نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
دریاچه اوان - قلعه الموت نويسنده: نیما - یکشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩٤

گزارش بازدید از دریاچه اوان - قلعه الموت و جاذبه های مسیر

تاریخ اجرا: 24 و 25 اردیبهشت 1394
تعداد نفرات: 3 نفر (خانوادگی)
------------------------------------------
مسیر حرکت:
مسیر رفت: تهران، قزوین، جاده الموت
مسیر برگشت: جاده الموت، جاده رازمیان (باراجین)، قزوین، تهران
-------------------------------------------
برنامه سفر:
حرکت: عصر پنجشنبه، ساعت 4 ، از تهران
شب پنجشنبه: شب مانی در چادر، کنار دریاچه اوان
صبح و ظهر جمعه: بازدید از قله حسن صباح
عصر جمعه: برگشت به سمت قزوین از جاده الموت و جاده رازمیان
شب جمعه: ساعت 11 شب، تهران
------------------------------------------------

فواصل مسیر:
فاصله تهران تا ورودی جاده الموت: 136 کیلومتر (از ابتدای اتوبان تهران-کرج)
تهران تا دریاچه اوان: 220 کیلومتر
تهران تا قلعه الموت: 245 کیلومتر (مستقیم، بدون ورود به اوان)
فرعی دریاچه اوان:
از ورودی اصلی: 8 کیلومتر تا دریاچه
از ورودی زرآباد، زواردشت: 15 کیلومتر تا دریاچه
--------------------------------------------------
زمان:
از تهران تا دریاچه اوان: حدود 3.5 ساعت
از دریاچه اوان تا قلعه الموت: حدود 1 ساعت
--------------------------------------------------

نکته1: دریاچه اوان را ظاهرا به هر دو نام Evan و Ovan می خوانند. تابلو ورودی و نقشه راهنمای الموت (برگرفته از سایت رسمی الموت) آنرا با نام Ovan ذکر کرده اند. ضمن اینکه گوگل مپ جاده را با نام Ovan و دریاچه را با Evan ثبت نموده است.

نکته2: مسیر از جاده رازمیان حدود 30 کیلومتر دور می شود. (نسبت به جاده الموت)
-------------------------------------------------

منطقه گردشگری الموت، دریاچه اون:

 

الموت، قلعه حسن صباح:

 (تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

==============================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله لوارک - 2 نويسنده: نیما - دوشنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳٩٤

گزارش صعود به قله لوارک از روستای رندان

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 18 اردیبهشت 1394

ارتفاع قله: 3560 متر
ارتفاع مبدأ صعود (رندان): 2 هزار متر
مسافت طی شده تا قله: 10.1 کیلومتر
کل مسافت پیموده شده: 20.2 کیلومتر
مدت زمان صعود: 8.5 ساعت
کل زمان برنامه: 14 ساعت (از 06:30 صبح تا 10:30 شب)
تعداد نفرات شرکت کننده: 4 نفر
سطح برنامه: کوهنوردی نیمه‌سنگین
گام گروه: متوسط
نفرات شرکت کننده (گروه نشاط زندگی):
آقایان: نیما اسماعیلی (سرپرست)، رضا حبیبی، بهارالدین افضلی و خانم معصومه لشگریان

-------------------

جذابیت‌های برنامه: دره بکر و زیبای رندان که در این موقع از سال پر از ریواس است

ارتفاع آبشار رندان: 2120 متر
فاصله آبشار از ورستا: 2 کیلومتر، 40 دقیقه
-----------------------------------------------

 

مسیر صعود به قله لوارک در گوگل ارث:

------------------------------------------------------------

 + دانلود فایل جی پی اس قله لوارک از رندان (wikiloc)

-------------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

آبشار رندان ، اردیبهشت 1391

قله لوارک از رندان، خرداد 1392

---------------------------------------------------------

(گزارش ارسالی برای مجله جهانگردان، شماره 70، اردیبهشت 95)

(استفاده از مطلب فقط با ذکر منبع بلامانع است)

---------------------------------------------------------------

راهنمای صعود به قله‌ها

 قلۀ لوارک

 موقعیت جغرافیایی و توپوگرافی قله:

قله لوارک به ارتفاع 3560 متر، از قلل مرتفع خط‌الرأس توچال و یکی از سرچشمه‌های رودخانۀ کن در شمال غرب تهران است.

خط‌الرأس شرقی ـ غربی توچال از گردنۀ قوچک (شمال‌شرق تهران) شروع شده و به روستای مورود در کیلومتر ۳۵ جاده چالوس (پل‌خواب) ختم می‌شود. طول تقریبی این خط‌الرأس حدود 50 کیلومتر و مهم‌ترین قله‌های آن به ترتیب از شرق به غرب عبارت‌اند از: دارآباد، توچال، شاه‌نشین، بازارک، لوارک، سر‌لت، سیاه‌سنگ و منار. قلۀ لوارک از سمت غرب توسط گردنه 3 هزار متری لت به قله سرلت (3210 متر) و ارتفاعات شمالی روستاهای رندان و تالون متصل می‌شود.

 مهم‌ترین مسیرهای صعود:

1-       یال جنوب‌غربی: روستای رندان

2-       یال شرقی: خط‌الرأس توچال

3-       یال شمالی: روستای شهرستانک

 بهترین فصل صعود:

اواسط اردیبهشت‌ماه و حداکثر تا اوایل خردادماه هم‌زمان با رویش ریواس در منطقه.

 معرفی روستای رندان:

روستای رندان در فاصلۀ 25 کیلومتری شمال غرب تهران و در مسیر جادۀ امامزاده داوود واقع است. از وجه‌تسمیه این روستا و علت نام‌گذاری آن اطلاع موثقی در دست نیست. اما رِند، واژه‌ای فارسی است به معنای زیرک، حیله‌گر، بی‌قید و لاابالی و امروزه به انسان فرصت‌طلب، رند می‌گویند. در اصطلاح تصوف اما، رند کسی است که ظاهر خود را در ملامت دارد و باطنش سالم است ازاین‌رو رند در اشعار حافظ، انسانی است آزاده و بی‌قید و وارسته و شخصیتی است در نقطۀ مقابلِ زاهد:

 عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت / که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

 من اگر نیکم و گر بد، تو برو خود را باش / هرکسی آن درود عاقبت کار که کِشت

 از جذابیت‌های این روستا می‌توان آبشار رندان را نام برد که دسترسی به آن از طریق راهی مال‌رو و دره‌ای مصفا میسر است.

دسترسی به روستای رندان از طریق منطقۀ کن و جادۀ امامزاده داوود است. در کیلومتر 18 جادۀ امامزاده داوود، تابلوی ورودی روستای رندان در سمت چپ نصب شده است. از سر جاده تا روستا حدود 5 کیلومتر دیگر جاده آسفالته در پیش دارید.

 

آبشار رندان:

در ارتفاعات شمال شرقی روستای رندان و در امتداد رودخانه‌ای پرآب، یکی از زیباترین آبشارهای تهران قرار دارد. ارتفاع تقریبی این آبشار باشکوه حدود 40 متر است و به‌نظر می‌رسد که بعد از آبشار سنگان، دومین آبشار مرتفع تهران باشد. آبشار رندان در ارتفاع 2120 متر از سطح دریا واقع بوده و فاصلۀ آن از روستا حدود 2 کیلومتر است. برای رسیدن به آبشار، نیاز به کمتر از یک ساعت پیاده‌روی در مسیری نسبتاً هموار و کم شیب در امتداد رودخانه رندان دارید. در این مسیر، هرازگاهی باید از روی پل‌های چوبی و سنگی عبور کرده و اگر رودخانه پر آب باشد، گاهی باید مسیر خود را با عبور از روی سنگ‌های کف رودخانه ادامه دهید. . یکی از جذابیت‌های این مسیر وجود صخره‌های مرتفع و زیبا در سمت راست رودخانه است که نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند. مسیر گاه از کنار باغ‌های گیلاس و آلبالو عبور کرده و گاهی هم از پای صخره‌های کوچک و بزرگ... نکته هیجان‌انگیز آنجاست که تا چند دقیقه پایانی، آبشار را نمی‌بینید. در انتهای مسیر، با پشت سر گذاشتن یک شیب نسبتاً تند، آبشار زیبای رندان در آن‌سوی دره به‌یک‌باره نمایان می‌شود. در فصول گرم سال می‌توانید پای آبشار رفته و صورت خود را به نوازش‌های دل‌پذیر قطرات ریز آب بسپارید. آبشار رندان از اواسط تابستان و با افزایش گرما، بسیار کم آب می‌شود اما با آغاز بارش‌های پاییزی مجدداً پرآب و دیدنی است.

 راهنمای صعود به قله:

1-       از روستای رندان و از کنار رودخانه خود را به پای آبشار برسانید.

2-       از سمت چپ دور زده و خود را به بالای آبشار برسانید. پاکوب را از سمت چپ باغ‌ها ادامه داده و وارد دره‌ای شوید که یکی از منابع تأمین آب آبشار بوده و دقیقاً امتداد شمالی – جنوبی دارد.

3-       مسیر پاکوب را از داخل دره تا انتها ادامه دهید. در انتهای دره مستقیم به روی خط‌الرأس بروید. در اینجا قله لوارک برای اولین بار در سمت راست‌تان رؤیت می‌شود.

4-       از روی خط الراس به راست حرکت کرده و خود را ابتدا به گردنه لت و سپس به قله لوارک برسانید.

 نکته: ابتدا این نکته را عرض کنم که در شرح برنامه، پاره‌ای از موارد به ریزترین نکات و جزئیات مسیر اشاره شده -که شاید حتی از حوصلۀ خواننده خارج باشد- اما این گزارش برای کسانی نوشته می‌شود که با اتکا به این سطور قصد صعود به قله را دارند. پس سعی بر این است که کامل و بدون نقص باشد. امید که چنین باشد و مفید واقع شود.

 شرح برنامه:

صعود:

اواسط اردیبهشت‌ماه در دامنه‌های سبز و مستعد البرز میانی فصل ریواس است و قله لوارک یکی از بهترین گزینه‌ها برای اجرای یک برنامه مفرح بهاری همراه با چاشنی ریواس است که در هر مسیر و هر کوهی نیز یافت نمی‌شود. اردیبهشت‌ماه سال قبل و در طی یک برنامه انفرادی مسیر موردنظر را شناسایی کرده و اطلاعات لازم جهت اجرای یک برنامه گروهی را در دست داشتم بنابراین همه‌چیز برای یک صعود خوب و ایمن مهیا بود.

صبح روز جمعه 18 اردیبهشت‌ماه، طبق قرار قبلی ساعت 05:15 صبح، میدان دوم شهران گرد هم آمدیم. در این برنامه 4 نفر از اعضای گروه حضور داشتیم. خودروهای اضافی را کنار بلوار شهران پارک کرده و با یک خودرو مسیر جاده امامزاده داوود را در پیش گرفتیم. کمتر از 45 دقیقه طول کشید تا پیچ‌وخم‌های جادۀ امامزاده داوود را پشت سر گذاشته و به روستای رندان برسیم. ابتدای روستا چند مغازه و بنگاه املاک وجود دارد. بعد از مغازه‌ها، مسیر مستقیم به سمت بالا و روستای تالون رفته و مسیر سمت راست به داخل روستا سرازیر می‌شود. وارد روستا شده و کمی پایین‌تر در انتهای خیابان اصلی به چپ پیچیدیم و در انتهای کوچه ماشین را پارک کردیم. ساعت 06:30 صبح پیاده‌روی خود را آغاز کرده و مسیر را از کنار رودخانه رندان ادامه دادیم که در این فصل حسابی پر آب و خروشان است. مقصد اول آبشار رندان است. مسیر دسترسی به آبشار تماماً از کنار رودخانه و باغ‌های گیلاس عبور کرده و فراز و نشیب‌های دل‌چسبی دارد. صخره‌های برافراشته و خوش‌نقش در سمت راست رودخانه، هرازگاهی نگاهمان را به سمت خود جلب کرده و ترکیب سنگ و سبزه و چشمه‌های جوشان آب زیبایی اغواگر طبیعت را به رخ می‌کشید. بالاخره پس از  حدود 45 دقیقه با پشت سر گذاشتن آخرین شیب مسیر، آبشار پرآب و زیبای رندان به‌یک‌باره در معرض دیدمان قرار گرفت. برای دوستانی که بار اول این منظره را می‌دیدند زیبایی و شکوه آن دوچندان می‌نمود. دقایقی را به عکاسی با نمای دور از آبشار مشغول شده و سپس به سمت آبشار سرازیر شدیم. جی‌پی‌اس ارتفاع پای آبشار را 2120 متر نشان می‌داد. صبحانه را پای آبشار و با صدای روح‌نواز آب صرف کرده و ساعت 08:00 صبح به سمت قله ادامه مسیر دادیم. از سمت چپ دور زده و خود را به بالای آبشار رسانده و مسیر پاکوب را از کنار باغ‌ها و باز هم از سمت چپ ادامه دادیم. حدود ده دقیقه بعد جایی که پاکوب اصلی به سمت پایین و داخل دره سرازیر می‌شود، ما از پاکوب اصلی جدا شده و از سمت چپ و یک پاکوب کم‌رنگ‌تر کمی بالا رفته و از آنجا مسیر دره را در پیش گرفتیم. قرار گرفتن در این پاکوب و حرکت در مسیر درست به سمت دره از نکات مهم و کلیدی این برنامه است چرا که اگر این پاکوب را ندیده و زودتر وارد دره شوید از آنجا دیگر راه به سمت بالای دره نمی‌یابید مگر این‌که کلاً مسیر را عوض کرده و از روی یال صعود کنید. پاکوبی که در آن قرار گرفته بودیم از سمت چپ دره و از ارتفاع کمی بالاتر ادامه یافته تا اینکه حدود نیم ساعت بعد کم‌کم به کف دره سرازیر شده و از کنار رودخانه راهمان را ادامه دادیم. حالا دیگر زیبایی‌های مسیر دوچندان شده است. دره رندان در بهار و این موقع از سال به‌قدری زیبا و سرسبز است که طراوتش روح انسان را جلا می‌دهد. باید نفس کشید، هوای تازه بهاری را استشمام کرد و با چشم دل دید:

 دشت‌هایی چه فراخ!
کوه‌هایی چه بلند
در گلستانه چه بوی علفی می‌آمد
من در این آبادی، پی چیزی می‌گشتم:
پی خوابی شاید،
پی نوری، ریگی، لبخندی.
...

در دل من چیزی است

مثل یک بیشۀ نور، مثل خواب دم صبح
و چنان بی‌تابم، که دلم می‌خواهد
بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه.
دورها آوایی است، که مرا می‌خواند. 2)

 تقریباً تمام طول دره و دامنه‌ها پر از ریواس بود و این گیاه خوش‌طعم و محبوب که نمی‌شود از کنار آن بی‌تفاوت گذشت. هر از چندی توقف کرده و ریواس می‌چیدیم که کمی در زمان برنامه نیز تأثیر منفی داشت. داخل دره راه مشخص است، باید از کنار رودخانه به سمت بالا ادامه داده و هر جا که لازم است از یک سمت به سمت دیگر رودخانه تغییر مسیر دهید. اگر از توقف‌ها بگذریم حدود دو ساعت زمان می‌برد تا به انتهای دره برسید. در صعود قبلی، من در انتهای دره به سمت راست پیچیده و خود را به بالای یال سمت راستی رسانده و از آنجا مسیر گردنه لت را در جهت شمال در پیش گرفته بودم اما این‌بار از انتهای دره، مستقیم به سمت بالا (با تمایل به راست) ارتفاع گرفته و خود را به روی خط‌الرأس در ارتفاع 3100 متر رساندیم که قله سرلت به ارتفاع 3210 متر در سمت چپ و قله لوارک در سمت راستمان قرار داشت. لازم به ذکر است که سال گذشته نیز، قله سرلت را از مسیر تالون صعود کرده و از گردنۀ لت و از روی یال به رندان فرود آمده بودیم. بنابراین امسال و در این برنامه شناخت خوبی از منطقه و وضعیت یال‌ها و دره‌ها داشتیم. این موضوع کمک می‌کرد که بهترین مسیر را برای صعود به قلۀ لوارک انتخاب کنیم. از روی خط‌الرأس مناظر زیبایی از کوه‌ها و قله‌های معروف و پوشیده از برف منطقه ازجمله ناز و کهار، هفت‌خوانی، گرچانی و قلۀ لوارک به ترتیب از غرب به شرق در معرض دیدمان قرار گرفت که تماشای این نمای وسیع از کوه‌ها و قله‌های شمالی بسیار دل‌چسب بود. هم‌چنین بخش‌هایی از روستای شهرستانک نیز در پایین گردنۀ لت به‌خوبی دیده می‌شد. مسیر صعود از روی خط‌الرأس تا قله لوارک تقریباً مشخص و نمایان است بنابراین از روی خط‌الرأس به سمت راست و گردنۀ لت ارتفاع کم کردیم. حدود یک ربع بعد در گردنۀ لت به ارتفاع 3 هزار متر بودیم و به سمت قله ادامه مسیر دادیم. روی خط‌الرأس تا قله در برخی نقاط، کمی برف وجود داشت اما درگیری با برف نداشتیم. از روی گردنه تا روی قله چالش خاصی ندارد اما درهرحال برای انتخاب بهترین و ایمن‌ترین مسیر باید دقت لازم را به عمل آورید. گاهی باید از روی یال حرکت کرده و گاهی هم باید از طرفین تراورس1) کنید تا به قله برسید. آخرین مرحله، عبور از بخش سنگی پایین قله بود که کمی دست‌به‌سنگ داشت و عبور از آن دقت لازم را می‌طلبید. با عبور از این بخش سنگی خود را به بالای یال رسانده و با گردش به چپ به سمت قله حرکت کردیم. درنهایت ساعت 15:00 پس از حدود 8.5 ساعت تلاش، همگی به‌سلامت بر فراز قله لوارک به ارتفاع 3560 متر ایستادیم و شکر خدا را به‌جا آوردیم.

 

فرود:

پس از استراحت یک‌ساعته و صرف ناهار روی قله، ساعت 16:00 مسیر فرود را در پیش گرفتیم. شاید گزینۀ بهتر این بود که برای فرود، دیگر به دره برنگشته بلکه از مسیر یال حرکت کرده و خود را به بالای آبشار برسانیم که مسیر صعود و فرودمان متفاوت باشد. ضمن این‌که در همین سال و در برنامۀ قلۀ سرلت مسیر یال را به سمت رندان پیمایش کرده و از جزئیات آن اطلاع داشتیم اما به‌خاطر جذابیت ریواس بازهم مسیر دره را برای فرود انتخاب کردیم. به‌خاطر توقف‌هایی که برای چیدن ریواس در مسیر برگشت داشتیم کمی زمان فرودمان طولانی شد که بخش‌های پایانی راه را در تاریکی شب و با هدلامپ طی کردیم. درنهایت ساعت 22:30 به روستای رندان و محل پارک خودرو رسیدیم و پایان برنامه قلۀ لوارک که به‌حق یکی از به‌یادماندنی‌ترین و جذاب‌ترین برنامه‌های گروه در فصل بهار بود.

 منابع آب در مسیر:

آب‌های جاری از دامنه‌های کوه در مسیر دره (بعد از آبشار)

 آنتن دهی مسیر:

روستای رندان تا بخشی از مسیر قبل از آبشار آنتن دارد اما پای آبشار و بالاتر از آن آنتن وجود ندارد.

 محل‌های مناسب کمپینگ:

1-       پای آبشار رندان

2-       مسیر دره از اواسط به بعد

3-       گردنۀ لت

 نکات و توصیه‌ها:

1-       با توجه به طولانی بودن مسیر و اتلاف وقت احتمالی به خاطر ریواس، توصیه می‌شود که صبح زود برنامه را شروع کرده و ترجیحاً افراد کندرو در گروه نباشند.

 

پاورقی:

1)      تراورس: تراورس تعریف‌های علمی و تئوریک متفاوتی دارد اما آنچه که بیشتر مصطلح بوده و کوهنوردان استفاده می‌کنند این است که پیمایش عرضی بین دو یال به‌منظور کوتاه کردن مسیر و میان‌بر را تراورس می‌گویند.

2)      شعر از سهراب سپهری / مجموعه حجم سبز

 

نیما اسماعیلی

95.01.23

 -------------------------------------------------------------------------------

 (تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

===================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
دریاچه چورت - باداب سورت و جنگل ابر نويسنده: نیما - دوشنبه ۱٤ اردیبهشت ۱۳٩٤

گزارش سفر اردیبهشت ماه، استان‌های مازندران و سمنان

این سفر در تاریخ 10 ﺗﺎ 12 ﺍﺭﺩﯾﺒﻬشت (به اتفاق خانواده) در ﻣﺴﯿﺮ زیر صورت گرفت:
ﺗﻬﺮﺍﻥ - ﻓﯿﺮﻭﺯﮐﻮﻩ - ﺟﺎﺩﻩ ﻓﺮﯾﻢ - ﺟﺎﺩﻩ ﮐﯿﺎﺳﺮ - ﺩﺍﻣﻐﺎﻥ - ﺷﺎﻫﺮﻭﺩ - ﺳﻤﻨﺎﻥ - ﺗﻬﺮﺍﻥ

 جاذبه‌ها و دیدنی‌های مسیر که از آنها بازدید بعمل آمد:

-1 ﺟﺎﺩﻩ ﻓﺮﯾﻢ
-2 ﺑﺮﺝ ﺭﺳﺘﮏ
-3 ﺳﺪ ﻭ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﺗﻨﮕﻪ
-4 ﺟﻨﮕﻞ ﻭ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﻣﯿﺎﻧﺸﻪ ‏(ﭼﻮﺭﺕ / chorat‏)
-5 ﺑﺎﺩﺍﺏ ﺳﻮﺭﺕ
-6 ﭼﺸﻤﻪ ﻋﻠﯽ ﺩﺍﻣﻐﺎﻥ
-7 ﺯﯾﺎﺭﺗﮕﺎﻩ ﺑﺎﯾﺰﯾﺪ ﺑﺴﻄﺎﻣﯽ ﺷﺎﻫﺮﻭﺩ
-8 ﺯﯾﺎﺭﺗﮕﺎﻩ ﺷﯿﺦ ﺍﺑﻮﺍﻟﺤﺴﻦ ﺧﺮﻗﺎﻧﯽ ﺷﺎﻫﺮﻭﺩ
-9 ﺟﻨﮕﻞ ﺍﺑﺮ ﺷﺎﻫﺮﻭﺩ
-10 ﻣﻌﺎﺩﻥ ﻧﻤﮏ ﮔﺮﻣﺴﺎﺭ (در مسیر برگشت)

---------------------------------------------------------------

دریاچه میانشه (چورت)، روستای چورت، جاده ساری به کیاسر، (مازندران):

 

مسیر حرکت در گوگل مپ:

شرح سفر:

صبح پنجشنبه 10 اردیبهشت به منظور بازدید از چشمه‌های باداب سورت و جنگل ابر راهی سفر شدیم. تصمیم بر این شد که از جاده فیروزکوه رفته و از مسیر سمنان برگردیم. با انتخاب جاده فریم (بین فیروزکوه و پل سفید) سعی بر این شد که از جاذبه‌های بیشتری در طی مسیر بازدید بعمل آوریم و این جاده الحق که زیبا و دیدنی بود. جاده‌ای کوهستانی و با طروات که بعضا از مبان جنگل های انبوه و پوشیده از درخت و گاهی از کنار دشت و مراتع سرسبز عبور می کند. در این جاده بجز مناظر بدیع و روستاهای مسیر، از برج رستک و دریاچه سد سلیمان تنگه نیز از نزدیک بازدید کردیم. سپس به جاده کیاسر و روستای چورت رفته و مسیر دریاچه را در پیش گرفتیم.

برج رستک: برج 900 ساله رستک در روستای رستک و در کیلومتر 33 جاده فریم قرار دارد.

دریاچه سد سلیمان تنگه: دریاچه آرام و زیبای سد سلیمان تنگه در کیلومتر 70 جاده فریم واقع شده است.

دریاچه چورت:

معرفی:

دریاچهٔ میانشه یا دریاچهٔ چورت (خواهرخواندهٔ دریای خزر) در فاصلهٔ ۱۰ کیلومتری روستای چورت حد فاصل ساری تا کیاسر در استان مازندران ایران قرار دارد. این دریاچه، در ۳۵۰ کیلومتری تهران در جنگل‌های بکر روستای چورت در بخش چهاردانگه شهرستان ساری واقع در ۵۰ کیلومتری جنوب این شهر است. وسعت این دریاچه حدود ۲٫۵ هکتار است. این دریاچه به دلیل نزدیکی به روستای چورت، دریاچه چورت هم نامیده می‌شود.
این دریاچه در سال ۱۳۱۸ خورشیدی بر اثر زمین‌لرزه و رانش زمین و در پی آن بسته شدن مسیر آب چشمه‌ای که در کنار دریاچه قرار دارد، بوجود آمده‌است. هنگام کاهش آب، پدیدار شدن باقیمانده درخت‌هایی که در محل پیدایش دریاچه بوده‌اند منظرهٔ ویژه‌ای را ایجاد می‌کند. این دریاچه در شکاف دره‌ای با شیب زیاد قرار گرفته و دور تا دور دریاچه را پوشش‌های جنگلی بکر و درختان قدیمی در بر گرفته‌است. شکل هندسی دریاچه به شکل بیضی کشیده بوده و ژرفای آن با توجه به میزان بارش‌های فصلی متغیر است. ماهی‌های موجود در دریاچه توسط افراد محلی به دریاچه انداخته شده‌است.

(منبع: سایت ویکی پدیا)

شرح سفر:

بالای روستا، در همان ابتدای راه یک قسمت پرشیب و ناهموار بود که عبور ماشین‌های سواری را غیر ممکن می نمود. دیگه با راهنمایی یکی از اهالی آن قسمت پر شیب را رد کردیم. طوری که ماشین بنده را خودش شخصا پشت فرمان نشسته و رد کرد و ماشین بعدی نیز پشت سرمان نکته را گرفته و از شیب عبور کرد. پس از طی 10 کیلومتر جاده خاکی، خود را به دریاچه زیبا و آرام چورت رساندیم. جالب اینکه همان توقف کوتاه در ابتدای شیب، آغازگر آشنایی و همسفر شدن ما با خانواده محترم آقای یوسفی شد که با هم به دریاچه رفته، چادرهایمان را در کنار هم برپا کرده و هم سفره و هم کلام شدیم تا صبح که خداحافظی کردیم.

نکته مهم: مسیر روستا به دریاچه چورت یک جاده خاکی کوهستانی با چند دوراهی است. برای رسیدن به دریاچه باید فقط در جاده اصلی حرکت کنید و دو راهی ها را بدین ترتیب طی کنید: راست، راست، چپ، راست، راست. آخرین گردش به راست همان است که مسیر مستقیم و جاده اصلی توسط یک تنه درخت بزرگ مسدود شده (در حال حاضر البته) و باید حدود 50 متر مانده به تنه درخت، از فرعی سمت راست به سمت دریاچه ادامه مسیر دهید. اگر بدون دانستن راست و چپ هایی که گفته شد وارد مسیر شوید قطعا در پیدا کردن راه درست به مشکل برخواهید خورد و کما اینکه گم شوید!

دریاچه هیچ گونه امکانات رفاهی از قبیل مغازه ، سرویس بهداشتی و آنتن موبایل ندارد. در مورد آب آشامیدنی هم نهر آب در اطراف دریاچه زیاد هست اما اینکه چقدر سالم و قابل شرب باشند، نمی دانم! خلاصه اینکه شب را کنار دریاچه و با صدای آرامش بخش قورباغه‌ها گذرانده و صبح به روستای چورت برگشته و از جاده کیاسر مسیر باداب سورت را در پیش گرفتیم.

باداب سورت: نشانه ورودی روستای اروست (Orost) و سورت، در جاده کیاسر، یک پمپ بنزین در سمت راست جاده است که ورودی درست بعد از پمپ بنزین در سمت چپ است. (تابلوی راهنما افتاده بود!). پس از طی 18 کیلومتر به سه راهی مالخواست - باداب سورت رسیدیم. در اینجا نیروی انتظامی چند مینی بوس را متوقف کرده و در حال سین جیم کردن آنها بود! شاید مجوز تور نداشتند. از اینجا تا باداب سورت 4 کیلومتر جاده خاکی را طی کردیم تا به محل پارکینک باداب سورت رسیدیم. چشمه های باداب سورت دیگر آن صفا و پرآبی سابق را که در عکس ها دیده بودیم نداشت. شاید هم نظر بعضی ها این باشد که ارزش آنهمه خاک خوردن در جاده خاکی و پیاده روی در شیب کوه تا رسیدن به چشمه را نداشته باشد. اما خب بنظرم در کل بد نبود. به هر حال چنین جاذبه های منحصر به فردی را باید رفت و از نزدیک دید. باداب سورت دومین جاذبه طبیعی ثبت شده در کشور بعد از دماوند است و نظیر آن در دنیا فقط سه تا هستند، با خودش چهار تا. (اگر اشتباه نکنم). بالا رفتن را خودمان با پاهای مبارک در آن گرما و در شیب تند رفتیم بالا (حدود 15-20 دقیقه) و پایین آمدن هم با نیسان آمدیم از جاده پشتی، نفری 2 هزار تومان. در مورد وضعیت آب چشمه ها از یکی از بومی ها جویا شدم که چرا کم است و ... گفتند که اینجا بهار و تابستان و زمستان آب چشمه ها همین قدر است و فرق چندانی ندارد. کم بودن آب چشمه در حال حاضر بر می گردد به کم شدن کلی آب چشمه در چند سال اخیر.

چشمه علی دامغان: بعد از باداب سورت به سمت دامغان حرکت کرده و سر راه از چشمه علی دامغان بازدید کوتاهی داشتیم. چه آبی در دل آن کویر خشک و سوزان!

ناهار را در دامغان، (کبابی بناب) صرف کردیم که الحق والانصاف خوب و با کیفیت بود و قیمت مناسب، طوری که ناهار برگشتمان را نیز دوباره برگشتیم همانجا. (کبابی کوچکی داخل دامغان، دور یکی از میدان ها در مسیر شاهرود، بعد از میدان، ابتدای بلوار، سمت راست). حدود ساعت 5 عصر شاهرود بودیم.

چند کیلومتر بالاتر از شاهرود به سمت جنگل ابر، ابتدا از زیارتگاه بایزید بسطامی و مسجد جامع  و برج کاشانه بسطام بازدید کرده و با ادامه مسیر وارد فرعی نوخرقان شده و شب را در حیاط زیارتگاه شیخ ابوالحسن خرقانی چادر زدیم که در این مکان برای رفاه حال مسافرین امکانات برپایی چادر و سرویس بهداشتی تدارک دیده شده است. سوئیت های نوساز و تمیزی هم گوشه محوطه بود که پرسیدیم گفتند شبی 70 هزار تومان. نانوایی نزدیک زیارتگاه بوده و یک سوپری کوچک هم جلوی زیارتگاه وجود دارد.

زیارتگاه بایزید بسطامی شاهرود: آرامگاه و زیارتگاه تاریخی بایزید بسطامی با قدمت 700 سال در 6 کیلومتری شهر شاهرود و در مسیر جنگل ابر قرار دارد.

مسجد جامع و برج کاشانه بسطام شاهرود: برج کاشانه و مسجد جامع با قدمت 700 سال در نزدیکی بایزید بسطامی واقع است.

آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانی شاهرود: آرامگاه و زیارتگاه خرقانی در 24 کیلومتری شاهرود و در روستای نوخرقان در مسیر جنگل ابر قرار گرفته است. محوطه این آرامگاه دارای امکانات برای اسکان مسافرین و برپایی چادر است.

نکته: اگر قصد بازدید و شب مانی در آرامگاه خرقانی را نداشته باشید نیازی به ورود به نوخرقان نیست. با ادامه جاده اصلی از شاهرود، به ورودی روستای ابر می رسید که تا روستا جاده آسفالته است.

جنگل ابر (شاهرود): صبح روز شنبه پس از صرف صبحانه، از کنار زیارتگاه خرقانی جاده جنگل ابر را در پیش گرفتیم که یک جاده خاکی به طول تقریبا 4 کیلومتر است. این جاده کمی بالاتر به جاده اصلی جنگل ابر می رسد. بدون اینکه وارد روستای ابر شویم جاده خاکی را به سمت جنگل ابر ادامه دادیم و پس از طی حدود 20 کیلومتر جاده خاکی (از زیارتگاه) که بعضا ناهموار هم بود و با عبور ماشین‌های دیگر پر از خاک می شد، در نهایت به بلندترین نقطه در مسیر جاده رسیدیم که در آنجا مینی بوس ها و ماشین‌ها پارک کرده بودند و مشخص بود که انتهای مسیر ماشین رو است. ما آنجا را نیز رد کرده و وارد سرازیری شدیم که به شیرین آباد و در نهایت علی آباد کتول ختم می شود. در همان ابتدای سرازیری دو محیط بان محترم حضور داشتند. از آنها پرسیدیم گفتند که این جاده را شاید بتوانی پایین بروی اما برگشت امکان پذیر نیست. جهت اطلاع می خواستم بدانم که آیا می شود جاده جنگل ابر تا علی آباد را با ماشین سواری (غیر شاسی بلند) طی کرد یا نه؟ این جاده فکر کنم حدود 40 کیلومتر باشد. طبق پرس و جو از دو محیط بان و یکی دو نفر بومی منطقه متوجه شدیم که مسیر رفت چون سرازیری است شاید بشود با سواری رفت (آنهم شاید) اما برگشت به دلیل شیب زیاد و ناهموار بودن جاده محال است. ماشین‌های شاسی بلند مثل جیپ در این مسیر رفت و آمد می کنند.

خلاصه اینکه جنگل ابر در آن ساعاتی که ما آنجا بودیم (حدود ظهر و اوایل عصر) جلوه و جذابیت خاصی نداشت. از ابرهای معروفش که جویا شدیم گفتند که صبح هنگام و قبل از غروب زمان‌هایی که هوا سمت مازندران ابرای باشد، ابرها به دره‌های جنگل ابر نفوذ کرده و آن مناظر بدیع را پدید می آورند. اطلاع دقیقی از این پدیده ندارم و این هم اطلاعاتی بود که از آن دو محیط بان و اهالی گرفتم.

داخل جنگل ابر و در مسیر آن هیچ گونه امکانات و یا مغازه و کافه ای نبود بجز فروشندگان هیزم و داخل جنگل ابر یک سرویس بهداشتی بود که آنهم درش بسته بود.

در مسیر برگشت از آب چشمه گوارایی که کنار جاده بود (داخل جنگل ابر) استفاده کرده و مسیر برگشت را به سمت روستای ابر ادامه دادیم. اینبار دیگر به سمت نوخرقان ادامه مسیر ندادیم بلکه وارد روستای ابر شده و از جاده اصلی که آسفالته بود به سمت شاهرود حرکت کردیم.

پس از پشت سر گذاشتن شهرهای شاهرود، دامغان و سمنان به گرمسار رسیدیم. از آنجایی که پاییز سال 93 از معادن نمک گرمسار بازدید داشتیم (و دلمان برای آن نمک‌های رنگین تنگ شده بود).

معادن نمک گرمسار: بعد از گرمسار، 16 کیلومتر مانده به ایوانکی از سمت چپ وارد فرعی معادن نمک شده و به معدن متروکه رفتیم. (گزارش معادن نمک در همین وبلاگ منتشر شده است). این بار نیز به همان محل معدن قبلی رفتیم اما جالب اینکه یک معدن دیگر (با سه دهانه ورودی) نیز در پایین معدن قبلی قرار داشتند که ما در سفر قبلی آنها را ندیده بودیم! در واقع سورپرایز شدیم! معدن متروکه ای که داخل آن ستون‌های عظیم و کف آن پر از آب بود. واقعا زیبا و تماشایی بود. پس از حدود یک ساعت گشت و گذار داخل و حول و حوش معادن و تجدید دیدار با سنگ های زیبا و رنگین نمک، مجددا به جاده گرمسار برگشته و مسیر تهران را در پیش گرفتیم.

قبل از پاکدشت، در شریف آباد (دقیقا چسبیده به پلیس راه شریف آباد-گرمسار، سمت راست) به پیشنهاد بانو و دختر دردانه‌ام توقف کرده و در بستنی فروشی شاندرمن، بستنی میوه‌ای اسکوپی میل نمودیم که فضای مغازه و بستنی هر دو خوب بودند و در آن غروب نسبتا گرم واقعا چسبید. (جای همه دوستان خالی)

این نکته را هم بگم که پرداختن و ذکر این جزئیات علاوه بر ثبت برای خودم، برای این نیز هست که خواننده این گزارش بداند که چنین جا و چنین مکانی در مسیر هست که در صورت تمایل می تواند از خدمات آن بهره مند گردد.

حدود ساعت 9 شب تهران بودیم و پایان سفر.

سه روز و دو شب. 80 لیتر بنزین مصرف شد. دو شب در چادر خوابیدیم و حدود 350 هزار تومان کل هزینه سفرمان شد.

نکته قابل ذکر اینکه: همانطور که پیش بینی می کردیم، کل مسیر از سمنان تا تهران بدون ترافیک بود و اصولا علت انتخاب این مسیر برای برگشت هم همین بوده است.

***

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

====================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله سرکوه به عباسعلی نويسنده: نیما - یکشنبه ٦ اردیبهشت ۱۳٩٤

گزارش صعود به قله های سرکوه و عباسعلی

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 94.02.04

موقعیت جغرافیایی: استان مازندران، شهرستان سوادکوه، روستای کمرپشت
ارتفاع روستای کمرپشت: 1530 متر
ارتفاع قله سرکوه: 2545 متر
ارتفاع قله عباسعلی: 2345 متر
مسافت‌ها و زمان برنامه:
کمرپشت به سرکوه: 5.4 کیلومتر ، 3 ساعت
سرکوه به عباسعلی: 4.3 کیلومتر ، 1.5 ساعت
عباسعلی به کمرپشت: 4 کیلومتر ، 2 ساعت
کل مسافت پیموده شده (رفت و برگشت): 13.7 کیلومتر
کل زمان برنامه: 8 ساعت (9 صبح تا 5 عصر)
نفرات شرکت کننده: 9 نفر
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، بهارالدین افضلی، علیرضا یاوری، جواد سرخوش ، سعید نیری، مصطفی نیری، یدالله طهوری و خانم رنجبریان

 

قله عباسعلی:

 

مسیر صعود به قله های سرکوه و عباسعلی از روستای کمرپشت در گوگل ارث:

(برای دانلود عکس در سایز بزرگتر، بر روی آن کلیک نمایید)

-------------------------------------------------------------

 دانلود فایل جی پی اس مسیر (wikiloc)

-------------------------------------------------------------

+ لازم به ذکر است که ما در این برنامه از فایل جی پی اس آقای داوود فضائلی که در ویکی لاک آپلود شده و در گوگل ارث هم دیده می شود، استفاده کردیم. جا دارد که همینجا از ایشان تشکر و قدر دانی نمایم. چون مسیر ایشان در دست ما بود بنابراین ما توانستیم مسیر بهتر و کوتاه‌تری را طی نماییم که در نهایت حدود 1.5 کیلومتر کوتاه تر شده و زمان کمتری از ما گرفت.

-------------------------------------------------------------------

معرفی قله عباسعلی:

قله عباسعلی (لاکمر) به ارتفاع 2345 متر از قله های زیبای البرز شرقی بوده و در استان مازندران، شهرستان سوادکوه، (حدفاصل بین پل ورسک و پل سفید) و در جنوب شرقی روستای کمرپشت قرار دارد. بر روی این قله امامزاده‌ای به همین نام قرار دارد که مورد توجه و احترام اهالی منظقه است. مسیر روستای کمرپشت به عباسعلی نیمه جنگلی بوده و دارای پاکوب مشخص و راه مالرو است که دسترسی به قله بدون مشکل خاصی میسر است. از سمت غرب و از روستای کمرد جاده‌ای کشیده شده که با ماشین دسترسی به امامزاده میسر است.

 

معرفی قله سرکوه:

قله سرکوه به ارتفاع 2545 متر در جنوب روستای کمرپشت قرار دارد. این قله برخلاف قله عباسعلی کم تردد بوده و پاکوب مشخصی ندارد. مسیر دسترسی به آن نیمه جنگلی و مرتع است. جنگل در این مسیر آنچنان انبوه و پیوسته نیست اما از آنجایی که دارای پاکوب مشخصی نیست و قله حدود یک ساعت آخر در معرض دید قرار می‌گیرد، در نتیجه مسیریابی به سختی امکان پذیر بوده و اگر بلد ِ راه نباشید حتما نیاز به فایل جی پی اس مسیر خواهید داشت.

 

دسترسی از تهران:

45 کیلومتر بعد از فیروزکوه و در حدفاصل بین پل ورسک و پل سفید، تابلوی روستای کمرپشت در سمت راست جاده مشاهده می شود. از سر جاده تا روستا 7 کیلومتر جاده پیچ در پیچ کوهستانی در پیش دارید که در حال حاضر بخش نخست آن آسفالت بوده و باقی راه جاده خاکی است. وارد فرعی کمرپشت که شدید، دوراهی اول را به سمت چپ و بالا ادامه دهید. حدود یکی دو کیلومتر بالاتر هم به یک دوراهی می رسید که باید جاده اصلی را از سمت راست ادامه دهید.

 

شرح برنامه:

اوایل هفته تصمیم به اجرای یک برنامه جنگلی گرفته شد. از آنجا که دوست خوبم آقای افضلی عزیز آشنایی خوبی با کوههای منطقه دارند، این موضوع را با ایشان مطرح کردم و آقای افضلی قله عباسعلی را پیشنهاد دادند. با بررسی بیشتر در گوگل ارث و خواندن چند گزارش‌، تصمیم بر این شد که قله سرکوه و عباسعلی را با هم صعود کنیم تا بهره بیشتری از طبیعت زیبای منطقه برده باشیم. آقای افضلی قبلا قله عباسعلی را صعود کرده و آشنایی داشتند اما قله سرکوه نه. در نتیجه با دانلود فایل جی پی اس مسیر از طریق گوگل ارث و لینک ویکی لاک دوست عزیزم آقای داوود فضائلی که زحمت آپلود مسیر را قبلا کشیده بودند، بررسی های لازمه را انجام داده و برنامه بسته شد.

طبق قرار قبلی همگی دوستان شامل 9 نفر و 3 خودرو در تقاطع اتوبان همت-امام علی به هم پیوسته و ساعت 5 صبح به سمت جاده فیروزکوه حرکت کردیم. پس از یکی دو بار توقف برای خرید نان و غیره، پس از طی 181 کیلومتر، ساعت 07:40 به ورودی روستای کمرپشت رسیدیم. وارد فرعی شده و کمی که ارتفاع گرفتیم مه نسبتا شدیدی جاده را فرا گرفت که کمی هم نگرانمان کرد! نیمه های راه بود که مه تمام شد و ما با منظره بی نظیری در سمت راستمان مواجه شدیم. دره‌ای که سمت راستمان قرار داشت با ابری از مه کاملا پوشیده شده و کوه ارفه آنسوی مه به زیبایی قد برافراشته بود.

ساعت 8 به روستا رسیدیم و ماشین‌ها را در میدانگاهی (سه راهی) که همان ابتدای روستا قرار داشت پارک کردیم. صبحانه را همانجا پای ماشین‌ها صرف کرده و ساعت 9 صبح پیاده روی را آغاز نمودیم. در واقع سه راهی که در آن قرار داشتیم را مستقیم رفتیم. 10-15 دقیقه بعد وارد مسیر جنگلی شدیم. پاکوب (راه مالرو) را به سمت بالا ادامه دادیم تا ساعت 09:30 که به کلبه رسیدیم. کلبه، چشمه آب و سرویس بهداشتی داشته و محیط اطرافش هم بسیار زیب او دلنواز است. بعد از کلبه، مسیر دوراهی می شود. سمت چپ مسیر قله عباسعلی و سمت راست مسیر قله سرکوه می باشد.

ما مسیر سمت راست (مستقیم) را در پیش گرفتیم. کمی بعد مجددا وارد جنگل شدیم که پاکوب مشخصی نداشت و یا بعضا پاکوب های زیادی دیده میشد که تشخیص پاکوب اصلی را سخت می نمود. از اینجا به بعد دیگر یک چشممان به جی پی اس بود و یک چشممان به مسیر پیش رو. سعی کردیم از مسیرهایی حرکت کنیم که کمترین انحراف را از مسیر جی پی اس داشته باشیم.

با اینکه اول اردیبهشت بود باز هم ساعت 10-11 صبح با توجه به اینکه باد هم نمی وزید، گرمای هوا خود نمایی می کرد و برخی از دوستان از گرما و عرق ریختن شکایت داشتند. این موقع از سال و در این منطقه، جنگل و مراتع شاید هنوز به اوج سرسبزی و طراوت خود نرسیده اما حسنش به این است که گرمای هوا هم هنوز آنچنان زیاد نیست که مشکل ساز شود.

جنگلی که در آن قرار داشتیم چندان انبوه نبوده و در واقع جنگل و مرتع بود که درختان با فاصله از هم قرار داشتند. در اردیبهشت ماه زیبا، درختان آلوچه شکوفه داده و زمین زیر پایمان کم و بیش پوشیده از گلهای وحشی و گل زیبای پامچال بود. همچنان به مسیر ادامه دادیم در حالی که هر از گاهی نفس عمیق می کشیدیم تا ریه هامان از هوای با طراوات بهاری پر شود.

حدود ساعت 10:45 از مسیر جنگلی خارج شده و محدوده قله در معرض دید قرار گرفت. مسیر را به سمت بالای یال و قله سرکوه ، آهسته و پیوسته ادامه دادیم. به بالای یال که رسیدیم باد شدیدی در حال وزیدن بود. ساعت 11:45 روی قله سرکوه بودیم که سنگ چین کوچکی روی آن قرار داشت. جی پی اس ما ارتفاع  2545 متر را برای این قله نشان می داد.

از روی قله سرکوه، قله عباسعلی و مسیر منتهی به آن به خوبی در معرض دید بود. پس از کمی استراحت، مسیر قله عباسعلی را در جهت شمال شرق و از روی خط الراس در پیش گرفتیم. مسیر سرکوه به عباسعلی کم و بیش پاکوب داشت که بیشتر از سمت چپ خط الراس می گذشت. هر جا هم که پاکوب نبود نیازی نیست که از روی بلند ترین نقطه حرکت کنید، از سمت چپ تراورس کنید. بر روی خط الراس کمی از شدت باد کم شده بود و ما با سرعت نسبتا خوبی حرکت می کردیم. مناظر و ویوی دو طرف خط الراس بسیار زیبا بود. در تمام طول مسیر، از سرکوه به عباسعلی، دیوار کوتاهی به ارتفاع کمتر از یک متر، سنگ چین شده بود که پیوسته نبود اما در بیستر مسیر وجود داشت و حتی بعد از عباسعلی هم ادامه داشت! سوالی که برایمان پیش آمد این بود که این دیوار و مرز برای چیست و به چه منظور ایجاد شده؟ نمی دانم شاید مرز مراتع روستاهای دو طرف کوه باشد یا هر چیز دیگر.

ساعت 13:45 همگی بر روی قله عباسعلی به ارتفاع 2345 متر بودیم در حالی که باد همچنان به شدت می وزید. ناهار را داخل اتاقک جلوی امامزاده صرف کرده و پس از ثبت عکس یادگاری روی قله، مسیر فرود را در پیش گرفتیم. در اینجا ما دو مسیر برای فرود به کمر پشت پیش رو داشتیم: یکی مسیر یال و دومی مسیر کلبه و دره که ما مسیر دوم را به پیشنهاد دوست عزیزم آقای افضلی انتخاب نمودیم. به دشت که رسیدیم از سمت راست کلبه ارتفاع کم کردیم و پس از کمی جستجو و با استفاده از جی پی اس در مسیر پاکوب قرار گرفتیم. بنظر می رسید که اگر از پشت کلبه حرکت می کردیم راحت تر در مسیر پاکوب قرار می گرفتیم. مسیر جنگلی و بسیار زیبا بود. با حرکت در مسیر پاکوب بدون مشکل خاصی به کلبه پایین رسیدیم. همان کلبه که دوراهی عباسعلی و سرکوه بود. و در نهایت ساعت 5 عصر به روستا رسیدیم و محل پارک ماشین‌ها.

***********************

چشمه های مسیر:

تنها چشمه مسیر که ما در این روز به آن برخوردیم کنار کلبه جنگلی قرار دارد. همان کلبه ای که سر دوراهی سرکوه و عباسعلی واقع بوده و در گزارش به آن اشاره شد.

نکات برنامه:

+ در این روز ما افتخار اشنایی نزدیک و همراهی دوست عزیزمان اقای سعید نیری را داشتیم و برادر ایشان آقای مصطفی نیری و همچنین دوست گرانقدرشان آقای یدالله طهوری که پس از حدود یک سال آشنایی و تماس تلفنی دورادور بالاخره افتخار دیدار و همراهی ایشان نصیب بنده و سایر دوستان گردید. جا دارد همینجا از همراهی صمیمانه این عزیزان تشکر و قدردانی کنم.

+ در مسیر برگشت قبل از گیلاوند به ترافیک خوردیم و این ترافیک ادااااااااامه داشت تا دو راهی فیروزکوه - هراز!!! ترافیکی که خیلی طولانی بود و واقعا اذیت کرد. یک نکته دیگر هم اشاره کنم اینکه: ما چون قرار بود بستنی مهمان اقای نیری باشیم، از جاده قدیم به سمت جاجرود حرکت کردیم. در ابتدای جاده قدیم دیدیم که صف نسبتا طولانی پشت عوارضی درست شده بود و ما بدون ترافیک بودیم اما بعد از آن حدود یکی دو کیلومتر مانده به پل جاجرود، پشت ترافیک شدید ماندیم که فکر کنم 20 دقیقه ای طول کشید. یعنی اگر قرار بستنی نبود و از اتوبان پردیس حرکت می کردیم قصعا بهتر بود و زودتر به تهران می رسیدیم.

خلاصه اینکه این ترافیک شدید حداقل حدود یک تا یک و نیم ساعت تاخیر برای ما به همراه داشت و ما ساعت 10 شب تازه رسیدیم به تهران و اتوبان بابایی و بعدش پشت ترافیک شدید بزرگراه صدر تا نیایش! آنهم ساعت 10- 10.5 شب! باز هم نیمه اول سال شد و گیر کردن پشت ترافیک‌های سنگین اطراف تهران. خدایا به تو پناه می‌بریم از شر این ترافیک! :)

هدف از اینهمه قصه این بود که اگر عازم منطقه شدید ترافیک مسیر برگشت را لحاظ کنید و اینکه هر چه برنامه زودتر به اتمام برسد قطعا با ترافیک کمتری مواجه خواهید شد.

پیروز باشید.

--------------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

===============================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب