نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
حصارک به امامزاده داود نويسنده: نیما - شنبه ۱٩ فروردین ۱۳٩٦

پیمایش مسیر حصارک به امامزاده داود

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 96.01.18
موقعیت جغرافیایی: شمال غرب تهران

--------------------------------------------

طول مسیر: 14.7 کیلومتر
ارتفاع نقطه استارت: دره حصارک 1660 متر
ارتفاع بلندترین نقطه: 2700 متر
ارتفاع امامزاده داود: 2600 متر
مدت زمان پیاده روی: 7.5 ساعت (6.45 تا 14.15)
تایم صبحانه: 45 دقیقه
گام حرکت: متوسط
برگشت: با تاکسی های خطی امامزاده-آزادی
تعداد نفرات: 2 نفر
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی 

 

 

+ دانلود GPS مسیر حصارک به امامزاده داود

--------------------------------------------

دسترسی به دره حصارک:

سیمون بولیوار (شرق به غرب)، خ کشاورز (ورود به حصارک)، خ صحرا، جاده خاکی گلوتنگه. خودرو خود را می توانید در نقطه ای مناسب از جاده خاکی (گلو تنگه) پارک کرده و پیاده روی خود را آغاز کنید.

برای درک بهتر آدرس حتما به گوگل مپ رجوع فرمایید.

---------------------------------------------------------

گزارش برنامه (راهنمای مسیر):

1-قرار ما 6 صبح، تقاطع بلوار کوهسار-آبشناسان بود. یکی از ماشین ها را همانجا پارک کرده و با ماشین دیگر به محله حصارک رفتیم. ماشین را در جاده خاکی گلوتنگه جلوی یکی از کافه ها پارک کرده و ساعت 6.45 پیاده روی خود را آغاز کردیم.

2- دقایقی بعد به کف دره رسیده و در خلاف جهت رودخانه به سمت شمال ادامه مسیر دادیم. ساعت 7.10 از کنار آبشار اول رد شده و پشت آبشار مسیر پاکوب دره سمت راست را ادامه دادیم. ساعت 7.40 به جایی رسیدیم که پاکوب دره با پاکوب بالا (سمت راست دره) یکی می شود. مسیر بالای دره که از داخل محله حصارک، خ آبرسانی شروع می شود. اکثر کوهنوردان از همین مسیر قله بند عیش را صعود می کنند.

3- ساعت 8.30 به محل چشمه در ارتفاع 2150 متر رسیدیم. برای صبحانه حدود 45 دقیقه توقف کرده و مجددا حرکت کردیم. حدود 100 متر بعد از چشمه، از مسیر اصلی بند عیش جدا شده و مسیر پاکوب دره سمت راست را در پیش گرفتیم. این پاکوب ابتدا به چپ پیچیده و در نهایت با گردش به راست ما را به بالای یال و جاده رساند. در ارتفاع 2500 متر. (جاده دانشگاه علوم تحقیقات حصارک به امامزاده داود).

4- با حرکت در مسیر جاده به سمت شمال که برخی نقاط برف داشت، ساعت 13 به کتل خاکی (سه راهی فرحزاد) در ارتفاع 2620 متر رسیدیم. از کتل خاکی به بعد تا امامزاده برف بیشتری در مسیر بود که بعضا شل بوده و فرو می رفت که کمی هم اذیت کننده بود. حرکت کندتر شده و انرژی بیشتری می طلبید. حدود یک ربع بعد به بلندترین نقطه مسیر (2700 متر) رسیدیم و سپس با شیب ملایمی به سمت امامزاده ارتفاع کم کردیم. ساعت 13.40 به تپه سلام رسیدیم. یعنی اولین جایی که ضریح طلایی امامزاده داود دیده شده و زائران به آقا سلام می دهند. با ادامه مسیر ساعت 14.15 به بازارچه و سپس به صحن امامزاده رسیدیم.

5- هوا نیمه آفتابی و بسیار عالی بود. ناهار را در حیاط امامزاده صرف کرده و ساعت 15.30 سوار یکی از خطی های امامزاده داود-آزادی شده و در بلوار کوهسار (محل پارک ماشین اول) پیاده شدیم. کرایه: نفری 8 هزار تومان.

  ------------------------------------------------

گزارش های مرتبط:

قله بند عیش از حصارک ، فروردین 93

 

  نظرات ()
قله قبله از مسیر جنوبی نويسنده: نیما - شنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله قبله 2900، از مسیر جنوبی

موقعیت جغرافیایی: استان البرز، جاده چالوس
تاریخ اجرای برنامه: 20 اسفند 1395
--------------------------------------

ارتفاع قله: 2880 متر
ارتفاع مبدا صعود: 1600 متر (جاده کندر)
مدت زمان صعود: 5 ساعت و 15 دقیقه (6.45 تا 12)
کل زمان برنامه: حدود 10 ساعت (6.45 تا 16.45)
مسافت طی شده تا قله: 5 کیلومتر
کل مسافت طی شده در صعود و فرود: 11 کیلومتر
نفرات شرکت کننده (7 نفر) ، (تیم قله: 5 نفر):
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، یاور معروفی، حمید محسنی، علی محمد مهدیون، آرش عباسی، علیرضا رضایی
----------------------------------------------------------------

آدرس: کیلومتر 8 جاده چالوس (از میدان امیرکبیر)، بعد از پورکان، در سمت راست جاده به ورودی جاده قدیم کندر می رسید. جاده آسفالت است و ورودی هیچ تابلویی ندارد!

نکته: جاده اصلی کندر (جاده جدید)، کیلومتر 1 جاده چالوس واقع است. با جاده قدیم اشتباه نگیرید.

آدرس نقطه استارت:

حدود یک کیلومتر که وارد جاده کندر شدید، سر یک پیچ تند به سمت راست (حدود 200 متر مانده به دیوار بتونی) می توانید ماشین را کنار جاده پارک کرده و از ابتدای یال (دقیقن سرپیچ) صعود خود را آغاز کنید.

نکته: مسیر نرمال و عمومی صعود به قله های قبله و پورا از یال جنوبی، معمولا حدود 3 کیلومتر بالاتر از اینجا و از پای آبشار کندر می باشد (حدود 3.5 کیلومتر پس از ورودی). هر دوی این مسیرها حدود یک ساعت بعد در بالای یال به هم رسیده و به سمت خط الراس ادامه پیدا می کنند.

----------------------------------------

+ دانلود فایل GPS قله قبله از مسیر جنوبی (جاده قدیم کندر)

+ دانلود فایل GPS جاده قدیم کندر

--------------------------------------------

گزارش برنامه:

قرار ما ساعت 5.30 صبح، میدان آزادی بود. ساعت 6.45 پیاده روی خود را از جاده قدیم کندر و از ابتدای یکی از یال ها که در بالا ذکر شد، آغاز نمودیم. خوشبختانه مسیر پاکوب داشت. طبق مسیری که در گوگل ارث پیش بینی و ترسیم نموده بودم حرکت کرده تا به نقطه مشترک با مسیر آبشار پورا در بالای یال اول رسیدیم که ترک مسیر را در اختیار داشتم. مسیر تا خط الراس پاکوب داشته و تقریبا مشخص و بدون مشکل و بدون برف بود. ساعت 10 به بالای یال (خط الراس) رسیدیم. از روی خط الراس در جهت شرق دو قله دیده می شود که اولی قله قبله و دومی (سمت راستی) قله پورا است. ارتفاع هر دوی این قله ها تقریبا یکی بوده و حدود 2900 متر است.

مسیر را از روی خط الراس ادامه دادیم. در طول مسیر کم و بیش برفکوبی داشتیم. ساعت 10.30 به اولین چالش مسیر رسیدیم که باید از سنگ های پوشیده از برف عبور می کردیم. یک گروه دو یا سه نفره جلوی ما حرکت می کردند که از اینجا برگشتند و به ما هم اخطار دادند که ادامه ندیم.

(این توضیحات رو به این خاطر میدم که سختی و کیفیت مسیر دست خواننده محترم بیاد و با آگاهی کامل گام در مسیر گذاشته بشه. خواهشن درک کنید، نیاید کامنت بزارید: "بابا کوهنورد... ، کار درست...!!!" نه ما هیچ ادعایی نداریم. هدف فقط ارائه اطلاعات کامل از مسیر هست و بس.)

یک گروه از کوهنوردان کرج هم با فاصله کم پشت سر ما حرکت می کردند که از همین جا برگشتند. آقا آرش و علیرضا (مهمانان عزیز ما از گروه فراز) هم از همینجا مسیر برگشت را پیش گرفتند و 5 نفری مسیر را ادامه دادیم. بیشتر مسیر از بالای خط الراس حرکت کرده، فراز و نشیب، کم و بیش برفکوبی و گاهی هم دست به سنگ داشتیم تا ساعت 12 به قله قبله رسیدیم.

فرود:

در ابتدا قصد صعود به قله پورا را نیز داشتیم که به فاصله حدود 1 تا 1.5 ساعت از قله قبله در جهت شرق قرار دارد و از نظر ارتفاع تقریبا هم ارتفاع قله قبله است. اما با توجه به برف زیادی که در زیر قله دیده می شد و خستگی نسبی بچه ها، از صعود به پورا منصرف شده و ساعت  13.00 مسیر برگشت را در پیش گرفتیم.

حدود نیم ساعت از روی خط الراس حرکت کردیم (همان مسیر صعود) سپس مسیر را عوض کرده و در یک نقطه مناسب، از سمت چپ، مسیر دره را در پیش گرفتیم به این قصد که میانبر زده و زودتر به جاده (کنار آبشار کندر) برسیم. جاده به خوبی از بالا دیده می شد. بخش هایی از مسیر خاک نرم و برف و شن اسکی بود که خیلی خوب حدود 500-600 متر ارتفاع کم کردیم. در نقطه ای به بن بست خوردیم که خوشبختانه توانستیم از سمت راست راهی پیدا کنیم. حدود نیم ساعتی، کمی ارتفاع گرفته و سپس مجددا سرازیر شدیم. قسمت سنگی و صخره ای و استرس زا تمام شد و باقی مسیر هموار و بدون مشکل به سمت پایین ادامه داشت.

این مسیر برای فرود ریسک دارد و توصیه نمیکنم. مگر اینکه به مسیر آشنا باشید. برای همین فایل جی پی اس را ادیت کرده و مسیر فرود را از آن حذف کردم.

کمی پایین تر، کنار یک سنگ بزرگ، حدود 45 دقیقه برای صرف ناهار توقف کردیم. با ادامه مسیر به سنگ شکل دار نسبتا بزرگ رسیدیم که به طرز عجیبی ابزارگذاری شده و شکسته و خورد شده بود. (شاید کار جستجوگران گنج بوده باشد، شاید هم نه). در ادامه وارد پاکوب کف دره شده و ساعت 16.05 به آبشار کندر رسیدیم که در این فصل آب باریکه بود. ارتفاع تقریبی این آبشار حدود 40-50 متر به نظر می رسید. عجیب اینکه عکس هایی از این آبشار مربوط به اردیبهشت ماه 93 دیدم که اون موقع هم آب نداشت! در حالی که آبشارهای اطراف تهران در اردیبهشت ماه پرآب هستن. ساعت 16.10 به جاده آسفالت رسیدیم و با پیاده روی در جاده کم شیب کندر، ساعت 16.30 به محل پارک ماشین ها رسیدیم و پایان برنامه.

نکات قابل ذکر:

1- علی رغم اینکه فکر می کردیم برنامه نسبتا سبکی باشه، اما بخاطر وجود برف بر روی خط الراس و فراز و نشیب و بعضا دست به سنگ هایی که داشت، در کل برنامه کمی سنگین و دلچسبی شد.

2- در زمستان های پر برف قطعا عبور از خط الراس مشکل خواهد بود.

3- صعود به قله های قبله و پورا در تابستان از این مسیر مشکل خاص یا کار فنی ندارد. در کمتر از 5 ساعت می شود قله قبله و کمتر از 6 ساعت پورا را صعود کرد.

  نظرات ()
کیسه آب Climax نويسنده: نیما - یکشنبه ۱٥ اسفند ۱۳٩٥

کیسه آب Climax؛ چرت ترین خریدی که کردم!

معایب:

1- شل بودن اورینگ قسمت ته شیلنگ که همان جلسه اول افتاد و گم شد! با افتادن این اورینگ، کیسه آب بی مصرف شده و باید آنرا دور انداخت. مگر اینکه بتوانید با زحمت فراوان و با ابتکار عمل، جایگزینی برای آن پیدا کنید و یا درست کنید.

2- سفت بودن بیش از حد دسته نارنجی رنگ که در واقع کار اصلی آن بستن و آب بندی کردن درب کیسه است! یعنی هر بار برای باز و بسته کردن آن باید باهاش درگیر شد!!

-----------------------

کیسه آب (کمل بگ) 2 لیتری Climax رو به قیمت 45 ه.ت از فروشگاه درفک خریدم.

گفتم اطلاع رسانی کنم که کسی اشتباه منو برای خرید این کسیه آب تکرار نکنه.

برندهای اصلی مثل دیوتر به قیمت 150 ه.ت در بازار هستن.

و برند گله گاوی رو هم دیدم دست یکی از دوستان که ظاهرا هم قیمت همین Climax هست. اما از کیفیتش اطلاع ندارم.

  نظرات ()
کفش کوه بستارد نويسنده: نیما - دوشنبه ٢٥ بهمن ۱۳٩٥

معرفی کفش کوه بستارد اسپانیا

 

سایت سازنده:

http://www.bestard.com

کلاس و رده کفش:

ترکینگ (Trekking) / کوهنوردی سبک / سه فصل

نمایندگی ایران و قیمت:

منیریه، فروشگاه هیمالیا

1 میلیون و 150 هزار تومان (سال 95)

قابلیت ها و مزایا:

- نرمی و راحتی مناسب به دلیل استفاده از زیره ویبرام و استفاده از پارچه مخصوص کولار (kevlar) در قسمت جلو-بالای رویه که کفش را انعطاف پذیر می کند.

- پهنای زیاد لژ جلو که به سمت بالای کفش کشیده شده است. این ایتم باعث میشه که لبه های لژ در اثر برخورد با سنگ های تیز از بین نرفته و عمر مفید لژ و درنهایت کفش افزایش یابد.

- سه فصل، اما دارای لایه گورتکس ضد آب و قابل استفاده در برنامه های یک روزه متوسط زمستانه.

- گارانتی یک ساله شرکت وارد کننده.

------------------------------------------------------------

پی نوشت:

  • یک کوهنورد که بخواد در حد نیمه حرفه ای کار کنه باید حداقل چهارتا کفش داشته باشه. دوتا تابستانه و دوتا زمستانه برای برنامه های سبک و سنگین. حال اگر بودجه تون نمیرسه و فعلا دنبال یک کفش هستید که تابستان راحت و مقاوم باشه و زمستان هم جواب کارتون رو بده، کفش بستارد مدل اسپایدر کی گزینه ای هست که دنبالش هستید.
  • این کفش رو من اوایل سال 95 خریده و تا امروز در تابستان و زمستان پوشیدم و بسیار راضی هستم. علت انتخاب این کفش و خرید آن توسط بنده این بود که این کفش رو یکی از دوستانم 5 سال داشت و مدام پوشیده بود و راضی بود. سال پنجم چسب زیره کفش اکسپایر شده و زیره جدا شده و کفش خراب شد.

این نکنه رو هم عرض کنم که هفته پیش بطور اتفاقی پای یک کوهنورد دیدم که ایشون میگفتن که من 8 سال هست که این کفش رو خریدم و مدام پوشیدم و کفش هنوز کاملا سالم بود.

  • این کفش در دو مدل مردانه و زنانه عرضه می شود که مدل زنانه آن به رنگ قرمز است. البته در زمان خرید مدل زنانه آن موجود نبود. ممکن هست که هنوز هم موجود نباشد.
  • این کفش، کفش سه فصل بوده و برای زمستان طراحی نشده اما طبق تجربه بنده برای برنامه های متوسط یک روزه زمستانه (در حد توچال) جواب میده و نفوذ آب نداره. مگر اینکه ساعت های زیادی در برف شل و آبکی حرکت کنید که در آخر برنامه نفوذ آب خواهید داشت. در هر حال من تمام برنامه های زمستان امسال رو با همین کفش رفتم و مشکلی نداشتم. شاید سال های آینده با کهنه تر شدن کفش نفوذ آب آن بیشتر شود که باید دید.
  • مدل قوی تر این کفش که بنظر می رسد برای برنامه های یک روزه زمستان کاملا جواب دهد و بشود چهارفصل پوشید، مدل کاتماندو (Bestard-Kathmandu) هست. این کفش از نوع بک پکینگ (back pakinng) هست که هم رویه قوی تری داشته و هم لژ لاستیکی آن دورتادور کفش کشیده شده و زیره سفت تر و قوی تری دارد. از نظر قیمتی حدود 100 ه.ت گرانتر از اسپایدر کی هست. کاتماندو از اسپایدر کی محکم و تر و قوی تر هست اما قطعا راحتی اسپایدر کی را ندارد.
  • اگر بودجه شما میرسه حتما یک کفش تابستانه (مثل اسپایدر کی) و یک کفش زمستانه مثل کاتماندو و یا حتی مدل های قویتر از همین بستارد و یا سایر برندها (از جمله زامبرلن) بگیرید. ولی اگر مشکل بودجه دارید اسپایدر کی گزینه خوبی برای یک کفش سه فصل هست که بتونید زمستان هم استفاده کنید.
  • بستارد یک تولید کننده صاحب سبک و تکنولوژی در اروپا و کشور اسپانیا است که مدل های مختلفی از کفش های پیاده روی و کوهنوردی و ... را تولید می کند. کفش بستارد در ایران دقیقا هم قیمت برندهای اسکارپا، لووا، لاسپورتیوا و امثالهم است.
  • کفش کوه برند لومر ایتالیا مدل های pelmo سه فصل، و everest مناسب برای زمستان، هم گزینه های خوبی بوده و پیشنهاد می شود. قیمت پلمو ۸۳۰ و اورست ۹۶۰ هست که اواخر پاییز امسال فروشگاههای شیرپلا و رهبر آف زده و با ۳۰ درصد تخفیف به قیمت حدود ۶۰۰ و ۶۳۰ به فروش می رسیدند. لومر رو دوستان دارن و راضی هستن. خصوصا اگر بتونید در زمان آف بخرید عالی هست. 
  • توصیه: در هنگام خرید کفش به تاریخ تولید آن دقت کنید که ترجیحا یک سال و یا حداکثر دو سال بیشتر از تاریخ تولید ان نگذشته باشد. همیشه نه، اما بعضی اوقات تخفیف های خوب برای کفش ها بخاطر تاریخ قدیمی آن می باشد.

نکته مهم: انتشار این مطلب جنبه تبلیغی نداشته بلکه فقط برای راهنمایی و کمک به آن دسته از عزیزانی ارائه شد که به دنبال گزینه خوب برای خرید کفش خارجی هستند و معمولا در وبلاگ هم کامنت گذاشته و می پرسند.

---------------------------------------------------

Bestard Spider k (مردانه):

 

Bestard Spider k Lady (زنانه):

  نظرات ()
قله یونزا نويسنده: نیما - شنبه ٢٥ دی ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله یونزا 3400 متر از گرمابدر

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.10.24
موقعیت جغرافیایی: استان تهران، فشم، گرمابدر

--------------------------------

اطلاعات برنامه:
ارتفاع قله: 3400 متر
ارتفاع مبدا صعود: 2520 متر (گرمابدر، ابتدای جاده دشت لار)
طول مسسر صعود: 6.3 کیلومتر
مدت زمان صعود: 7 ساعت 45 دقیقه (7.00 تا 14.45)
کل زمان برنامه: 11.5 ساعت (7.00 تا 18.30)
نفرات شرکت کننده: 6 نفر
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، مسعود کریمخانی، ایمان حسینی، یدا... طهوری و یاور معروفی

 

 

گزارش برنامه:

به نام خالق زیبایی ها

این هفته قصد صعود به قله کاسونک را داشتیم. قرار ما ساعت 5.30 صبح گردنه قوچک بود. پس از جمع شدن همه دوستان و پارک ماشین های اضافه به راه افتادیم و ساعت 6.30 به محیط بانی گرمابدر و ابتدای جاده دشت لار رسیدیم. پس از بستن کفش و کوله و گتر، ساعت 7 صبح مسیر جاده دشت لار را در پیش گرفتیم. جاده پوشیده از برف و هوا بسیار سرد بود. پس از طی 3.5 کیلومتر (1 ساعت و 10 دقیقه) به میله راه بند، پای خاتون بارگاه رسیدیم. تا اینجای کار مسیر از قبل برفکوبی شده و مشکل خاصی نداشتیم. صبحانه را کمی جلوتر روی برف ها با اعمال شاقه صرف کردیم در حالی که یخ زدگی پاها و دستها آزار دهنده بود و اصلا نفهمیدیم چه خوردیم! باید صبحانه را در منزل لقمه می گرفتیم که چنین نکرده بودیم (بجز آقا یاور).

ضمنا دوست عزیزمان آقای یاور معروفی اولین حضورشان در گروه نشاط زندگی بود که از این بابت بسیار خرسند بودیم. آشنایی ما با ایشان بر میگشت به زمستان سال قبل در برنامه قله سیاه سنگ از مسیر سنگان که من و آقای حبیبی، آقا یاور و دوستشان اقای موسوی را در مسیر زیارت کرده و باب آشنایی باز شد.

یادم رفت بگویم که از همان ابتدای مسیر یک سگ با وفا، با چند تکه نان که مهمانش کردیم، همراه ما بود.

پس از صرف صبحانه، با سرقدمی آقا مسعود مجددا به راه افتادیم. برف زیادی در مسیر بوده و برفکوبی به نوبت انجام می شد که انرژی زیادی برده و حرکت به کندی صورت می گرفت. هر از گاهی از مسیر جاده خارج شده و میانبر می زدیم. خیلی زود فهمیدیم که با این حجم برف ما امروز به قله کاسونک نمی رسیم و شاید گردنه یونزا در ارتفاع 3100 متر می توانست پایان مسیر کوهنوردی ما باشد.

هوا عالی و آفتابی و باد ملایمی در حال وزیدن بود. ساعت حدود 11.30 صبح حدود 2 ساعت دیگر با گردنه فاصله داشتیم. با یقین به اینکه به قله کاسونک نمی رسیم، به پیشنهاد آقا یاور تصمیم گرفتیم که بجای کاسونک، قله یونزا را صعود کنیم که دقیقا در نقطه مقابل کاسونک و در شمال گردنه یونزا واقع است. من این قله را صعود نکرده و آقا یاور هم چند سال پیش صعود کرده بودند اما مسیر به سمت قله مشخص بوده و قله سنگی و صخره ای یونزا در سمت چپ گردنه در معرض دید بود. حجم برف خیلی زیاد بود و تا زمانی که به پای یونزا برسیم حسابی برفکوبی کردیم. با قرار گرفتن در دامنه یونزا حجم برف خیلی کم شده و حرکت با سرعت بیشتری صورت گرفت. با تراورس روی دامنهبه سمت راست، ساعت 14 به پای یک سنگ نسبتا بزرگ در ارتفاع حدود 3200 متر رسیدیم. (روی یالی که گردنه یونزا را به قله یونزا متصل می سازد).

نمای زیبایی از قله دماوند در جهت شرق در معرض دید قرار گرفت و یال کاسونک نیز به خوبی دیده می شد. بنظر می رسید که حدود یک ساعت تا قله یونزا راه مانده باشد. که البته به دلیل سنگی و صخره ای و برفی بودن مسیر، مشخص نبود که ایا بشود از این مسیر صعود کرد یا نه! در اینجا اقا یاور و آقای طهوری با ما خداحافظی کردند و برگشتند و قرار شد که پای ماشین منتظر ما باشند. 4 نفری مسیر قله را در پیش گرفتیم. مسیر صعود به قله را از سه جهت می شد متصور شد: راست، چپ و وسط. که ما مسیر وسط را که آسان ترین مسیر می نمود انتخاب کردیم. نیمی از راه را طی کردیم که آقا ایمان از ادمه مسیر منصرف شده و با آقا مسعود مسیر برگشت به سمت سنگ پایین را در پیش گرفتند. به اتفاق آقای حبیبی مسیر قله را ادامه دادیم. حدود یک ربع مانده به قله به دهلیز باریکی رسیدیم که شیب تندی داشت. من که جلوتر بودم ابتدا وارد دهلیز شده و با احتیاط اقدام به صعود نمودم. هر از گاهی سنگ از زیر پایم رد می شد که برای اقای حبیبی خطر آفرین بود. بنابراین با فاصله کمی از هم حرکت کرده و دهلیز را پشت سر گذاشتیم. قله دقیقا بالای دهلیز قرار داشت. ساعت 14.45 به قله یونزا رسیدیم. جی پی اس ارتفاع 3400 متر را برای قله نشان می داد.

قله یونزا قله ای بود که با برفکوبی و دست به سنگ و تلاش مضاعف موفق به صعود به آن شده بودیم و این صعود زمستانی -نه چندان آسان- بسیار برای ما سرور آفرین و شادی بخش بود. قله، صخره نوک تیزی بود که ایستادن بر فراز آن حس خوبی به آدم می داد.

سمت چپمان، به فاصله نزدیک، به نظر می رسید که بلندترین نقطه قله یونزا باشد که حدود 20 متر بلندتر نشان می داد. فکر کنم صعود به بلندترین نقطه حدود 5 دقیقه زمان می برد. به دلیل ضیق وقت از صعود به آن صرفنظر کردیم.  

جالب اینکه اقا سگه تا پای دهلیز با ما آمده و از ادامه مسیر باز مانده بود. آنچنان ناله و شیونی سر می داد که عجیب بود!!

از روی قله در جهت شمال قله اشتر (3630) دیده می شد که با یک گردنه (حدود 3300 متر) به یونزا می رسید. قله اشتر با یک خط الراس از شرق به غرب به ترتیب به قله های دره پلک (3650)، خاتون بارگاه (3810)، گیزنو (3850)، خرسنگ جنوبی (3900)، جانستون (3900) و ... می رسد. دقیقا در جهت جنوب، قله کاسونک (3690) دیده می شود که با گردنه یونزا 3100 متر، به قله یونزا متصل می شود.

 فرود:

ساعت 15 مسیر فرود را از مسیر شن اسکی غرب قله در پیش گرفتیم. پس از چند دقیقه با گردش به چپ خود را به پایین دهلیز رسانیدم. پس از ملحق شدن به اقا مسعود و آقا ایمان، مسیر برگشت را در پیش گرفتیم. حدود نیم ساعت آخر مسیر را در جاده با نور هدلامپ طی کردیم و ساعت 18.30 به ماشین ها رسیدیم.

 -------------------------------------------------------

+ دانلود فایل GPS قله یونزا

  نظرات ()
قله منار نويسنده: نیما - شنبه ٤ دی ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله منار (3530 متر) از روستای مورود

اطلاعات برنامه:

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.10.03
موقعیت جغرافیایی: استان البرز، کرج، جاده چالوس
ارتفاع نقطه شروع: 2140 متر
روی یال اصلی: 2780 متر
قله فرعی: 3250 متر، 3.7 کیلومتر
قله منار: 3530 متر، 5.6 کیلومتر
مدت زمان صعود: 5.5 ساعت (7 صبح تا 12.30 ظهر)
(با احتساب نیم ساعت تایم صبحانه)
کل زمان برنامه: 9.5 ساعت (7 تا 16.30)
نفرات شرکت کننده (9 نفر):
گروه "نشاط زندگی": نیما اسماعیلی، ایمان حسینی و حسین شهبازی
گروه "دوستای خوب": آقایان نیما نظری، علی طاهر اصلانی، روح الله روهین تن (تن تن)
محمد عبدالهی - خانم ها: نظری و اصلانی

--------------------------------------------------------------

 

+ قله منار از آن قله هایی هست که چندین سال در لسیت انتظار ما برای صعود قرار داشت و بالاخره امسال موفق به صعود آن شدیم . بنظرم بهترین فصل برای صعود به قله منار فقط زمستان هست و این قله و مسیرش در سایر فصول جاذبه خاصی ندارد.

+ بنا بر توصیه یکی از دوستان، منطقه گرگ دارد و بهتر است این قله در زمستان به صورت گروهی صعود شود. ما هم در روز صعود بسیار جای پای گرگ و شغال و گراز و ... در مسیر دیدیم.

+ حدود 100 متر بعد از چشمه، ورودی روستا با زنجیر بسته شده و ظاهرا امکان ورود به روستا برای غریبه ها وجود ندارد.

آدرس روستای مورود:

کیلومتر 32 جاده کرج-چالوس، بعد از سد کرج، حدود 100 متر بعد از تابلوی پل خواب به فرعی روستای مورود در سمت راست جاده می رسید. یک جاده آسفالته پیچ در پیچ و نسبتا پرشیب پس از حدود 6 کیلومتر شما را به روستای مورود می رساند.

-------------------------------------------

گزارش برنامه:

ساعت 5 صبح از تهران میدان آزادی به سمت کرج به راه افتادیم و پس از حدود یک رب انتظار در پل کلاک برای پیوستن دوستان، مسیر جاده چالوس را در پیش گرفتیم. پس از طی 32 کیلومتر در جاده چالوس (از م امیرکبیر) و جمعا 72 کیلومتر از تهران (میدان ازادی) به پل خواب رسیدیم. حدود 100 متر بعد از تابلو پل خواب، از سمت راست از روی پل گذشته و وارد فرعی مورود شدیم که تابلویی هم نداشت! جاده پیچ در پیچ با شیب نسبتا تند را طی کردیم تا حدود 5 کیلومتر بالاتر، ساعت 06.30 به نگهبانی متروکه روستای مورود رسیدیم که در سمت چپ جاده قرار دارد. اینجا محل پارک خودرو و نقطه شروع کوهپیمایی است. برای برداشتن آب حدود 300-400 متر در جاده جلوتر رفته و از چشمه پراب مورود که حدود 500 متر قبل از روستا و در ارتفاع 2100 متر قرار دارد آب برداشتیم و مجددا به محل نگهبانی برگشتیم (ارتفاع 2140 متر).

موقعیت قله منار بدن صورت است که وقتی رو به روستا (شرق) ایستاده باشید، سمت راستتان خط الراسی وجود دارد که در دورترین و بلندترین نقطه آن قله منار دیده می شود. قله فرعی (3250 متر) به صورت یک قله کله قندی در سمت راست قله اصلی قرار دارد که نباید آن را با قله اصلی اشتباه بگیرید. مسیر حرکت به سمت قله را می توان به راحتی تشخیص داده و تعیین کرد. در واقه باید از اولین و مناسب ترین یالی که به سمت خط الراس ارتفاع می گیرد خود را به روی خط الراس برسانید و باقی مسیر تا قله هم که مشخص است.

کنار جاده و روی دامنه های شمالی سفید پوش بوده و هوا حسابی سرد بود. در این روز ما 9 نفر بودیم. 3 نفر از گروه نشاط زندگی و 6 نفر هم دوست عزیزمان آقای نیما نظری و دوستانشان که در این برنامه با ما همراه بودند. ماشینها را کنار اتاقک نگهبانی پارک کرده و ساعت 7 صبح از سمت راست جاده (در جهت جنوب) کوهنوردی خود را آغاز نمودیم. همان ابتدا وارد یک زمین مسطح (شبیه زمین فوتبال) شدیم و پس از حدود 300 متر حرکت به سمت شرق (به سمت روستا)، سوار یکی از یال های جنوبی-شمالی شدیم که اواسط آن یال، چند سنگ بزرگ و صخره به چشم می خورد. زمین زیر پایمان پوشیده از برف بود و بخاطر لغزنده بودن مسیر حرکت روی شیب تند یال کمی با دشواری همراه بود.  پس از حدود یک ساعت خود را به سنگ ها رساندیم و کاملا سوار یال شدیم. البته ما از مست چپ کم کم خود را به بالای رساندیم. شاید اگر از همان ابتدا سوار یال می شدیم بهتر می شد. با قرار گرفتن به روی یال، مسیر بهتر شده و حرکت با سرعت بیشتری صورت گرفت. یک گروه 10-12 نفره نیز در این روز پشت سرما در مسیر قله منار بودند که قبل از یال اصلی از ما سبقت گرفتند. ساعت 9 به روی یال اصلی (خط الراس) رسیدیم. در این لحظه، هوا آفتابی، باد ملایم و دمای هوا نرمال بود. با گردش به سمت چپ و حرکت به سمت شرق مسیر خط الراس را به سمت قله منار در پیش گرفتیم. دقایقی بعد نیم ساعت برای صبحانه توقف کردیم و ساعت 10 مجددا به راه افتادیم. بعد از صبحانه دو گروه شدیم که گروه اول با سرعت بیشتری حرکت کردند. من تایم گروه اول را ذکر میکنم. ساعت 11 به قله فرعی در ارتفاع 3250 متر رسیدیم که سنگ چین بزرگی به ارتفاع حدود 2 متر روی قله وجود دارد.

جالب اینکه وقتی از روی جاده به بالا نگاه میکردیم قله فرعی و قله اصلی تقریبا هم ارتفاع نشان می دادند. اما روی خط الراس که قرار گرفتیم قله فرعی کاملا بلندتر از قله اصلی دیده می شد. با قرار گرفتن روی قله فرعی مشخصی می شود که قله بعدی به فاصله حدود 1.5 دورتر، بلندترین قله روی خط الراس است. با ادامه مسیر، کمی ارتفاع کم کرده و سپس شیب تند زیر قله را نیز پشت سر گذاشته و ساعت 12.30 ظهر به قله منار در ارتفاع 3530 متر رسیدیم. جی پی اس ما مسافت پیموده شده از پای جاده (نگهبانی) تا قله را 5.6 کیلومتر نشان می داد. روی قله یک سنگ چین مربعی شکل به ابعاد تقریبی 1x1x1 قرار دارد که بخش هایی از آن ریخته است.

ادامه خط الراس منار با کمی چرخش به سمت راست به قله سیاه سنگ (3560 متر) می رسد که به نظر می رسد حدود 1.5 ساعت فاصله بین این دو قله باشد و مسیر آن ظاهرا هموار بوده و مشکل خاصی برای پیمایش آن وجود ندارد. قله سیاه سنگ را ما زمستان سال 94 از سنگان و پاییز سال 92 از تالون صعود نموده بودیم.

فرود:

ساعت 13.30 مسیر فرود را در پیش گرفتیم. برای فرود کمی مسیرمان را عوض کرده و از نقطه دورتری رو خط الراس به سمت پایین حرکت کردیم. یعنی کمی بیشتر به سمت غرب حرکت کرده و سپس از یکی از یالها به سمت پایین سرازیر شدیم. حرکت در این بخش از مسیر به دلیل پرشیب و لغزنده بودن مسیر  کمی با کندی صورت گرفت. در نهایت ساعت 16.30 به محل پارک ماشین ها رسیدیم. ناهار و شام را یکجا پای ماشین و کمی با اعمال شاقه (بخاطر سرما) صرف کرده و ساعت 17.30 به سمت جاده چالوس و تهران به راه افتادیم.

------------------------------------------------------

+ در این روز ما متاسفانه یک اتفاق ناراحت کننده هم داشتیم که تاثیراتی در روند برنامه گذاشت که بنده برای اینکه گزارش از روند معمولی خارج نشده و برای خواننده از حالت شسته و رفتگی خارج نشود در متن گزارش به آن اشاره ای نکردم: گم شدن سوییچ ماشین اقای نظری، خداحافظی و برگشت ایشان به همراه همسر محترم که با ماشین دوستانشان بروند تهران و سوییچ یدک بیاورند. تند رفتن دوستانشان و جدا شدن از ما بخاطر اینکه بتوانند با گروه جلویی به پایین برگشته و با مینی بوس آنها برگردند و ... که این شد که ما روی خط الراس از دوستان جدا شدیم و حسین آقا یک بار با دوستان قله رو صعود کردن و یک بار با ما و عکس روی قله ما سه نفره شد و ....

خلاصه در این روز شیرینی دیدار و آشنایی با دوستان جدید با اتفاق ناخوشایندِ گم شدن سوییچ، کمی به کاممان تلخ شد که ما از همراهی آقا و خانم نظری در باقی مسیر محروم شدیم. به هر حال تجربه ای بود که شاید خیری در آن بوده است.

-----------------------------------------------------------

+ دانلود GPS قله منار

(ترک مسیر از پای چشمه زده شده است)

======================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
مطالب قديمي تر »
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير حصارک به امامزاده داود قله قبله از مسیر جنوبی کیسه آب Climax کفش کوه بستارد قله یونزا قله منار توریستگاه، تجربه سفر هوشمندانه قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) راهنمای سفر توریستگاه پرتال زيگور طراح قالب