نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
قله فیل زمین نويسنده: نیما - شنبه ٢٠ شهریور ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله فیل زمین، 3350 متر

موقعیت جغرافیایی: تهران، لواسان بزرگ
تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.06.19
----------------------

اطلاعات برنامه:
ارتفاع نقطه شروع: 2200 متر
ارتفاع قله: 3345 متر
مدت زمان صعود: 5 ساعت
کل زمان برنامه: 10 ساعت (از 6 صبح تا 4.15 عصر)
طول مسیر تا قله:6 کیلومتر
طول کل مسیر (رفت و برگشت): 11.7 کیلومتر
گام گروه: متوسط
سطح برنامه: سبک - متوسط
نکات فنی و چالش: ندارد
توقف ها: 45 دقیقه صبحانه در مسیر رفت، 1 ساعت روی قله و 45 دقیقه ناهار در مسیر برگشت
---------------------------------------
نفرات شرکت کننده: (3 نفر)
نیما اسماعیلی، یداله طهوری، ایمان حسینی
------------------------------------
نقاط قوت برنامه:
1- حدود 45 دقیقه از مسیر از داخل باغ ها است (در مسیر رفت و برگشت) که علاوه بر زیبایی، در مسیر برگشت سایه خوبی دارد.
2- متفاوت بودن یال صعود و فرود
----------------------------------

  + دانلود GPS قله فیل زمین

------------------------------

 

 

مسیر پیموده شده در گوگل ارث:

(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی، بر روی آن کلیک نمایید)

 

آدرس روستای لواسان بزرگ:

بزرگراه شهید بابایی، جاده قدیم جاجرود، ابتدای جاجرود، جاده سد لتیان، مستقیم تا لواسان بزرگ. پس از ورود به روستا دقایقی بعد به یک دوراهی می رسید که نبش سمت راست آن امامزاده سلطان احمد قرار دارد. می توانید خودروی خود را جلوی امامزاده پارک کرده و از خیابان سمت راست مسیر فیل زمین را در پیش بگیرید.

نکته: بعد از امامزاده مسیر جاده منبع آب را (به سمت فیل زمین) می توانید با خودرو نیز طی نمایید. (1.5 کیلومتر) که ما ترجیح دادیم این مسیر را با پای پیاده طی کنیم. در حال حاضر حدود 500 متر ابتدای این جاده آسفالت شده است.

- از انتهای اتوبان بابایی تا ورودی جاده سد لتیان: 12 کیلومتر و از آنجا تا لواسان بزرگ 21 کیلومتر دیگر راه در پیش دارید.

- لواسان بزرگ از سمت لواسان کوچک و از طریق جاده افجه و برگ جهان نیز راه دارد.

-----------------------------------------------

گزارش برنامه:

در روزی که نصفِ بیشتر دوستان غیبت داشتند، صبح جمعه، ابتدا ساعت 4.20 در تقاطع آزادگان شرق-رجایی آقای طهوری را سوار کرده و سپس در اتوبان امام علی آقا ایمان را نیز سوار کرده و سه نفری به سمت اتوبان بابایی و جاده جاجرود ادامه مسیر دادیم. ابتدای جاجرود دور برگردان را دور زده و وارد جاده سد لتیان شدیم. ساعت 5.40 به لواسان بزرگ رسیدیم. هرچند که در ابتدا تصمیم داشتم 1.5 کیلومتر جاده منبع آب را به سمت فیل زمین با ماشین طی کنیم اما چون از زمان بندی برنامه جلو بودیم (طبق زمان بندی، استارت ساعت 6.30 بود) تصمیم گرفتیم که ماشین را همینجا جلوی امامزاده پارک کرده و مسیر جاده را پیاده برویم. ساعت 6 صبح هنوز هوا کاملا تاریک بود که پیاده روی را از کنار امامزاده به سمت شرق آغاز کردیم. (دوراهی به سمت راست)

مهم: حدود 10 دقیقه بعد در جاده خاکی به دوراهی رسیدیم که از سمت راست رفتیم.

ساعت 6.25 ، هوا تا حدودی روشن شده بود، به جایی رسیدیم که جاده از رودخانه رد شده و به راست می پیچید. ما به چپ پیچیده و وارد مسیر باغ ها شدیم. حدود 100 متر بالاتر دوراهی بود که از مسیر سمت چپ ادامه دادیم. مسیر داخل باغ ها تا حدود زیادی مشخص بوده و باید راه اصلی مالرو را تا انتهای باغ ها ادامه دهید. در طول مسیر باغ ها با آلوچه های قرمز و زرد ِ رسیده و خوشمزه و سیب های ریخته شده پای درختان از خودمان پذیرایی کردیم که بسیار دلچسب بود.

حدود ساعت 7 باغ ها تمام شده و مسیر پیش رو به سمت قله فرعی و قله فیل زمین  به خوبی در معرض دید قرار گرفت. در ادامه از پاکوب جدا شده و مسیر یال سمت چپ را در پیش گرفتیم. ساعت  7.40 برای صبحانه 40 دقیقه توقف کردیم. پس از صبحانه مسیر را به سمت بالا ادامه دادیم تا 10 ذقیقه بعد به بالای یال رسیدیم و با گردش به راست مسیر قله فرعی را در پیش گرفتیم. از اینجا به بعد شیب مسیر بیشتر شد. حدود نیم ساعت مانده به قله فرعی بخش هایی از مسیر سنگ و صخره بود اما نکته فنی نداشته و مشکل خاصی در حرکت نبود. ساعت 10.20 به زیر قله فرعی در ارتفاع 3230 متر رسیدیم. (ارتفاع قله فرعی حدود 3250 بنظر می رسید). در اینجا نمای زیبایی از دماوند در جهت شرق و پشت قله فیل زمین در معرض دید قرار گرفت. دشت لار در جهت شمال و همچنین قله های گاوبینی و سرسیاه غار و ساکا و آتشکوه و ریزان و ... در جهت شمال شرق دیده می شدند. با حرکت به سمت شرق و پشت سر گذاشتن شیبِ زیر قله، ساعت 11 به قله رسیدیم. جی پی اس ارتفاع 3343 متر را برای فیل زمین نشان می داد.

فرود:

روی قله هوا آفتابی و نیمه ابری، همراه با باد ملایم و بسیار مطبوع بود. یک ساعت روی قله توقف کرده و به خوردن تنقلات و عکاسی و تماشای مناظر زیبای پیرامون مشغول شدیم. ساعت 12 مسیر فرود را در پیش گرفتیم. ابتدا تصمیم داشتم که حدودا از همان مسیر دو سال قبل (برنامه شهریور 93) فرود بیاییم. اما دقایقی پس از حرکت از قله، با مشاهده مسیر، نظرم عوض شد و تصمیم گرفتم که این بار زودتر از خط الراس جدا شده و به سمت دره سرازیر شویم. بنابراین از شیب پوشیده از سنگ به سمت دره ارتفاع کم کردیم. ظاهرِ امر آسان به نظر می رسید اما در واقع چنین نبود و فرود ما از مسیری که پوشیده از سنگ های ریز و درشت و بعضا ریزشی بود، تا حدودی به کندی صورت می گرفت. هر از گاهی سنگی نیز از زیر پای نفر بالایی ول می شد که باید حواسمان را جمع کرده و با احتیاط حرکت می کردیم. اما خب در کل مشکل خاصی نبود و در نهایت ساعت 1.15 به دره و محدوده سرسبز (سرچشمه) رسیدیم. (ارتفاع 2800 متر). از آبی که جاری بود نوشیده و در مسیر آب به سمت کف دره ارتفاع کم کردیم. (بعدا که بطری هایمان را چک کردیم دیدیم آب پر از املاح و جلبک ریز بود!) ساعت 2 به دو چشمه رسیدیم که به فاصله کمی از هم در دو سمت رود قرار داشت (ارتفاع 2500 متر). از آب گوارای چشمه نوشیده و بطری هایمان را مجدد از آب پر کردیم و به راه افتادیم. ساعت 2.30 داخل یک باغ سیب و زیر سایه درختان باغ برای ناهار توقف کردیم و ساعت 3.30 مجددا به راه افتادبم.

با حرکت از داخل باغ ها و زیر سایه چتر درختان تا حدود زیادی از آفتاب محفوظ بودیم اما بالاخره باغ ها تمام شده و حدود نیم ساعت آخر مسیر را زیر آفتاب تا امامزاده ادامه دادیم اما خوشبختانه آفتاب شهریور آنچنان داغ نبود که اذیتمان کند. ساعت 4.15 عصر به امامزاده و محل پارک ماشین رسیدیم.

خوشبختانه درب امامزاده سلطان احمد همیشه باز بوده و سرویس بهداشتی آن قابل استفاده است. داخل حیاط آن سنگ قبرهای زیادی دیده می شود که در واقع قبرستان است. سرویس بهداشتی داخل حیاط، گوشه سمت راست ساختمانِ امامزاده قرار دارد.

ساعت 4.35 به سمت تهران حرکت کردیم. ترافیک خاصی در مسیر (جاده جاجرود، بابایی، امام علی جنوب، آزادگان، ... نبود و من پس از پیاده کردن دوستان در مسیر، حدود ساعت 6.20 به منزل در شهرک ولیعصر رسیدم.

-----------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

صعود به قله‌های گاوبینی و فیل زمین، 14 شهریور 93 : اینجا

--------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

======================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله همهن از یال جنوب غربی نويسنده: نیما - شنبه ۱۳ شهریور ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله همهن 3600 ، از یال جنوب غربی

(صعود انفرادی)

تاریخ اجرای برنامه: پنجشنبه، 10 شهریور 95

موقعیت جغرافیایی قله: تهران، فشم، روستای امامه

------------------------------------------

اطلاعات برنامه:

ارتفاع قله: 3590 متر
ارتفاع مبدا صعود: 2300 متر (جاده امامه)
طول مسیر تا قله: 5.6 کیلومتر
مدت زمان صعود: 4 ساعت (6 تا 10 صبح) (با گام تند)
(با احتساب 30 دقیقه تایم صبحانه)
مدت زمان فرود: 2.5 ساعت (10:45 تا 13:15)

 

 

مسیر طی شده در گوگل ارث:

مسیر قرمز رنگ طی شد.

(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی بر روی آن کلیک نمایید)

 

+ دانلود فایل GPS قله همهن

 ------------------------------------------------------

نکات قابل ذکر:

1- مسیر از همان ابتدای کار تا قله از شیب تندی برخوردار است. در حد شیب توچال.

2- بخش هایی از مسیر پاکوب دارد اما پاکوب آن ضعیف است.

3- مسیر مشکل و یا نکته فنی خاصی ندارد. برای کوهنوردان کم تجربه نیز قابل عبور است. برای فصل زمستان هم به نظر نمی رسد مشکل خاصی داشته باشد. فقط باید مواظب نقابهای برفی احتمالی در مسیر باشید.

4- خلوتی و بکر بودن از مزایای این مسیر است.

5- چشمه آب فقط در ابتدای مسیر (حدود 5 دقیقه) از طریق خروجی قنات وجود دارد.

6- در مسیر برگشت شن اسکی خوبی با شیب تند وجود دارد که پایین تر از قله فرعی از محدوده ارتفاع 3 هزار متر شروع شده و شما را تا حدود 2500 می رساند.

7- تقریبا در تمام مسیر همراه اول آنتن دارد. روی قله فرعی و روی خط الراس موفق به تماس شدم اما روی قله با اینکه به ظاهر آنتن پر بود اما امکان تماس وجود نداشت!

نکته مهم: در کوهستان، وجود خط آنتن به تنهایی، دلیل بر امکان تماس نمی باشد. فقط در صورت برقراری تماس می توان با اطمینان گفت که در آن مکان آنتن وجود دارد. این تجربه ای هست که بارها در کوه به آن برخوردم.

--------------------------------------------

 گزارش برنامه:

با توجه به برنامه دماوند ِ گروه که هفته گذشته اجرا شد و بنده سعادت همراهی با دوستان را نداشتم، این هفته طبق روال برنامه گروهی نداشتیم. (برنامه های گروه یک هفته در میان است) و من هم باید زودتر بر میگشتم منزل، بنابراین تصمیم به صعود انفرادی گرفتم.

روز قبل مسیر را در گوگل ارث بررسی کرده، GPS مسیر را دانلود کرده و آماده صعود شدم. ناگفته نماند که مرداد ماه سال 93 نیز قله همهن را از روستای امامه و از مسیر دشت مهرچال صعود کرده بودم. ساعت 5 صبح پنجشنبه از منزل (منطقه 18، شهرک ولی عصر) راه افتادم، پس از طی 66 کیلومتر به نقطه استارت مسیر در جاده امامه رسیدم. دقیقا کیلومتر 5 جاده امامه و حدود 2 کیلومتر مانده به میدان امامه بالا. ساعت 6 صبح در حالی که هوا هنوز تاریک بود شیب تند یال را به سمت بالا در پیش گرفتم. کمی بالاتر، با روشن شدن هوا نمای زیبایی از قله کلوگان در پشت سر و روستای امامه و قله ورجین را در سمت راستم داشتم. مسیرهایی که قبلا صعود کرده و یالهایی که می توانست در آینده مسیر صعود به این قله ها باشد. ساعت 8 صبح به قله فرعی به ارتفاع 3200 متر رسیدم که سنگ چین شده است. صبحانه را روی قله صرف کرده و ساعت 8:30 مسیر خط الرس را در پیش گرفتم. از سمت چپ ِ سنگ ها تا 3130 متر ارتفاع کم کرده و مجددا به سمت بالا ارتفاع گرفتم.

هنوز تا خط الراس نیم ساعت راه مانده بود که به یکباره خودم را در محاصره سگ های گله دیدم! کمی راهم رو کج کرده و سرعتم رو بیشتر کردم. سگ ها هم پارس کنان و خرناس کشان به فاصله کمی پشت سرم حرکت می کردن که وقتی یکی دو تاشون جلوی من اومدن کمی ترسم بیشتر شد که نکنه راستی راستی حمله کنن! سگ ها 6-7 تایی بودند که دو سه تاشون قیافه ترسناکی داشتند. بالاخره بعد از چند دقیقه که از قلمروشون دور شدم، بیخیال شدند و باید اعتراف کنم که در اون دقایق واقعا ترسیده بودم! موارد قبلی هر بار که توسط سگ ها تهدید می شدیم همیشه گله دیده می شد و دلمان به حضور چوپان ها قرص بود که به دادمان می رسند. اما این بار تنها بودم، نه گله ای دیده می شد و نه چوپانی.

کمی نفس گرفته و مسیر یال را ادامه دادم تا ساعت 9:30 به روی خط الراس در ارتفاع 3500 متر رسیدم. از خط الراس به راست پیچیدم که شیب چندان تندی هم نداشت و بالاخره ساعت 10 صبح به قله رسیدم.

روی قله هوا آفتابی و نیمه ابری بوده و نسیم ملایمی می وزید. با اینکه برای برگشت به منزل کمی عجله داشتم اما باز هم نتوانستم از قله دل بکنم که حدود 45 دقیقه روی قله توقف کرده و چشم دل به مناظر زیبای اطراف سپردم.

پس از 45 دقیقه استراحت روی قله، ساعت 10:45 مسیر فرود را در پیش گرفتم. ساعت 11:50 به قله فرعی رسیدم. 25 دقیقه روی قله فرعی توقف داشتم که فکر کنم 10 دقیقه ای هم خوابیدم! :). با ادامه مسیر به سمت پایین، در محدوده 3 هزار متر متوجه مسیر شن اسکی در سمت راستم شدم. وارد مسیر شن اسکی شدم که شیب تندی داشت و با سرعت زیاد حدود 400-500 متر ارتفاع کم کردم.

حدود 10 دقیقه مانده به جاده، زیر سایه چند درخت، کنار یک کلبه خرابه، نیم ساعت توقف و استراحت به صرف ناهار داشتم که چشمه آب نیمه جانی هم در آنجا وجود داشت. در نهایت ساعت 13:15 به جاده و محل پارک ماشین رسیدم.

در کمال تعجب ساعت 2 عصر پنجشنبه، اتوبان همت و بزرگراه نواب ترافیک داشت که در نهایت حدود ساعت 15 به منزل رسیدم.

-------------------------------------------------

 چند تکنیک مهم برای مقابله با سگ در کوهستان:

 1- مهم ترین و اولین اقدام در مواجهه با سگ در کوه این است که از قلمرو او دور شوید. معمولا وقتی به قلمرو سگ وارد می شوید، سگ پارس کرده و با نزدیک شدن به شما سعی به اخطار و تهدید شما دارد. پارس کردن سگ در این شرایط دال بر حمله نیست. سعی کنید مسیر خود را کمی تغییر داده و از قلمرو و حریم گله دور شوید.

2- سگ های گله در 99 درصد موارد حمله نمی کنند بلکه فقط پارس می کنند تا زمانی که احساس کنند شما از قلمرو آنها دور شده اید. پس خونسردی خود را حفظ کرده و بدون ترس و یا تهدید سگ به مسیر خود ادامه دهید.

3- توجه داشته باشید که حیوان ترس شما را تشخیص می دهد. پس ترس به خود راه نداده و به هیچ وجه ندوید.

4-  اگر کمی ترقه همراه خود داشته باشید در مواجهه با حیوانات وحشی بسیار کارآمد خواهد بود. حیوانات با شنیدن صدای ترقه ترسیده و از شما دور می شوند.

 

- نحوه مقابله با تهدید سگ چند حالت دارد که هر کسی به فراخور تجربه و یا منطق خود به آن روش عمل می کند:

1- پشت به سگ از قلمرو آن دور شوید.

2- رو به سگ و به عقب حرکت کنید در حالی که باتوم های خود را به سمت سگ گرفته اید. (بهتر است سر باتوم به سمت پایین باشد که حالت تدافعی داشته باشد نه حمله)

3- با چوب دستی، باتوم و یا سنگ، سگ را تهدید کنید و حمله پیش دستانه نمایید.

 

من هر سه این روش ها را امتحان کردم و همه جواب دادن. اما شنیدم سگ هایی (منظور سگ گله) هستند که وحشی تر از این حرف ها هستند، در هر حال حمله می کنند و گاز می گیرند. در این حالت اگر فرصت داشتید باید یک پارچه یا لباس دور دستان خود بپیچید و جلوی دهان سگ قرار دهید که آنرا گاز بگیرد و یا اینکه کوله خود را حایل کنید و طوری بگیرید که بجای دست یا بدن شما، کوله را گاز بگیرد. در موارد حاد می توانید با همان پارچه سگ را خفه کنید. یعنی دست خود را به شدت در دهان سگ فرو ببرید تا خفه شود. داشتن یک خنجر و یا چاقوی تیز هم به عنوان آخرین راه حل، می تواند در این گونه موارد برای ضربه زدن و کشتن سگ و یا گرگ مفید و حیاتی باشد.

-------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

قله همهن، از مسیر مهرچال، 3 مرداد 93 (صعود انفرادی)

--------------------------------------------------------

(گزارش در حال تکمیل)

  نظرات ()
دماوند - شمال شرقی نويسنده: نیما - شنبه ٦ شهریور ۱۳٩٥

صعود افتخار آمیز "گروه نشاط زندگی" به قله دماوند از جبهه شمال شرقی

تاریخ اجرای برنامه: چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه 4،5و6 شهریور 95

 

نفرات شرکت کننده: (5 نفر)

رضا حبیبی (سرپرست)، مسعود کریمخانی، حمید محسنی، ایمان حسینی و محمد شکوفکی

متاسفانه بنده سعادت همراهی با دوستان در این برنامه را نداشتم!

 

 

 

 

گزارش برنامه:

(به قلم آقای ایمان حسینی)

روز پنج شنبه  به تاریخ سوم شهریور سال ۹۵ پنج نفر از اعضای گروه کوهنوردی نشاط زندگی سعادت صعود به قله دماوند را  از مسیر شمال شرقی پیدا کردند. این صعود طی برنامه ای سه روزه با دو شب مانی درون چادر در کنار پناهگاه تخت فریدون انجام شد .

 

شرح سفر:

 قرار تیم ساعت ۵ صبح، انتهای اتوبان بابایی بود. ساعت ۵ به همراه دو ماشین و پنج سرنشین حرکت خود را به سمت روستای ناندل از طریق اتوبان تهران پردیس و جاده هراز شروع کردیم. پس از استراحت کوتاهی در امام زاده هاشم مسیر خود را ادامه داده تا ساعت ۹ به روستای ناندل رسیدیم. لازم به ذکر است برای رسیدن به این روستا می بایست خود را به دوراهی دلارستاق برسانیم. این جاده ۵۰ کیلومتری آمل و بین تونل ۸ و ۷ از سمت غرب جدا میشود که جهت رسیدن به روستاهای حاجی دلا ، میانده و ناندل استفاده میشود. تا حاجی‌دلا قسمتی خاکی دارد که برای اتوبوس نامناسب است. صعود از مسیرهای شمال شرقی و شمالی  دماوند از این روستا انجام میشود .

ساعت ۹ پس از صبحانه ای در خانه آقای صالحی که از قبل توسط سرپرست برنامه (آقای حبیبی) هماهنگ شده بود با نیسان به سمت "گردنه سر" حرکت کردیم. ساعت ۱۰.۱۵ پس از حدود ۴۵ دقیقه نیسان سواری در جاده ی نه چندان هموار گردنه سر به ابتدای مسیر  پناهگاه تخت فریدون رسیدیم. پس از چند دقیقه ای تایم صرف تحویل کوله ها به قاطرچی شروع به حرکت به سمت پناهگاه تخت فریدون کردیم. با هوای عالی که در روز اول داشتیم از مسیر صعود بسیار لذت برده و با داشتن وقت کافی توانستیم ساعت ۱۶.۱۵ عصر به پناهگاه تخت فریدون برسیم. این پناهگاه که در ارتفاع ۴۴۰۰ متری قرار گرفته گنجایش ۲۲ نفر را دارا است. آنتن دهی موبایل در زمان حضور ما در این پناهگاه بسیار عالی و مناسب بود. همچنین تنها چشمه مسیر چشمه قبل از این پناهگاه می باشد که معمولاً از حدود ساعت ۶ بعد از ظهر به بعد آب آن به طور کلی یخ میزند.

در شب حضور ما در این پناهگاه تیم های کوهنوردی از شهرهای مشهد و شیراز که شب قبل خود را به آن منطقه رسانده بودند  درون پناهگاه جا گیر شده و متاسفانه جایی برای حضور ما در پناهگاه. پس از تحویل گرفتن بار قاطر شروع به برپایی چادرها کردیم. با توجه به انتخاب روز چهارشنبه برای حضور در این مسیر تنها دو تیم برای برپایی چادر و صعود در روز پنجشنبه در این منطقه مشاهده شد. پس از استراحت و صرف شامی سبک به همراه اعضای تیم و همچنین بررسی برنامه صعود به درون چادر رفته و  استراحت نمودیم.

صبح روز پنجشنبه پس از صرف صبحانه ساعت ۵.۱۵ با کوله هایی سبک حرکت خود را به سمت قله دماوند آغاز کردیم. در ابتدای صبح باد بسیار شدیدی در حال وزیدن بود که رفته رفته با نزدیک شدن به زمان طلوع خورشید از شدت آن کاسته شد. در نهایت توانستیم در ساعت ۱۲.۴۵ خود را به قله برسانیم.

پس از مقایسه مسیرهای صعود، در این فصل از سال، مسیر جنوبی به عنوان پرطرفدارترین مسیر صعود، در زمان حضور ما نیز بیشترین تعداد کوهنوردان را به قله می رساند. مسیر شمال شرقی که طولانی ترین مسیر صعود به قله است در تمام طول مسیر با پرچم هایی کوچک توسط Damavand Eco Camp نشانه گذاری شده بود. البته در این فصل بدون نیاز به نشانه گذاری ها پاکوب رسیدن به قله کاملا واضح و قابل رصد بود از همین رو مشکلی در مسیر یابی وجود نداشت.

پس از ؟ ساعت توقف روی قله، آقای شکوفکی نیز (که پشت سر ما با گروه ؟ همراه شده بودند)، خود را به ما رساندند و در نهایت با ثبت خاطرات و شکر گذاری حضور در بلندترین نقطه ایران، در ساعت ۱۴.۳۰ حرکت خود را به سمت پناهگاه تخت فریدون آغاز کردیم. در مسیر فرود، از حدود ساعت ۳ عصر هوا مه آلود شده و افت دما کاملا محسوس بود. به نحوی که در ساعت ۶ که به پناهگاه رسیدیم برف شروع به باریدن گرفته و تا  حدود ساعت ۷ ادامه داشت. با توجه به نامساعد بودن هوا و همچنین تخلیه انرژی اعضای تیم، تصمیم بر این شد که یک شب دیگر نیز در تخت فریدون بمانیم. پس از استراحت و صرف شام به درون کیسه خواب خزیده و به خوابی شیرین فرو رفتیم .

صبح جمعه، طبق قراری که با قاطرچی برای حمل بار داشتیم پس از صرف صبحانه و جمع نمودن چادرها و تحویل کوله دوتن از اعضا به قاطرچی حرکت خود را ساعت ۸.۱۵ روز جمعه از پناهگاه تخت فریدون شروع کرده و در نهایت در ساعت ۱۱.۱۵ به گردنه سر رسیدیم.  همانگونه که در قبل گفته شد، صبح چشمه پایین ِ تخت فریدون یخ زده بود. پس از اندکی تاخیر در ساعت ۱۱.۴۰ سوار نیسان شده و ساعت 12.30 به ناندل رسیدیم. پس از استراحت و صرف هندوانه ای دلچسب که آقای حبیبی از تهران زحمت آن را کشیده بودند، حرکت خود را به سمت تهران در پیش گرفتیم. ناهار را در رستوان بین راه صرف کردم. جاده هراز در مسیر برگشت فقط در یک نقطه کمی ترافیک داشت که در نهایت ساعت 7 عصر به تهران رسیدیم.

 منابع آب:

چشمه قبل از پناهگاه تخت فریدون که معمولا ساعت ۶ یخ میزند و خیلی قابل اتکا نیست .

 هزینه نیسان و قاطر:

هزینه قاطر به ازای هر کوله از گردنه سر تا پناهگاه تخت فریدون : ۵۰ هزار تومان

هزینه نیسان : نیسان گنجایش ۱۲ نفر را داراست و از ناندل تا گردنه سر مبلغ 120 هزار تومان هزینه بر میدارد البته در مسیر برگشت ما حدود ۱۴ نفر سوار کرد و به ازای هر نفر حدود  ۱۰ هزار تومان گرفت.

هزینه پارکینگ منزل آقای صالحی: هر ماشین شبی ۵ هزار تومان.

 

پایان

-----------------------------------------------

لینک های مرتبط در همین وبلاگ:

پیش برنامه دماوند – شمال شرقی، شهریور 1395: اینجا

قله دماوند - جنوبی، تیرماه 1390: اینجا

----------------------------------------------------------------------------------

(گزارش در حال تکمیل)

  نظرات ()
قله علم کوه از سیاه سنگ ها نويسنده: نیما - سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله علم کوه 4850، از مسیر سیاه سنگ ها

 تاریخ اجرای برنامه: چهارشنبه و پنجشنبه، 13و14 مرداد 95

موقعیت جغرافیایی قله: استان مازندران، جاده چالوس، شهر کلاردشت

اطلاعات صعود:

روز اول؛ از قرارگاه ونداربن تا پناهگاه سرچال: 7.2 کیلومتر، 5.5 ساعت، 14:30 تا 20:00، (با گام متوسط)

روز دوم؛ از پناهگاه سرچال تا قله: 6.3 کیلومتر، 8 ساعت، 06:00 تا 14:00 (با گام کند)

فرود؛ از قله تا پناهگاه سرچال: 4 ساعت، 14:45 تا 18:45 (با گام تند)

از پناهگاه سرچال تا قرارگاه ونداربن: 4 ساعت، 20:15 تا 24:30 (شبانه با گام کند)

نفرات شرکت کننده: 6 نفر - تیم قله: 4 نفر
نیما اسماعیلی (سرپرست)، رضا نورکامی (راهنما)، رضا حبیبی، حمید محسنی + ایمان حسینی، محمد شکوفکی

 

 

 

+ دانلود فایل GPS علم کوه از مسیر سیاه سنگ ها

-----------------------------------------------------------------

گزارش ارسالی برای مجله جهانگردان، شماره 75، مهرماه 95

استفاده از مطلب فقط با ذکر منبع بلامانع است.

 

راهنمای صعود به قله‌ها

علم‌کوه؛

از مسیر سیاه سنگ‌ها

کوهها را صعود کنید و نظم و آراستگی آنها را فرا گیرید. آرامشِ طبیعت در وجود شما جاری خواهد شد همانطور که نور آفتاب بر درختان جاری می‌شود. بادها طراوت و شادابی خود را در وجودتان خواهند دمید و طوفان‌ها نیروی خود را، در حالی که بیم و ترس همانند برگ‌های پاییزی از وجودتان فرو خواهند ریخت... جان مویر 1)

 

معرفی قله:

علم‌کوه درمنطقه‌ای زیبا در شمال ایران قرار دارد که به لحاظ موقعیت جغرافیایی از آب‌و‌هوای مطلوب بهاری برخوردار است و حتی بسیاری از کوهنوردان آن را با رشته کوه‌های آلپ در اروپا مقایسه می‌کنند. قله علم‌کوه با ارتفاع 4850 متر پس از دماوند، دومین قله مرتفع البرز مرکزیو ایران به شمار می‌رود. این قله در منطقه‌ای از البرز به نام رشته‌کوه تخت سلیمان قرار دارد و تنها نقطه‌ای از ایران است که از لحاظ زمین‌شناسی می‌توان یخچال‌های قدیمی را در آن مشاهده کرد. بیشتر شهرت این قله به خاطر دیواره‌ای است که در دامنهٔ شمالی آن واقع است و دارای فنی‌ترین و سخت‌ترین مسیرهای سنگ‌نوردی و دیواره نوردی در ایران است. این دیواره در ایران، جایگاهی مانند کوه K2 در جهان را دارا است. برای صعود به این قله باید از طریق جاده چالوس به شهر کلاردشت در نزدیکی چالوس بروید. بهترین فصل صعود به قله علم‌کوه از تمام جبهه‌ها، فصل تابستان، خصوصاً مردادماه است.

 

مسیرهای صعود:

1- مسیر جبهه جنوبی (حصارچال) 2- مسیر جبهه شمالی (سیاه سنگ) 3- مسیر گرده آلمان‌ها 4- مسیر دیواره شمالی.

حصارچال ساده‌ترین مسیر صعود به قله است که معمولا با شبمانی در دشت حصارچال همراه بوده و به طور متوسط 6 ساعت زمان می‌برد.

 

بهترین فصل صعود:

بهترین فصل صعود به قله علم‌کوه از تمام جبهه‌ها فصل تابستان، خصوصاً مردادماه است. اوایل مردادماه، هم‌زمان با آب شدن برف‌ها اوج سرسبزی و زیبایی منطقه حصارچال است که خیل عظیمی از کوهنوردان علاقه‌مند را از سراسر کشور به این منطقه می‌کشاند.

 

منابع آب در مسیر:

1- قرارگاه ونداربن 2- سنگ کشتی (2 ساعت از قرارگاه) 3- چشمه جلوی سیاه کمان (4.5 ساعت از قرارگاه) 4- چشمه پناهگاه سرچال

 

آنتن دهی مسیر:

همراه اول در قرارگاه ونداربن، بخش‌هایی از مسیر تا سرچال، پناهگاه سرچال و احتمالا قله (طبق گزارش سایر گروه‌ها) آنتن دارد. نکته: ظاهرا آنتن در پناهگاه سرچال قطعی دارد. چون شب اول که ما آنجا بودیم آنتن داشت اما شب دوم نه!

 

مکان‌های مناسب کمپینگ و شبمانی:

1- قرارگاه رودبارک، در ارتفاع 1550 متر  2- قرارگاه ونداربن، ارتفاع 2200 متر  3- پناهگاه سرچال، 3700 متر 4- علم چال، 4150 متر

 

ارتفاع سنجی مسیر:

شهر کلاردشت: 1200 متر متوسط، قرارگاه رودبارک: 1550 متر، قرارگاه ونداربن: 2200 متر، پناهگاه سرچال: 3700 متر، علم چال: 4150 متر در انتها، گردنه سیاه سنگ: 4430 متر، قله سیاه سنگ: 4620 متر، جانپناه سیاه سنگ: 4560 متر، قله علم کوه: 4850 متر

 

قرارگاه‌های کوهنوردی:

علم‌کوه دارای دو قرارگاه کوهنوردی به نام‌های قرارگاه رودبارک و قرارگاه ونداربن در شهر کلاردشت، محله رودبارک و در مسیر علم‌کوه است. قبل از عزیمت به منطقه، جهت رزرو اتاق و کسب اطلاعات می‌توانید با قرارگاه تماس حاصل فرمایید. مسئولین قرارگاه همچنین هماهنگی لازم برای کرایه نیسان یا جیپ و قاطر را برای شما انجام می‌دهند.

تلفن قرارگاه رودبارک: 52642626-011  ، تلفن قرارگاه ونداربن: 52627244-011

 

راهنمای صعود به علم‌کوه از مسیر سیاه سنگ‌ها:

روز اول:

1-       از کلاردشت تا قرارگاه ونداربن را با ماشین سواری خودتان طی کرده و ماشین را در حیاط قرارگاه پارک می‌کنید. یک کارت شناسایی تحویل داده و نام خود (یا گروه) و مقصد را در قرارگاه ثبت کرده و راهی می‌شوید.

2-       از کنار قرارگاه جاده خاکی را از سمت راست رودخانه ادامه می‌دهید تا حدود نیم ساعت بعد به انتهای جاده و گوسفندسرای بریر برسید که در سمت چپ رودخانه قرار دارد. از پل رد شده و مسیر را از سمت چپ رودخانه ادامه می‌دهید تا یک ربع بعد به محل تلاقی دو رودخانه و پل بعدی برسید. از پل رد می‌شوید. در اینجا پاکوب دوراهی و حتی چندراهی می‌شود که شما باید پاکوب به سمت بالا و چپ را ادامه دهید.

3-       پاکوب اصلی را ادامه می‌دهید تا جایی که قله سیاه کمان (کوه سیاه هرمی شکل) در دوردست و در انتهای دره دیده می‌شود. پاکوب اصلی شما را تا نزدیک سیاه کمان می‌برد و در بالای آخرین بلندی، پناهگاه سرچال نمایان می‌شود. از اینجا تا پناهگاه حدود 15 دقیقه دیگر راه دارید. در کل از قرارگاه ونداربن تا پناهگاه سرچال (3700 متر) 5 تا 6 ساعت برای یک گروه با گام متوسط راه است.

روز دوم:

1-       بخشی از وسایل را در پناهگاه گذاشته و صبح زود با کوله سبک راه بیفتید. از پناهگاه سرچال، پاکوب را در جهت جنوب‌غرب (بالا و چپ) در پیش بگیرید. حدود 15 دقیقه بعد وارد منطقه سنگلاخی شده و در اینجا مسیر سنگ‌چین‌ها را در امتداد پاکوب ادامه دهید تا وارد دره‌ای شوید که انتهای آن به علم چال ختم می‌شود. از پناهگاه تا علم چال حدود 2 ساعت راه است. علم چال زیر دیواره شمالی علم‌کوه واقع شده که در تمام طول سال پوشیده از برف و یخ است. ارتفاع علم چال در نزدیک دیواره حدود 4150 متر است. در علم چال، علم کوه در مقابل شما قرار دارد که قله تقریبا در منتهی‌الیه سمت راست، و بالای دیواره قرار دارد. از علم چال (محدوده 4100 متر) به چپ پیچیده، از مسیر شن اسکی همراه با پاکوب زیگزاگ، خود را به گردنه سیاه سنگ در ارتفاع 4430 متر برسانید. از پناهگاه تا گردنه سیاه سنگ حدود 2.5 تا 3 ساعت راه است. از اینجا به بعد باید وارد مسیر سیاه سنگ‌ها شوید که دست به سنگ دارد. اگر کوهنورد کم‌تجربه و یا ضعیف روی سنگ‌ها در گروه دارید، بهتر است که از همین نقطه به سمت پناهگاه برگردد.

2-       از اینجا به بعد اصلِ داستان یعنی سیاه سنگ‌ها شروع می‌شود. باید وارد مسیر سنگ‌ شده تا قله سیاه سنگ بروید و سپس ارتفاع کم کنید. مسیر عبور شما در واقع از جلوی سیاه سنگ‌ها به سمت بالا است. از روی گردنه به راست پیچیده و وارد مسیر سیاه سنگ‌ شوید. حدود نیم ساعت ابتدای مسیر پاکوب و سنگ‌چین دارد سپس باید سیم بکسل را دیده و خود را به آن برسانید. حدود یک ساعت دیگر، تا نزدیکی‌های قله، مسیر را با سیم بکسل ادامه می‌دهید. از قله سیاه سنگ (4620 متر) باید سرازیر شده و خود را به جان‌پناه نارنجی‌رنگ سیاه سنگ (4560 متر) برسانید. در کل از گردنه سیاه سنگ تا جان‌پناه حدود 2 ساعت است که بیشتر مسیر درگیری با سنگ دارد.

3-       از جان‌پناه یک پاکوب کمرنگ به سمت بالا و قله فرعی می‌رود که شما به آن کاری ندارید. باید در مسیر پاکوب اصلی به سمت پایین کمی ارتفاع کم کرده و سپس ارتفاع بگیرید تا حدود 1 ساعت دیگر به پاکوب اصلی در مسیر حصارچال برسید. این بخش از مسیر (جان‌پناه تا پاکوب حصارچال) شن اسکی و سنگلاخی و پرشیب و بعضاً بدون پاکوب است که حرکت در آن کمی با کندی صورت می‌گیرد اما مسیر، کم‌وبیش سنگ‌چین شده و با دنبال کردن سنگ‌چین‌ها می‌توانید راه را پیدا کنید.

4-       با رسیدن به مسیر حصارچال حدود نیم ساعت دیگر تا قله راه در پیش دارید که پاکوب و هموار است. به راست پیچیده و مسیر قله را در پیش بگیرید. در کل از پناهگاه سرچال تا قله برای یک گروه با گام متوسط 6 تا 7 ساعت زمان لازم است. صعود به دومین قله بلند ایران، "علم‌کوه باشکوه" گوارای وجودتان باد.

 

فرود:

در کل تایم فرود را حدود دوسوم تایم صعود در نظر بگیرد. 5 ساعت برای فرود از قله تا سرچال و 3.5 ساعت از سرچال تا ونداربن. اگر زمان دارید، بهتر است که شب را در پناهگاه سرچال خوابیده و فردا صبح به سمت ونداربن حرکت کنید.

نکته: در شرایط خاص مثل خراب شدن هوا و یا خستگی و عدم توان برای بازگشت از مسیر سیاه سنگ‌ها، می‌توانید از مسیر حصارچال برگردید. حداکثر 4 ساعته به تنگ گلو رسیده و از آنجا با نیسان و یا جیپ که کوهنوردان را جابجا می‌کنند می‌توانید خود را به قرارگاه ونداربن برسانید. از ونداربن می‌توانید هماهنگ کنید که با قاطر وسایل شما را از پناهگاه سرچال به پایین بیاورند.

 

گزارش برنامه

 

تاریخ اجرای برنامه: چهارشنبه و پنجشنبه، 13و14 مرداد 95

موقعیت جغرافیایی قله: استان مازندران، جاده چالوس، شهر کلاردشت

گروه کوهنوردی "نشاط زندگی"

نفرات شرکت کننده: 6 نفر (تیم قله: 4 نفر)

سرپرست برنامه: نیما اسماعیلی

 

اطلاعات صعود:

روز اول؛ از قرارگاه ونداربن تا پناهگاه سرچال: 7.2 کیلومتر، 5.5 ساعت، 14:30 تا 20:00، (با گام متوسط)

روز دوم؛ از پناهگاه سرچال تا قله: 6.3 کیلومتر، 8 ساعت، 06:00 تا 14:00 (با گام کند)

فرود؛ از قله تا پناهگاه سرچال: 4 ساعت، 14:45 تا 18:45 (با گام تند)

از پناهگاه سرچال تا قرارگاه ونداربن: 4 ساعت، 20:15 تا 24:30 (شبانه با گام کند)

 

شرح برنامه:

روز اول:

ساعت 6 صبح چهارشنبه 13 مردادماه 95، شش نفر از اعضای گروه با دو خودرو شخصی خودمان از تهران به سمت جاده چالوس و شهر کلاردشت به راه افتادیم. صبحانه را بین راه صرف کرده و پس از طی 130 کیلومتر از پل فردیس، به مرزن‌آباد و ورودی کلاردشت رسیدیم. 20 کیلومتر دیگر در جاده کوهستانی و پیچ‌درپیچ راندیم تا ساعت 10:30 به کلاردشت رسیدیم. نان و سایر ملزومات را از کلاردشت تهیه‌کرده و به سمت محله رودبارک و قرارگاه ونداربن به راه افتادیم. جاده دسترسی به رودبارک یک جاده آسفالته پردست‌انداز به طول 7 کیلومتر است که عبور از آن نیاز به کمی شکیبایی دارد. از سه‌راهی قرارگاه رودبارک (قرارگاه پایین) به سمت چپ پیچیده و 10 کیلومتر دیگر جاده خاکی پردست‌انداز را در مدت 45 دقیقه طی کردیم تا ساعت 13 به قرارگاه ونداربن رسیدیم. ماشین‌ها را در حیاط قرارگاه پارک کرده و وارد ساختمان قرارگاه شدیم. بزرگی، تمیزی و مجهز بودن این قرارگاه هر تازه‌واردی را در وهله اول مجذوب خود می‌کند. ناهاری را که تدارک دیده بودیم، داخل قرارگاه و در رستوران بزرگ آن صرف کرده و قبل از حرکت از مسئولین قرارگاه در مورد وضعیت گروه‌های اعزامی به سرچال پرسیدیم که گفتند منطقه بسیار خلوت بوده و نگران جا در پناهگاه نباشید بنابراین از همراه بردن چادرها صرف‌نظر کردیم. با ثبت مشخصات گروه و ارائه یک کارت شناسایی قرارگاه را ترک کردیم. کوله‌ها را بسته و ساعت 14:30 مسیر جاده خاکی را در جهت جنوب و در خلاف جهت رودخانه به سمت سرچال در پیش گرفتیم. آسمان آبی و هوا آفتابی بود و در ارتفاع 2200 متر، گرمای تابستان آن‌چنان‌که باید احساس نمی‌شد.

طبق آدرسی که در قسمت "راهنمای صعود به قله" در سطور بالا ذکر کردم مسیر را طی کردیم. پس از طی حدود 2 ساعت  قله تیره و هرمی شکل سیاه کمان در دوردست نمایان شد که مسیر حرکت به سمت سرچال را نشان می‌دهد. در طول مسیر از کنار سنگ بزرگی گذشتیم که به آن سنگ کشتی می‌گویند و کنار آن از آب گوارای اولین چشمه مسیر نوشیدیم. پس از سنگ کشتی بر طراوت و سرسبزی مسیر افزوده شد. سپس وارد دشتی شدیم که ترکیب سبزه و گل و سنگ‌های بزرگ داخل دشت زیبایی خاصی به آن بخشیده بود. به گفته آقا رضا که راهنمای ما در این برنامه بوده و آشنایی خوبی به منطقه داشتند، به اینجا پیت سرا (معادل گوسفند سرا) گفته می‌شد. کمی بالاتر، تماشای چشمه پرآب سیاه کمان که در آن‌سوی دره همچون رودی خروشان از دل کوه به بیرون می‌جوشید همه ما را به ستایش خالق آن واداشت. با ادامه راه در مسیر پاکوب ساعت 20 به پناهگاه سرچال در ارتفاع 3700 متر رسیدیم درحالی‌که خورشید سخاوتمندانه واپسین تلألؤ خود را بر دشت زیبای سرچال و منطقه تخت سلیمان می‌تاباند.

پناهگاه سرچال دارای چهار اتاق است که طبق شمارش ما این چهار اتاق جمعاً گنجایش حدود 90 نفر را روی تخت دارد. در صورت لزوم در هر اتاق چند نفر هم می‌توانند روی زمین بخوابند. بااین‌حال در ایام تعطیل و آخر هفته‌ها ظرفیت پناهگاه پرشده و کوهنوردان در بیرون پناهگاه چادر می‌زنند. یکی از اتاق‌های بالا دارای روشنایی (چراغ برق) است که ظاهراً با سیستم خورشیدی کار می‌کند. آنتن همراه اول در پناهگاه برقرار است و حتی اینترنت آن نیز کم‌وبیش با سرعت کم وجود دارد. اما آنتن پایدار نبوده و برخی مواقع نوسان و حتی قطعی کامل دارد. طوری که شب اول به‌طور کامل وصل بوده اما شب پنجشنبه اصلاً آنتن وجود نداشت! سرچال در چهارشنبه شب بسیار خلوت بوده و به‌جز ما فقط یک گروه کوچک دیگر در پناهگاه حضور داشتند. سکوت و آرامش دشت سرچال وسوسه می‌کرد که ساعت‌ها بنشینی و آسمان پرستاره‌اش را تماشا کنی اما فردا روز سختی در پیش داشتیم، بنابراین چشم و دل از آسمان پرستاره برداشته و داخل پناهگاه سوپ آماده‌ای را که برای شام تدارک دیده بودیم دور همی صرف کرده و خواب راحتی را تا صبح تجربه کردیم.

 

روز دوم:

ساعت 4 صبح بیدارباش بود. صبحانه را صرف کرده، وسایل غیرضروری را در گوشه پناهگاه چیده و با کوله‌های سبک، ساعت 6 صبح پناهگاه را به سمت علم چال ترک کردیم. با نزدیک شدن به منطقه علم چال، علم‌کوه باشکوه هر چه تمام‌تر رخ نموده و مبارز می‌طلبید. گرده آلمان‌ها همراه با سنگ سماور، دیواره علم، سیاه سنگ‌ها و قله علم بر فراز آن‌ها در کنار زیبایی‌های یخچال طبیعی علم چال که در تمام سال پوشیده از برف و یخ است، شکوه و زیبایی وصف‌ناپذیری دارد که هیچ جای دیگر و در هیچ کوهی به‌مانند آن را نمی‌توان یافت. کمی مانده به انتهای علم چال، به چپ پیچیده و مسیر گردنه سیاه سنگ (4430 متر) را در پیش گرفتیم. در اینجا پاکوب کمرنگ زیگزاگ تا گردنه وجود دارد که ما چون از پایین آن را نمی‌دیدم وارد پاکوب نشدیم به همین دلیل حرکت بر روی شیبِ تند و شن اسکی تا گردنه به‌کندی صورت گرفته و حدود یک ساعت طول کشید. پاکوب مورد نظر در سمت چپ قرار داشته و به یال سیاه کمان نزدیکتر است. از روی گردنه، عظمت سیاه سنگ‌ها و چالش پیش رو بیشتر نمایان شد. کمی بالاتر رفته و نگاه دقیق تری به سیاه سنگ‌ها انداختم. سوالی که در ذهنم شکل گرفت این بود که: آیا واقعا می‌شود از این سنگ‌های خشن و به‌ظاهر صعب‌العبور رد شویم!؟ راستش چون آقا رضا -که در واقع چشم امید و راهنمای ما در این برنامه بودند- چند سالی بود که از این مسیر صعود نداشته و جزئیات مسیر به درستی یادش نبود بنابراین اندکی نگرانی برای مسیریابی داشتم. دو نفر از اعضای گروه به دلیل تحلیل قوای جسمانی از ورود به سیاه سنگ‌ها صرف‌نظر کرده و با صلاحدید سرپرست از روی گردنه، مسیر برگشت را در پیش گرفتند و چهار نفر وارد مسیر سیاه سنگ شدیم.

عبور از سیاه سنگ‌ها سه بخش دارد:

بخش نخست حدود 30 دقیقه، تا رسیدن به سیم بکسل ها، که تقریباً پاکوب دارد.

بخش دوم حدود یک ساعت، با کمک سیم بکسل، تا قله سیاه سنگ.

و بخش پایانی حدود 30 دقیقه، فرود از سیاه سنگ تا جان‌پناه سیاه سنگ.

دنبال کردن سنگ‌چین‌ها و مسیر سیم بکسل نکته کلیدی عبور از مسیر سیاه سنگ است. عبور از سیاه سنگ‌ها نیاز به تجربه کوهنوردی، تسلط بر روی سنگ و توان جسمی بالا دارد که البته همه این‌ها با رعایت نکات ایمنی و فعل خواستن، به نظرم برای هر کوهنوردی که از توان جسمی لازم برخوردار باشد امکان‌پذیر است. نکته مهم در صعود به علم‌کوه از مسیر سیاه سنگ‌ها تقسیم توان جسمی در مسیر صعود و فرود است. پس از صعود، باید توان لازم برای برگشت از مسیر سیاه سنگ‌ها را نیز داشته باشید.

عبور از سیاه سنگ‌ها تجربه‌ای هیجان‌انگیز است که هر کوهنوردی را مجذوب خود می‌کند. نبردی میان سنگ ِ سرد و سخت و اراده انسان... تجربه‌ای ارزشمند و در نهایت شیرینی فتح قله.

 

با کمک سنگ چین‌ها و سیم بکسل، عبور از سیاه سنگ‌ها ایمن است اما در عین‌حال همین سنگ‌ها در طی سالیان گذشته جان کوهنوردانی را گرفته که شاید کمترین سهل‌انگاری و یا حتی غرور! به قیمت خاموش شدن چراغ زندگی شان تمام شده است. اکیدا توصیه می‌شود که از مسیرهای سنگ‌چین شده حرکت کنید و به دنبال میان‌بر یا مسیرهای جدید نباشید. عجله نکنید و مواظب پرت شدن سنگ از زیر پای بالایی‌ها باشید. برای اینکه کیفیت و سختی صعود از سیاه سنگ‌ها دستتان بیاید، باید عرض کنم که عبور از سیاه سنگ‌ها به‌مراتب سخت‌تر از مسیرهایی چون تیغه‌های ژاندارک، تیغه‌های دارآباد و یا قله شاهدژ بوده و قابل قیاس نیست. شما حدود 2 ساعت در مسیر سیاه سنگ‌ها حرکت می‌کنید که حداقل 1.5 ساعت آن درگیری کامل با سنگ دارد.

بر‌می‌گردیم به ادامه گزارش: پس از فرود از سیاه سنگ‌ها، مسیر پاکوب را از کنار جان‌پناه نارنجی‌رنگ سیاه سنگ ادامه داده، کمی ارتفاع کم کردیم و سپس مجددا ارتفاع گرفتیم و با دنبال کردن مسیر پاکوب و سنگ‌چین‌های راهنما خود را به بالای یال و پاکوب حصارچال رساندیم. با قرار گرفتن در پاکوب حصارچال، به راست پیچیده و نیم ساعت دیگر حرکت کردیم تا درنهایت ساعت 14 بر فراز قله علم‌کوه به ارتفاع 4850 متر ایستادیم. بااینکه تعداد زیاد چادرها در دشت حصارچال که از دور دیده می‌شدند حکایت از تعداد زیاد صعودکنندگان در این روز داشت، اما ازآنجایی‌که کمی دیر به قله رسیده بودیم، روی قله چندان شلوغ نبود. شاخک‌های علم، سیاه کمان، یخچال علم چال، مسیر گرده، یخچال خرسان، حصار چال و تمام قله‌های مرتفع منطقه تخت سلیمان مناظر بی‌بدیلی هستند که از فراز قله علم‌کوه در معرض دید قرار می‌گیرند.

 

فرود:

با توجه به اینکه یکی از دوستان انرژی برای برگشت از مسیر سیاه سنگ را نداشت، تصمیم بر این شد دو نفر از مسیر حصارچال برگردند که نزدیک‌تر است و دو نفر دیگر نیز از مسیر سیاه سنگ‌ها برگردیم. ساعت 14:45 مسیر فرود را در پیش گرفتیم درحالی‌که مه شدیدی جبهه جنوبی علم‌کوه را در برگرفته و هرلحظه بر شدت آن افزوده می‌شد. ما نگران این بودیم که مه مانع دید و مسیریابی ما در مسیر سیاه سنگ‌ها شود اما در کمال تعجب دیدیم که دیواره‌های مرتفع سیاه سنگ و سیاه کمان همچون سدی در مقابل مه عمل کرده و از نفوذ آن به جبهه شمالی و علم چال جلوگیری می‌کنند! بنابراین بدون مشکل خاصی با سرعت مسیر سیاه سنگ‌ها را طی کرده و پس از 4 ساعت یعنی ساعت 18:45 به پناهگاه سرچال رسیدیم درحالی‌که دوستانمان در پناهگاه کمی نگران ما شده بودند. شام را در پناهگاه صرف کرده، وسیله‌ها را جمع کرده و ساعت 20:15، چهارنفری مسیر ونداربن را در پیش گرفتیم. دقایقی بعد هوا تاریک شد و باقی راه تا قرارگاه ونداربن را شبانه و با نور هدلامپ هایمان طی کردیم. دوستانمان که از حصارچال برگشته بودند چند ساعت قبل از ما به قرارگاه رسیده و در طول مسیر تلفنی از حال هم باخبر شدیم. ساعت 12:30 شب به پناهگاه ونداربن رسیدیم. درب‌های قرارگاه ساعت 11 شب بسته می‌شود اما چون دوستانمان در قرارگاه حضور داشتند هماهنگی لازم را برای ورود ما به پارکینگ انجام دادند. پس از استراحتی کوتاه مسیر کلاردشت و تهران را در پیش گرفتیم. ساعت 02:30 نیمه‌شب به کلاردشت رسیدیم. گوشه‌ای پارک کرده و نیم ساعتی داخل ماشین خوابیدیم و مجدد به راه افتادیم تا درنهایت ساعت 7 صبح به تهران رسیدیم.

 

+ دانلود فایل GPS مسیر، در وبلاگ "کوهنوردی... نشاط زندگی":

http://koohestan-n.persianblog.ir/post/214

 

پاورقی:

1)      جان مویر، John Muir (1838-1914) نویسنده، مهندس و زمین شناس اهل آمریکا.

 

نیما اسماعیلی

95.06.12

 -----------------------------------------------------

اطلاعات تکمیلی:

 

مسیرهای صعود:

با توجه به ارتباط علم‌کوه با کوه‌های اطراف و وجود دیواره و گُرده، برای رسیدن به آن راه‌های بسیاری وجود دارد. مسیرهای رایج صعود به علم‌کوه را می‌توان به شرح ذیل نام برد:

1-       مسیر جبهه جنوبی (حصارچال): این مسیر از رودبارک آغاز شده و با گذر از ونداربن، تنگ گلو و حصار چال از یال جنوبی به قله علم‌کوه می‌رسد. حصارچال ساده‌ترین مسیر صعود به قله است. شروع مسیر از منطقه تنگ گلو (3300 متر) بوده که معمولاً با شبمانی در دشت حصارچال (3750 متر) همراه است. صعود از مسیر حصارچال به‌طور متوسط حدود 6 ساعت زمان می‌برد. (1.5 ساعت تا حصارچال و 4.5 ساعت تا قله)

2-       مسیر جبهه شمالی (سیاه سنگ): مسیر کوه‌پیمایی شمالی هم از رودبارک آغاز می‌شود و با گذر از ونداربن، جان‌پناه سرچال، علم‌چال و گردنه سیاه سنگ از سمت شرق به قله علم‌کوه می‌رسد. این مسیر به‌عنوان یکی از سخت‌ترین مسیرهای کوه‌پیمایی در ایران محسوب می‌شود و غالباً با یک شبمانی در جان‌پناه سرچال (3700 متر) همراه است. صعود از مسیر سرچال به‌طور متوسط حدود 12 ساعت زمان می‌برد. (6 ساعت روز اول تا پناهگاه سرچال و 6 ساعت روز دوم تا قله)

3-       مسیر گرده آلمان‌ها: مسیر کوهنوردی که از رودبارک آغاز می‌شود و با گذر از ونداربن، جان‌پناه سرچال، علم‌چال و گرده آلمان‌ها دقیقاً از سمت شمال به قله علم‌کوه می‌رسد. این مسیر از لحاظ زمانی کوتاه‌تر از مسیر سیاه سنگ است ولی نیازمند ابزار فنی می‌باشد و مانند آن، غالباً با یک شبمانی در پناهگاه سرچال همراه است.

4-       مسیر دیواره شمالی: مسیر دیواره نوردی نیز از رودبارک آغاز می‌شود و با گذر از ونداربن، جان‌پناه سرچال، علم‌چال و دیواره شمالی به قله می‌رسد که با توجه به تعدد مسیرهای دیواره، دسترسی به قله نیز متفاوت خواهد بود. مسیر هاری روست، مسیر فرانسوی‌ها، مسیر آرش، مسیر همدانی‌ها و ... از مسیرهای دیواره علم‌کوه هستند که از نخستین تلاش‌ها یعنی سال 1343 تاکنون بر روی این دیواره گشوده شده‌اند.

 

 قرارگاه رودبارک (قرارگاه پایین): این قرارگاه در کلاردشت، محله رودبارک و در مسیر علم‌کوه قرار دارد. فاصله قرارگاه رودبارک از کلاردشت (میدان حسن کیف) 7 کیلومتر و ارتفاع آن از سطح دریا 1550 متر است. قرارگاه زیبا و مجهز رودبارک، از قدیمی‌ترین قرارگاه‌های کوهنوردی کشور و در عین حال بسیار مجهز و تمیز است. از امکانات خوبی ازجمله برق شهری، سیستم گرمایش (شوفاژ)، تخت، پتو، آشپزخانه همراه با گاز و ظروف، سرویس بهداشتی، حمام، فضای سبز و غیره برخوردار است. قرارگاه دارای تعدادی اتاق 6 تخته است که هزینه اجاره هر اتاق برای یک شب 50 هزار تومان و یا نفری 10 هزار تومان است. ورودی قرارگاه رودبارک برای هر نفر 1500 تومان و پارک ماشین شبی 10 هزار تومان است. (نرخ‌ها مربوط به تابستان 95)

تلفن قرارگاه رودبارک: 52642626-011

 

قرارگاه وَنداربُن (قرارگاه بالا): این قرارگاه نیز در کلاردشت، محله رودبارک، در مسیر علم‌کوه و 10 کیلومتر بالاتر از قرارگاه رودبارک قرار دارد. این 10 کیلومتر در حال حاضر جاده خاکی ناهمواری است که با خودروی سواری حدود 45 دقیقه زمان می‌برد. ارتفاع قرارگاه ونداربن از سطح دریا 2200 متر است. قرارگاه خوش‌ساخت و مجهز ونداربن در سال 1390 افتتاح شده و از امکانات خوبی ازجمله: برق شهری، سیستم گرمایش (شوفاژ)، تخت، پتو، آشپزخانه همراه با گاز و ظروف، سرویس بهداشتی، حمام و غیره برخوردار است. هزینه اجاره هر اتاق برای یک شب 50 هزار تومان و یا نفری 10 هزار تومان است. ورودی قرارگاه ونداربن برای هر نفر 1500 تومان و پارک ماشین شبی 10 هزار تومان است. (نرخ‌ها مربوط به تابستان 95)

تلفن قرارگاه ونداربن: 52627244-011

 

کرایه نیسان، پاترول و قاطر:

هماهنگی لازم جهت کرایه ماشین و قاطر توسط مسئولین قرارگاه برای شما انجام گرفته و جای نگرانی در این مورد وجود ندارد ضمن اینکه شخصاً نیز می‌توانید برای این مورد اقدام نمایید. در صورت کم بودن نفرات گروه، می‌توانید با گروه‌های دیگر به‌صورت مشترک از ماشین استفاده کنید که هزینه کمتری پرداخت کنید. قرارگاه این هماهنگی را انجام می‌دهد.
- هزینه ماشین از قرارگاه رودبارک تا ونداربن: 45 هزار تومان

- هزینه ماشین از قرارگاه رودبارک یا ونداربن به تنگ گلو، یک سر: 125 هزار تومان

- ظرفیت پاترول: 6 نفر ، نیسان: 12 نفر بوده و به ازای هر نفر اضافه 10 هزار تومان دریافت می‌شود.

- کرایه قاطر از تنگ گلو به ونداربن: 140 ه.ت

(نرخ‌ها مربوط به تابستان 95)

 

فواصل مسیرها (با خودرو):

- کرج (پل فردیس) تا مرزن‌آباد: 130 کیلومتر ، حدود 2.5 ساعت

- مرزن‌آباد تا مرکز کلاردشت (میدان حسن کیف): 20 کیلومتر، حدود نیم ساعت

- کلاردشت تا قرارگاه رودبارک: 7 کیلومتر (آسفالت پردست‌انداز)، حدود نیم ساعت

- کلاردشت تا قرارگاه ونداربن: 15 کیلومتر (آسفالت – خاکی)، حدود 1 ساعت

- قرارگاه ونداربن تا تنگ گلو: 13 کیلومتر جاده خاکی، حدود 1 ساعت با نیسان یا پاترول

--------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

قله علم کوه از حصارچال، 14و15 شهریور 92

---------------------------------------------------------------------

 تصاویر بیشتر در ادامه مطلب

========================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله خلنو از تیغه های ژاندارک نويسنده: نیما - سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله خلنو 4375، از تیغه های ژاندارک

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.05.08

موقعیت جغرافیایی: تهران، فشم، روستای لالون
ارتفاع مبدا صعود: 2530 متر (انتهای روستای لالون)
ارتفاع قله: 4375 متر (خلنو بزرگ)
مسافت پیموده شده تا قله: 10.2 کیلومتر
کل مسافت پیموده شده: 19.2 کیلومتر
مدت زمان صعود: 7.5 ساعت (6:30 تا 14:00)
کل زمان برنامه: 12.5 ساعت (6:30 تا 19:00)

(تایم صبحانه: 1 ساعت ، ناهار: 1 ساعت)

نفرات شرکت کننده: (2 نفر)
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی

 

 

+ دانلود فایل GPS قله خلنو

----------------------------------------------

زمان بندی برنامه:

حرکت از تهران: 4:30 صبح
استارت پیاده روی، 2530 متر: 6:20
چشمه تلخ آب 3050: 7:50 (صبحانه 1 ساعت)
آبشار 3300: 9:15
گردنه ورزاب 3950: 10:50 (استراحت 20 دقیقه)
قله برج 4320: 12:15
خلنو کوچک 4330: 13:30
خلنو بزرگ 4375: 14:00 (توقف روی قله  10 دقیقه)
ناهار و استراحت زیر قله: 14:30 تا 15:30
گردنه ورزاب: 16:00
لالون و پایان برنامه: 18:50

------------------------------------------------------------

توپوگرافی قله:

قله خلنو بزرگ، بلندترین نقطه خط الراس‌های به هم پیوسته ای است که گران‌کوه خلنو را تشکیل میدهند. این گران‌کوه از جنوب به رودخانه جاجرود از شمال به رودخانه نور از غرب به رودخانه کرج و از شرق به رودخانه لار محدود می شود. پس از قله دماوند قله خلنو (همراه با قله آزادکوه) بلندترین کوه بین جاده هراز و جاده چالوس می باشد. (منبع)

کدام بلندتر است خلنو یا آزادکوه؟

منابع و نقشه های مختلف ارتفاع های مختلف و بعضن متناقضی را برای این دو قله ذکر نموده اند. برخی منابع خلنو را بلندتر و برخی نیز آزاد کوه را مرتفع ترین قله البرز مرکزی! گفته اند. نقشه توپوگرافی من ارتفاع 4390 متر برای آزاد کوه و ارتفاع 4381 متر را برای خلنو بزرگ نشان میدهد.

البته این "بلندترین قله البرز مرکزی" که برخی عنوان می کنند به نظر می رسد که طبق تقسیم بندی علمی رشته کوه البرز، صحت نداشته باشد چرا که معتبرترین تقسیم بندی، از فیروزکوه در سمت شرق تا منطقه الموت در غرب را جزو البرز مرکزی می داند که این رشته کوه ها از شمال به جنوب در حدفاصل کرانه دریای خزر تا قزوین و تهران را محصور شده اند. طبق این تقسیم بندی، قله های دماوند 5670، علم کوه 4850 و تمام قله های بالای 4 هزار متر منطقه تخت سلیمان شامل البرز مرکزی می شوند که به عبارتی دماوند بلندترین قله البرز مرکزی خواهد بود.

البته تقسیم بندی های غیر رسمی دیگری نیز برای البرز وجود دارد که شاید طبق آن تقسیم بندی ها خلنو و ازادکوه را بلندترین ها در البرز مرکزی نام برده اند!

-----------------------------------------------------

راهنمای صعود به قله خلنو:

1-       پیاده روی را از بالای روستای لالون (2500 متر) شروع کرده، از تنگه لالون، چشمه تلخ آب، آبشار لالون (ارتفاع 3300 متر) رد شده تا به گردنه ورزاب در ارتفاع 3950 متر برسید. از شروع حرکت تا روی گردنه، مسیر مشخص بوده و پاکوب دارد که حدود 4 ساعت طول می کشد.

2-       از گردنه ورزاب برای صعود به قله خلنو دو راه پیش رو دارید: (تصویر ش1 ضمیمه)

الف) از طریق پاکوب کاسه. یعنی پاکوبی که در جهت شمال به سمت پایین رفته و سپس ارتفاع گرفته و به قله خلنو می رسد. این مسیر هموار، بدون خطر و کوتاه تر می باشد.

ب) از طریق قله برج و تیغه های ژاندارک. برای این مسیر باید از روی گردنه در جهت غرب ارتفاع گرفته و خود را به پای قله برج (4320 متر) برسانید. از آنجا در جهت شمال و از مسیر تیغه های ژاندارک ابتدا قله خلنو کوچک (4330 متر) را صعود نموده تا در نهایت به خلنو بزرگ برسید.

 3-       از روی گردنه ورزاب در جهت غرب قله برج را صعود نموده و در جهت شمال مسیر تیغه های ژاندارک را در پیش می گیرید. (از گردنه تا قله برج حدود یک ساعت). از قله برج تا قله خلنو بزرگ حدود 2 ساعت راه است که کمتر از یک ساعت آن از تیغه های ژاندارک می گذرد.

4-       مسیر عبور، از روی تیغه ها تقریبا مشخص است و مشکل خاصی ندارد تا جایی که به انتهای تیغه ها یعنی بلندترین نقطه آن می رسید که سخت ترین قسمت آن است. در اینجا دو راه پیش رو دارید: (تصویر ش2 ضمیمه)

الف) عبور از بالای تیغه ها، که در این قسمت شاید مجبور شوید بخشی از مسیر را به اصطلاح با خرسواری یا شترسواری (حالت نشسته) عبور کنید. مسیر نرمال و آسان تر همین مسیر است.

ب) عبور از پایین و سمت راست تیغه ها، که در این مسیر باید از سمت راست کمی ارتفاع کم کرده و تیغه ها را دور زده و خود را به پشت آن برسانید. جمعا حدود 50 متر که حدود 15 دقیقه زمان می برد. پیدا کردن جای پا و گیره روی سنگ ها در این مسیر دشوار بوده و خطر آن از مسیر بالا بیشتر است. البته سختی آن بستگی به نحوه عبور و راه گرفتن شما روی سنگ ها دارد. در هر حال پیشنهاد میکنم که از مسیر بالا حرکت کنید.

من هر دو باری که از تیغه ها رد شدم از این مسیر پایین بوده اما دفعه دوم دیدیم که پشت سر ما یک گروه (در ظاهر آماتورتر از ما) به راحتی و خیلی سریع تر از بالای تیغه ها عبور کردند!

 5-       پس از پشت سر گذاشتن تیغه ها، مسیر تا خلنو بزرگ هموار است فقط کمی فراز و نشیب دارد. حدود یک ربع بعد به بالای خلنو کوچک می رسید و از خلنو کوچک تا خلنو بزرگ حدود نیم ساعت راه در پیش دارید.

در مجموع صعود تابستانی به قله خلنو از روستای لالون 7 تا 8 ساعت با گام متوسط زمان می برد.

 

فرود:

برای فرود سه مسیر پاکوب پیش رو دارید که هر سه آنها در پایین (کاسه) به هم ملحق شده و در نهایت شما را به گردنه ورزاب می رسانند. دو پاکوب که مستقیما از قله سرازیر می شوند شن اسکی داشته و برای فرود مناسب تر هستند (البته به شرط داشتن زانوهای سالم!)

 

نکته مهم: تیغه های ژاندارک یکی از مسیرهای فنی و پرخطر است که عبور از آن نیاز به مهارت و تسلط بر روی سنگ دارد. البته در عین حال بنظرم هر کوهنوردی که مدتی کوهنوردی کرده و تسلط نسبی در مسیرهای ناهموار و روی سنگ داشته باشد قادر به عبور از تیغه ها خواهد بود. اما توصیه می شود که کوهنوردان مبتدی و کسانی که روی سنگ ضعف دارند خلنو را از پاکوب پایین (مسیر کاسه) صعود نمایند.

 نکته2: قله خلنو، هم به صورت یک روزه و هم به صورت دو روزه (1.5 روزه) قابل صعود است. پیشنهاد می شود که قله دو روزه صعود شده و در محل آبشار یا روی گردنه ورزاب شب مانی داشته باشید.

 

چشمه های مسیر:

1-       چشمه کوچک بین راه (حدود یک ساعت از شروع حرکت)
2-       چشمه محل تلخ آب (جلوی چشمه تلخ آب)
3-       چشمه بالای آبشار (به فاصله حدود 50 متر بالاتر از آبشار)
4-       چشمه پایین گردنه (حدود 1 ساعت مانده به گردنه)

نکته: از شروع حرکت تا آخرین چشمه مسیر، به دلیل نزدیک بودن چشمه ها، اگر یک بطری نیم لیتری آب همراه داشته باشید کافی است اما برای باقی مسیر آب به اندازه کافی بردارید چون چشمه ای در مسیر وجود ندارد مگر آب برفچال ها در صورت جوشاندن در مواقع ضروری.

 

آنتن دهی مسیر:

؟

 

آدرس روستای لالون و دسترسی به نقطه استارت:

از طریق جاده فشم خود را به میدان فشم رسانده و در میدان فشم به راست بپیچید. پس از طی حدود 10 کیلومتر (بعد از پل زایگان) به تابلوی روستای لالان در سمت چپ جاده می رسید. از اینجا تا روستا 3 کیلومتر و تا نقطه شروع 1.5 کیلومتر دیگر جاده خاکی در پیش دارید.

به روستا که رسیدید از جلوی مسجد فاطمه زهرا به چپ پیچیده و جاده آسفالت را از سمت راست رودخانه ادامه دهید. مسیر اصلی را ادامه دهید تا به جاده خاکی برسید. جاده خاکی را نیز ادامه دهید تا به پل برسید. با چرخش به چپ از روی پل عبور کنید. حدود 200 متر بالاتر، در سمت راست، به اولین کوچه می رسید (کوچه ای که دو طرف آن دیوار سنگی دارد). این کوچه به تنگه لالون راه داشته و نقطه شروع مسیر است.

محل پارک خودرو: اطراف کوچه جا برای پارک ماشین دارد اما روزهای جمعه در مسیر برگشت با شلوغی و ترافیک گردشگران مواجه می شوید. بهترین مکان برای پارک ماشین، در جاده خاکی، حدود 200 متر مانده به پل، جنب یک مغازه متروکه است که در سمت راست جاده قرار دارد.

--------------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

قله برج - قله خلنو کوچک، مهرماه 1390

قله برج، 25 تیر 1394

--------------------------------------------------------------

 تصاویر بیشتر در ادامه مطلب

گزارش در حال تکمیل

=========================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
آبگرم لاریجان نويسنده: نیما - سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩٥

گزارش ارسالی برای مجله "پیام بهمن" شماره 146 - شهریور 95

------------------------------------

جاذبه‌های گردشگری استان مازندران

 رینه لاریجان؛

شهر چشمه‌های آب گرم

 

مردادماه 1395 ضمن سفر به روستای خنک و رؤیایی فیلبند بر فراز ابرها و یک شب اقامت در آن، برنامه بازدید از آبگرم رینه را نیز در سفر خود گنجانده و در مسیر برگشت از جاده هراز وارد  فرعی رینه شدیم. رینه در این فصل نسبتاً خشک است اما به خاطر ارتفاع بالایش خنک بوده و در کنار جاذبه آب گرم  می‌تواند یک گزینه خوب سفر در هر فصلی برای تهرانی‌ها باشد. سفر به رینه را بیشتر در فصول سرد سال ازجمله پاییز و زمستان توصیه می‌کنم اما استفاده از آبگرم رینه در تابستان نیز خالی از لطف نیست. خصوصاً با توجه به نزدیکی نسبی با تهران و امکان بازدید از سایر جاذبه‌های جاده هراز که می‌تواند درمجموع سفر خاطره‌انگیزی را برای شما رقم بزند.

***

آبگرم رینه در نزدیکی شهر رینه لاریجان واقع در استان مازندران و شهرستان آمل از جاذبه‌های گردشگری مسیر جاده هراز است. رینه با چشمه‌های آبگرمش شناخته می‌شود و بیشتر مسافران به هوای استفاده از خواص درمانی آبگرم چشمه‌ها راهی رینه می‌شوند. خانه‌های این روستا استخرهای آبگرم دارند. برای استفاده از آبگرم می‌توانید اتاق، سوئیت، آپارتمان یا ویلا اجاره کنید و از استخر آب گوگردی با ۶۰ درجه سانتی‌گراد حرارت استفاده کنید. همچنین خانه‌های روستایی داخل محل با حوضچه‌هایی از آبگرم با فشار کمی قوی‌تر از هتل‌ها و هتل‌آپارتمان‌ها در خدمت مسافران عزیز هستند.

شاید مهم‌ترین حسن رینه نزدیک بودن این آبگرم به تهران است. البته حسن دیگر آن وجود حوضچه‌های خصوصی در منازل و سوییت و ویلاهای اجاره‌ای است. رینه حسن دیگری هم برای ساکنین تهران دارد و آن‌هم هوای تمیز و عالی زیر سایه دماوند باشکوه است.

آب‌های گرم معدنی این روستا با حرارتی در حدود 60 درجه سانتی‌گراد، سرشار از مواد گوگردی بوده و به همین دلیل برای درمان انواع بیماری‌های پوستی، عفونی، دردهای استخوان، مفاصل و روماتیسم مفید می‌باشد.

 

شاید استفاده از آبگرم در فصول سرد سال ازجمله پاییز برای خیلی‌ها مطلوب‌تر باشد، اما روستا و آبگرم رینه با ارتفاع بیش از 2 هزار متر از سطح دریا (شهر رینه: 2 هزار متر) در فصول گرم سال نسبتاً خنک بوده و می‌تواند در تابستان نیز یک گزینه مناسب برای سفر باشد. شلوغی رینه در آخر هفته‌ها و حتی روزهای وسط هفته در تابستان خود گویای این واقعیت است.

گرچه می‌توان با اجاره یک منزل، سوییت یا ویلا، شبی را در کنار خانواده از آبگرم‌های گوگردی رینه به‌طور خصوصی استفاده کرد اما استخرهای عمومی نیز در رینه وجود دارد که مهم‌ترین آن استخر شاه‌عباسی است که موقوفه شاه عباس صفوی است و به نظر می‌رسد بنای آن نیز باید جزو میراث فرهنگی باشد. کوهنوردانی که قصد صعود به قله دماوند از یال جنوبی را دارند از مسیر رینه عبور و تردد می‌کنند. اگر به رینه سفر کنید حتماً کوهنوردانی را که در حال برگشت از قله یا صعود به آن هستند، می‌بینید.

دشت‌های شقایق دامنه‌های دماوند و دشت لار از دیگر جاذبه‌های طبیعی این منطقه هستند. هرسال در فصل بهار با شکوفایی گل‌های شقایق در دامنه‌های دماوند و دشت لار، این منطقه میزبان هزاران گردشگر و مسافر می‌شود. شقایق‌های این منطقه پس از نیمه اول تیرماه پژمرده می‌شوند و دیگر شقایقی در دشت وجود ندارد.

 

چطور برسیم:

بعد از گذر از گردنه‌های جاده هراز، پشت سر گذاشتن امامزاده هاشم و شهر پلور، حدود ٣ کیلومتر بعد از آب اسک و بعد از رد کردن تابلو "آمل ٧۵ کیلومتر" در سمت چپ جاده، تابلوی "رینه" قابل‌ مشاهده است. رستوران بزرگ "سالاری" دقیقاً قبل از ورودی رینه قرار داشته و نشانه خوبی برای آن است. از جاده هراز تا شهر رینه حدود 10 کیلومتر و از شهر رینه تا آبگرم رینه 3 کیلومتر دیگر راه در پیش دارید. درمجموع از تهران (ابتدای جاده جاجرود) تا آبگرم رینه حدود 100 کیلومتر راه است که بدون ترافیک حدود 2 ساعت زمان می‌برد.

در مسیر برگشت از رینه، تابلو راهنما "تهران" شما را به سمت جاده فرعی پلور هدایت می‌کند که پس از حدود 20 کیلومتر به خروجی پلور در جاده هراز منتهی می‌شود.

 

دخمه‌های سنگی کافر کِلی:

همان ابتدای مسیر ورود به رینه، پشت اولین پیچ و در سمت راستتان کوهی را می‌بینید که در دل آن سوراخ‌هایی دیده می‌شود. عده‌ا‌ی می‌گویند این کوه محل دفن مرده‌های اهالی رینه است! اما واقعیت تاریخی آن چیز دیگری است. این سوراخ‌ها و حفره‌ها درواقع آثار یک روستای سنگی در دل کوه هستند که گوگل ارث آن را با عنوان "Kafer Keli" نشان می‌دهد. این حفره‌ها خانه‌های سه‌طبقه‌ای هستند که با مهارت و مشقت بسیار در دل صخره‌ها کنده شده‌اند. وجود اتاق‌خواب 2در3،  آشپزخانه، سرویس بهداشتی و مخازن و کانال هدایت آب نشان می‌دهد که افرادی این مکان را برای زندگی درازمدت ساخته‌اند. با توجه به کاوش‌های باستان‌شناسی و بقایای سفال‌هایی که در این خانه‌ها پیدا شده، می‌توان قدمت آن‌ها را به اوایل دوران اسلامی یعنی بیش از هزار سال پیش نسبت داد و ازآنجایی‌که در این دوران ایران مورد هجوم اعراب قرار گرفته است؛ به نظر می‌رسد این خانه‌ها در دل کوه با امکان زندگی در بلندمدت، همراه با محل‌هایی برای نگهبانی به خاطر عدم پذیرش کیش و آیین جدید و یا به خاطر ترس از هجوم اعراب بنا شده است و به همین دلیل این غارها کافر کلی یعنی محل زندگی غیرمسلمانان نامیده شده است.

دسترسی به این خانه‌های سنگی از جاده رینه نیاز به حدود 10 دقیقه پیاده‌روی در مسیر پاکوب دارد.

 

سایر جاذبه‌های گردشگری نزدیک رینه:

از دیگر جاذبه‌های گردشگری جاده هراز و نزدیک رینه می‌توان آبشار زیبای شاهان‌دشت لاریجان، آبشار آب مراد لاسم، آبشار قلعه دختر پلور، دریاچه سد لار، غار گل زرد پلور، دشت آزو، روستای فیلبند و ... را نام برد که در قالب یک سفر دوروزه می‌توانید بازدید از هر یک از این جاذبه‌ها را نیز در برنامه خود بگنجانید.

 

تجربه‌هایی از سفر به رینه:

  • بهترین زمان برای سفر به رینه فصول سرد سال ازجمله پاییز و زمستان است اما خنکی هوای رینه در تابستان نیز بسیاری از گردشگران را برای سفر به رینه وسوسه می‌کند.
  • سوئیت‌ها معمولاً تا ساعت 10 صبح فردا  اجاره داده می‌شوند اما پیشنهاد می‌شود که شما برای ساعت 12 ظهر صحبت کنید که صبح فرصت گشت گذار در روستا، و استفاده مجدد از آبگرم را داشته باشید.
  • در رینه جای اقامت زیاد هست اما خیلی دیر نروید که جای خوبی گیرتان نمی‌آید. حتماً چند جا را دیده و بعد انتخاب کنید. سوئیت دربست و تمیز با امکانات کامل و آبگرم، وسط هفته با شبی حدود 100 هزار تومان می‌توانید اجاره کنید که البته این نرخ برای آخر هفته‌ها و ایام تعطیل افزایش می‌یابد. اگر کمی انتظار خود را پایین بیاورید، می‌توانید داخل محل با شبی 50-60 هزار تومان نیز سوئیت با همین امکانات (اما نه به همان تمیزی) پیدا کنید.
  • در رینه آبگرم‌هایی هست به شکل مسافرخانه. یعنی یک اتاق در بالا و یک واحد آبگرم با کلید در پایین به شما می‌دهند که انتهای آن حوضچه دارد. هزینه این اتاق‌ها در تابستان 95، شبی 60 هزار تومان بوده است. مهمان‌پذیر ممتاز سرچشمه یک پیشنهاد برای این مورد است. ما استفاده نکردیم، اما ظاهر آن را که دیدیم تمیز بود. تلفن: 0122-3362122 و 23
  • برخی سوئیت‌ها و خصوصاً هتل‌ها به دلیل دوری از سرچشمه و یا افت فشار، آب را با شوفاژ مجدداً گرم کرده و راهی حوضچه‌ها می‌کنند که در این صورت آب خاصیت درمانی خود را از دست می‌دهد. پس ترجیحاً به‌جای هتل، سوئیت بگیرید و حواستان باشد که آب آن مستقیم به سرچشمه وصل بوده و کف حوض نیز املاح سیاه‌رنگ گوگرد دیده شود. دقت کنید که اگر دمای آب خیلی زیاد بود، حتماً شیر آب سرد داشته باشد. این مورد را با مسئول آبگرم چک کنید که در آن زمان آب سرد قطع نباشد.
  • داخل محل و خیابان اصلی روستای رینه همه جور مغازه و فروشگاهی دیده می‌شود ازجمله بقالی، لبنیاتی، رستوران و کبابی و جگرکی. پس خیالتان جمع باید که برای غذا و مایحتاج لنگ نمی‌مانید. برای صبحانه می‌توانید از داخل محل لبنیات محلی ازجمله پنیر و سرشیر تازه و نان گرم از نانوایی تهیه‌کرده و نوش جان کنید.

 

منابع:
1-       وب‌سایت دانشنامه شهری ایران
2-       راهنمای مصور ایران‌گردی، حمید اعلمی، بهار 1391.
3-       تارنمای خبری برنا نیوز
4-       وبلاگ http://esteghamat.persianblog.ir


95.05.18

 --------------------------------

تاریخ سفر خانوادگی ما به آبگرم رینه: 11 مرداد 95

  نظرات ()
مطالب قديمي تر »
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان روستای فیلبند خط الراس کلون بستک به سرکچال جرزی کاکوشکا پیش برنامه دماوند
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب