نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
قله اوریم نويسنده: نیما - یکشنبه ۱٧ آبان ۱۳٩٤

گزارش صعود به قله اوریم (سنگر)، 2675 متر

موقعیت جغرافیایی: استان مازندران، شهرستان سوادکوه

تاریخ اجرا: جمعه 94.08.15

ورودی روستای اوریم (جاده فیروزکوه): 1240 متر
ارتفاع روستای اوریم: 1750 متر
ارتفاع قله اوریم: 2675 متر
مسافت تا قله: 11.7 کیلومتر
کل مسیر طی شده: 16 کیلومتر
مدت زمان صعود: 5 ساعت
مدت زمان فرود: 2.5 ساعت
کل زمان برنامه: 8.5 ساعت (از 8:40 تا 17)
(صبحانه و ناهار: پای ماشین)
نفرات شرکت کننده: 10 نفر
آقایان: نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، رضا نورکامی، محسن کرمی، سعید نیری، علی محمد مهدیون، یدالله طهوری، هادی جلالیان
خانم ها: طیبه رنجبریان، نسترن سعادتی، شادی جوانمردی، نرگس گوهری

 

 

مسیر آبی رنگ طی شد:

(جهت مشاهده تصویر در سایز واقعای بر روی آن کلیک نمایید)

 

+ دانلود فایل جی پی اس قله اوریم (wikiloc)

------------------------------------------------------------------

زمان بندی برنامه:

حرکت از تهران: 5 صبح (انتهای بزرگراه بابایی) * ورودی روستای اوریم:  07:20 * روستا:  07:45 * صبحانه: 08:00 تا 08:30 * شروع پیاده روی: 08:40 * قله: 13:30 * حرکت از قله: 14:30 * روستا: 17:00 * ناهار: 17 تا 17:30 * حرکت به سمت تهران: 17:45 *، تهران: 20:45 (ورودی بزرگراه بابایی).

مسافت از تهران تا ورودی روستای اوریم: 163 کیلومتر (از انتهای بزرگراه شهید بابایی) - از سر جاده تا روستا: 6 کیلومتر * زمان از تهران تا اوریم: 2.5 ساعت

------------------------------------------------------------------------

نکات برنامه:

1- در جاده فرعی روستا، دو جا به سه راهی می رسید که هر دوی آنها را باید از سمت چپ بروید.

2- نقطه استارت: ما داخل روستا رفته و از میدان گاه، پاکوبی در سمت چب بود که به روی یال می رفت. ما از همین پاکوب صعود کردیم و از داخل جنگل عبور کردیم که غالبا بدون پاکوب بود تا جایی که بعد از حدود 2 ساعت سر از دشت بالای امامزاده در آوردیم. اما نقطه شروع اصلی که غالبا گروهها از آن نقطه شروع می کنند بدین شرح است که در مسیر روستا، بعد از آخرین پیچ تند که به سمت راست می پیچد تا میدانگاه روستا حدود 500 متر راه است. حدود 200-300 متر بالاتر از این پیچ، جاده خاکی در سمت چپ هست که می توانید پیاده روی خود را از اینجا شروع کنید. این جاده شما را مستقیم و بدون دردسر به امامزاده می رساند. راهی که ما رفتیم به نظر بکر تر و زیباتر می نمود و کوتاه تر از مسیر جاده. اما مسیر جاده قطعا بی دردسر تر خواهد بود.

3- معمولا گروههای دیگر از همان مسیر صعود بر می گردند اما ما از یال غربی صعود کرده و از یال شرقی فرود آمدیم که هم بسیار کوتاه تر بوده و هم اینکه مسیر رفت و برگشتمان متفاوت شد. تنها نکته آن این است که در مسیر فرود و در ابتدای مسیر جنگلی بتوانید پاکوب را پیدا کنید که اگر پیدا نکنید قطعا کمی با مشکل مواجه می شوید. شاید بخت با ما یار بود که به راحتی وارد مسیر پاکوب شدیم. اگر موفق به پیدا کردن پاکوب نشدید، هر جا که کلبه ای دیدید به سمت کلبه حرکت کنید که پاکوب از کنار کلبه ها می گذرد. دو یا سه کلبه در مسیر هست. این پاکوب شما را به جاده آسفالت ورودی روستا (حد فاصل پیچ تند و میدانگاه) می رساند.

4- بیشتر مسیر، رفت و برگشت آنتن همراه اول داشت.

5- چشمه آب در مسیر رفت در دو نقطه، (بعد از جنگل، نزدیکی های امامزاده) دیده شد اما در این فصل آب آن کم بوده و قابل استفاده نبود.

---------------------------------------------------------------

آدرس روستای اوریم:

استان مازندران، شهرستان سوادکوه، جاده فیروزکوه، 8 کیلومتر بعد از ورسک به تابلوی روستای اوریم می رسید. ورودی روستای اوریم در سمت چپ جاده واقع است. باید 3 کیلومتر دیگر ادامه دهید تا به دور برگردان رسیده و دور بزنید. فاصله روستای اوریم از مرکز تهران حدود 190 کیلومتر بوده و ورودی آن حدود 40 کیلومتر بعد از فیروز کوه واقع شده است.

---------------------------------------------------------------

گزارش این برنامه در سایت گروه آریامهر (آقای سعید نیری) را اینجا بخوانید.

-------------------------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

=================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
فرحزاد به امامزاده داود (پاییزه) نويسنده: نیما - شنبه ٩ آبان ۱۳٩٤

گزارش پیمایش جاده فرحزاد به امامزاده داود

تاریخ اجرا: جمعه 94.08.08

موقعیت جغرافیایی: تهران
ارتفاع مبدا حرکت: فرحزاد 1620 متر
ارتفاع بلندترین نقطه مسیر: 2690 متر (کمی پس از کتل خاکی)
اختلاف ارتفاع: حدود 1100 متر
ارتفاع نقطه پایان: 2575 متر (امامزاده داود)
طول مسیر: 13.5 کیلومتر (از فرحزاد تا امامزاده داود)
مدت زمان صعود: 5.5 ساعت (با گام نسبتا کند)

برگشت از امامزاده داود به بلوار کوهسار (کن): با خطی های امامزاده

کل زمان برنامه: از 7.15 تا 16.30 (برگشت به فرحزاد)
(با تایم صبحانه، ناهار، زیارت، و ناهار در امامزاده داود و انتظار تاکسی)

تعداد نفرات: 9 نفر
آقایان: نیما اسماعیلی، علیرضا یاوری، رضا نورکامی، جواد سرخوش، علی کاظم نژاد، محسن کرمی، محمد کرمی (+ آقای حبیبی، ابتدای برنامه)
خانم ها: طیبه رنجبریان و معصومه لشگریان

 

 

 

گزارش برنامه:

این برنامه در روزی که هواشناسی پیش بینی 70 تا 80 درصد احتمال بارندگی را برای تهران کرده بود، اجرا شد. صبح دو ماشین را در بلوار کوهسار پارک کرده و با یک ماشین 6 نفری به فرحزاد رفتیم. آقای کرمی و علی آقا و آقای حبیبی از قبل به فرحزاد رسیده و منتظر ما بودند. ساعت 7:15 پیاده روی خود را از میدان شروع کرده و خ اصلی را به سمت بالا ادامه دادیم تا جایی که جلویمان بن بست شده و خیابان به سمت چپ می پیچید. چند قدم جلوتر تابلوی "خ امامزاده داود" هم در گوشه دیوار دیده می شد. باران در حد متوسط شروع شده و ما هم گورتکس و بادگیرهایمان را پوشیدیم. دقایقی بعد به ابتدای جاده امامزاده داود رسیدیم. پیاده روی از میدان تا ابتدای جاده حدود 15 دقیقه طول کشید.

حدود یک ساعت اول مسیر در باران طی شد. شدت باران متوسط بود و خیس شدیم اما طوری نبود که باعث اذیت و مشکل در اجرای برنامه شود. بعد باران کم شده و به مدت حدود یک ساعت بصورت نم نم بارید. پیاده روی در هوای دلپذیر پاییزی و در زیر نم باران بسیار دلچسب بود و از نیمه راه به بعد مه زیبایی کم و بیش مسیر و خصوصا ارتفاعات را فرا گرفته بود که لذت تماشای زیبایی های مسیر را دو چندان می کرد. جذابیت های پاییزی مسیر و زیبایی درختان رنگارنگ همراه با طراوت باران در این روز فراتر از انتظار ما بود و همگی از اینهمه زیبایی به وجد آمده بودیم...

در نیمه راه به محلی رسیدیم که به آن یونجه زار می گویند. چند کافه متروکه در سمت چپ جاده و پس از آن یک پیچ تند، نشانه این محل است. پس از یونجه زار و قبل از کُتل خاکی در چند نقطه، جاده را بریده و از مسیر دره های فرعی میانبر زدیم تا اینکه به کتل خاکی در ارتفاع 2620 متر رسیدیم. جایی که جاده دوراهی می شود. سمت چپ به سمت حصارک رفته و سمت راست در امتداد تیرهای برق به امامزاده داوود می رسد. در اینجا دید بسیار خوبی نسبت به دره امامزاده داوود و کوهها و ارتفاعات اطراف داشتیم در حالی که مه زیبایی هم دره ها و خصوصا ارتفاعات را فرا گرفته بود.

پس از کتل خاکی حدود 70 متر دیگر در شیب ملایم ارتفاع زیاد کرده و پس از آن با شیب کم سرازیر شدیم تا به تپه سلام رسیدیم. تپه سلام جایی است که برای اولین بار در این مسیر گنبد طلایی رنگ امامزاده در معرض دید قرار می گیرد. تابلویی از جنس سنگ مرمر که زیارت نامه ای بر روی آن نوشته شده، نشانه این محل است. پس از تپه سلام حدود یک ربع بعد به کوچه های بالای امامزاده رسیدیم. از طریق پله ها در سمت چپ کوچه خود را به صحن جنوبی (اصلی) امامزاده رساندیم در حالی که ساعت دقیقا 1 عصر را نشان می داد. پس از نماز و زیارت امامزاده، سری به بازارچه زده و ناهار به صرف دیزی ... پس از صرف ناهار به سمت پایین امامزاده رفتیم تا عازم تهران بشویم. از خطی های امامزاده-آزادی فقط یک ماشین بود که آنهم دو نفر بیشتر جا نداشت. بالاخره پس از حدود 20 دقیقه معطلی همگی با ماشین های عبوری و شخصی خود را به بلوار کوهسار و محل پارک دو ماشینی که صبح گذاشته بودیم رساندیم و از آنجا هم همگی عازم فرحزاد شدیم که دو ماشین هم در آنجا پارک کرده بودیم. ساعت 16:30 داخل فرحزاد بودیم... و پایان برنامه.

***

* در این روز گروه محترم پارس خودرو به فاصله یک ربع تا نیم ساعت جلوتر از ما در مسیر بودند. قرار بود که دو گروه با هم شروع کرده و حرکت کنیم که متاسفانه به دلیل تاخیر ما این اتفاق نیفتاد. اقای قمبری از اعضای گروه پارس خودرو که از اواسط هفته برای این برنامه با هم در تماس بودیم، لطف کرده و در صحن امامزاده منتظر ما بودند. پس از سلام و احوال و عکس یادگاری از ما خداحافظی کرده و به گروهشان ملحق شدند که عازم تهران بودند.

---------------------------------------------------------

+ دانلود فایل جی پی اس مسیر (wikiloc)

------------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

جاده قدیم امامزاده داود: فروردین 1390 (بهاره)

فرحزاد به امامزاده داود: آذرماه 1390 (زمستانه)

از سیاحت فرحزاد تا زیارت امامزاده داوود: (گزارش ارسالی به روزنامه ایران)

نکته: آخرین گزارش (آبان ماه 94) گزارش کامل و دقیقی بوده و مطالعه این گزارش برای کسب اطلاعات جهت پیمایش مسیر کفایت می کند اما نگاهی به گزارش آذرماه 1390 نیز خالی از لطف نخواهد بود.

-----------------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

=================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله شاهدژ (2) نويسنده: نیما - یکشنبه ۳ آبان ۱۳٩٤

گزارش صعود به قله شاهدژ، 3060 متر

موقعیت جغرافیایی: استان البرز، جاده چالوس، روستای سیجان

تاریخ اجرا: جمعه 94.08.01

ارتفاع قله: 3060 متر
ارتفاع نقطه شروع: 2050 متر (زمین فوتبال سیجان)
ارتفاع نقطه پایان (جاده خور): 2140 متر
طول مسیر:
از نقطه شروع تا قله: 4.3 کیلومتر
طول کل مسیر: 7.3 کیلومتر
زمان برنامه:
صعود: 5.5 ساعت (با احتساب نیم ساعت تایم صبحانه)
فرود: 3 ساعت (با احتساب 40 دقیقه تایم ناهار)
کل زمان برنامه: 9.5 ساعت (7 صبح تا 4:30 عصر)
نفرات شرکت کننده: (4 نفر)
نیما اسماعیلی، علیرضا یاوری، علی محمد مهدیون، مهران حیدرخانی

 

 

+ دانلود فایل جی پی اس قله شاهدژ (wikiloc)

-------------------------------------------------------------------------

گزارش برنامه:

این برنامه به پیشنهاد آقای مهدیون عزیز و گرانقدر اجرا شد. پیش از این بنده دو بار در سال 93 این قله را صعود کرده بودم و این صعود سوم من و صعود اول بقیه دوستان محسوب می شد. به فرموده آقای مهدیون، قله شاهدژ جزو صد قله برتر ایران هست که آقای ذبیح الله حمیدی آنرا تهیه کرده اند. لیستی که آقای مهدیون آنرا دنبال کرده و با این صعود، 29 قله از صد قله را صعود کرده اند.

ساعت 5 صبح با دو خودرو از تهران به راه افتادیم. در کیلومتر 17 جاده چالوس، وارد جاده خور (خوزنکلا) شده، حدود 10 کیلومتر بالاتر سیجان را رد کرده و ساعت 6:30 یکی از ماشین ها را در کنار جاده خور و در محلی که قرار بود فرود بیاییم پارک کرده و با ماشین دیگر مجددا 3 کیلومتر به عقب برگشته و ماشین را جنب زمین فوتبال سیجان و در کنار جاده پارک کرده و ساعت 7 صبح پس از صرف کاپوچینو داغ و کیک که زحمت آنرا علیرضا کشیده بود و بسیار چسبید، پیاده روی خود را آغاز نمودیم.

با توجه به اینکه گزارش این مسیر را قبلا هم نوشته ام فکر کنم نیازی به توضیح بیشتر نیست...

-------------------------------------------------------------

و اما نکات این برنامه:

1- در صعود های قبلی (سال قبل) فقط در برخی نقاط، خیلی کم سنگ چین دیده می شد. اما امسال بخش های زیادی از مسیر، خصوصا بخش نخست تا محل قلعه، سنگ چین شده بود و کمک زیادی در پیدا کردن مسیر صحیح می کرد.

باقی مسیر هم کم و بیش سنگ چین داشت و خیلی از جاهایی هم که نداشت ما خودمان سنگ چین کردیم و الحق و والانصاف سنگ چین های خوبی هم گذاشتیم که فکر کنم دیگه با این سنگ چین ها گروههای بعدی مشکلی در پیدا کردن مسیر نداشته باشند.

2- طبق سه تجربه صعود که داشتم، شاهدژ اگر از مسیر صحیح صعود شود دست به سنگ آنچنانی و فنی ندارد و بنظرم هر کوهنوردی که در کار با سنگ ضعف نداشته باشد می تواند این مسیر را صعود کند. چه آقا و چه خانم. اما اگر از مسیرهای اصلی حرکت نکنید یعنی نتوانید بهترین مسیر را تشخیص دهید آنوقت کمی با مشکل مواجه شده و شاید افراد ضعیف واقعا مشکل ساز شوند. ما در صعود اول از آنجایی که سنگ چین هم خیلی کم بود خودمان مسیریابی کردیم و در چند نقطه واقعا تلاش مضاعفی برای صعود و عبور از سنگ ها انجام دادیم که من یادم هست تا چند روز کل بدنم درد می کرد از بس که کش آمده بودیم! :)

3- توصیه کلی من برای این مسیر این هست که سعی کنید بیشتر از روی خط الراس و یا میل به بالا حرکت کنید. هر چند که در بیشتر مواقع مسیر پایین آسان تر و ایمن تر نشان می دهد اما واقعیت خلاف این است. خیلی جاها مسیر از پایین خط الراس هست اما هر جا که شک کردید، و دیدید که سمت بالا راه می دهد، مسیر بالا را انتخاب کنید.

4- مسیر فرود، دره غربی قله شاهدژ اصلی هست. یعنی دره ای که در سمت چپ قله شاهدژ شرقی قرار دارد. ابتدای مسیر، سنگی و پوشیده از سنگریزه هست که کمی فرود را با مشکل مواجه می کند. اما پس از آن مسیر نرمال شده و مشکل خاصی برای فرود نخواهید داشت.

---------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

قله شاهدژ، اردیبهشت ماه 1393

------------------------------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

===============================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
خط الراس دارآباد به توچال نويسنده: نیما - یکشنبه ۳ آبان ۱۳٩٤

گزارش پیمایش خط الراس دارآباد به توچال (و کلکچال)

تاریخ اجرا: جمعه 94.07.24
منطقه جغرافیایی: تهران
تعداد نفرات: 7 نفر
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، علیرضا یاوری، سعید نیری، علی محمد مهدیون، یدالله طهوری و احمد محمدی (مهمان)
---------------------------------------------------------------

زمان بندی مسیر (بدون تایم صبحانه و ناهار):

گروه اول:
دارآباد تا قله دارآباد: 3 ساعت و 15 دقیقه
قله دارآباد تا پای قله لزون: 4 ساعت
لزون تا قله توچال: 1 ساعت و 15 دقیقه
جمع: 8 ساعت و 30 دقیقه

گروه دوم:
دارآباد تا قله دارآباد: 3 ساعت و 15 دقیقه
قله دارآباد تا پای قله لزون: 4 ساعت
لزون تا چشمه پیازچال: 30 دقیقه
پیازچال تا پناهگاه کلکچال: 1 ساعت
پناهگاه تا پارک جمشیدیه: 1 ساعت و 15 دقیقه
جمع: 10 ساعت
کل زمان برنامه: 13 ساعت (5:15 صبح تا 6 عصر)

گام گروه: متوسط رو به تند
--------------------------------------------------------------

طول مسیر:
از دارآباد تا قله دارآباد: 6 کیلومتر
از قله تا پای قله لزون: 5.5 کیلومتر
از لزون تا قله توچال: 4 کیلومتر
جمع (از دارآباد تا قله توچال): 15.5 کیلومتر
-------
از دارآباد تا پارک جمشیدیه: 19.5 کیلومتر
------------------------------------------------------------------

ارتفاع سنجی مسیر (دارآباد به کلکچال):
استارت: دارآباد 1730 متر
قله دارآباد: 3180 متر
قله سیابند: 3320 متر
گردنه لوپهنه: 3000 متر
پای قله لزون (پیازچال): 3500 متر
چشمه پیازچال: 3180 متر
پناهگاه کلکچال: 2600 متر
پارک جمشیدیه: 1860 متر

------------------------------------------------------------

 

+ دانلود فایل جی پی اس مسیر (دارآباد به کلکچال) (wikiiloc)

--------------------------------------------------------------------------

گزارش برنامه:

قرار بر این بود که 5 صبح از دارآباد شروع کنیم. بنابراین صبح یک ماشین را جلوی پارک جمشیدیه گزاشتیم که موقع برگشت بتوانیم با این ماشین به دارآباد برویم. ما نان را از منزل برداشته بودیم اما جالب اینکه نانوایی بربری در خیابان باهنر (حدفاصل جمشیدیه تا دارآباد) ساعت 4:45 صبح باز بوده و پخت میکرد. ساعت 5:15 دقیقه از دارآباد استارت برنامه را زدیم در حالی که هوا هنوز تاریک بود. ساعت 08:30 به جانپناه قله دارآباد رسیدیم. با تاکیدهای آقای مهدیون (که برای رسیدن به تله ایستگاه هفت عجله داشتند که تا 3.5 – 4 عصر معولا بیشتر کار نمی کند) صبحانه را سریعتر صرف کرده و ساعت 09:00 مسیر خط الراس را در پیش گرفتیم. در دو برنامه قبلی که من این خط الراس را رفته بودم، کمتر سنگ چین دیده می شد و بیشتر باید خودت مسیر را پیدا میکردی اما امسال بخش های زیادی از مسیر سنگ چین شده بود و کمک زیادی می کرد. این را هم بگویم که این سومین صعود بنده، دومین صعود آقای حبیبی و اولین صعود سایر دوستان بر روی خط الراس دارآباد بود. تا قبل از قله سیابند یک دست به سنگ کمی جدی داشتیم. ما در این نقطه از روی خط الراس حرکت کردیم اما می شد از سمت چپ سنگ ها تراورس کرد و راحت تر این بخش از مسیر را پیمود که تا حدودی پاکوب هم دارد. بعد از پیمودن این بخش و مشاهده پاکوب یادم آمد که در صعودهای قبلی ما از پایین سنگ ها حرکت کرده بودیم. در کل این دست به سنگ شدن ها خالی از لطف نیست اما کمی از زمان ما را کشت که خصوصا برای دوستانی که قصد صعود به قله توچال را داشتند مهم بود. ساعت 11:00 بر روی قله سیابند به ارتفاع 3320 متر بودیم که در واقع بلندترین قله خط الراس در حد فاصل دارآباد تا لزون است. از اینجا به بعد ارتفاع کم کردیم تا به پایین ترین نقطه خط الراس یعنی گردنه لوپهنه به ارتفاع 3000 متر رسیدیم.

پس از گردنه با شیب ملایم و در یک مسیر هموار به سمت سوزنی های لارکرور حرکت کردیم که به همان سوزنی های دارآباد معروف است. هوا در این روز آفتابی و نیمه ابری همراه با باد ملایم و در کل عالی بود. به همین دلیل آب زیادی هم مصرف نمی کردیم. توصیه میکنم که در این فصل آب زیادی برندارید. 1.5 لیتر آب برای رسیدن به توچال و یا چشمه پیازچال کافی است به شرطی که چای و میوه هم همراه داشته باشید.

نکته مهم: شما باید طبق مسیر پاکوب و سنگ چین هایی که شده سوزنی ها را از سمت چپ صعود کرده و به نیمه های سوزنی ها که رسیدید با توجه به سنگ چین ها در یک نقطه خاصی از سمت راست کم کم ارتفاع گرفته و خود را به بالای سوزنی ها و روی خط الراس برسانید. پیدا کردن مسیر درست و توجه به سنگ چین ها بسیار مهم است. با اینکه بنده دو بار قبل از این این مسیر را رفته بودم اما در همین بخش حساس با توجه به اینکه در جلوی گروه نبودم، نفهمیدیم که کی و کجا این نقطه حساس را رد کرده و به بن بست خوردیم که دره و پرتگاه بود! کمی به عقب برگشته و از یه نقطه ای که بنظر می رسید راه بدهد دست به سنگ شده و در هر حال به کمی تلاش و قبول ریسک خود را به روی خط الراس و پاکوب اصلی رسانیدم. این اشتباه حداقل نیم ساعت زمان ما را تلف کرد. (در زمان بندی مسیر این نیم ساعت لحاظ نشده.)

ساعت 13:15 پای قله لزون بودیم در ارتفاع حدود 3500 متر. یعنی حدود 50 یا 70 متر مانده به بلندترین نقطه قله لزون (پیازچال). در اینجا اگر مقصد شما پناهگاه کلکچال باشد باید از سمت چپ تراورس کرده، ارتفاع کم کرده و خود را با چشمه پیازچال برسانید و اگر قصد قله توچال را دارید باید پاکوب را از سمت راست قله لزون ادامه دهید.

ما در اینجا به دو گروه تقسیم شدیم. ساعت 13:30 با دوستانمان (آقایان: نیری، مهدیون و طهوری) خداحافظی کرده و ایشان به سمت قله توچال ادامه مسیر دادند و گروه چهار نفره ما، به سمت چشمه پیازچال و کلکچال سرازیر شدیم. از روی لزون به مسیر توچال که نگاه می کردیم حداقل 2.5 ساعت راه نشان می داد. ما کمی نگران بودیم که نکند دوستان به تله نرسند اما جالب اینکه دوستان، 1 ساعت و 15 دقیقه بعد یعنی ساعت 14:45 به قله توچال رسیدند و ساعت 15:15 ایستگاه هفت بوده و سوار تله شدند. تله، به گفته مسولین تا 15:45 و شاید نهایتا تا ساعت 16 کار می کرد. با توجه به ساعت های پایانی کار تله، دوستان در ایستگاه پنج حدود یک ساعت در صف ماندند!

و اما گروه دوم یعنی من و آقای حبیبی، علیرضا و محمدی که به سمت پناهگاه کلکچال حرکت کردیم. ناهارمان را در چشمه پیازچال صرف کردیم که یک ساعت زمان برد. ساعت 16:15 پناهگاه کلکچال بودیم و پس از استراحت نیم ساعته در فضای دلنیشن پناهگاه، به سمت پارک جمشیدیه حرکت کردیم. در این غروب پاییزی، سکوت دلنشینی فضا را پر کرده بود در حالی که طبعیت رنگ پاییز به خود گرفته و برگ های زرد و طلایی و قرمزِ درختان جلوه زیبایی به مسیر کلکچال بخشیده بود. فکر کنم یکی از جذابیت های قشنگی که خاصِ مسیر کلکچال هست و بعضی ها را هر هفته به این مسیر می کشاند همین درختانی هستند که چتر خود را بر روی مسیر گسترانیده اند و جلوه زیبایی را در فصول مختلف سال از جمله بهار و پاییز به این مسیر می بخشند.

ساعت 18 به پارک جمشیدیه رسیدیم در حالی که هوا کاملا تاریک شده بود و پایان برنامه.

 

نکات برنامه:

1-       اگر 5 صبح از دارآباد استارت بزنید، به شرطی که گام حرکتتان کند نباشد، صبحانه را سریع تر صرف کنید و مسیر را بدون اشتباه  طی کنید، می توانید بدون نگرانی تا قبل از ساعت 16 که پایان کار تله است به تله برسید.

2-       در مورد خط الراس دارآباد و سختی آن غلو زیاد می کنند! اینکه فنی هست، دست به سنگ آنچنانی دارد، طناب و حمایت نیاز دارد و ... . شاید دوستانی که این نظر و عقیده را دارند از مسیر نرمال صعود نکرده باشند وگرنه اگر از مسیر درست و نرمال صعود کنید هیچ مشکل خاصی ندارد.

3-       توصیه می شود که برای صعود اول یک فرد که قبلا این مسیر را رفته همراه شما باشد اما در غیر این صورت هم اگر کمی هشیار باشید و یک فرد با تجربه در گروه باشد می توانید مسیر را طی کیند. منتها ممکن است که در برخی نقاط بخاطرعدم تشخیص مسیر درست، کمی با مشکل مواجه شده و به زحمت بیفتید. جی پی اس هم با توجه به سنگی بودن مسیر کمک چندانی نمی کند ولی در هر حال بود آن بهتر از نبودش هست چرا که می شود یک جاهایی از آن کمک گرفت خصوصا اگر مسیری را اشتباه رفته باشید.

--------------------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

خط الراس دارآباد به کلکچال (پارک جمشیدیه)، مردادماه 1391

--------------------------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

=================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب