نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
قله دوشاخ نويسنده: نیما - دوشنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩٢

گزارش صعود به قله دوشاخ – 3040 متر


تاریخ اجرای برنامه: پنجشنبه 22 فروزدین 1392
مسیر صعود: میدان درکه – کارا – قله دوشاخ
مسیر فرود: یال قله سیاه سنگ – پناهگاه پلنگ چال – میدان درکه
مدت زمان صعود: 5 ساعت (با گام آهسته و بدون احتساب زمان صبحانه)
مدت زمان فرود: از قله تا پناهگاه پلنگ چال:  2.5 ساعت (بدون احتساب زمان ناهار) – از پناهگاه تا م درکه: 2.5 ساعت
تعداد نفرات: 12 نفر (تیم قله: 11 نفر) (گروه "همه ما")
آقایان: صالحی (سرپرست)،‌ نجفی، محسنی، حسام، زمانپور، کرمی، امید، پژمان، نیما
خانمها: پرتو، محمود زاده، پریسا

مسیر صعود به قله دوشاخ در گوگل ارث

(جهت مشاهده تصویر در سایز واقعی بر روی آن کلیک کنید)


قله دوشاخ:
قله دوشاخ به ارتفاع 3040 متر، از قلل نیمه مرتفع کوههای شمال تهران، بر روی خط الراسی واقع است که از جنوب به شمال گسترده شده است. این خط الراس از محدوده بالای سعادت آباد شروع شده و در نهایت به خط الراس اصلی توچال می رسد. جایی که قله‌های مرتفع شاه نشین و سربازارک با ارتفاع بیش از 3800 متر بر روی خط الراس اصلی خودنمایی می‌کنند. قله های: چین کلاغ: 2820، کارا: 3040، سیاه سنگ: 3040، پلنگ چال: 3520 و اُشترگردن: 3440 متر، قله هایی هستند که به ترتیب از جنوب به شمال بر روی این خط الراس قرار گرفته‌اند.

مسیرهای صعود به قله دوشاخ:
1- بالای سعادت آباد، انتهای شهرک مخابرات - قله چین کلاغ – ...
2- میدان درکه – کارا
3- میدان درکه – خ شهید احمدپور – جاده معدن – قله چین کلاغ – ...
4- پناهگاه پلنگ چال – ...
در میان مسیرهای فوق، بهترین، نزدیکترین و متداول ترین مسیر صعود به قله دوشاخ، مسیر شماره 2 یعنی درکه – کارا می‌باشد. (مسیر صعود تیم ما)

این هفته، ابتدا برنامه صعود به قله پهنه سار از مسیر آبشار سنگان پیش بینی شده بود. اما از آنجا که زمان رویش شکوفه های گیلاس (اوایل اردیبهشت ماه) نزدیک است، برنامه پهنه سار به صلاحدید آقای صالحی به هفته‌های آتی موکول شد تا در حین صعود به قله پهنه سار تماشای مناظر بهشتی سنگان در فصل بهار را نیز در برنامه داشته باشیم.

همه ما بر فراز قله دوشاخ (بجز خودم، پشت دوربین):


بهار که پرستوها می آیند من کوچ می‌کنم.
مقصد من شهر آرزوهای آبی‌ست.
بهار که بیاید شکوفه ها ناخواسته می‌شکفند
و من با چمدانی پر از برف به سوی خورشید می‌روم.
لحظه‌ی ناب دل کندن از نداشته‌هایم
و خداحافظ ای داشته‌های من:
شالیزار
جنگل
دریا
و نیلوفر.
تو را هم می‌برم نیلوفر
اما آنجا مرداب نیست.
آنجا آسمان هم دریایی‌ست.
بهار که بیاید من می‌روم و نارنج‌ها بهاری می‌شوند.
می‌روم به جایی که هر قطره ی باران دریچه ای به دریاست.
آنجا هوا آبی‌ست
خدا آبی‌ست
و چشم‌های من انعکاس دنیایی لبریز از آبی‌ست.
"امین آزاد"

----------------------------------------------------------------

دانلود فایل جی پی اس GPS قله دوشاخ: (با تشکر از پژمان عزیز)

----------------------------------------------------------------

گزارش صعود همراه با تصاویر بیشتر در ادامه مطلب
==========================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
احداث جاده از آهار به ده تنگه! نويسنده: نیما - یکشنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٢

با سلام و تبریک سال نو به همه خوبان
هر کسی که آشنایی اندکی با طبیعت اطراف تهران داشته باشه، فکر کنم در این نکته با من هم عقیده‌ است که: آهار به ده تنگه، یکی از زیباترین و دلچسب ترین مسیرهای پیاده روی اطراف تهران هست. یا شاید هم، بود! چون جاده‌ای که در این مسیر در حال احداث هست، علاوه بر تخریب طبیعت -که هم اکنون مشاهده میشود- قطعا در آینده زمینه ساخت و ساز غیر مجاز در حاشیه رودخانه و همچنین ورود دلالان زمین به منطقه را نیز باعث خواهد شد.

مسیر ارتباطی روستای آهار به ده تنگه، یک راه مالرو به طول تقریبی 7-8 کیلومتر هست که تاکنون حدود یک چهارم این مسیر رو با بیل مکانیکی عریض کرده و راه سازی کرده‌اند. و البته این جاده ظاهرا به ده تنگه نیز ختم نمیشه بلکه به گفته یکی از اهالی، بعد از ده تگنه نیز در امتداد باغ ها همچنان امتداد خواهد یافت.

---------------------------------------------------

پی نوشت 9 اردیبهشت 92:
دیروز 8 اردیبهشت، روزنامه همشهری در صفحه 7، گزارشی از قول آقای شروان شعاعی، در مورد همین جاده آهار به ده تنگه چاپ کرده و از تخریب طبیعت در منطقه انتقاد کرده. با سپاس از آقای شعاعی عزیز.
بنده در این مدت با خیلی از ارگانها و سازمانها ارتباط برقرار کرده، چه با میل و چه تلفنی موضوع رو منعکس کرده و پیگیری کردم. از جمله: شهرداری رودبار قصران، منابع طبیعی استان تهران، وزارت راه استان (از طریق دوستان)، محیط زیست استان تهران (آقای کرمی) و در نهایت بخشداری رودبار قصران (آقای شیرافکن).
محیط زیست و بخشداری اعتقادی به غیر قانونی بودن و جلوگیری از ادامه احداث جاده نداشتند! اما قول پیگیری موضوع را دادند.
قرار شده که یک نامه به بخشداری رودبار قصران نوشته و کتباً موضوع را گزارش کنم که حتما این کار را در روزهای آتی انجام خواهم داد.
امید که این پیگیری ها و پیگیری سایر دوستان و رسانه‌ها مثمر ثمر واقع شده و از تخریب بیشتر طبیعت زیبای آهار جلوگیری شود.

در نهایت باید بگم که اگر احداث جاده در این مسیر، توسط سازمانهای متولی این امر، کار کارشناسی شده و جهت رونق باغداری منطقه و رفاه حال اهالی محترم آهار نیاز به احداث این جاده هست (حتی به قیمت تخریب طبیعت)، شاید چاره‌ای جز سکوت و پذیرش این امر نیست. اما توقع می‌رود که این جاده در آینده باعث گسترش ساخت و ساز به خارج از باف مسکونی روستا نشده و تخریب بیشتر طبیعت بکر منطقه را دامن نزند. یعنی کنترل و نظارت روی آن باشد. متاسفانه با توجه به سوابق قبلی و موارد مشابه، بنظر میرسد که پس از ساخت جاده، به کنترل و جلوگیری از گسترش ساخت و ساز چندان نمی توان امیدوار بود و دل خوش کرد... و درد همینجاست!

---------------------------------------------------------------

روزنامه همشهری، 8 اردیبهشت 92:

(جهت مشاهده تصویر در سایز بزرگتر، بر روی عکس کلیک نمایید)

لینک این صفحه در همشهری آنلاین:

--------------------------------------------------------------------------

عکس: اوشان، مسیر روستای آهار به ده تنگه، پنجشنبه 15 فروردین 1392

 

 

 

  نظرات ()
لنگرود - امامزاده پونسی نويسنده: نیما - شنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩٢

پونسی، امامزاده‌ای بر فراز کوهها

گیلان، لنگرود، اطاقور، جاده خرما، روستای تیکسر

پنجشنبه 1 فروردین 1392

مسافت‌ها:

از لنگرود به اطاقور: 16 کیلومتر

از اطاقور تا سر ورودی تیکسر (واقع در جاده خرما): 9 کیلومتر

از سر جاده تا روستای تیکسر: 5 کیلومتر (جاده آسفالت کوهستانی)

مدت زمان کوهپیمایی: 2 ساعت از روستای تیکسر تا پونسی

شرح مسیر:

از لنگرود به سمت اطاقور حرکت کرده و از اطاقور وارد جاده منطقه تورسیتی خرما شوید. (از املش هم به این جاده دسترسی خواهید داشت). حدود 8 کیلومتر که در این جاده رانندگی کردید تابلوی روستای تیکسر را در سمت چپ جاده می‌بینید. جاده تیسکر یک جاده آسفالته کوهستانی به طول حدود 5 کیلومتر است. وارد روستای تیکسر که شدید، حدود 500 متر بالاتر به یک سه راهی میرسید. در اینجا جاده اصلی به سمت چپ پیچیده و راه دیگر یک جاده خاکی است که از سمت راست به پایین سرازیر میشود. این جاده خاکی، نقطه آغازین پیاده روی به سمت پونسی است. از همین سه راهی، بقعه امازاده پونسی اگر دقت کنید، در میان انبوه درختان، به سختی دیده میشود (عکس ذیل گزارش). جاده خاکی مزبور بعد از گذر از کنار چند خانه به راه مالرو تبدیل شده و از روی یال به سمت بالا ارتفاع میگیرد. حدود 20 دقیقه که در این مسیر حرکت کردید به یک راه پاکوب میرسید که از سمت چپ به دره منتهی میشود. وارد راه پاکوب شده و از رودخانه گذر کنید. پس از رودخانه دو راه پاکوب پیش روی شماست: یکی به سمت بالا ارتفاع گرفته و شما را مستقیم به روی یال و خط الراس می رساند و دیگری از سمت چپ از داخل جنگل میانبر زده و در نهایت پس از حدود یک ساعت می توانید بر روی خط الراس قرار بگیرید. مسیر دوم (مسیر رفت ما) دارای پاکوب مشخص نبوده و کمی صعب العبور و بعضا گمراه کننده است. اما مسیر اول، مسیر اصلی دسترسی به پونسی بوده و پیشنهاد میشود که اگر بلد راه نیستید، بعد از گذر از رودخانه، حتما از این مسیر عبور نمایید. با ادامه این مسیر پس از حدود 15 دقیقه بر روی خط الراس قرار گرفته و یک راه پاکوب مشخص و هموار، شما را مستقیم به امامزاده پونسی میرساند.

امامراده دارای چاه آبی هست که اهالی به متبرک بودن آب آن اعتقاد زیادی داشته و از خاصیت شفا بخشی این چاه و آب آن قصه ها میگویند. آب چاه کمی رنگ دارد یعنی شفاف نیست، اما طعم و مزه طبیعی دارد. امامزاده در مکانی زیبا، بر روی بلند ترین نقطه‌ی خط الراس (قله) قرار داشته و طبیعت بسیار زیبا و مسحور کننده ای دارد. در محوطه امامزاده دو بقعه، یک انباری (آشپزخانه) و چند سرویس بهداشتی قرار دارد. برای کنجکاوی داخل انباری شدیم و از مشاهده آنهمه ظرف و ظروف و لوازم آشپزی در حیرت ماندیم. با توجه به صعب العبور بودن و دسترسی نه چندان آسان به این امامزاده، امکانات و تعداد زیاد ظروف آشپزی در این مکان در نوع خود جالب بود! این مهم نشان دهنده اعتقاد و علاقه وافر اهالی منطقه به این امامزاده و حجم زیاد هیئت های عزاداری هست که در ایام مختلف به این مکان مقدس و مذهبی مراجعه میکنند.

در داخلبقعه اصلی، سنگ نبشته ای قرار دارد (تصویر ذیل گزارش) که بر روی آن نوشته شده: آرامگاه سید نور الدین و فرزندانش که در سنه 635 ه.ق ، پس از شهادت در این مکان به خاک سپرده شده اند. سید نورالدین از نوادگان امام موسی کاظم (ع) بوده است.

به روایتی از یک از اهالی شنیدیم که علت نامگذاری این مکان بنام "پونسی" در واقع "پنج سید" است که به اختصار و در گویش محلی به "پونسی" شهرت یافته است. یعنی محل دفن پنج سید. بقعه اصلی آرامگاه سید نورالدین بوده در بقعه دیگر 4 مقبره وجود دارد که متعلق به خواهر و فرزندان آن بزرگوار میباشند. در مورد وجه تسمیه پونسی (پنج سید) چندان اطمینان ندارم چونکه سنگ نوشته به این موضوع اشاره ای نداشته و یا آنرا تایید نمیکند.

تابلوی راهنمای سر جاده (ورودی تیسکر) نام این محل را اینگونه نوشته: "امامزاده پاُنسی"

در مورد وجه تسمیه این امامزاده و همچنین اطلاعات آورده شده در این گزارش، اگر کسی اطلاعاتی دقیق تری داشت ممنون میشوم که در اختیار بنده قرار دهد.

لازم به ذکر است که ما این مسیر را بدون راهنما طی کردیم. با توجه به توضیحات گزارش و کمی هم پس و جو از اهالی قطعا میتوانید این مسیر زیبا را طی کرده و از آن لذت ببرید. نقطه قوت مسیر این است که مکان امامزاده بر روی خط الراس از همان ابتدای حرکت مشخص بوده و در نتیجه مسیر حرکت حداقل بصورت تقریبی مشخص است، حتی اگر راه پاکوب را گم کرده باشید.

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

=====================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
لنگرود - لیلارجدمه به عطا کوه نويسنده: نیما - شنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩٢

تاریخ اجرای برنامه: یکشنبه 4 فروردین 92

مسیر پیموده شده: روستای لیلارجدمه، عطاکوه (دکل)، لیلاکوه، لیارجدمه

مدت زمان کوهپیمایی: 3 ساعت

صعود (لیارجدمه به دکل): 1.5 ساعت

فرود (دکل به گردنه لیلا کوه و لیار جدمه): 1.5

برای دسترسی به روستای لیار جدمه باید از لنگرود به کومله و جاده اطاقور رفته و در سه راه حاجی سرا به سمت لیسه رود بروید. جاده آسفالت به سمت لیسه رود را تا انتها بروید (لیسه رود را پشت سر میگذارید) تا در انتها به یک جاده خاکی برسید. این جاده خاکی نسبتا پرشیب که ماشین رو است، به طول تقریبا 2 کیلومتر در نهایت شما را به لیار جدمه میرساند.

از لنگرود تا سه راه حاجی سرا (سه راه لیسه رود): 12 کیلومتر

از سه راه تا لیارجدمه: 6 کیلومتر جاده آسفالت + 2 کیلومتر جاده خاکی

ادامه گزارش و تصاویر بیشتر در ادامه مطلب

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

روستای لیارجدمه - لنگرود (6 آبان 1390)

===================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب