نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
قله ورکش نويسنده: نیما - شنبه ٢٥ اردیبهشت ۱۳٩٥

  گزارش صعود به قله های اشگدر 3365 و ورکش 3750

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.02.25

موقعیت جغرافیایی: استان البرز، کردان-برغان، روستای سنج
ارتفاع قله ورکش: 3750 متر
ارتفاع مبدأ صعود: 2200 متر (روستای سنج)
مسافت طی شده تا قله: 11.3 کیلومتر
کل مسافت طی شده: 21.6 کیلومتر
مدت زمان صعود: 8 ساعت
کل زمان برنامه: 13 ساعت (از 07:30 تا 20:305)
توقف‌ها: نیم ساعت صبحانه، نیم ساعت ناهار و 45 دقیقه روی دو قله
گام گروه: متوسط
سطح برنامه: متوسط - نیمه سنگین

-----------------------------------

ارتفاع آبشار اول: 2370 متر (حدود 1 ساعت پیاده روی پیوسته)
ارتفاع دشت توکین (توو کوه): 2600 متر (حدود 1.5 ساعت پیاده روی پیوسته)
ارتفاع قله اشگدر جنوبی: 3220 متر
مدت زمان صعود: 4 ساعت (با نیم ساعت تایم صبحانه)
ارتفاع قله اشگدر شمالی: 3365 متر
مدت زمان صعود: حدود نیم ساعت از روی اشگدر 1

---------------------------------------------------

نفرات شرکت‌کننده: 9 نفر
گروه نشاط زندگی (4 نفر): نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، مسعود کریمخانی، و خانم نسترن سعادتی
گروه آریا مهر (5 نفر): سعید نیری، علی محمد مهدیون، هادی جلالیان، یداله طهوری و ایمان حسینی

 قله ورکش:

 

موقعیت قله های اشگدر شمالی، ورکش، میشینه نو و ناز از روی قله اشگدر جنوبی:

 

موقعیت قله های اشگدر، ورکش و ناز در گوگل ارث:

(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی، بر روی آن کلیک نمایید)

 

+ دانلود فایل جی پی اس قله اشگدر - ورکش (آپلود شده در wikiloc)

----------------------------------------------------

 (متن کامل گزارش در ادامه مطلب)

 

=======================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
شهر زیرزمینی کاشان نويسنده: نیما - شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳٩٥

گزارش بازدید از شهر زیرزمینی نوش آباد کاشان

تاریخ بازدید: جمعه 17 اردیبهشت 1395 (خانوادگی)

 

 

 

گزارش ارسالی برای مجله داخلی پیام بهمن - شماره 144 / تیرماه 95

------------------------------------------------------

جاذبه‌های گردشگری استان اصفهان

سفر به شهر زیرزمینی

در شهر تاریخی نوش آباد از توابع شهرستان آران و بیدگل، شهری در زیرزمین به نام "اویی" وجود دارد که برای همه بازدیدکنندگان شگفت‌انگیز است. شهر زیرزمینی نوش آباد، با معماری دست‌کند، یکی از آثار منحصر‌به‌فرد ایران و جهان است که زندگی در زیر نور چراغ‌های پیه‌سوز داخل آن، به‌مثابه زندگی در شهر سایه‌هاست...

در 10 کیلومتری شمال کاشان، شهری است که صاحب کتابِ «تاریخ قم» آن را اقامتگاه انوشیروان، پادشاه ساسانی خوانده و انوش آباد نامیده است و باستان شناسان معتقدند: این محل از مراکز عمده مسکونی فلات ایران بوده است.
شهر زیرزمینی نوش‌آباد اثری منحصربه‌فرد است که در عمق حدود 14 متری زیرزمین واقع شده و تا 18 متر ادامه دارد. اثری دست‌کند که به آن «اویی» می‌گویند و بیش از 1500 سال قبل با کاربری جان‌پناه در دل کویر ساخته شده‌ است. آثار معماری به‌دست‌آمده تاکنون در سه طبقه، شامل راهروهای باریک به همراه اتاق‌های چهارگوش با طاقچه‌های ایجادشده در دیوارهاست و ارتباط بین طبقات به‌وسیله چاه‌های عمودی حفر شده با عمق 5 تا 7 متر است که با توجه به آثار و شواهد به‌دست‌آمده، تاریخ ایجاد معماری دست کن نوش آباد به دوره ساسانی می‌رسد. ورودی شهر زیرزمینی نوش آباد، راهرویی باریک به اندازه یک نفر است، زمانی که به داخل شهر وارد می‌شوید، بوی خاک مرطوب به مشام می‌رسد. دالان‌های تنگ با ارتفاعی کمتر از یک انسانِ ایستاده، تو را به بخش‌های داخلی شهر می‌رسانند. فضاهای در نظر گرفته شده برای شهر در حد فضاهای ضروری است و سیستم تهویه‌ آن بر اساس اختلاف فشار هوا با سطح زمین کار می‌کند که گردش و تصفیه هوا برای تنفس را در آن امکان‌پذیر می‌سازد. حجره‌های کوچک، سرویس‌های بهداشتی ابتدایی، فضاهای پناهگاهی، تونل‌های ارتباطی و تهویه هوا و چاه‌های آب ازجمله‌ فضاهای این شهر زیرزمینی است. طبق نظر کارشناسان، کندن این تونل‌ها در خاک رسی منطقه کاری مشکل و طاقت‌فرسا بوده و با توجه شیارهایی که در بدنه و سقف تونل موجود است ظاهراً برای کندن خاک بر سر تیغه‌ی کلنگ‌ها الماس نصب می‌کردند.

حدود 60 سال پیش، سیلاب عظیمی نوش آباد را فرا گرفت که در اثر آن تمام دالان‌ها و اتاق‌های شهر زیرزمینی پر از گل شد و به این ترتیب برای سال‌های طولانی این شهر در زیرزمین مدفون ماند تا اینکه در سال 1381 به‌صورت کاملاً اتفاقی توسط فردی که قصد حفر چاه در منزل خود داشت مجدداً کشف شد. پس از سال 81 کاوش‌های باستان‌شناسی پرده از اسرار شهر زیرزمینی برداشت اما بخش‌هایی از این شهر گرفتار فاضلابِ خانه‌های نوش‌آباد شده بود؛ مشکلی که هنوز به‌تمامی از بین نرفته و امکان کاوش بیشتر و کشف ناشناخته‌های بیشتر شهر را از بین برده است.

شهر زیرزمینی را در نوش‌آباد "اویی" صدا می‌کنند. این آوایی است که احتمالاً در زیرزمین و میان تالارهای تودرتوی شهر با آن یکدیگر را صدا می‌زدند. سیستم دفاعی شهر خیره‌کننده است. در این سیستم بدون استفاده از سلاح و تنها به‌واسطه معماری و شکل‌بخشی به ابعاد و ایجاد زیرگذرها و نشیمن‌گاه‌های دفاعی، ساختاری تدافعی و درنهایت مغلوب کننده ایجاد شده است. می‌گویند تاریخ پیدایش این پناهگاه زیرزمینی به زمان حمله اعراب به ایران برگشته و در زمان حمله‌ مغولان از آن به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شده است.

شهر زیرزمینی در سه طبقه کنده شده است اما این بدین معنی نیست که سه طبقه روی هم قرار گرفته باشد بلکه در سه تراز مختلف تا عمق 18 متری زمین کنده شده است. تاکنون دو ورودی این شهر باز شده و مورد بازدید عموم قرار گرفته است. ورودی سوم (طبقه سوم) در حال آماده‌سازی است و بنا به گفته راهنمایان محترم حاضر در شهر زیرزمینی، نوروز 96 برای بازدید عموم آماده می‌شود.

شهر زیرزمینی نوش آباد با وسعت و پیشینه تاریخی خود، اثری فراتر از مراکزی است که به‌عنوان شهر زیرزمینی در "کوبرپدی" استرالیا یا  "کاپادوکیه" ترکیه یا "ونکوور" کانادا معرفی شده‌اند. این شهر زیرزمینی امروز به یکی از مراکز تفریحی و گردشگری نوش‌آباد تبدیل شده است. شهری که هنوز رازهای سربه‌مهر دارد و کسی نمی‌داند در آن‌سوی تونل‌های دست‌کندی که تا امروز کشف شده، چه چیزی نهفته‌ است. این مجموعه ارزشمند به شماره ۱۵۸۱۶ و به سال ۱۳۸۵ در فهرست آثار ارزشمند ملی ثبت گردیده است.

 برنامه سفر ما:

سفر ما به شهر زیرزمینی کاشان در قالب یک سفر دو روزه خانوادگی (به اتفاق همسر و دخترم) در تاریخ 16و17  اردیبهشت‌ماه 1395 انجام پذیرفت. برای این سفر، ما دو جاذبه مهم در استان اصفهان را هدف قرار داده و عازم سفر شدیم:

1-       بازدید از دشت لاله‌های واژگون گلستانکوه خوانسار 1)

2-       بازدید از شهر زیرزمینی نوش آباد کاشان

در کنار این دو جاذبه اصلی و مهم، جاذبه‌های دیگری را نیز در این مسیر در نظر گرفته و از آن‌ها نیز بازدید به عمل آوردیم، از جمله: قلعه گوگد گلپایگان، بازار سنتی گلپایگان، آیین گلاب‌گیری قمصر کاشان و زیارت امامزاده سلطان حسین و آرامگاه سهراب سپهری در مشهد اردهال که درمجموع سفر خاطره‌انگیزی را برایمان رقم زد.

اوست نشسته در نظر، من به کجا نظر کنم؟

اوست گرفته شهر دل، من به کجا سفر برم!؟ 2)

 شهر زیرزمینی نوش آباد یک نمونه از آثار تاریخی کشورمان است که نشان از علم و فکر و نبوغ ایرانی دارد. بازدید از این اثر منحصربه‌فرد را به تمام دوستان و هم‌وطنان عزیزم توصیه می‌کنم. خصوصاً با توجه به نزدیکی نسبی کاشان به تهران (250 کیلومتر، حدود 3 ساعت) می‌تواند گزینه خوبی جهت سفر یک‌روزه در فصول مختلف سال برای تهرانی‌های عزیز باشد.

 

پاورقی:

1) گزارش سفر به دشت لاله‌های واژگون را در آینده نوشته و در همین مجله منتشر می‌شود.

2) مولانا، دیوان شمس

  نظرات ()
لاله های واژگون گلستانکوه نويسنده: نیما - شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳٩٥

گزارش بازدید از دشت لاله های واژگون، گلستانکوه خوانسار

تاریخ بازدید: پنجشنبه 16 اردیبهشت 1395 (خانوادگی)

 

ساعت 4 صبح پنجشنبه 16 اردیبهشت، تهران را به مقصد دشت لاله های واژگون گلستانکوه واقع در شهرستان خوانسار، استان اصفهان ترک کردیم.

در این سفر دو روزه ما از جاذبه های ذیل بازدید بعمل آوردیم:

روز اول: 1- لالاه های واژگون، گلستانگوه خوانسار  2- قلعه گوگد (Googad)، گلپایگان

روز دوم: 1- مراسم گلاب گیری، نیاسر کاشان 2- شهر زیرزمینی، نوش آباد کاشان

 

تفرجگاه ملی گلستانکوه خوانسار:

 

قلعه تاریخی گوگد (گلپایگان):

 

 دشت لاله‌های واژگون گلستان کوه خوانسار:

دامنه‌های گلستان کوه خوانسار صاحب یکی از دشت‌های زیبا و منحصر بفرد پوشیده از لاله‌های واژگون است.
این منطقه طبیعی حدود ده کیلومتر مربع وسعت دارد و در فصل بهار مملو از گلهای طبیعی به ویژه لاله سرخگون است که به رنگ سرخ مایل به بنفش بوده و از روز چهلم تا شصتم بعد از عید شکفته می‌شوند و در موقع وزش باد سیر و روشن می‌شوند.
طبیعت بکر و وجود چشمه‌های پرآب، این دشت زیبا را به نقطه ای بی نظیر در استان اصفهان بدل کرده است.
لاله واژگون اسامی دیگری مانند گل اشک و اشک مریم هم دارد . دلیل این نامگذاری این است که مقداری شبنم در بین این گل‌ها جمع میشود و سپس از گل به پایین می‌چکد .عمر این گیاه بسیار کوتاه است و گل دهی آن از اوایل اردیبهشت آغاز و تا اواخر همین ماه پایان می‌پذیرد . می‌گویند این گل در آن زمان که گلوی سیاوش با تیغ تیز گرسیوز آشنا میشد ‘ شاهد ماجرا بود
منبع: سایت تیشینه


مسیر دسترسی گلستانکوه:
تهران (اتوبان قم یا ساوه) - سه راه سلفچگان، به سمت اصفهان - گلپایگان - خوانسار - گلستانکوه ، (فاصله از تهران: 400 کیلومتر (حدود 5 ساعت) )

-----------------------------------------------

نکته مهم: دشت لاله های واژگون گلستانکوه، با نام روستای دره بید واقع در 15 کیلومتری خوانسار معروف است. یعنی در فضای مجازی با این روستا معرفی شده است. ما هم به قصد روستای دره بید عازم خوانسار شدیم اما حدود 10 کیلومتر بعد از خوانسار به سمت اصفهان و در جاده داران، قبل از دره بید، خیلی اتفاقی با سردر "تفرجگاه ملی گلستانکوه خوانسار" مواجه شدیم. وقتی توقف کردیم از مسافرانی که از سمت اصفهان برای تماشای لاله های واژگون به این مکان آمده بودند شنیدیم که قبل از اینجا به دره بید رفته و لاله واژونی را در آنجا مشاهده نکرده اند! ظاهرا به علت سرمای هوای امسال و بالاتر بودن ارتفاع آن منطقه لاله های واژگون هنوز در نیامده اند ضمن اینکه گفته می شود به علت عدم محافظت، نسل لاله های واژگون در منطقه دره بید در حال انقراض و نابودی است!

در هر حال ما با پرداخت 5 هزار تومان ورودی، وارد تفرجگاه شدیم و از تماشای این گل های زیبا و منحصر به فرد لذت بردیم. هر چند که در اینجا نیز به علت برفِ اواخر فرودرین ماه، لاله ها کمی پژمرده شده بودند و در بیشتر نقاط آن زیبایی که باید را نداشتند اما در کل آنچه که به دنبالش بودیم را یافتیم و دست خالی برنگشتیم. در این منطقه نیز متاسفانه لاله ها از تخریب انسانی در امان نمانده اند و تعدا آنها سال به سال کمتر می شود.

(گزارش در حال تکمیل)

  نظرات ()
نانگا پاربات نويسنده: نیما - چهارشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳٩٥

معرفی قله های 8 هزار متری

نانگا پاربات به ارتفاع 8126 متر، نهمین قله مرتفع جهان و از قله های رشته جبال هیمالیا می باشد. این کوه که در اصطلاح محلی نام "برهند" دارد، در نظر بومی ها شوم می باشد و برای اولین کوهنوردانی که مشتاق پیروزی بر او بودند، از همان آغاز کار، جز بلایا و حوادث چیزی به ارمغان نیاورد!

اولین ورود به قلمروی دست نخورده آن موجب مرگ "آلبرت اف مامری"، کوهنوردی که در سال 1895 قصد فتح این قله را نمود، شد. این کوه که به کوه آلمانها نیز معروف شد، پس از کشتاری که از دسته های 13 الی 14 نفری از زبده ترین کوهنوردان کرد و آنها را برای ابد در دامان سرد و منجمد خویش جای داد، بالاخره  پس از 58 سال تلاش، اعزام هفت هیات و کشته شدن 32 کوهنورد، بالاخره در سال 1953 به دست "هرمان بوهل"1) جوان 29 ساله اتریشی فتح شد. بول عضوی از تیم بزرگ آلمانی- اتریشی به سرپرستی دکتر کارل هرلیگ کوفر بود که در نهایت موفق به صعود انفرادی به قله شده و پس از یک شب بیواک در ارتفاع حدود 8 هزار متری به طرز معجزه آسایی زنده مانده و به کمپ 5 برگشت.

این کوهنورد جوان، مهربان و شجاع از همان زمان که از فراز نانگاپاربات کوههای پرنشیب و عظیم اطراف (قراقروم) را دیده بود همواره آروزی صعود بر آنها را داشت. پیروزی وی به قله 8051 متری "برودپیک" نتوانست او را قانع کند تا اینکه بالاخره در 25 ژوئن 1957 هنگام صعود به قله 7654 متری "چوگرلیزا" در ارتفاع 7350 متری در اثر کولاک شدید سقوط کرد و سه روز جستجوی رفقای او برای بدشت آوردن نشانی از او بی نتیجه ماند!

(از کتاب کوه‌گشت و لذت / صادق سرابی / 1371 - با ویرایش)

----------------------------------------------------

پی نوشت: با توجه به زمان نگارش کتاب که دسترسی به اطلاعات، مثل امروز به آسانی مقدور نبود، برخی اسامی و اطلاعات مشکل داشت که در متن فوق اصلاح گردیده است. (نیما اسماعیلی)

1) (Hermann Buhl (1924 – 1957

------------------------------------------------------

نانگاپاربات (برگرفته از اینترنت):

نانگا پاربات (Nanga Parbat)، (به معنی کوهستان برهنه) کوهی در رشته کوههای هیمالیا است که در کشور پاکستان قرار دارد. ارتفاع آن ۸۱۲۶ متر از سطح دریا و نهمین قله بلند روی زمین است. صعود به آن از مشکل‌ترین صعودهای کوهستانی است و به خاطر کوهنوردهای زیادی که در جریان صعودهای آن کشته شده‌اند به کوهستان قاتل معروف است. هم اکنون «نانگاپاربات» با بیش از ۶۰ کشته پس از آناپورنا دارای بیشترین کشته‌ها (به نسبت صعودها) در میان کوههای ۸ هزار متری است.

در سال 1953 هرمان بوهل اولین شخصی بود که موفق به صعود به این قله شد، ولی این صعود به قیمت کشته شدن 31 نفر از همراهان او بر اثر بهمن و توفان تمام شد. این کوه به دلیل داشتن شیب کم، برای صعود بسیار راحت به نظر می‌رسید، آنها سفر پر خطر خود را آغاز کردند ولی توفان‌های شدید باعث شد تا از مسیر اصلی خارج شده و راه را گم کنند. تمام گروه هرمان پس از روزها سرگردانی، زیر خروارها برف مدفون شدند به طوری که حتی اجساد آنها هم پیدا نشد. تعداد بی‌شمار مفقود شدگان و کشته‌شدگان این کوه، باعث شد تا مردم آن را نفرین شده بدانند. هم اکنون نانگاپاربات، با داشتن 60 کشته، در‌ کنار کوه آناپورا بیشترین کشته را در میان قلل خطرناک داراست.

Nanga_Parbat_The_Killer_Mountain

--------------------------------------------------------------

پاورقی:

* لیلا اسفندیاری، اولین زن ایرانی به همراه کاظم فریدیان، سهند عقدایی، محمد نوروزی، حسین ابوالحسنی، احسان پرتوی نیا درسال ۱۳۸۷ این قله را صعود کرد. درحین صعود به این قله سامان نعمتی جان خود را از دست داد.
عظیم قیچی ساز کوهنورد ایرانی درسال ۱۳۸۹ این قله را صعود کرد.

  نظرات ()
فهرست هشت هزار متری‌ها نويسنده: نیما - چهارشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳٩٥

هشت هزار متری‌ها (به انگلیسی: The Eight-thousanders) چهارده کوه مستقل زمین هستند که ارتفاعشان از سطح دریا به بیش از ۸۰۰۰ متر می‌رسد. این کوه‌ها همگی در رشته‌کوههای هیمالیا و قراقروم در قارهٔ آسیا قرار دارند.

صعودها:
نخستین تلاش ثبت‌شده برای فتح یک هشت‌هزار متری به سال ۱۸۹۵ باز می‌گردد که آلبرت اف. مامری و جی. نورمن کولی صعود خود به نانگا پاربات را آغاز نمودند اما مرگ مامری و دو گرکای همراهش بر اثر سقوط بهمن این تلاش را نافرجام گذاشت. نخستین صعود موفقیت‌آمیز ثبت‌شده به یک هشت هزار متری به ۳ ژوئن ۱۹۵۰ باز می‌گردد که موریس هرتزوگ و لوئی لاشنال موفق به فتح قلهٔ آناپورنا شدند. نخستین کوهنوردی که موفق به صعود به تمامی ۱۴ هشت هزار متری شد رینولد مسنر ایتالیایی بود که آخرین قله را در ۱۶ اکتبر ۱۹۸۶ فتح نمود. یک سال بعد در ۱۹۸۷، جرزی کوکوکچای لهستانی موفق به تکرار این موفقیت شد. با وجود این مسنر این ۱۴ قله را بدون استفاده از کپسول کمکی اکسیژن فتح کرده بود و ۹ سال طول کشید تا کوهنورد دیگری به نام ارهارد لورتان بدون بهره‌گیری از کپسول اکسیژن موفق به فتح ۱۴ قلهٔ هشت هزار متری در سال ۱۹۹۵ شود. همچنین پورپا تاشی نپالی رکورددار فتح ۱۴ قله با ۲۶ بار صعود در فاصلهٔ سال۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱ است و پس از او در جایگاه دوم، خوانیتو اویارزابال با ۲۵ بار صعود در فاصلهٔ ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۱ قرار دارد.

ایتالیا با ۵ کوهنورد، شمار بیشترین صعود به تمامی هشت هزار متری‌ها را دارد و پس از آن کره جنوبی با ۴ کوهنورد و قزاقستان، لهستان و اسپانیا با ۳ کوهنورد قرار گرفته‌اند. نخستین زنی که مدعی صعود به هر ۱۴ قله شد اوه اون سان کره‌ای بود که بنا بر ادعای او آناپورنا آخرین قله‌ای بود که در ۲۷ آوریل ۲۰۱۰ توسط او فتح گردید. اما صحت این ادعا مورد تردید گروه‌های مختلف قرار گرفت و حتی فدراسیون کوه‌نوردی کرهٔ جنوبی اعلام کرد که ادعای فتح قلهٔ کانگچنجونگا توسط او در سال ۲۰۰۹ نامحتمل است. همچنین ادورن پاسابان، کوهنورد رقیب او نیز این صعود را پیشتر مورد تردید قرار داده بود و در نهایت در سال ۲۰۱۰ نام ادورنه پاسابان به عنوان نخستین کوهنورد زنی که موفق به صعود به هر ۱۴ قلهٔ هشت هزار متری شده بود اعلام گردید. عظیم قیچی‌ساز تنها هیمالیانورد ایرانی است که توانسته به سیزده قله بالای هشت هزارمتری صعود کند. همچنین در اوت ۲۰۱۱، گرلینده کالتنبرونر اتریشی نخستین زنی شد که هر ۱۴ قلهٔ هشت هزار متری را بدون استفاده از کپسول اکسیژن فتح نمود.

منبع: ویکی پدیا

 

  نظرات ()
قله شاه پیل کوه نويسنده: نیما - شنبه ٤ اردیبهشت ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله شاه پیل کوه 3400 از روستای آشیر

تاریخ اجرای برنامه: دو روزه، پنجشنبه و جمعه 2و3 اردیبهشت 1395

موقعیت جغرافیایی: مازندران، مرزن‌آباد، روستای آشیر
ارتفاع قله: 3402 متر
ارتفاع مبدأ صعود: 1365 متر (روستای آشیر)
مسافت طی شده تا قله: 10.1 کیلومتر (رفت و برگشت: 20.2(
مدت زمان صعود: 7 ساعت (از 06:15 تا 13:15)
کل زمان برنامه: 12.5 ساعت (از 06:15تا 18:45)
توقف‌ها: نیم ساعت صبحانه، نیم ساعت قله و یک ساعت ناهار
گام گروه: متوسط رو به تند
سطح برنامه: نیمه سنگین

نفرات شرکت‌کننده: 12 نفر
گروه نشاط زندگی (از تهران) (6 نفر): رضا نورکامی (لیدر و راهنمای گروه)، نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، بهارالدین افضلی، حمید محسنی و یدالله طهوری

گروه "خانه کوهنوردان چالوس" (6 نفر): نیما افسایی (سرپرست برنامه)، مسعود نورکامی، حمید رودگر، سروش احسانی، حسین حسین نژاد و بهزاد انتظاری

+ آقای عظیم ابراهیمی، میزبان گران‌قدر ما در روستای آشیر که تا پای قله (گوسفندسرا) ما را هدایت و همراهی نمودند.

 

(گزارش ارسالی برای مجله جهانگردان، شماره 71، خرداد 95)

(استفاده از مطلب فقط با ذکر منبع بلامانع است)

راهنمای صعود به قله ها

قله شاه پیل کوه

بهار، هوا بسیار آرام و فرح‌بخش، چمن‌های تازه سر از خاک بیرون کشیده و جای جامه سفیدپوشِ زمستانی را فراگرفته بود. شکوفه‌های زیبا و نورس درختان میوه، ‌از خواب زمستانی سر برداشته و در برابر آفتاب درخشان بهاری جان تازه می‌یافتند. ورود به یک چنین مکان آرام و خلوت ما را که خسته از محیط پرغوغای شهر، بدان پناه برده‌ایم،‌ به فضای پرطراوت عشق می‌برد و به حالی می‌کشاند که بی‌شباهت به خلسه نیست. آشکارا می‌دیدم که آنچه تا ساعتی قبل بودم، نیستم! و آرزو می‌کردم که برای همیشه به همین حال باقی بماند. ولی افسوس ...! 1)

***

این برنامه به پیشنهاد دوست عزیزم آقای رضا نورکامی انجام شد که سالیان گذشته چندین بار این قله را صعود کرده و آشنایی کامل به قله و منطقه را داشتند. پس از بررسی وضعیت جوی در آخر هفته که احتمال کمی برای بارندگی را نشان می‌داد، برنامه  بسته شده و به گروه اعلام شد. ساعت 8:30 صبح پنجشنبه 6 نفر از اعضای گروه با دو خودروی شخصی از تهران به سمت کرج به راه افتادیم. نان را در محله کلاک برای مصرف دو روزمان تهیه کردیم. ساعت 9 صبح آقای رضا نورکامی را ابتدای جاده چالوس (میدان امیرکبیر) سوار کرده و ادامه مسیر دادیم. به خاطر تعطیلی پنجشنبه، جاده چالوس شلوغ بود که حدود یک ساعت اول و تا نزدیکی‌های نساء را در ترافیک طی کردیم. تصمیم داشتیم که بین راه مایحتاج و میوه تهیه کنیم که هیچ میوه‌فروشی در جاده چالوس مشاهده نشد! بنابراین ورودی مجلار را رد کرده و 8 کیلومتر دیگر راندیم تا به مرزن‌آباد رسیدیم. هر چه لازم داشتیم را از مرزن‌آباد تهیه کرده، مجدداً به عقب برگشته و وارد فرعی مجلار شدیم. با ورود به جاده مجلار، مناظر زیبای دو سوی جاده، دامنه‌های سرسبز و کوه‌های پوشیده از انبوه درختان، از همان نخست نوید از طبیعت زیبا و بکر منطقه را داشت که روستای آشیر بر بلندای یکی از یال‌‌ها، اوج این زیبایی و شکوه است. ساعت 13:00 به روستای آشیر رسیدیم و طبق هماهنگی که از قبل انجام شده بود مهمان آقای عظیم ابراهیمی شدیم که از دوستان قدیمی آقای رضا نورکامی هستند. این آشنایی به سال‌ها پیش برمی‌گردد. زمانی که آقا رضا در این منطقه و در روستای پنجک به تدریس مشغول بودند. برای ناهار، جوجه تدارک دیده بودیم که آماده شده و دور همی صرف شد. عصر، حدود نیم ساعت از مسیرِ فردا را پیاده‌روی کرده و در مسیر برگشت، بالای روستا یکی دو ساعتی را کنار چشمه نشسته و با صرف چای آتشی از خود پذیرایی کردیم. غروب به روستا برگشته و شب را در منزل آقا عظیم به صبح رساندیم.

 

توپوگرافی قله:

قله شاه پیل کوه به ارتفاع 3400 متر از سطح دریا،از قله‌های البرز مرکزی، در نزدیکی شهر مرزن‌آباد و در استان مازندران واقع است.صعود به شاه پیل کوه از مسیرهای متعددی میسر است که برای رسیدن به قله باید از میان جنگلی انبوه با درختان سر به فلک کشیده عبور کنید. قله وروشت با ارتفاع 4030 متر در جنوب شرقی این قله و در همسایگی آن، از قلل شناخته‌شده و موردتوجه کوهنوردان در این منطقه است.

وجه‌تسمیه قله: پیل در زبان فارسی به معنای فیل است و در زبان گیلکی و مازنی به معنای بزرگ و عظیم به کار می‌رود. درنتیجه شاه پیل کوه یعنی "کوه بزرگ".

 

مسیرهای صعود:

صعود به قله شاه پیل کوه از روستاهای واقع در یال شمالی این کوه به شرح ذیل صورت می‌گیرد:

1-       روستای پیرجه (pey-rajeh)، واقع در شهر مرزن‌آباد

2-       روستای آشیر، واقع در شهر مرزن‌آباد (مسیر صعود ما)

3-       روستای فیروزآباد، واقع در بخش کجور، شهرستان نوشهر

 

(گزارش کامل در ادامه مطلب)

======================================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب