است. اما از همه این‌ها گذشته، قله الیمستان با ارتفاع 2500 متر از سطح دریا، یکی دیگر از جاذبه‌های این روستا است که در فصول مختلف سال کوهنوردان زیادی را به خود جذب می‌کند. بر روی قله بقعه متبرکه امامزاده قاسم قرار دارد که محلی‌ها اعتقاد خاصی به آن دارند. اگر اهل کوهنوردی باشید، این قله با تمام جاذبه‌های طبیعی اطرافش بهترین گزینه سفر کوهنوردی شما به شمار خواهد رفت. صعود به این قله حدود 3.5 ساعت زمان می‌برد. در مسیر صعود به قله، دامنه شرقی قله دماوند در پیش چشمان شما بوده و هرلحظه با شما حرکت می‌کند. اما شاید از همه جالب‌تر، منطقه نقش پای رستم است که تعجب همه کوهنوردان را برمی‌انگیزد. نرسیده به قله، جای دو شهاب‌سنگ بزرگ دیده می‌شود که حفره‌هایی به عمق ۱۰ متر ایجاد کرده‌اند. بومیان منطقه افسانه‌ای زیبا برای این چاله‌ها دارند. آن‌ها معتقدند این گودال‌ها جای زانوهای رستم است که در این منطقه زانو زده و از آب دریا نوشیده است.

قبل از رسیدن به جنگل، در ابتدای ورود به الیمستان روستایی قرار دارد که لهاش نامیده می‌شود. امامزاده حسن لهاش معمولاً توقفگاه گردشگران در مسیر رفت‌وبرگشت جهت اقامه نماز، آشامیدن آب و استفاده از سرویس‌های بهداشتی است. امامزاده لهاش سابقا چند اتاق داشت که به گردشگران اجاره داده می‌شد. در ساختمان جدید این اتاق‌ها حذف شده و به گفته متولی امامزاده، در آینده دو اتاق حدود 10 متری برای اجاره به خانواده‌ها در نظر گرفته می‌شود (فقط به خانواده ها نه گروههای گردشگر). از انتهای روستای لهاش اولین نشانه‌های جنگل دیده می‌شود. فاصله امامزاده لهاش تا ابتدای مسیر پیاده‌روی، حدود 3 کیلومتر جاده آسفالته است.

جنگل الیمستان منطقه‌ای است که با هوای خنک و مه‌آلود خود بهترین محل برای پیاده‌روی و لذت بردن از جاذبه‌های طبیعی است. دورنمای زیبای قله دماوند در طول مسیر، به زیبایی‌های الیمستان افزوده است. الیمستان، تلفیقی از مه و جنگل و آرامش است.

 

گزارش سفر ما به الیمستان:

جمع 19 نفره ما (7 خانواده) ساعت 6 صبح جمعه 7 آبان ماه 1395، با 7 ماشین از تهران، مسیر جاده هراز را از جاده قدیم جاجرود در پیش گرفتیم. بعد از عوارضی پردیس، دوراهی را به سمت چپ و مسیر آبعلی – آمل ادامه دادیم. ساعت حدود 7 صبح، در محل مناسبی کنار جاده هراز برای صبحانه توقف کردیم. ساعت 9.20 به ورودی لهاش-الیمستان رسیدیم که تابلوی سبزرنگ بزرگی در سمت راست جاده دارد. وارد فرعی شده و 6 کیلومتر بالاتر به امامزاده حسن لهاش رسیدیم. برای برداشتن آب و استفاده از سرویس بهداشتی توقف کردیم. امامزاده در حال تعمیرات بوده و فعلاً شیر آب فقط در سرویس های بهداشتی بوده و در محوطه وجود نداشت. خوشبختانه آب به‌اندازه کافی از تهران برداشته بودیم. مجدداً به راه افتادیم و 3 کیلومتر بالاتر، ساعت 10.30 به ورودی مسیر پیاده‌روی رسیدیم که با تابلو مشخص شده بود.

به گردشگران اجازه ورود به روستا داده نمی‌شود و باید پیاده‌روی خود را از اینجا آغاز کنند که حدود 500 متر مانده به روستا است. پس از پارک ماشین‌ها در کنار جاده، ساعت 10.40 پیاده‌روی به داخل جنگل را آغاز کردیم. با توجه به سرمای روزهای قبل، ما خود را برای یک روز سرد در الیمستان آماده کرده بودیم اما خوشبختانه در این روز هوا بهاری و آسمان آبی و آفتابی بود. راه پاکوب و مالرو از داخل جنگل با شیب ملایمی، به سمت بالا ارتفاع می‌گیرد که خسته‌کننده نبوده و مناسب پیاده‌روی خانوادگی است. پوشش جنگل تا حدود نیم ساعت ِ اول شامل درختان کم ارتفاع و درختان میوه اعم از آلوچه جنگلی، ازگیل، ولیک و غیره است که لابه‌لای آن درختان بلندقامت‌تر مثل راش و بلوط هم دیده می‌شود. بخش‌های از مسیر شاخه‌های درختان به هم تنیده شده و راه همچون دالانی به داخل جنگل ادامه دارد.

در این فصل از سال، طبیعت تلفیقی از رنگ‌های سبز و زرد و طلایی است و نقاش چیره‌دست، جنگل الیمستان را به زیبایی هر چه تمام‌تر و با چشم‌نوازترین رنگ‌ها آراسته است. با چشم دل باید دید:

جهانی فراروی من است، نقش در نقش، رنگ در رنگ؛ از کوه و جنگل و سبزه گرفته، تا آبی آسمان و چشمه‌های روان. دل می‌سپارم به زلالی یکدستی که پیش روست؛ به جذبه جلوه بی‌دریغ دوست، به زندگی جاری در شریان هستی. به درخت‌ها سلام می‌کنم و آرام، پای صحبت برگ‌ها می‌نشینم تا معرفت بیاموزم... 1)

 

پس از دقایقی رفته‌رفته پوشش جنگل عوض شده و درختان میوه و کوتاه‌قد جای خود را به درختان قطور و برافراشته دادند که برگ‌های زرد ریخته شده در زیر درختان در طول مسیر، جلوه خاصی به جنگل بخشیده بود. پس از حدود یک ساعت پیاده‌روی با گام آهسته، ساعت 11.50 به دشت رسیدیم. گردشگران به اینجا دشت اول می‌گویند. این دشت یک محوطه باز نسبتاً بزرگ است که دورتادور آن را جنگل احاطه کرده است. گردشگرانی که قصد صعود به قله را ندارند در این دشت اتراق می‌کنند. پس از دشتِ اول، مسیر مجدداً از میان جنگل عبور کرده، به دشت دوم می‌رسد سپس جنگل تمام شده و باقی مسیر از روی خط الراس طی شده و درنهایت به قله منتهی می‌شود. همچنین یکی از برنامه‌های کوهنوردی که در این منطقه اجرا می‌شود، کوه‌پیمایی از روستای فیلبند به قله امامزاده قاسم الیمستان است.

ساعت 13 مشغول درست کردن جوجه و سپس صرف ناهار شدیم. پس از ناهار چای آتشی را برپا کرده و پس‌ازآن با گوشه گوشه دشت و مناظر زیبای پاییزی‌اش عکس یادگاری انداختیم. ساعت 16 مسیر برگشت را در پیش گرفتیم. وقتی داخل دشت بودیم مه غلیظی دامنه‌ها را فراگرفته و به‌آرامی به سمت بالا در حال حرکت بود. حدود ده دقیقه پایانی، وارد مه شده و از پیاده‌روی در مه غلیظ جنگل الیمستان لذت بردیم. خنکی مه بر صورت‌هایمان حس قشنگی بود که در آن دقایق تجربه کردیم. ساعت 16.40 به محل پارک ماشین‌ها رسیدیم و پایان برنامه.

جاده هراز در محدوده خروجی لهاش به سمت تهران در حدود یک ساعت ترافیک داشت. پس از رهایی از بند ترافیک، در حدفاصل گزنک و آبسک، برای خرید ماهی توقف کردیم. بازارچه در سمت چپ جاده (سمت آمل) قرار داشته و تابلوی "بازارچه ماهی آلا" سر در آن نصب شده است. ماهی قزل‌آلای زنده، معمولی کیلویی: 18 ، ویژه: 19 و طلایی: 25 هزار تومان. در گوشه‌ای از مغازه ماهی‌ها را پاک کرده و تحویل می‌دادند. (تلفن: 09117376256 - امینی). پس از خرید ماهی، مجدداً به سمت تهران به راه افتادیم. خوشبختانه تا تهران دیگر ترافیک نداشتیم. حدود ساعت 10 شب به تهران رسیدیم.

 

آدرس روستای الیمستان:

در جاده هراز، بعد از پشت سر گذاشتن آبعلی، امامزاده هاشم و گزنک، حدود 30 کیلومتر مانده به آمل، در سمت راست جاده به یک فرعی با تابلوی سبزرنگ "امامزاده حسن لهاش" می رسید، وارد فرعی شوید. در اوایل مسیر به دوراهی می‌رسید که باید جاده سمت چپ را دنبال کنید. جاده آسفالته باریک با پیچ‌وخم بسیار، حدود 10 کیلومتر است که ابتدا شما را به روستای لهاش و سپس به روستای الیمستان می‌رساند. در کل از تهران (انتهای بزرگراه بابایی) تا روستای الیمستان 140 کیلومتر راه است که بدون ترافیک و توقف، حدود 2.5 ساعت زمان می‌برد. مسیر پیاده‌روی به داخل جنگل، کمی قبل از روستا شروع می‌شود که با تابلو مشخص شده است.

 

مکان‌های مناسب کمپینگ و شبمانی:

امامزاده لهاش، ابتدای جنگل، دشت اول، دشت دوم، قله، کلبه‌های ییلاقی زیر قله

 

توصیه‌هایی برای سفر به الیمستان:

  • به خاطر باریک بودن جاده و پیچ‌های خطرناک، ورود اتوبوس و میدل باس به جاده الیمستان ممنوع است.
  • در جنگل چوب به‌اندازه کافی برای برپا کردن آتش هست اما در مواقعی که احتمال بارندگی می‌دهید، بهتر است زغال و یا نفت همراه خود داشته باشید.
  • آتش را جایی روشن کنید که قبلاً در آنجا آتش روشن شده. در نقاطی که آتش روشن می‌شود دیگر گیاهی نمی‌روید. شما از کسانی نباشید که به تعداد این نقاط اضافه می‌کنند.
  • جنگل الیمستان حیوانات وحشی از جمله خرس و گراز دارد اما اصلاً نترسید. اگر آدم به آن‌ها کاری نداشته باشد، آن‌ها مطمئناً کاری ندارند.
  • در مسیر جنگل و داخل دشت چشمه آب وجود ندارد، آب به اندازه کافی همراه خود ببرید.
  • بخش هایی از مسیر جنگل و داخل دشت آنتن موبایل وجود دارد.
  • راهنمای محلی، کرایه نیسان و اجاره ویلا برای خانواده و گروه در لهاش: آقای حسین زاده 09117472499
  • مراقب محیط زیست باشید. در طبیعت زباله نریزید و ردی از خودتان به‌جا نگذارید.

 

منابع مورد استفاده:

سایت ویکی‌پدیا

 

پاورقی:

1)      متن از خانم خدیجه پنجی

 

نیما اسماعیلی

آبان ماه 95

 --------------------------------------------------

+ در این سفر دوست عزیزم آقای نیما نظری به همراه دوستانشان (5 نفر) نیز همراه ما بودند که پلیس راه جاجرود به هم ملحق شده و در الیمستان، ابتدای مسیر پیاده روی به قصد صعود به قله از ما خداحافظی کردند که در در مسیر برگشت، در امامزاده لهاش مجددا به هم رسیدیم.

-----------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه گزارش)

============================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
مطالب قديمي تر »
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير کفش کوه بستارد قله یونزا قله منار توریستگاه، تجربه سفر هوشمندانه قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) راهنمای سفر توریستگاه پرتال زيگور طراح قالب