نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
قله کلوگان از امامه (زمستانه) نويسنده: نیما - دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩٤

گزارش صعود زمستانه به قله کلوگان (اورجین) از امامه

تاریخ اجرا: جمعه 94.09.27

موقعیت جغرافیایی: تهران، جاده فشم

ارتفاع قله: 2940 متر
ارتفاع مبدا صعود: 2230 متر (امامه بالا)
ارتفاع پایین ترین نقطه: 2100 متر (امامه پایین)
طول مسیر صعود: 5 کیلومتر
طول کل مسیر: 11 کیلومتر
مدت زمان صعود: 5.5 ساعت
مدت زمان فرود: 4 ساعت
کل زمان برنامه: 10 ساعت (8 صبح تا 6 عصر)
تعداد نفرات: 3 نفر
نیما اسماعیلی، مسعود کریمخانی و خانم نرگس گوهری

 قله کلوگان:

 

 مسیر صعود در گوگل ارث. (رنگ آبی)
به جهت شمال دقت شود.
(رنگ نارنجی: مسیر صعود از آبشار کلوگان)
(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی بر روی آن کلیک نمایید)

 

 + دانلود جی پی اس قله کلوگان از امامه (wikiloc)

------------------------------------------------------------------

گزارش صعود:

ساعت 7.5 صبح میدان روستای امامه بالا بودیم. صبحانه را پای ماشین صرف کرده و ساعت 8 صبح از کوچه "8 متری میانا" مسیر باغها را به سمت امامه پایین در پیش گرفتیم. 20 دقیقه بعد انتهای امامه پایین و کنار رودخانه بودیم. از سمت راست رودخانه مسیر دره کلوگان را در پیش گرفتیم. حدود 300 متر بعد ابتدا یالی با سنگهای بزرگ را رد کرده و دره کوچکی در سمت راستمان بود که از یال سمت چپ آن به ارامی ارتفاع گرفتیم. حدود 15 دقیقه بعد بالای یال بودیم. در اینجا گزینه های صعود را بررسی کرده و مناسب ترین یال را برای صعود انتخاب کردیم که شیب مناسب و برف کمتری داشت. کمی ارتفاع کم کرده و سپس به روی یال بعدی رفتیم. اواسط این یال کمی حجم برف زیاد شد، تقریبا تا زیر زانو که نیاز به برفکوبی داشت.

ساعت 10:15 بالای یال دوم بودیم. (تصویر ضمیمه در ادامه مطلب) در اینجا دو یال برای ادامه صعود پیش رو داشتیم:

1- یال شرقی که کوتاه تر بوده اما برف بیشتری داشت.

2- یال جنوب شرقی که کمی طولانی تر بوده اما برف کمتری داشت و در ابتدای امر فرود بیشتری هم داشت.

گزینه دوم انتخاب شد و حدود 60-70 متر ارتفاع کم کردیم و روی یال مورد نظر قرار گرفته و به سمت قله حرکت کریم. حدود یک ساعت بعد به بالای قله فرعی رسیدیم که آنطرفش پرتگاه بود و مجبور شدیم کمی ارتفاع کم کرده و با احتیاط آنرا دور بزنیم. تا اینجای کار هوا ابری و عالی بود اما رفته رفته مه منطقه را فرا گرفته و برف ریزی روع به باریدن گرفت.

گروه 4 نفره دیگری از دور دیده می شدند که از یال جنوبی و روستای کلوگان به قله صعود کرده و به سرعت در مسیر برگشت بودند.

در انتهای این یال با یک چرخش به سمت راست یال آخر را به سمت قله در پیش گرفتیم که حدود 10 دقیقه بعد، ساعت 13:30 روی قله کلوگان بودیم. در کل از ابتدای حرکت تا قله برف و برفکوبی قابل توجهی نداشتیم بجز در چند نقطه. همین که به قله رسیدیم هوا به شدت مه آلود و سرد شد در حالی که برف هم در حال باریدن بود طوری که درنگ روی قله جایز نبود. به زحمت و با اعمال شاقه بدون اینکه جرات کنیم دستکش هایمان را درآوریم، کمی ته بندی با چند لقه نان و سیب زمینی کردیم و عکس یادگاری گرفته و مسیر فرود را در پیش گرفتیم.

فرود:

مه شدیدی تمام فضا را پر کرده بود طوری که تا چند متر بیشتر دید نداشت. دمای هوا به شدت پایین آمده بود طوری که دستکش پلار دولایه که داشتم جواب نمی داد و یک دستکش دولایه دیگر را به زحمت روی آن پوشیدم! مگر اینکه انگشت های دست گرم شود. با توجه به تجربه فرود از یال شرقی در برنامه پاییزه سال 92، بصورت حسی مسیر یال را گرفته و ارتفاع کم کردیم. بعد از حدود 10 دقیقه جی پی اس را چک کرده و دیدم که 90 درجه در خلاف یال مورد نظر داریم حرکت می کنیم! مجدد به روی قله برگشته و یال شرقی را پیدا کرده و مسیر فرود را در پیش گرفتیم. یک ربع بعد به سنگ و صخره برخوردیم که غیر قابل عبور می نمود و من هم این سنگها را یادم نبود که دو سال پیش چکارش کرده بودیم! البته بعدا یادم آمد که از سمت راست دورش زده بودیم. در حالی که جی پی اس گردش به چپ را نشان می داد ما هم قبل از سنگها سرازیر شدیم در حالی که شیب تند بود و دریایی از برف پیش رویمان بود. حدود 50 متر که ارتفاع ارتفاع کم کردیم جی پی اس را چک کردم و دیدم که از مسیر خارج شدیم! به زحمتتتتتتت مجددا به سمت بالا برگشتیم و به سمت سنگها حرکت کردیم در حالی که من چون کمی پایین تر بودم، یکی دو نقطه تا کمر در برف فرو رفته و اصلا درآمدن از برف به سختی امکان پذیر بود. خود را به بالا رسانده و از سنگها بالا رفتیم که در اینجا نرگس خانم بخاطر لغزنده بودن سنگها کمی به زحمت افتاد و داستان اصلی آنطرف سنگها یعنی در هنگام فرود بود!

زیر برف لایه ای از یخ نشسته بود و در چشم بهم زدنی سر میخوردیم که یک بار من سر خوردم و به زحمت و با کلنگ بالا آمدم و در جستجوی راهی برای پایین رفتن بودیم که اقا مسعود که در جلو حرکت میکرد ناخودآکاه سر خورد و چند متر پایین تر ایستاد و ما هم راهی نداشتیم جز اینکه سر بخوریم و به آقا مسعود ملحق شویم. البته اگر این سر خوردن اتفاقی نبود، برای راه گرفتن روی سنگها واقعا به مشکل می خوردیم چون جلوتر به سختی راه می داد و احتمالا باید به عقب برمی گشتیم و راه دیگری را جستجو می کردیم که در هر حال عاقبت به خیر شدیم.

هر سه نفر به سلامت از این نقطه خطرخیز گذر کرده و با تراورس و برفکوبی به روی یال اصلی و مسیر جی پی اس رسیدیم. باید اعتراف کنم که در این دقایق کمی نگران بودم و استرس داشتم که آیا بالاخره یال اصلی و مسیر فرود را پیدا می کنیم یا نه همینطور باید در مه شدید تراورس کنیم و برفکوبی و  چک کردن جی پی اس و ... .

از روی یال اصلی ارتفاع کم کرده و باقی راه را به کمک جی پی اس که هر 50 متر چک می کردم! توانستیم پیدا کرده و خود را به جاده امامه پایین برسانیم در حالی که هوا تاریک شده و بارش برف به ارامی ادامه داشت. با رسیدن به جاده شور و شعف تیم سه نفره ما را فرا گرفت چرا که از آن شرایط سخت بالاخره به سلامت گذر کرده و الان اینجا بودیم ... با خیال آسوده جاده آسفالت را به سمت راست و امامه پایین ادامه دادیم.

  بعد از حدود 20 دقیقه پیاده روی در شیب ملایم جاده، به امامه پایین رسیدیم و ساعت 18 امامه بالا و محل پارک خودرو بودیم. یک لایه نازک برف روی ماشین  نشسته بود که به شدت به شیشه ها چسبیده بود یعنی در واقع یخ بسته بود! حدود ده دقیقه من و آقا مسعود با پارچه سابیدیم تا شیشه ها کم و بیش از برف و یخ تمیز شدند و به سمت تهران به راه افتادیم.

 

نکات برنامه:

1- هواشناسی برای منطقه فشم کمی ابر و حداکثر 20 درصد بارش باران پیش بینی کرده بود و ما با ابر و مه و برف و سرما غافل گیر شدیم! یعنی در چنین شرایطی اگر جی پی اس نباشد و یا باشد و به هر دلیلی از کار بیفتد یا قابل استفاده نباشد، شرایط واقعا سخت و در حد مرگ خطرناک می شود!

2- موقعیت قله: از میدان امامه بالا به سمت جنوب (دره و روستای کلوگان) که نگاه می کنید، قله ورجین در مقابل شما و قله کلوگان در سمت راستتان (به سمت جاده فشم) قرار دارد. یعنی باید از امامه پایین کاملا به سمت راست پیچیده و به سمت قله حرکت کنید.

---------------------------------------------------------------

یکی از برنامه های ویرایش فایلهای GPX نرم افزار ساده و کم حجم GPX Editor است که کارهای ابتدایی مثل حذف بخش هایی از مسیر، جدا کردن و چسباندن فایلهای جی پی اس و غیره را می توان با آن انجام داد. با همین برنامه مسیرهایی را که اشتباه رفته بودیم حذف کرده و فایل اصلاح شده را در ویکی لاک آپلود کردم.

دانلود نرم افزار GPX Editor : اینجا

 

این هم یک سایت برای ویرایش آنلاین فایلهای جی پی اس:

http://www.gpsvisualizer.com/draw/

 ---------------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

قله کلوگان از امامه، مسیر آبشار - 17 آبان 1392

----------------------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

==================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله ورجین از لواسان (زمستانه) نويسنده: نیما - یکشنبه ٢٢ آذر ۱۳٩٤

گزارش صعود به قله ورجین از لواسان

تاریخ اجرا: پنجشنبه 94.09.19

موقعیت جغرافیایی: تهران ، لواسان
ارتفاع قله: 2963 متر
ارتفاع نقطه شروع: 1780 متر
طول مسیر صعود: 5.6 کیلومتر
مدت زمان صعود: 5 ساعت
کل زمان برنامه: بیش از 10 ساعت
تعداد نفرات: 19 نفر

این برنامه به اتفاق دوستان خوبمان، در گروه "همه ما" و گروه "آریا مهر" انجام شد.

گروه نشاط زندگی: نیما اسماعیلی و مسعود کریمخانی
گروه آریامهر: سعید نیری، علی محمد نیری، هادی جلالیان و خانم نرگس گوهری
گروه همه ما: آقایان: محمد صالحی، محسن کرمی،رضا شریعتی، مسعود زمانپور، مسعود شرفی، امیر خسروی، فرهاد و خانم ها: مهرنوش محمودزاده، شادی جوانمردی، سمیه عباسی، سمانه عباسی، زهره
+ دوست عزیزمان آقای مهران حیدرخانی

تیم قله (9 نفر):
نیما اسماعیلی، مسعود کریمخانی، سعید نیری، علی محمد مهدیون، هادی جلالیان، مهران حیدرخانی، امیر خسروی، زهره خانم و خانم نرگس گوهری

 

مسیر صعود ما در گوگل ارث (رنگ آبی):

رنگ نارنجی: مسیر صعود به قله ورجین از ترک مزرعه

(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی بر روی آن کلیک نمایید)

 

+ دانلود جی پی اس قله ورجین از لواسان (wikiloc)

-------------------------------------------------------------------------

آدرس نقطه شروع:

تهران، بلوار لواسان (بلوار امام خمینی)، بلوار فرهنگ.

بلوار فرهنگ حدود 100 متر مانده به خ اسدیان (جاده کندعلیا) در سمت چپ قرار دارد.

فاصله از میدان لشگرک (قائم): حدود 5 کیلومتر

---------------------------------------------------------------

گزارش برنامه:

به نام خالق کوهها

طبق قرار قبلی همه دوستان در ساعت 6:30 صبح گردنه قوچک گرد هم آمده و به سمت بلوار لواسان براه افتادیم. نان را از نانوایی داخل بلوار لواسان، قبل از ورودی کند علیا (روبروی بلوار فرهنگ) تهیه کردیم که یک مجموعه نانوایی با سه نوع نان (بربری، سنگک و تافتون است). کمی جلوتر رفته و از بریدگی جلوی خ اسدیان (جاده کندعلیا) دور زده و حدود 100 متر پایین تر وارد بلوار فرهنگ شدیم. بلوار فرهنگ را تا انتها رفته و در خ سروستان به راست پیچیده و حدود 100 متر بعد اولین خیابان را به چپ پیچیده و تا انتها رفتیم و ماشین ها را همانجا پارک کرده و صبحانه را پای ماشین ها صرف کرده و ساعت 8 صبح پیاده روی را به سمت قله ورجین آغاز کردیم.

در ابتدا از مسیر دره حرکت کردیم و پس از حدود یک ربع به فنس های محیط بانی رسیدیم که در آن قسمت باز بود. در اینجا ما هم می توانستیم مسیر دره را ادامه دهیم و هم اینکه از سمت چپ به روی یال حرکت کنیم که ما گزینه دوم را برگزیدیم. کمی بالاتر قسمتهای زیادی از فنس و سیم خاردار ریخته بود و به راحتی به آنسوی فنس ها رفته و به سمت بالای یال ادامه مسیر دادیم.

تقریبا از همان ابتدای حرکت بر روی یال به دسته های متعددی از حیوانات وحشی اعم از قوچ و میش و کل برخوردیم که به فاصله نه چندان زیادی از ما در دسته های حدود 20-30 تایی حضور داشتند و در چند مورد حتی بصورت تکی به ما نزدیکتر هم شدند و تماشای این حیات وحش زیبا در اطراف تهران فقط در این منطقه از نزدیک قابل رویت است که بسیار جالب و لذت بخش بود.

قبل از انتهای یال کمی به سمت چپ تراورس کرده و خود را به روی خط الراس رساندیم. (ساعت 10:45) تا اینجای کار برفی زیر پایمان نبود اما روی خط الراس چند سانتی برف بود ولی مشکل خاصی در حرکت نبود و تا خود قله هم برفکوبی خاصی نکردیم چرا که یا برف کم بود و یا برف زیاد بود اما سفت و یخ زده بود. ضمن اینکه تقریبا از همان ابتدای حرکت گروه به دو تیم تقسیم شد و گروه کند رو با فاصله از پشت سر گروه اول حرکت می کردند. سرعت حرکت گروه اول هم تقریبا کند و متوسط بود و با همین گام تا قله ادامه دادیم.

با ادامه مسیر از روی خط الراس حدود 45 دقیقه یا یک ساعت بعد روی قله فرعی بودیم و پس از آن پس از چند فراز و نشیب در نهایت ساعت 13 تیم 8 نفره ما به قله ورجین رسید در حالی که جی پی اس ما ارتفاع 2963 متر را برای قله ورجین نشان می داد.

هوا در این روز عالی بود. سرعت باد هم از حدود 5 تا نهایتا 10 کیلومتر بر ساعت متغیر بود و دمای هوا هم حول و حوش صفر درجه. البته زمانی که خورشید پشت ابر می رفت افت دما به زیر صفر کاملا محسوس بود.

به روی قله که رسیدیم تمام لواسان و شهر تهران (از سمت جنوب) و کلا پشت سرمان به زیر لایه ای از ابر و مه فرو رفته بود و هر لحظه به غلظت و شدت آن افزوده می شد. مواجه با چنین منظره ای از روی قلل اطراف تهران به ندرت پیش می آید و تمام بچه ها از تماشای چنین منظره باشکوهی به وجد آمده بودند. رفته رفته منطقه راحت آباد و امامه در سمت شرق و شمال شرق قله ورجین نیز به زیر مه و ابر رفت در حالی که نوک قله های ریزان و آتشکوه و مهرچال همچنان بیرون از ابرها قرار داشت همچنان که نوک قله های دارآباد و توچال نیز در سمت مقابل (جهت شمال غرب) با شکوه خاصی بالای ابرها بود و ما روی قله به تماشای مناظر و عکاسی مشغول بودیم.

فرود:

پس از استراحت و صرف ناهار ساعت 14 به سمت پایین سرازیر شدیم در حالی که مه رفته رفته مسیر فرود را نیز در بر می گرفت. امیر آقا و زهره خانم حدود 5 یا 10 دقیقه قبل از ما حرکت کردند و هادی و نرگس نیز به فاصله 2 دقیقه در جلوی ما حرکت می کردند. پس از چند دقیقه مه آنقدر زیاد شد که چند متر جلوتر بیشتر دیده نمی شد و ما با اینکه جای پاهایمان در برف را دنبال می کردیم در عین ناباوری متوجه شدیم که خبری از هادی و نرگس نیست و پس از دقایقی متوجه شدیم که همدیگر را گم کرده ایم! فریاد و سوت کار به جایی نمی برد و موبایل هم آنتن نمی داد. دو گروه شدیم و در دو جهت حرکت کردیم در حالی که در هر گروه یک دستگاه جی پی اس وجود داشت. گروه دوم شامل من و آقای نیری به سمت عقب برگشتیم و سپس حدود یک ساعت دامنه پرشیب یال را تراورس و برفکوبی کردیم و این تراورس در مسیر نسبتا پر برف همراه با استرس و عجله کمی خسته کننده بود خصوصا برای من که جلو بودم و یکی از گترهام هم مشکل دار شده بود و برف به داخل کفش نفوذ می کرد. هر چند دقیقه مکث کرده و با فریاد و سوت بچه ها را صدا می زدیم. با توجه به اینکه تا شب و تاریکی هوا حدود یک ساعت بیشتر زمان نداشتیم هر لحظه به نگرانی و استرسمان افزوده می شد. خوشبختانه گروه اول زودتر از ما بچه ها را پیدا کردند و طبق قراری که گذاشته بودیم با دو سوت ممتد و مکث و دو سوت مجدد ما را خبردار کردند و ما به آنها ملحق شدیم. جالب اینکه امیر و زهره هم که جلوتر از ما حرکت کرده بودند آنها هم راه را گم کرده و از مسیر خارج شده و با فریاد و صدا به هادی و نرگس رسیده بودند تا زمانی که ما به آنها رسیده و خدا را شکر خطر رفع شده و ختم به خیر شد و همگی به سمت پایین ادامه مسیر دادیم. حدود ساعت 17 هوا تاریک شد و باقی راه را در تاریکی ادامه دادیم که البته نیازی به هد لامپ هم نبود و ساعت 18:15 به محل پارک ماشین ها رسیدیم.

- گروهی که صبح پشت سر ما حرکت می کردند به سرپرستی آقای صالحی عزیز تا قله فرعی صعود کرده و قبل از ما به پایین برگشته و طی تماس تلفنی که با هم داشتیم، با اطلاع از صحت و سلامت همه بچه ها به سمت تهران حرکت کردند.

 ----------------------------------------------------------------------------

نکات و درس های این برنامه:

1- در شرایط هوای ناپایدار خصوصا در فصل زمستان نباید جدای از گروه حرکت کرد مگر در شرایط خاص و اینکه جی پی اس همراه آن نفر یا نفرات باشد.

2- فاصله نفرات جلویی و یا عقبی از گروه نباید زیاد شود و همواره باید در دید گروه باشند. چون نفرات جدا از گروه ممکن است وارد ردپایی شوند که متعلق به گروه نیست و راهشان از هم جدا شود.

3- گم شدن در فصل زمستان و حادثه خصوصا در شرایط مه گرفتگی خیلی آسانتر از آنچه که فکرش را می کنیم اتفاق می افتد، پس نکات ایمنی را جدی بگیریم و این درسی بود که ما خوشبختانه این بار بدون حادثه و اتفاق ناگوار از این برنامه گرفتیم.

4- ردپا گاهی در برف به آسانی محو می شود و یا به اشتباه وارد مسیر ردپایی به غیر از رد پاهای گروه خودمان می شویم و ... پس هیچگاه با اتکا به ردپا مسیر فرود را در پیش نگیریم خصوصا در شرایط هوای ناپایدار.

5- در این برنامه بعنوان سرپرست ِ برنامه مقصر درجه اول خودم را می دانم چرا که نباید به دوستان اجازه حرکت انفرادی و جدا شدن از گروه را می دادم. و از این بابت از همه دوستان و همنوردان عزیز که به زحمت افتادند عذرخواهی می کنم.

از همه دوستان برای شکیبایی، حفظ خونسردی و کار تیمی خوب تشکر می کنم.

-------------------------------------------------------------------

نکته مهم: با توجه به اینکه قله ورجین در محدوده منطقه حفاظت شده ورجین قرار دارد بنابراین احتمال برخورد نگهبانان محترم محیط بانی با شما و جلوگیری از صعود وجود دارد. من به شخصه در صعودهایی که به ورجین داشتم و گزارشهایی که خواندم به این نکته و اخطار بر نخوردم ولی آقای شرفی (از همراهان ما در این برنامه) گفتند که مدتی پیش به این منطقه آمده و با ممانعت محیط بانان مواجه شدند و به هیچ عنوان اجازه ورود به محدوده را ندادند که حتی کار به مشاجره و در نهایت شکایت و پیگیری ایشان کشید!

و یکی دیگر از دوستان نیز تایید کردند که از سمت کلوگان صعود کرده و در مسیر برگشت با تذکر محیط بانان مواجه شدند که اصلا شما چرا اینجا هستید!؟. اما به شخصه چه در این صعود که اولین صعودمان از سمت لواسان بود و چه در دو صعود قبلی از سمت کلوگان، با محیط بانان برخوردی نداشتیم.

در هر حال فکر کنم قبل از حرکت به این منطقه باید برنامه دیگری نیز در آستین داشته باشید که در صورت برخورد و ممانعت محیط بانان برنامه را تغییر دهید. هر چند که فکر کنم این برخورد و تغییر بسیار ناراحت کننده و سخت خواهد بود.

 -----------------------------------------------------------------

+ گزارش این صعود در وبلاگ "همه ما" را اینجا بخوانید.

پ.ن: گزارش قشنگ و جالبی هست پیشنهاد میکنم یه سر بزنید. :)

--------------------------------------------------------------

+ گزارش این برنامه در وبلاگ "چکاد ایران" به قلم دوست و همنورد عزیزمان آقای مهران حیدرخانی.

--------------------------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

=======================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
گلستان سرا، املش نويسنده: نیما - شنبه ۱٤ آذر ۱۳٩٤

گزارش کوهپیمایی مسیر گلستان سرا، منطقه رانکوه، املش

همراه با دوستان خوبم در گروه کوهنوردی ناتشکوه املش

تاریخ اجرا: جمعه 94.09.13

سطح برنامه: کوهپیمایی سبک
مسافت طی شده: حدود 4 کیلومتر
ارتفاع مبدا صعود (رودگوابر): 120 متر
ارتفاع بلندترین نقطه: 700 متر
مدت زمان صعود: 3 ساعت و 20 دقیقه
کل زمان برنامه: 6.5 ساعت (9 صبح تا 3.5 عصر)

نفرات شرکت کننده: 24 نفر
آقایان: میثم زارع پور (راهنما)، علی درویش پور، مصطفی محبی،رامین شریفی، مجتبی کهن روز، نیما اسماعیلی و ...
خانم ها: مهسا یوسفی (سرپرست)، آسیه سعیدیان (تدارکات)، گلچهره سمیعی و ...

 

مسیر طی شده در گوگل ارث:

(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی، بر روی آن کلیک نمایید)

 

+ دانلود فایل جی پی اس مسیر (wikiloc)

--------------------------------------------------------------------

آدرس روستای رودگوابر (Rud Gavabar):

استان گیلان، شهرستان املش، شهر رانکوه، بعد از گرکرود (Garkerud)، رودگوابر

فاصله از مرکز املش: 12 کیلومتر

---------------------------------------------------------------

لینک های مرتبط:

وبلاگ گروه کوهنوردی ناتشکوه املش

--------------------------------------------------

(گزارش در حال تکمیل)

(تصاویور بیشتر در ادامه مطلب)

=============================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله آهنگرک نويسنده: نیما - یکشنبه ۱ آذر ۱۳٩٤

گزارش صعود به قله آهنگرک 3380، از آهار

تاریخ اجرا: جمعه 94.08.29

موقعیت جغرافیایی: تهران، لواسانات، روستای آهار
ارتفاع قله: 3380 متر
ارتفاع روستای آهار: 2100 متر
مسافت تا قله: 10 کیلومتر
کل مسافت طی شده: 15 کیلومتر
زمان صعود: 8.5 ساعت (45 دقیقه تایم صبحانه)
زمان فرود: 3.5 ساعت
کل زمان برنامه: 12.5 ساعت (07:30 تا 20:00)
نفرات شرکت کننده: (7 نفر)
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، علیرضا یاوری، رضا نورکامی، محسن کرمی، مسعود کریم خانی و خانم محبوبه افشاری

 

 

مسیر پیموده شده در گوگل ارث (رنگ آبی):

رنگ نارنجی: مسیر نرمال صعود از گردنه (مسیر آپلود شده توسط آقای رضا رحیم خانلی)

(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی بر روی آن کلیک نمایید)

 

+ دانلود فایل جی پی اس مسیر (wikiloc)

نکته: با توجه به وجود مشکل در فایل جی پی اس اصلی بنده، مسیر در گوگل ارث مطابق با فایل جی پی اس مجددا ترسیم شده و با فرمت GPX دخیره شده و در اینجا قرار داده شده است.

------------------------------------------------------------

نکته مهم: مسیر نرمال و تابستانه صعود به قله آهنگرک از آهار، از گردنه پایین استرچال (از یال جنوبی) است. مسیری که ما طی کردیم در فصل زمستان ریسک دار بوده و در صورت آماده نبودن نفرات تیم، برف سنگین و شرایط ناپایدار جوی، صعود از این مسیر به هیچ عنوان توصیه نمی شود.

+ دانلود فایل جی پی اس قله آهنگرک از آهار، مسیر گردنه استرچال (رضا رحیم خانلی)

------------------------------------------------------------

گزارش صعود:

به نام خالق زیبایی ها

طبق قرار قبلی ساعت 5.5 صبح همگی در گردنه قوچک گرد هم آمدیم. در این روز ما افتخار آشنایی نزدیک و دیدار دو دوست و همنورد خوب یعنی آقای مسعود کریم خانی و خانم محبوبه افشاری را داشتیم. پس از سلام و احوال و معرفی دوستان، ساعت حدود 06:00، گروه 7 نفره با چهار ماشین به سمت م لشگرک و جاده فشم به راه افتادیم. پس از رسیدن به سه راهی اوشان (م امام علی)، یک ماشین به اتفاق سه نفر از دوستان همانجا منتظر مانده و سه ماشین دیگر به سمت میگون و هملون ادامه مسیر دادیم. حدود کمتر از یک کیلومتر مانده به دره هملون، دو ماشین را کنار جاده و در پارکینگ اختصاصی رستوران ؟ پارک کردیم. از سه راهی اوشان تا اینجا حدود 20 دقیقه زمان برد. با یک ماشین برگشته به دوستانمان پیوسته و مسیر اوشان و روستای آهار را در پیش گرفتیم. حدود ساعت 7 آهار بودیم.

ساعت 07:25 صبح پیاده روی را آغاز نمودیم. از پل عبور کرده از سمت راست و خلاف جهت رودخانه مسیر ده تنگه را در پیش گرفتیم. هوا نسبتا سرد بوده و بنظر می رسید که دما حدود 0 تا 2 درجه باشد. داخل آهار و همچنین مسیر ده تنگه برف چندانی روی زمین ننشته بود و از اواسط راه بود که رفته رفته زمین کامل سفید پوش شده و چند سانتی برف روی زمین نشسته بود. تنفس در هوای پاک کوهستان همراه با تماشای مناظر برفی و درختان سفید پوش در دوطرف جاده پیاده روی دلپذیری را برایمان رقم می زد.

ساعت 9 صبح نزدیک ده تنگه برای صبحانه توقف کردیم و ساعت 9:35 مجددا براه افتادیم. پیاده روی از آهار تا ده تنگه بدون تایم صبحانه 1.5 ساعت زمان برد. بدون اینکه وارد ده تنگه شویم مسیر جاده را به سمت شمال که به دامنه های سی چال منتهی می شود ادامه دادیم. پس از ده تنگه مسیر جاده همراه با نمای زیبایی از کوه های الله بند، سی چال و آهنگرک در اطراف آن زیبا و زیباتر می شد.

حدود 1 کیومتر بعد از ده تنگه ، طبق بررسی قبلی در گوگل ارث و مسیر جی پی اس که همراه داشتم -از پیمایش دوست عزیزم آقای رضا رحیم خانلی- مسیر دره سمت راست به سمت گردنه را در پیش گرفتیم. مسیر نرمال صعود بدین صورت است که باید به گردنه رسیده و از سمت چپ یعنی از یال جنوبی به قله آهنگرگ برسید که یال تماما سنگی است. ما حدود یک ساعت پس از ورود به دره به دلیل اینکه مسیر دره غیر قابل پیمایش می نمود، از سمت چپ ارتفاع گرفتیم و از این پس مسیر طوری بود که جز حرکت مایل به سمت چپ همراه با افزایش ارتفاع گزینه دیگری نداشتیم. مسیر غالبا سنگی و صخره ای بوده و مدام باید جهت یابی می کردیم که بهترین مسیر را به سمت قله در پیش بگیریم. در چند نقطه دست به سنگ شده و یا از دهلیز عبور کردیم که خیلی مشکل خاصی نبود اما آسان هم نبود. ضلع جنوبی قله باید از دامنه پر برف تراورس می کردیم که برف تا بالای زانو بوده و برفکوبی داشت.

ساعت 14:15 به نقطه ای رسیدیم که از آنجا گردنه پایین قله آهنگرک روی یال سی چال در معرض دید قرار گرفت و از آنجا که من آهنگرگ را قبلا از مسیر هملون صعود کرده بودم توانستم موقعیت قله را دقیق تشخیص دهم. اما سخت ترین بخش مسیر اینجا بود که فقط یک راه باریک از میان سنگ ها به سمت بالا راه می داد که عبور از آن هم به آسانی میسر نبود. من و علیرضا برای بررسی از سنگ ها بالا رفتیم در حالی که تنها چیزی که ذهنمان را مشغول کرده بود این بود که آیا بالای این سنگ ها راه به سمت قله دارد یا نه!؟ که اگر راه نمی داد کارمان سخت می شد چون مسیر برگشت طولانی بوده و ممکن بود حتی در روشنایی روز نتوانیم به جاده برسیم. هوا هم که اصلا وضعیت پایداری نداشت و هر لحظه متغییر بود. دور تا دورمان هوا نامساعد و ابری بوده و فقط در جهت شمال و بالای سرمان در آن دقایق هوا باز و حتی بعضا آفتابی بود.

به بالای سنگ ها که رسیدیم دیدیم که خوشبختانه مسیر بصورت تراورس بدون درگیری با سنگ به سمت گردنه راه می دهد، فقط کمی حجم برف زیاد است. بچه ها یکی یکی با احتیاط کامل مسیر سنگی را پیموده و به ما ملحق شدند. سپس با یک برفکوبی جانانه 40 دقیقه ای، ساعت 15:20 به گردنه مابین آهنگرک و سی چال در ارتفاع 3290 متر رسیدیم در حالی که قله به فاصله کمی از ما و در سمت راستمان قرار داشت. پس از استراحت کوتاه به صرف چای و نسکافه داغ به سمت قله حرکت کردیم. از گردنه تا قله 20 دقیقه زمان برد.

ساعت 16:00 بر فراز قله آهنگرک بودیم در حالی که جی پی اس ما ارتفاع 3380 متر را برای این قله نشان می داد و هوا عااااالی. که واقعا هوا در این روز با ما یاری کرد که اگر نمی کرد قطعا به مشکل بر می خوردیم. از روی قله در جهت شرق و شمال شرق نمای زیبایی از قله آبک و سرکچال ها ی پوشیده از ابر و مه را داشتیم که جان می داد برای عکاسی و البته لذت تماشا و شکر خدا برای خلق اینهمه زیبایی و لطفی که شامل حال ما شده است.

پس از بررسی مسیر ِ فرود و انتخاب یال مورد نظر، ساعت 16:20 قله را به سمت گردنه ترک کردیم. حجم برف روی یالهای شرقی منتهی به دره هملون نسبتا زیاد بوده و فرود تا حدودی با کندی صورت می گرفت. ساعت 17:20 کف دره هملون بودیم در حالی که هوا تاریک شده و دمای هوا به شدت افت کرده بود. کفش های لاوان مثلا گورتکس دار بنده با یک سال عمر تقریبا از اواسط مسیر ِ صعود کم کم آب داخل آن نفوذ کرده و حالا دیگر در نوک انگشتان پا حسابی سرما را احساس می کردم خصوصا وقتی برای دقایقی از حرکت باز می ایستادیم. انگشتان دست هم کافی بود که برای ثانیه هایی بیرون از دستکش باشند تا یخ بزنند و خوشبختانه همه بچه ها دستکش خوب زمستانی داشتند.

شانس بزرگی که آوردیم هوا مهتابی بود و مسیر دید خوبی داشت و نیاز به هد لامپ نبود. با توجه به شناخت خوبی که از دره هملون داشتیم قبل از انتهای دره به موقع از سمت راست کمی ارتفاع گرفته و باغ ها را دور زده و در زیر نور مهتاب مسیر را به سمت پایین ادامه دادیم در حالی که از باغ ها به بعد مسیر قبلا پاکوب شده و یخ و سر بود. با احتیاط حرکت کردیم و ساعت 20 به جاده آسفالت رسیدیم. حدود یک ربعی به سمت میگون پیاده روی کردیم تا به محل پارک ماشینها رسیدیم در حالی که پارکبان رستوران غر می زد که چرا ماشینها را اینجا پارک کردین!؟

حداقل ده دقیقه طول کشید تا ماشین و بخاری گرم شده و یخ شیشه جلو آب شده و ما قادر به حرکت باشیم. به سمت آهار حرکت کردیم و با توجه به یک توقف نیم ساعته در رستوران ؟ بعد از م لشگرک به صرف چای نبات، ساعت حدود 11 شب تهران بودیم و این هم پایان اولین صعود زمستانه سال 94 و یک روز عالی و یک صعود بیادماندنی در کنار دوستان نازنین.

در پناه حق

-----------------------------------------------------------------------------

 

(گزارش در حال تکمیل)


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب