نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
قله دماوند، جبهه جنوبی - 5671 نويسنده: نیما - سه‌شنبه ٢۱ تیر ۱۳٩٠

من نیز چو خورشید، دلم زنده به عشق است
راه دل خود را، نتوانم که نپویم

هر صبح، در آیینه جادویی خورشید
چون می نگرم، او همه من، من همه اویم!

"فریدون مشیری"

--------------------------------------------------------------------

(ویرایش شده در تاریخ: 95.04.19)


گزارش صعود به قله دماوند از جبهه جنوبی:

تاریخ اجرای برنامه: 16 و 17 تیر 1390 (2 روزه)

ارتفاع قله: 5671 متر
ارتفاع مبدا صعود: گوسفند سرا 3 هزار متر
ارتفاع بارگاه سوم (پناهگاه جبهه جنوبی): 4200 متر
طول مسیر صعود: 8 کیلومتر
کل زمان صعود: 10 ساعت (5+5)
کل زمان فرود: 5.5 ساعت (2.5+3)
سطح برنامه: کوهنوردی سنگین
گام گروه: متوسط
تعداد نفرات شرکت کننده: 7 نفر
سرپرست گروه: آقای عطا میرمعینی
(گروه کوهنوردی "بهمن موتور" تهران)
---------------------------------------------------

زمان بندی برنامه:

چهارشنبه:
- حرکت از تهران: چهارشنبه، 15 تیر، ساعت 11 شب
- شب مانی در قرارگاه کوهنوردی رینه (2100 متر)
پنجشنبه:
- از رینه تا گوسفندسرا با ون
- گوسفند سرا (3000 متر) تا بارگاه سوم (4200 متر): 5 ساعت
جمعه:
- بارگاه تا قله: 5 ساعت (5:00 تا 10:15)
فرود:
- از قله تا بارگاه: 2.5 ساعت (11 تا 13:30)
- از بارگاه تا گوسفندسرا: 3 ساعت (15 تا 18)
----------------------------------------------------

تصویر شماره 1: نمایی از دماوند و دشت شقایق از جبهه جنوب

دماوند - جبهه جنوبی

معرفی قله:
قله دماوند به ارتفاع 5671 متر، بعنوان بام ایران و با شهرتی جهانی یکی از منحصر بفرد ترین جاذبه های طبیعی ایران بشمار می رود. کوه دماوند در ۹۰ کیلومتری شمال شرقی تهران و ۷۵ کیلومتری جنوب غربی شهر آمل در البرز مرکزی و بخش لاریجان قرار دارد و جاده توریستی هراز که تهران را به مازندران متصل می سازد از نزدیکی آن عبور می کند . در عین حال دماوند بعنوان بلندترین قله مخروطی جهان با کمتر از سه هزار نفر صعود کننده خارجی کم‌گذرترین قله مخروطی جهان به‌شمار می‌رود. این در حالی است که از رقیب آن یعنی فوجی یاما در ژاپن با 3776 متر ارتفاع سالانه 300 هزار گردشگر خارجی بازدید میکنند.
آخرین فعالیت آتشفشانی دماوند به چند هزار سال پیش برمیگردد. اکنون آتشفشان دماوند در مرحلۀ نیمه فعال به سر می برد. وجود چشمه های گوگردی و آب گرم که در جنوب شرقی کوه قرار دارند و همچنین فوران گازهای گوگردی، نشانه هایی از این فعالیت می باشند.
نشانه های فعالیت های آتشفشانی کوه دماوند، در 500 متر انتهایی قلۀ آن و در جبهه جنوبی دیده می شود که این محل به تپه گوگردی یا دودکوه معروف است. بزرگترین حفره ای که گاز گوگرد از آن خارج می شود، در بالای تپه گوگردی و در نزدیکی قله و دهانۀ آتشفشان قرار دارد که بخار گوگرد مانند ستونی بزرگ، از حفره ای با فشار زیاد به بیرون رانده می شود و تا ارتفاع چند متر به بالا می رود. این ستون بخار از دامنه های دماوند نیز قابل مشاهده است.

تاریخچه اولین صعودها:
از آثار و کتب تاریخی بجا مانده اینطور برمی آید که در زمان‌های قدیم عده‌ای خود را به قلهٔ دماوند رسانیده بودند. اما اولین صعود مکتوب و موفقیت ‌آمیز به قلهٔ دماوند توسط اروپائیان در سال ۱۸۳۷ و شخص تیلر تامسن صورت گرفته ‌است. همچنین نخستین صعود مستند ایرانی به این قله، به سال ۱۸۵۷ باز می‌گردد که تیم سرهنگ محمد صادق ‌خان قاجار ارتفاع آن را ۶۶۱۳ ذرع تعیین نمود.

مسیرهای صعود:
برای رسیدن به قله دماوند، مسیرهای مختلفی وجود دارند که شناخته‌ شده‌ترین آن‌ها این جبهه‌ها هستند:

1- جبهه جنوبی؛ رینه، گوسفندسرا، بارگاه سوم و آبشار یخی در این مسیر قرار دارند. نقطه شروع در این مسیر، گوسفندسرا به ارتفاع 3 هزار متر می باشد.

2- جبهه شمال شرقی؛ روستای ناندل، گردنه سر و پناهگاه تخت فریدون در این مسیر قرار دارند. نقطه شروع در این مسیر، گردنه سر به ارتفاع 2870 متر می باشد.

3- جبهه غربی؛ پلور و پناهگاه سیمرغ در ارتفاع 4200 متر، در این مسیر قرار دارند. نقطه شروع این مسیر، پارکینگ غربی (چال اسکندر) به ارتفاع 3200 متر می باشد.

4- جبهه شمالی؛ روستای ناندل، دشت چم و دو جانپناه در ارتفاع های 3850 و 4800 متر در این مسیر قرار دارند.

- آسان‌ترین این مسیرها جبهه جنوبی و سخت‌ترین آنها جبهه شمالی است.

- در مسیر جنوبی، آبشاری وجود دارد که همهٔ سال یخ ‌زده‌است و تنها در تابستان‌های بسیار گرم، جاری می‌شود که به همین دلیل به آن آبشار یخی گفته می‌شود. این آبشار با قرار داشتن در ارتفاع ۵۱۰۰ متری، از نظر ارتفاع از سطح دریا مرتفع‌ترین آبشار خاورمیانه ‌است.

معرفی شهر (روستای) رینه:
رینه با ارتفاع متوسط 2100 متر از سطح دریا در فاصله 90 کیلومتری شهر تهران ، در بخش لاریجان شهرستان آمل قرار دارد. کوهنوردانی که قصد صعود به قله دماوند از یال جنوبی را دارند می‌بایستی از مسیر رینه تردد نمایند. قرارگاه فدراسیون کوهنوردی در رینه گنجایش 30 نفر را برای شب مانی دارا میباشد.

دسترسی به منطقه:
از تهران که به جاده هراز رفتید پس از گذر از شهرهای بومهن، رودهن و آبعلی به دو راهی دماوند – فیروزکوه و آمل میرسید. مسیر مستقیم به سمت آمل را ادامه دهید. پس از پشت سر گذاشتن امام زاده هاشم و حدود 20 کیلومتر بعد از پلور ورودی شهر رینه در سمت چپ قرار دارد. از اینجا حدود 5 کیلومتر راه تا رینه در پیش دارید.
برای دسترسی به گوسفند سرا (مسجد صاحب الزمان) هم باید از جاده ای که به موازات جاده هراز، رینه را به پلور متصل میکند به سمت پلور حرکت کنید و پس از حدود 5 کیلومتر به جاده خاکی میرسید که تابلوی زرد با نوشته "منابع طبیعی دماوند" در ورودی آن دیده میشود. این جاده خاکی بطول 6-7 کیلومتر به گوسفند سرا میرسد که مبدا صعود کوهنوردان از جبهه جنوبی میباشد. از این جاده خاکی ماشینهای شاسی بلند، مینی بوس، نیسان و یا ون میتوانند عبور نمایند. از رینه به گوسفند سرا نیسان کرایه ای نیز موجود میباشد.

-----------------------------------------------------------------

گزارش برنامه:

صعود:
ساعت 23:00 شب چهارشنبه بچه های گروه با یک دستگاه ون از کرج حرکت کرده و پس از سوار شدن دو نفر از ما در تهران، ساعت 23:30 از تهران و از اتوبان بابایی به سمت جاده هراز براه افتادیم. با توجه به توقفهایی که در طول مسیر داشتیم ساعت 02:00 نیمه شب پنج شنبه به رینه و قرارگاه فدراسیون کوهنوردی رسیدیم. خوشبختانه هنوز تخت خالی وجود داشت. هزینه شب مانی در قرارگاه برای 7 نفر 30 هزار تومان شد. ساعت 08:00 صبح به سمت گوسفند سرا براه افتادیم. در جاده رینه – پلور ابتدا به جاده خاکی معدن رسیدیم که کمی شک بر انگیز بود. با رد کردن این حاده حدود 1 کیلومتر پائین تر با دیدن تابلو "منابع طبیعی دماوند" وارد جاده خاکی گوسفند سرا شدیم و کمی بالاتر 5 هزار تومان ورودی پرداختیم. در طول مسیر یک جا به دوراهی برخوردیم که به دلیل ایراد و خرابی تابلوی راهنما به اشتباه مسیر سمت چپ را رفتیم. دوباره برگشته و سر همان دو راهی مسیر سمت راست را ادامه دادیم. قسمتی از جاده خیلی خراب و ناهموار بود که همگی از ماشین پیاده شدیم تا ون از آنجا رد شود. ساعت 09:20 به گوسفند سرا و مسجد صاحب الزمان رسیدیم که دارای امکاناتی از جمله آب، جا برای شب مانی و سرویس بهداشتی میباشد. آب آشامیدنی هم در تانکر موجود بود که با لوله از آب برفهای بالا تامین میشد اما خب به هر حال خیلی نمیشد به تانکر و تمیز بودن آن اطمینان کرد. در گوسفند سرا قاطر برای حمل کوله تا بارگاه هم وجود داشت که هزینه حمل هر کوله 15 تا 18 هزار تومان میشد. ساعت 10:00 به سمت بارگاه براه افتادیم. تمام مسیر دارای پاکوب مشخص بود و کوهنوردان زیادی هم در طول مسیر در حرکت بودند. ابتدای مسیر از میان دشت زیبای شقایق گذشتیم که اواسط تیر ماه هنوز شقایقهای نسبتا زیادی در آن دیده میشد. حدود دو ساعت آخر، مسیر قبل از بارگاه شیب تند و نفس گیری داشت که بالاخره گروه ما ساعت 15:00 به بارگاه رسید. ساختمان جدید پناهگاه گنجایش 200 نفر برای شب مانی را داشته و همچنین دارای فروشگاه و امکانات رفاهی نیز میباشد. محوطه جلوی بارگاه پر بود از چادرهای گروههایی که قبل از ما رسیده بودند. در یکی از مکانهایی که برای چادر تعبیه شده بود چادرها را برپا کردیم و نهار را صرف کردیم. چند چشمه آب در پائین بارگاه و در اطراف آن وجود داشت که با لوله از آب برفهای بالا تامین میشد. آب چشمه پائین (کمی پائین تر از پناهگاه قدیمی) که ما از آن برمیداشتیم گاهی گل آلود و شنی میشد که با کمی صبر و حوصله میشد دوباره آب تمیز از آن برداشت کرد. قبل از غروب برای هم هوایی حدود یک ساعت به سمت قله ارتفاع گرفته و برگشتیم. با اینکه هوا آنروز خوب بود اما نیمه شب حتی در کیسه خواب هم میشد سرمای شدید بیرون را احساس کرد.
ساعت 05:00 صبح جمعه پس از صرف صبحانه در چادر کوله هایمان را سبک کرده و 6 نفره در یک هوای خوب و کمی سرد به سمت قله حرکت کردیم. شاید حدود 80 درصد کوهنوردان از بارگاه تا قله را با کوله های سبک و یا بدون کوله طی میکردند که کوله هایشان را یا در کمپ و  نزد اعضای گروه و یا در پناهگاه و محل نگهداری کوله ها به امانت گذاشته بودند و به هر حال نداشتن کوله سنگین در صعود آخر آیتم مهم و تاثیر گذاری خواهد بود. با گامهای آهسته و پیوسته و با استراحتهای خیلی کم و کوتاه در طول مسیر، ساعت 07:40 به جلوی آبشار یخی در ارتفاع 5100 متر رسیدیم. البته آبشار در فاصله دورتر و در سمت راستمان قرار داشت. حدود 1 ساعت آخر تا قله از تپه های گوگردی رد شدیم که هر چه بالاتر میرفتیم بوی گوگرد بیشتر به مشام میرسید. در طول مسیر بعضا کسانی را میدیم که ارتفاع زده شده بودند و یا از بوی بد گوگرد و بد شدن حالشان از صعود به قله منصرف شده و راه برگشت را در پیش گرفته بودند. برای رسیدن به قله باید از سمت راست و شرق قله را دور زده و در مسیر پاکوب مشخص ارتفاع میگرفتیم. خوشبخانه آنروز باد شرقی به غربی در حال وزیدن بود که از تجمع بخارات گوگرد در مسیر جلوگیری میکرد. حدود 10 دقیقه آخر مسیر بوی گوگرد بسیار آزار دهنده شده بود که تنفس را سخت و با سوزش سینه و چشم و بینی همراه میکرد. گروه از هم جدا شده و هر کس با توجه به توانی که داشت بر سرعتش افزود تا بتواند از آن جهنم جان سالم به در ببرد. در واقع اینجا بود که داشتن توان و آمادگی بدنی بالا بسیار کارساز میشد. بچه ها یکی پس از دیگری از جهنم گوگردی گذشته و ساعت 10:15 همه اعضا موفق به صعود به قله شدند. البته اول در محوطه بالای کاسه و چند متر پائین تر از قله اصلی که از گوگرد خبری نبود به استراحت و تنفس پرداختیم و سپس در یک زمان مناسب که باد بخارات گوگرد را از قله دور کرده بود پا بر روی قله گذاشتیم و چند دقیقه کوتاه در آنجا مشغول عکس گرفتن و تماشای لاشه خشک شده دو حیوانی شدیم که بر روی دیواره قله قرار گرفته بودند. این دو حیوان بی سر که یکی شبیه سگ و دیگری شبیه گوسفند بود بنظر می رسید که قربانی شده باشند و در اثر سرمای همیشگی قله به شکل مومیایی باقی مانده اند.

فرود:
پس از پیاده روی دور کاسه (دهانه آتشفانی دماوند) که پوشیده از برف بود و بررسی و مشاهده جبهه های مختلف صعود و پس از استراحتی کوتاه ساعت 11:00 به سمت بارگاه براه افتادیم. پس از پشت سر گذاشتن تپه های گوگردی راهمان را از مسیر صعود جدا کرده و از مسیر پاکوب سمت راست حرکت کردیم که شن اسکی خوبی هم داشت. کمی پائین‌تر اسکی و سر خوردن جانانه ای بر روی برف داشتیم که فکر میکنم حدود 200 متری میشد با شیب نسبتا تند. سر خوردن بر روی برف بدون آموزش و نظارت سرپرست با تجربه را به هیچ وجه توصیه نمیکنم که بسیار خطرناک میباشد. با یک توقف نیم ساعته بالاخره ساعت 13:30 به بارگاه و محل چادرها رسیدیم.
پس از جمع کردن چادرها و صرف نهار ساعت 15:15 به سمت گوسفند سرا سرازیر شدیم. در طول مسیر برگشت مشغول جمع آوری زباله ها شده و به خوبی مسیر را پاک سازی کردیم. وجود آنهمه زباله و کوهنوردانی! که این زباله ها را تولید میکنند در بزرگترین و مهم ترین خواستگاه طبیعی و ملی کشور واقعا جای تاسف داشت!
ساعت 18:00 به گوسفند سرا رسیدیم و 18:30 با ون از گوسفند سرا به سمت پائین حرکت کردیم. با رسیدن به جاده آسفالت از سمت راست به سمت پلور ادامه مسیر دادیم. شاید 10 کیلومتر پائین تر بود که به یک جاده دیگر رسیدیم که تابلو هم نداشت. اینجا با پرسیدن از ماشینهای عبوری از سمت چپ حرکت کردیم و کمی پائین تر ابتدا به شهر پلور رسیده و پس از آن وارد جاده اصلی هراز شدیم. جاده هراز کمی شلوغ بود و در منطقه رودهن و بومهن حسابی ترافیک سنگین بود. ساعت 22:30 میدان آزادی تهران بودیم و بقیه گروه ساعت 23:00 به کرج رسیده و برنامه صعود به قله دماوند بخوبی و بسلامت به پایان رسید.


نکات مفید و توصیه ها:
- برای صعود به قله دماوند، جهت هم هوایی و پیشگیری از ارتفاع زدگی حتما یک یا دو شب را در رینه و بارگاه سوم بگذرانید.
- در طول مسیر صعود تا قله بجز بارگاه سوم چشمه آب دیگری وجود ندارد.
- آنتن همراه اول و ایرانسل از گوسفند سرا تا بارگاه و حتی بالاتر از بارگاه برقرار بود.
- برای جلوگیری از عوارض ارتفاع زدگی استفاده از قرص استازولامید توصیه میشود. مصرف این قرص را میتوانید 24 ساعت قبل از اجرای برنامه شروع کرده و هر 8 ساعت ادامه دهید. همچنین قرص مسکن بدون کدئین برای سردرد احتمالی هم حتما همراه داشته باشید.
- برای کاهش اثرات گاز گوگرد در قله میتوانید از سیر تازه استفاده نمائید به این صورت که دو تکه کوچک از آنرا در بینی خود قرار دهید. و همینطور همراه داشتن ماسک هم میتواند مفید واقع شود.

+ دانلود GPS قله دماوند-جنوبی: (آپلود شده در wikiloc - آقای محمد شیدایی)
----------------------------------------------------------------------------

پیش بینی وضعیت جوی قله دماوند: mountain-forecast.com

---------------------------------------------------------------------

تصاویر مسیر و توضیحات مربوطه در ادامه مطلب
=============================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله آزاد کوه - 4390 نويسنده: نیما - دوشنبه ۱۳ تیر ۱۳٩٠

 نه!
هرگز شب را باور نکردم
چرا که در فراسوهای دهلیزش
به امید دریچه‌ای دل بسته بودم
شکوهی در جانم تنوره می کشد
گوئی از پاک ترین هوای کوهستان
لبالب قدحی در کشیده ام
...
"شاملو"

--------------------

گزارش صعود به قله آزاد کوه از روستای وارنگه رود:

تاریخ اجرای برنامه: 9 و 10 تیر 1390 (دو روزه)
سطح برنامه: کوهنوردی متوسط-سنگین
تعداد نفرات شرکت کننده: 5 نفر
سرپرست گروه: آقای عطا میرمعینی
صعود: از روستای وارنگه رود ،  10 ساعت (زمان مفید در دو روز)
فرود: به روستای کلاک بالا ،  2.5 ساعت


معرفی قله:

آزاد کوه با ارتفاع 4390 متر از سطح دریا دومین قله بلند البرز مرکزی و در مسیر جاده کرج – چالوس واقع میباشد. انتخاب اسم آزادکوه توسط محلیان ساکن اطراف برای این کوه شاید به این دلیل باشد که این کوه با ارتفاعات اطراف ارتباط ندارد. به آزاد کوه "شاهزاده گردن کج" هم میگویند و علت آن متمایل بودن کوه به سمت شمال است.

مسیرهای صعود:
صعود به آزاد کوه کار فنی و تکنیکی ندارد و در هنگام صعود در تابستان نیاز به استفاده از وسایل فنی نیست. اما صعود به این کوه در زمستان آسان نیست زیرا خطر ریزش بهمن وجود دارد.

سه مسیر برای صعود به آزاد کوه وجود دارد:
1. از روستای کلاک بالا که کوتاه ترین مسیر و بیشترین شیب را دارا بوده و در یک برنامه فشرده یک روزه و یا دو روزه میتوان از این مسیر به قله صعود کرد.
2. از روستای وارنگه رود که طولانی ترین مسیر بوده و نیاز به یک برنامه دو روزه برای صعود میباشد.
3. از روستای نسن در یک برنامه دو روزه

* مسیرهای متداول و عمومی صعود به آزاد کوه از روستاهای کلاک و وارنگه رود میباشد.

معرفی روستای وارنگه رود:
روستای وارنگه رود به ارتفاع تقریبی 2500 متر، واقع در منطقه البرز مرکزی، کیلومتر 80 جاده کرج – چالوس و از توابع استان البرز میباشد. زبان و گویش محلی اهالی روستا هم مازنی میباشد.

دسترسی: کیلومتر 80 جاده کرج – چالوس ، دو راهی دیزین ، کیلومتر 3 جاده دیزین ، جاده وارنگه رود در سمت چپ (بطول 3 کیلومتر) ، روستای وارنگه رود.

 

معرفی روستای کلاک بالا:

روستای کلاک بالا به ارتفاع 2650 متر، واقع در منطقه البرز مرکزی، کیلومتر 110 جاده کرج – چالوس و از توابع شهرستان نور استان مازندران میباشد. زبان و گویش محلی اهالی این روستا هم مازنی میباشد.

دسترسی: جاده کرج – چالوس (کیلومتر تقریبی 110) ، پل زنگوله، کیلومتر 40 جاده یوش – بلده ، سه راهی روستای میناک به سمت راست ، روستای کلاک بالا

* از ابتدای جاده یوش – بلده تا سه راهی روستای میناک حدود 40 کیلومتر جاده کوهستانی پر پیچ و خم و از سه راهی تا کلاک بالا 5 کیلومتر کیلومتر راه در پیش دارید. سه راهی میناک به سمت کلاک تابلو ندارد!

تصویر شماره 1: آزاد کوه از روی گردنه کمانکوه.

وارنگه رود - آزاد کوه

 

مشروح گزارش:

صعود:
ساعت 04:00 صبح پنج شنبه با سوار شدن و تکمیل دو نفر از تهران بسمت کرج براه افتادیم. سه نفر دیگر از گروه نیز در کرج سوار شده و ساعت 05:00 به سمت جاده چالوس حرکت کردیم. البته قرار بود که نفرات بیشتری در برنامه شرکت داشته باشند که با کنسل کردن چند نفر از دوستان نهایتا اعضای شرکت کننده به 5 نفر رسید. نان مورد نیاز را در بین راه و از نانوایی موجود در مسیر جاده چالوس خریده و حدود ساعت 07:30 به روستای وارنگه رود رسیدیم. از داخل روستا رد شده و در ادامه با طی کردن حدود 2 کیلومتر از جاده خاکی بعد از روستا و معطلی 20 دقیقه ای بخاطر مشکلی که پیش آمده بود نهایتا ساعت 08:00 به انتهای مسیر ماشین رو رسیدیم. تقریبا در انتهای این مسیر خاکی جلوی یکی از خانه های ویلایی آب چشمه از لوله جاری و در دسترس بود.

پس از صرف صبحانه ساعت 08:45 پیاده روی در مسیر پاکوب و مال رو را در امتداد دره و رودخانه خروشان وارنگه رود آغاز نمودیم. پس از حدود 10 دقیقه به یک دوراهی رسیدیم که از مسیر سمت چپ حرکت کرده و کمی پائین تر با عبور از پل فلزی از عرض رودخانه رد شده و در سمت چپ رودخانه قرار گرفته و مسیر را ادامه دادیم. در طول مسیر گاهی چشمه هایی دیده میشد که از کناره ها به رودخانه میریخت. ساعت 09:45 به دره شیر کمر رسیدیم. جایی که اولین رودخانه فرعی از سمت چپ به وارنگه رود ریخته و چند درخت بید در ابتدای دره دیده میشد. تا اینجا شیب مسیر ملایم بوده و پیاده روی آسانی داشتیم ملالی نبود جز کوله های سنگین دو روزه و کوله کشی. پس از استراحتی کوتاه و نوشیدن و برداشتن آب از چشمه پای بیدستان، از عرض رودخانه فرعی رد شده و از مسیر پاکوب به سمت بالا ارتفاع گرفتیم. پس از حدود نیم ساعت حرکت به سمت بالا در دره شیر کمر ساعت 10:40 به چشمه بعدی رسیدیم. آب این چشمه به مراتب بهتر از چشمه پای بیدستان بود. اطراف چشمه و کمی بالاتر از آن آخرین نقطه مجاز برای چرای گوسفندان بوده و چوپانان حق ورود به مناطق حفاظت شده بالادست را ندارند. از آب گوارای چشمه نوشیده و با یک بطری کوچک آب به سمت بالا و محیط بانی سوتک براه افتادیم. مسیر دره شیر کمر خصوصا از اینجا به بعد به مراتب زیباتر و سبز تر شده بود. ساعت 12:00 به دامنه کوه سوتک و محیط بانی سوتک رسیدیم. محیط بانی شامل یک اتاق برای اقامت محیط بانان و در گوشه دیگر یک چادر نسبتا بزرگ برای استراحت کوهنوردان میباشد. به گفته محیط بانان بز کوهی و خرس از جمله حیوانات تحت حفاظتی هستند که در منطقه آزاد کوه یافت میشوند. خرسهای منطقه گیاه خوار بوده و بندرت فقط زمانی به گله گوسفند میزنند که گرسنگی به آنها فشار بیاورد. پس از استراحت نیم ساعته و برداشتن آب از چمشه مجاور محیط بانی، مسیر پاکوب را به سمت گردنه سوتک ادامه دادیم.

قله خرسرک در سمت راست و قله سوتک در سمت چپ گردنه خودنمایی میکردند. ساعت 13:20 با قرار گرفتن بر روی گردنه سوتک، کمانکوه به ارتفاع: 4250 متر در مقابلمان ظاهر شد. گردنه کمانکوه نیز که نقطه بعدی مسیر ما بود در امتداد یال سمت چپ کمانکوه دیده میشد . ساعت 14:30 به چشمه بعدی قبل از گردنه کمانکوه رسیدیم. حدود 1.5 ساعت صرف نهار و استراحت کنار چشمه شد. ساعت 16:00 به سمت مقصد بعدی یعنی برکه که قصد شب مانی در آنجا را داشتیم براه افتادیم. از آنجا که به وجود چشمه و آب مطمئن در برکه اطمینانی نداشتیم قمقمه هایمان را پر آب کرده (هر نفر 3 لیتر) و به سمت گردنه ارتفاع گرفتیم. حالا دیگر وزن کوله ها بود که بیداد میکرد! ساعت 16:30 با رسیدن به پائین گردنه کمانکوه چشممان به جمال شاهزاده زیبای ایرانی روشن شد. دیدن این کوه با جلوه خاص و منحصر بفردش واقعا خستگی راه را از تنمان بدر کرد. کسانی که قصد صعود به آزادکوه از دره نسن را دارند از همینجا وارد دره شده خود را با یک شیب تند به گردنه خاک سرخ رسانده و از آنجا به گردنه چورن و قله صعود میکنند. ما در امتداد مسیر پاکوب به سمت راست و بالای گردنه ارتفاع گرفتیم. با ادامه مسیر کم کم از سمت راست از آزاد کوه فاصله گرفتیم تا ساعت 17:30 به محل کمپینگ یعنی برکه رسیدیم. برکه کمانکوه منطقه زیبایی بود در پای یخچال و قله سرماهو که آب چشمه ها و آبهای سطحی ناشی از ذوب شدن برفها در این فصل در وسط  آن جاری بود و برکه کوچکی که در یک سمت آن قرار داشت و به زیبایی هر چه بیشتر آن منطقه می افزود. خصوصا وقتی که تصویر آزاد کوه و یا قله سرماهو در آن منعکس میشد منظره چشم نوازی را رقم میزد. برکه تقریبا مکان کمپینک بیشتر کوهنوردانی ست که از وارنگه رود قصد صعود به آزاد کوه را دارند. در بالای برکه به سمت سرماهو چند چشمه آب بود اما خب چون احتمالا از آب شدن برفهای بالا دست بود طبعن خیلی قابل اطمینان نبود. ما از آبی که هراه داشتیم برای نوشیدن استفاده کرده و از آب این چشمه ها برای شستشو و دم کردن چای استفاده کردیم. شبی که ما آنجا بودیم برکه حسابی شلوغ بود. شاید حداقل 10 گروه آنجا مستقر بودند.

با برپا کردن دو چادر شب را در برکه گذرانده و صبح راس ساعت: 05:40 از مسیر پاکوب بالای برکه به سمت آزاد کوه حرکت کردیم. با ادامه مسیر مشخص پاکوب و پس از عبور از چند تپه و سپس گردنه خاک سرخ ساعت: 07:30 به گردنه چورن (آتشکده) به ارتفاع 3850 متر در دامنه آزاد کوه رسیدیم (ابتدای یال جنوبی). دره کلاک در سمت راست گردنه قرار داشته و کوهنوردانی که از مسیر کلاک قصد صعود داشتند در حال صعود از دره به سمت بالا دیده میشدند. پس از صرف صبحانه کوله ها را نزد یکی از اعضای گروه که قصد صعود به قله را نداشت گذاشته و راس ساعت: 08:00 چهار نفره بدون کوله و سبکبال به سمت قله حرکت کردیم. صعود به قله از 1 تا 2 ساعت و بطور متوسط 1.5 ساعت بسته به گام شما زمان میبرد. یال شیب تندی داشت که با یک پاکوب زیگراک شیب آن کمی شکسته میشد. با یک صعود سرعتی و سبقت گرقتن از تمامی گروههای در حال صعود، پس از یک ساعت راس ساعت 09:00 صبح بر فراز قله آزاد کوه بودیم.

فرود:
بر روی قله که بودیم طبق معمول سرپرست تیم و دوست خوبمان آقای میرمعینی به تشریح منطقه و کوههای اطراف پرداختند: قله های کمانکوه، یخچال و سرماهو در جنوب - گردنه گون پشته و قله های خرس چال، پالون گردون، خلنو، برج، هرزه کوه و کلون بستک در جنوب و جنوب شرق - تخت سلیمان و قله علم کوه و سرخاب در غرب و قله وروشت در شمال. پس از استراحت و گرفتن عکسهای یادگاری ساعت 10:00 به سمت پائین سرازیر شدیم. حدود 70-80 درصد مسیر برگشت را با شن اسکی پائین آمدیم که فرود خوب و لذت بخشی بود. و البته ناگفته نماند که غالبا صعود کننده ها به دلایل مختلف از جمله حفظ کفشهای گران قیمت خود و یا خطر و ریسکی که در شن اسکی کردن وجود دارد از آن صرف نظر کرده و از همان مسیر پاکوب پائین می‌آمدند. فرود ما حدود نیم ساعت طول کشید. پس از استراحت و بستن مجدد کوله ها ساعت: 11:00 از سمت شرق و از دره کلاک به سمت روستای کلاک سرازیر شدیم. ابتدای مسیر کمی اسکی روی برف داشتیم و پس از حدود نیم ساعت به ابتدای رودخانه و محل کمپینک کوهنوردانی رسیدیم که از روستای کلاک قصد صعود به آزاد کوه را داشتند. حرکت در امتداد رودخانه را در شیب تند دره ادامه دادیم و این شیب تند با وزن زیاد کوله هایمان واقعا فشار زیادی را به زانوها متحمل میکرد. از پای آزاد کوه که مسیر دره را در پیش گرفتیم حدود 1.5 ساعت این شیب تند و سخت ادامه داشت تا اینکه بالاخره از شیب مسیر کاسته شد و بقیه راه تا روستا را با شیب ملایم پیمودیم. هر چه به روستا نزدیکتر میشدیم بر زیبایی و سرسبزی مسیر افزوده میشد. در مجموع پس از 2.5 ساعت پیاده روی، ساعت 13:30 به روستای کلاک بالا رسیدیم.

***
در طول مسیر برگشت فقط در همان محل کمپینگ که گفته شد، یک چشمه جاری بود که آنهم زیاد قابل اطمینان نبود. روستای کلاک هم فاقد امکاناتی از قبیل: چشمه و آب آشامیدنی، مغازه، سرویس بهداشتی بوده و درب مسجد روستا هم بسته بود و موبایل هم چه همراه اول و چه ایرانسل آنجا آنتن نداشت. ناگفته نماند که اهالی روستای کلاک بالا همانند خیلی از روستاها زیاد دل خوشی از کوهنوردان ندارند و شاید بعضن خیلی روی خوش نشان ندهند. به هر حال آسیب رساندن به طبیعت و باغات روستا، ریختن زباله، بر هم زدن آرامش و ... از جمله مشکلاتی هستند که بعضی از کوهنوردان و یا گردشگران برای روستائیان ایجاد میکنند. اما خب الحق ولنصاف روستائیان ما همیشه خونگرم و مهمان نواز بوده و هستند و اگر هم بعضن با کوهنوردان برخورد نامناسب دارند حتما بخاطر آزار و اذیتهای بوده که از طرف بعضی کوهنوردان و یا گردشگران متحمل میشوند. کما اینکه زمانی که ما در روستا منتظر مینی بوس بودیم یکی از اهالی روستا چنان با مهربانی و خوشرویی از ما پذیرایی کردند که واقعا شرمنده شدیم.
مینی بوس ما هم که به دلیل نداشتن تابلو در جاده یوش – بلده، ورودی کلاک را رد کرده و با ادمه مسیر به سمت بلده رفته بود با تاخیر 3.5 ساعته! بالاخره به کلاک رسید و ما ساعت 17:00 راه جاده چالوس و کرج را در پیش گرفتیم. ابتدا از روستای کلاک پائین گذشته و پس از رسیدن به سه راهی روستای میناک و جاده یوش – بلده از سمت چپ ادامه مسیر دادیم. جاده چالوس عصر جمعه یک طرفه بود و بدون ترافیک. ساعت 20:30 کرج بودیم و ساعت 21:15 هم میدان آزادی تهران.

* دکل مخابراتی موبایل در روستای میناک در آستانه بهره برداری بود که مطمئنن در آینده بخشی از منطقه و شاید تا کلاک را هم تحت پوشش قرار دهد.


نکات مفید و توصیه ها:
- سرویس بهداشتی عمومی در داخل روستای وارنگه رود و در مسیر قرار داشت اما در آن زمان شیر آب آن خراب و قطع بود.
- در انتهای مسیر روستا چشمه آب با لوله جلوی درب یکی از ویلاها قرار داشته و در طول مسیر تا گردنه کمانکوه هم هر نیم و یا نهایتا یک ساعت در مکانهایی که در گزارش ذکر شده، به چشمه آب میرسید.
- آنتن همراه اول در گردنه چورن (پای آزاد کوه) و همچنین بالای قله برقرار بوده و امکان تماس وجود داشت.
- از روستای کلاک به سمت کرج شاید نتوانید تاکسی و یا ماشین دربست پیدا کنید اما میتوانید با ماشینهای عبوری تا روستای میناک و جاده یوش – بلده رفته و از آنجا سوار ماشینهای عبوری به سمت جاده چالوس شوید.
- تقریبا در تمام مسیر صعود از روستای وارنگه رود تا آزاد کوه راه مال رو و یا پاکوب مشخص بوده و مشکل خاصی برای پیدا کردن مسیر نخواهید داشت. مسیر کلاک هم که در امتداد دره و کاملا مشخص میباشد.

تصاویر مسیر و توضیحات مربوطه در ادامه مطلب
----------------------------------


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله خرسنگ - 3950 نويسنده: نیما - شنبه ٤ تیر ۱۳٩٠

صد بار بگفتم به غلامان درت
تا آینه دیگر نگذارند برت
ترسم که ببینی رخ همچون قمرت
کس باز نیاید دگر اندر نظرت
"سعدی"
-------------------

گزارش صعود به قله خرسنگ از روستای آبنیک:
تاریخ اجرای برنامه: جمعه 3 تیر 1390
سطح برنامه: کوهنوردی متوسط-سنگین
تعداد نفرات شرکت کننده: 7 نفر
سرپرست گروه: آقای عطا میرمعینی
زمان صعود: 6 ساعت (مفید)
زمان فرود: 4 ساعت (مفید)


خرسنگ مجموعه قله هایی میباشد که در البرز مرکزی و در منطقه لواسانات تهران واقع است. در فرهنگ معین آورده شده که: خرسنگ یعنی جایی که در آن سنگ‌های بزرگ و نتراشیده و ناهموار قرار دارد. علت نامگذاری قله های خرسنگ به این نام نیز به علت وجود سنگهای بزرگ در ساختار این قله ها میباشد. دو قله اصلی و مهم خرسنگ شامل خرسنگ جنوبی (خرسنگ بزرگ) و خرسنگ شمالی میباشد.

 

بررسی توپوگرافی :
این قله در شمال روستای آبنیک - گرمابدر و در غرب دشت لار قرار دارد. از جنوب به قله خاتون بارگاه و گردنه یونزار و قله کاسونک منتهی می گردد و از شمال توسط گردنه ولاره به قله 3760 متری خرسنگ شمالی و قله جانستون و در ادامه  به خلنو ختم می شود.


ارتفاع قله:
برای قله های خرسنگ ارتفاع های متعدد و متناقضی را در نقشه ها و گزارشها ثبت کرده‌اند. ارتفاع بلند‌ترین قله یعنی خرسنگ جنوبی را 3800 تا 4100 متر و عموما 3950 متر ذکر کرده‌اند. این اختلاف غالبا بخاطر کالیبره نبودن GPSها و یا اختلاف در نقشه های مورد استفاده می‌باشد. با مراجعه به گوگل ارث هم نتیجه قابل استنادی بدست نمی‌آید چرا که ارتفاع قله خرسنگ جنوبی را حدود 3890 متر و 10 متر کمتر از قله فرعی (قله ما بین شمالی و جنوبی) نشان می‌دهد!
پی‌نوشت (91.05.04): با مراجعه به چند نقشه و ارتفاع سنجی با GPS در آخرین صعود، ارتفاع 3950 متر برای خرسنگ جنوبی مورد تائید می‌ باشد.

مسیرهای صعود:
مسیر تابستانی: از طریق روستای آبنیک و دشت جانستون
مسیر زمستانی: از طریق روستای گرمابدر و از کنار جاده گرمابدر–دشت لار

روستای آبنیک:
از میدان فشم به سمت راست که حرکت میکنید بعد از روستای زایگان و قبل از گرمابدر تابلوی روستای آبنیک را مشاهده میکنید که ورودی آن در سمت چپ جاده میباشد. ارتفاع این روستا از سطح دریا 2400 متر (Google Earth) میباشد. یک جاده که نیمی از آن ماشین رو میباشد آبنیک را به دشت جانستون با ارتفاع 2850 متر (Google Earth) میرساند. این مسیر زیبا روزهای تعطیل و آخر هفته ها پذیرای گردشگرانیست که برای گذران اوقات فراغت به همراه خانواده به این منطقه آمده اند. همچنین مبدا حرکت کوهنوردانی ست که قصد صعود به قله های جانستون و یا خرسنگ را دارند. اگر به این روستا رفتید از خرید لبنیات محلی خصوصا ماست گوسفندی آن غافل نشوید.

دسترسی به منطقه:
اتوبان شهید بابایی – جاده لشگرک (تابلوی لواسان) – میدان قائم – جاده فشم – میدان فشم – سمت راست (به سمت زایگان) – روستای آبنیک
* از ابتدای جاده فشم تا میدان فشم 15 کیلومتر و از میدان فشم تا روستای آبنیک 12 کیلومتر جاده آسفالت میباشد.

تصویر شماره 1: موقعیت دشت جانستون و قله های خرسنگ

(برای دریافت تصویر در سایز واقعی کلیک کنید)

نقشه قله خرسنگ

گزارش مسیر:
صعود:
صبح جمعه ساعت 6 صبح با خودروهی شخصی خود به سمت فشم براه افتادیم. ساعت 07:00 به روستای آبنیک رسیدیم. از انتهای روستا با ماشین وارد جاده خاکی شدیم که تابلوی "جانستان" داشت. حدود 1-2 کیلومتر بالاتر در یک جای مناسب ماشینها را پارک کرده و پس از پوشیدن کفشها و بستن کوله ساعت 07:20 پیاده روی به سمت دشت جانستون را در امتداد رودخانه در پیش گرفتیم. بعد از حدود 25 دقیقه پیاده روی در مسیری زیبا و فرح بخش به انتهای جاده ماشین رو رسیدیم. در اینجا با عبور از پلی که از تنه چند درخت درست شده بود از عرض رودخانه گذشتیم. وارد مسیر مال رویی شدیم که در این فصل از سال بسیار سرسبز و پوشیده از انبوه گل و گیاه بود. ساعت 08:20 به بالای دشت جانستون رسیدیم که دشت از آن ارتفاع به خوبی نمایان بود. رودخانه خروشان آبنیک از وسط دشت رد شده و گوسفندها نیز در حال چرا در دشت بودند. از همانجا که دشت نمایان شد، 20-30 متر آنطرف تر در سمت راست و در امتداد مسیر پاکوب چشمه آب کوچکی وجود داشت. از آنجا که به گفته سرپرست گروه تا خود قله خرسنگ چشمه آب دائم و قابل اطمینانی وجود نداشت از این چشمه آب برای تمام مسیر تا قله برداشتیم. کمی بعد از چشمه در گوشه ای از دشت برای صرف صبحانه اتراق کرده و ساعت 09:00 مجددا براه افتادیم. از مسیر پاکوب که در خلاف جهت رودخانه به سمت بالا ارتفاع میگرفت ادامه مسیر دادیم تا به جایی رسیدیم که غار بیوک از آنجا قابل مشاهده بود. اینجا دو چشمه آب خروشان هم دیده میشد که سمت چپ رودخانه از دل کوه بیرون می آمد. آنها که قصد صعود به قله جانستون را دارند باید از عرض رودخانه گذشته و از مجاورت سمت چپ غار ارتفاع بگیرند. ما برای رسیدن به کوه خرسنگ بدون اینکه به غار نزدیک شویم در امتداد مسیر پاکوب به سمت راست و بالا ارتفاع گرفتیم و از نقطه ای که بین دو کوه بود به سمت پائین سرازیر شدیم. (تصویر شماره 10) از اینجا دیگر قله خرسنگ شمالی نمایان شد. پس از عبور از عرض رودخانه دیگری که در این مسیر جاری بود از شیب تند دامنه ارتفاع گرفته و خود را به گردنه ولاره که در سمت راست خرسنگ شمالی قرار دارد رساندیم. ساعت 11:40 ما روی گردنه بودیم. یکی از خانمهای گروه به علت سردرد که ارتفاع و سرما باعث بدتر شدن آن میشد تصمیم گرفت که از صعود به قله صرفنظر کند که با صلاحدید سرپرست گروه به اتفاق یکی دیگر از خانمها به سمت پائین حرکت کردند و قرار شد که منتظر بمانند تا ما از قله برگردیم. آنروز هوا ابری بود و بالای گردنه باد نسبتا شدیدی می وزید. 5 نفر باقیمانده خود را مجهز به لباس گرم و دستکش و کلاه کرده و به سمت خرسنگ جنوبی ارتفاع گرفتیم. از اینحا به بعد مسیر کمی ناهموار بود که گاهی به اجبار دست به سنگ میشدیم و یا گاهی مسیر از روی توده برف بود که باید برفکوبی میکردیم. ساعت 12:40 بر روی قله فرعی بودیم. بعضی کوهنوردان به اشتباه این قله را بعنوان قله اصلی خرسنگ شناخته و از همانجا راه بازگشت را درپیش میگیرند. از روی قله فرعی و در جهت جنوب قله خرسنگ جنوبی (خرسنگ بزرگ) تازه نمایان شد که تا اینجای مسیر دیده نمیشد. ساعت 13:10 بر روی قله اصلی بودیم.


فرود:
پس از استراحت و گرفتن عکس یادگاری، سرپرست گروه موقعیت قله را توضیح داده و قله های مجاور را معرفی کردند: قله های مهرچال و پیرزن کلون در جنوب، خاتون بارگاه در جنوب شرق، قله های نرگس و پالون گردون در شمال، جانستون، برج، خله نو و سرکچال در غرب و ... . به دلیل ابری بودن هوا قله دماوند دیده نمیشد. ساعت 13:35 به سمت پائین براه افتادیم. در مسیر برگشت از سمت چپ قله فرعی تراورس کرده و از دره مجاور آن که بصورت سنگ کلوخ و گاهی شن اسکی بود به سمت پائین سرازیر شدیم. (تصویر شماره 2) مسیر کمی پرخطر بود و همچنین به دلیل شیب زیاد، به زانوها هم فشار زیادی می آمد اما خب به کوتاه شدن راه و تنوعش می ارزید. از دره به سمت راست متمایل شده و در قسمتی از دامنه خرسنگ که پوشیده از گیاه آویشن بود، به اندازه کافی از این گیاه خوش عطر و پر خاصیت کندیم. (تصویر شماره 9) پائین تر به دو همنوردی که منتظرمان بودند ملحق شده و در یک محوطه باز (گوسفند سرا) ساعت 15:30برای نهار توقف کردیم. پس از صرف نهار و نوشیدن چای داغ با طعم خوش آویشن ساعت 16:30 مجددا به سمت دشت جانستون براه افتادیم. در مسیر بعد از دشت از گلهای بابونه هم کندیم که جوشانده و بخور آن برای پوست مفید است. ساعت 18:45 به محل پارک ماشینها رسیدیم و پایان برنامه.
برنامه خوبی بود. هم مسیر بسیار زیبا و سرسبز بود در این فصل از سال و هم صعود به قله خرسنگ از لحاظ نوع مسیر و کیفیت آن دلچسب بود.
جاده فشم در مسیر برگشت بسیار شلوغ و پرترافیک بود. تقریبا بعد از دوراهی اوشان تا میدان قائم با اینکه جاده یک طرفه شده بود اما باز هم حدود 8 کیلومتر در ترافیک سنگین و آزار دهنده گیر کرده بودیم.

نکات مفید و توصیه ها:

- سرویس بهداشتی در یکی از مسجدهای روستا که در سمت راست (روبروی مغازه ها) واقع شده همیشه در دسترس میباشد.
- در طول مسیر قبل از دشت جانستون تا دامنه های خرسنگ آنتن همراه اول گاهی بندرت برقرار بود و امکان تماس وجود داشت.
- به دلیل وجود گوسفند سراها و چرای گوسفندان در نواحی بالادست حتی الامکان از آب رودخانه و یا نهر های جاری برای آشامیدن استفاده نکنید.
- مکانهای مناسب برای کمپ و شب خوابی: بالای دشت جانستون و قبل از غار بیوک ، غار بیوک ، گوسفند سرای بعد از غار بیوک در مسیر خرسنگ شمالی
- به دلیل ترافیک همیشگی و آزار دهنده مسیر برگشت جاده فشم در فصول بهار و تابستان، سعی کنید که برنامه خود را حتی الامکان زودتر و قبل از غروب به پایان برسانید.

تصاویر مسیر و توضیحات مربوطه در ادامه مطلب
----------------------------------


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
درکه – جنگل کارا نويسنده: نیما - چهارشنبه ۱ تیر ۱۳٩٠

گویند بهشت و حورعین خواهد بود
آنجا می و شیر و انگبین خواهد بود
گر ما می و معشوق گزیدیم چه باک
چون عاقبت کار چنین خواهد بود

"خیام"
----------------------------------

گزارش مسیر کوهپیمایی-گردشگری، درکه-جنگل کارا

 زمان اجرای برنامه: جمعه 27 خرداد 1390
سطح برنامه: کوهپیمایی سبک و تفریحی
تعداد نفرات: 2 نفر
زمان: حدود 1.5 ساعت تا جنگل کارا
ارتفاع مبدا (میدان درکه): 1700 متر
ارتفاع مقصد (جنگل کارا): حدود 2000 متر

درکه:
محله و مسیر کوهستانی دَرَکه در شمال‌ غرب تهران قرار دارد و آغاز یکی از مسیرهای محبوب کوه‌پیمایی در تهران است. نام درکه از درگِ که نوعی کفش برفی برای راهپیمایی بر روی برف بوده، استنتاج شده‌است. میدان درکه در ارتفاع ۱۷۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد. هفت حوض، جنگل و آبشار کارا، آبشار بند عبدالله، آبشار جوزک، پلنگ جوزک، پلنگ چال، اسپیو (آب سپید)، هفت چشمه (هفت طیغانی)، و کفو (آب کف دار) معروف‌ترین جلوه‌های طبیعت زیبا و مترنم دره درکه هستند که بر جاذبیت‌های گردشگری و کوه پیمایی آن افزوده‌اند. (منبع ویکی پدیا)
مسیر عمومی پیاده روی درکه، درکه - پناهگاه پلنگ چال به ارتفاع 2550 متر میباشد که حدود 2.5 ساعت راه است.

تصویر شماره 1 : جنگل کارا


جنگل کارا:
اگر میخواهید با یک پیاده روی و کوهپیمایی سبک، کنار چشمه آب گوارا و زیر سایه درختان یک جنگل، ساعاتی را به دور از سر و صدا و آلودگی هوای تهران سپری کنید تا آرامش را حس کنید، جایی بهتر و در دسترس تر از جنگل کارا نیست. جنگل کارا شاید آنقدر کوچک است که اصلا اطلاق نام جنگل برای آن بزرگ باشد! با کمتر 2 ساعت پیاده روی در مسیر درکه میتوانید در فصل بهار و تابستان در زیر سایه خنک درختان آن احساس یک جنگل در مقیاس کوچک را تجربه کنید.
بازدید از جنگل کارا در فصل پائیز برگ ریز نیز زیبایی و جلوه خاص خودش را دارد. قدم زدن بر روی انبوه برگهای فرش شده در پای درختان میتواند برایتان روز تعطیل خوش و خاطره انگیزی را رقم بزند.

--------------

* حرکت به سمت قله چین کلاغ

برای اینکه کمی کوهنوردی به معنای واقعی کلمه هم کرده باشیم از بالای جنگل کارا و از مسیر دره بین دو یال به سمت قله چین کلاغ ارتفاع گرفتیم. این مسیر، مسیر اصلی صعود به قله نبوده ، پوشیده از سنگ و سنگریزه بود که صعود سختی را رقم میزد. حدود 45 دقیقه که به سمت قله حرکت کردیم به باغ گردویی رسیدیم که از پائین هم دیده میشد. از باغ گردو به سمت بالا و به سمت یال سمت راست تراورس کردیم. از آنجا به سمت دره مجاور که سمت راست یال قرار داشت سرازیر شدیم. کمی دست به سنگ ناجور هم داشت که به هر حال به سلامت از آن گذشتیم. از دره که یک شن اسکی جانانه داشت به سمت پائین سر خوردیم تا به بالای باغهای گیلاس رسیدیم. (اینجا بود که جای شما خاااااااالی ...). از باغ گیلاس هم به سمت پائین رفته با عبور از عرض رودخانه در مسیر پاکوب قرار گرفتیم و به سمت جنگل کارا حرکت کردیم تا نهار را در جنگل کارا صرف کنیم.

------------------------------------------------------

گزارش ارسالی به روزنامه ایران (25 تیر 1391):

جنگل کارا؛ نگینی در دل کوه‌های شمال تهران - دریافت نسخه PDF

------------------------------------------------------

تصاویر مسیر و توضیحات مربوطه در ادامه مطلب

===================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب