نیما
تماس با من nima_m406@yahoo.com
درباره من: نيما (حسن اسماعيلي)
متولد: 9 اسفند 1354
محل سکونت: تهران
وضعيت تاهل: متاهل

پروفايل من
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (ایران))
هرمان بول؛ اولین فاتح نانگاپاربات نويسنده: نیما - جمعه ٢۸ خرداد ۱۳٩٥

معرفی کوهنوردان بزرگ دنیا

هرمان بول؛ اولین فاتح نانگاپاربات

هرمان بول، کوهنورد مشهور اتریشی و یکی از بهترین کوهنوردان تمام دوران، اولین انسانی بود که پا بر روی نانگاپاربات نهاد. نانگاپاربات یا کوهستان قاتل یکی از سخت ترین و خطرناک ترین کوه های دنیاست. قبل از بول 31 نفر در راه صعود به نانگاپاربات جان خود را از دست داده بودند. بول هم چنین اولین کسی بود که قله برودپیک را صعود کرد.

هرمان بول، برودپیک:


 

اولین صعود به نانگا پاربات:

هرمان بول اتریشی  (Hermann Buhl - 1924 – 1957) در سوم جولای سال 1953 از سمت شمال از طریق یخچال راخیوت و یال شرقی اولین صعود نانگا پاربات (8126 متر) نهمین قله مرتفع جهان را انجام داد. تا قبل از این، 31 نفر بر روی این کوه جان داده بودند. بول 29 ساله، عضوی از اکسپدیشن بزرگ آلمانی- اتریشی به سرپرستی دکتر "کارل هرلیگ کوفر" بود که بر اثر بی نظمی دچار مشکل شد. با رسیدن به کمپ اصلی سرپرستی به "پیتر آخن برنر" انتقال یافت. شرپاها از نپال نرسیدند و کمبود جدی در باربران ارتفاع بالا دیده می شد که با برپا نشدن کمپ های بالاتر تلاش ها را شدیدا محدود کرد. هوای نامساهد، کوه گرفتگی و اعتصاب های باربران باعث شد تا بسیاری از اعضا ( از جمله کونو رینر همنورد همیشگی بول) شکست را پذیرفته و به کمپ اصلی فرود آیند.

وقتی چهار کوه نورد: اوتو کمپتر، والتر فرائو برگر، هانس ارتل و هرمان بول آخرین حمله را از کمپ  3 (حدود 6135 متر) به سمت قله با تعداد اندکی باربر ارتفاع بالا مجرب انجام دادند، دستورات مداومی از کمپ اصلی به آنان داده می شد تا تلاش شان را پایان دهند و فورا فرود آیند، اما آنها قاطعانه آن را رد کردند. تنها کمپتر و بول به بالاتر از کمپ 4 (حدود 6700 متر) ادامه دادند چون کمپ 5 (حدود 6870 متر) هرگز به طور مناسبی دایر نشده و تنها چادری کوچک  در آنجا بر پا شده بود. در روز حمله به قله، بول زودتر از کمپتر حرکت کرد چون او در ساعت مقرر شده 02:30 صبح بیدار نشد. کمپتر در نهایت یک ساعت بعد حرکت کرد اما به او نرسید و به عقب برگشت و کار صعود انفرادی به قله را به بول واگذار کرد. بول در ساعت 7.30 دقیقه عصر لحظاتی قبل از غروب آفتاب پس از 17 ساعت به قله رسید (بدون استفاده از اکسیژن مکمل).

هرمان بول در راه نانگاپاربات 1300 متر آخر را به صورت سولو و انفرادی و بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود کرد و اولین صعود انفرادی در یک کوه هشت هزار متری را به نام خود به ثبت رساند. وی زمانی که به قله رسید هوا در حال تاریک شدن بود و در نهایت مجبور به بیواک (شبمانی اجباری) در پای یک دیواره یخی شد.

به علت از دست دادن یکی از کرامپون هایش فرودش به کندی انجام شد. او که مسافتی کوتاه را قبل از تاریکی شب فرود آمده بود مجبور شد در فضای باز در ارتفاع حدود 7925 متر تا طلوع آفتاب شب مانی کند، که بطور شگفت انگیزی جان سالم به در برد. او مجبور شد بر روی طاقچه باریکی در حالت قائم با گرفتن گیره ای کوچک با یک دستش شب را سر کند. این بلندترین شب مانی در آن زمان بود. او بسیار خوش شانس بود که شب آرامی بود و در معرض سرمای باد قرار نداشت. صبح روز بعد، 41 ساعت پس از شروع حرکت، خسته، با پاهای یخ زده و دچار توهمات شدید به کمپ 5 رسید در حالی که بخاطر فشار ناشی از صعود، حتی قادر به صحبت کردن هم نبود! سه روز بعد به کمپ اصلی رسید که تا آن زمان بسیاری از اعضای گروه قبلا بارشان را بسته و آنجا را ترک کرده بودند.

بول تنها فردی است که اولین صعود یک 8 هزار متری را به صورت انفرادی انجام داد.

 هرمان بول اولین صعود برودپیک (8051 متر) را هم در سال 1957 (همراه با فریتز وینترستلر و مارکوس شموک) انجام داد. تنها چند هفته پس از اولین صعود موفق به برودپیک، بول و کورت دیمبرگر تلاشی را بر روی قله  مجاور و لمس نشده چوگولیسا (7654 متر) به سبک آلپی انجام داد. بول بر اثر سقوط در میان نقاب برفی در یال جنوب شرق نزدیک قله چوگولیسا جان خود را از دست داد در حالی که 34 سال بشتر نداشت. جسد او هیچ وقت یافت نشد. 

هرمان بول بزرگ در زمان خودش تنها کوهنوردی بود که دو قله ۸هزار متری را صعود کرده بود و بواقع افکاری فراتر از زمان خودش داشت...

 

هرمان بول در نانگاپاربات:

 

هرمان بول پس از بازگشت از نانگاپاربات چند سال پیرتر شده است!:

 

 

کفش های هرمان بول در صعود نانگاپاربات:

لينک      نظرات ()      

قله کمان کوه نويسنده: نیما - یکشنبه ٢۳ خرداد ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله کمان کوه، 4240 متر

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 21 خرداد 95

ارتفاع قله: 4240 متر
ارتفاع مبدا صعود: 2500 متر (روستای وارنگه رود)
مسافت طی شده تا قله: 13.7 کیلومتر
کل مسافت طی شده: حدود 27 کیلومتر
مدت زمان صعود: 9 ساعت (7.15 تا 16.20)
کل زمان برنامه: حدود 16 ساعت (7.15 تا 23:05)
نفرات شرکت کننده: (7 نفر)
نیما اسماعیلی (سرپرست)، رضا حبیبی، مسعود کریمخانی، ایمان حسینی، امیر زینعلی، احسان خاتونی و خانم نسترن سعادتی

----------------------------------------------------------

زمان بندی برنامه:

استارت: 7:20 صبح - 2500 متر
بیدستان، چشمه1، صبحانه: 8:20 - 2630 متر - حرکت 9:00
چشمه دوم (دره شیرکمر): 9:30 -  2880 متر
محیط بانی سوتک، چشمه سوم: 10:40 - 3270 متر
گردنه سوتک: 11:25 -  3520 متر
قله: 16:20 - 4240 متر
------------------------------------------

نکته1: در زمان بندی فوق، گام گروه متوسط بوده و تقریبا به ازای هر یک ساعت، 10 دقیقه تایم استراحت درنظر گرفته شده است.

نکته2: ما برای صعود، مطابق فایل جی پی اس که در دست داشتیم، گردنه کمان کوه را رد کرده و از پشت یال (حدود 20 دقیقه مانده به برکه) از پاکوب جدا شده و به سمت قله ارتفاع گرفتیم. گزینه بهتر و نزدیکتر برای صعود به کمان کوه این است که وقتی به یال کمان کوه (که امتداد شمالی-جنوبی) دارد رسیدید از پاکوب جدا شده و از روی یال، مستقیم به سمت قله ارتفاع بگیرید.

نکته3: تایم دسترسی به برکه (در صورت نیاز): از محل پارکینگ وارنگه رود بین 5 تا 6 ساعت با گام متوسط و به ازای هر یک ساعت، 10 دقیقه تایم استراحت.

 

قله کمانکوه:

 

مسیر پیموده شده در گوگل ارث (بزرگنمایی روی منطقه کمان کوه) :

(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی، بر روی آن کلیک نمایید.)

 

+ دانلود جی پی اس قله کمان کوه

-------------------------------------------------------

گزارش ارسالی برای مجله جهانگردان - شماره 74 - شهریور 95

استفاده از مطلب فقط با ذکر منبع مجاز است

------------------------------------------------------


ادامه مطلب ...
لينک      نظرات ()      

قله پاشوره نويسنده: نیما - یکشنبه ۱٦ خرداد ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله پاشوره 3860 متر

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 14 خرداد 1395

موقعیت جغرافیایی: استان مازندران، جاده هراز، روستای نَوا
ارتفاع قله: 3860 متر
ارتفاع مبدأ صعود: 2290 متر (جنب آب معدنی نوا)
مسافت طی شده تا قله: 7.7 کیلومتر
کل مسافت طی شده (رفت و برگشت): 15.3 کیلومتر
مدت زمان صعود: 5.5 ساعت
کل زمان برنامه: 11 ساعت (7.30 تا 18.30)
گام گروه: متوسط
سطح برنامه: کوهنوردی متوسط
نفرات شرکت‌کننده: 11 نفر (تیم قله: 5 نفر)

-----------------------------------------

تیم قله: آقایان: نیما اسماعیلی (سرپرست)، مجتبی داشخانه، حمید محسنی، ایمان حسینی و خانم نسترن سعادتی

تیم دوم: آقایان: رضا حبیبی (سرپرست)، محسن کرمی، یداله طهوری، علی طهوری و خانم‌ها: مهرنوش محمود زاده و سهیلا شاهدپور

 

 دشت آزو:

 

قله پاشوره:

 

مسیر صعود و فرود در گوگل ارث:

 

+ دانلود جی پی اس قله پاشوره (آپلود شده در wikiloc)

-----------------------------------------------------------------

(گزارش ارسالی برای مجله جهانگردان، شماره 73، مردادماه 95)

(استفاده از مطلب فقط با ذکر منبع بلامانع است)

===================================


ادامه مطلب ...
لينک      نظرات ()      

کلاردشت به چالوس - جنگل نوردی نويسنده: نیما - یکشنبه ۱٦ خرداد ۱۳٩٥

گزارش جنگل نوردی، کلاردشت به چالوس (کُردیچال به طلاجو)

تاریخ اجرای برنامه: 1.5 روزه پنجشنبه و جمعه 6و7 خرداد 95

موقعیت جغرافیایی: استان مازندران، شهرستان کلاردشت
ارتفاع مبدأ حرکت: 1150 متر (کردیچال)
ارتفاع مقصد: 225 متر (طلاجو)
مسافت طی شده تا مقصد: 27.5 کیلومتر
مدت زمان برنامه: 13.5 ساعت
توقف‌ها: 2 ساعت (صبحانه و ناهار)
گام گروه: متوسط رو به کند
سطح برنامه: جنگل نوردی نیمه سنگین
---------------------
نفرات شرکت‌کننده: 9 نفر
نیما اسماعیلی (سرپرست)، رضا نورکامی (راهنما)، رضا حبیبی، محسن کرمی و حسین نوشین (راهنما، از کوهنوردان چالوس)
خانم‌ها: عاطفه نورکامی، شادی جوانمردی، نسترن سعادتی و محبوبه افشار


 

مسیر پیموده شده همراه با گراف آن در سایت wikiloc:

(جهت مشاهده تصویر در سایز واقعی، بر روی آن کلیک نمایید)

 

گزارش برنامه:

به نام خالق زیبایی ها

روز اول:

طبق قرار قبلی، ساعت 2 عصر پنجشنبه با دو خودروی شخصی خودمان، از تهران به راه افتادیم و پس از سوار کردن آقا و خانم نورکامی در کرج، مسیر جاده چالوس را در پیش گرفتیم. توقف کوتاهی در سد کرج داشتیم و ساعت 3.45 مجددا به راه افتادیم. ساعت 6.30  و پس از طی حدود 200 کیلومتر از تهران، به کلاردشت رسیدیم. برای شب مانی در قرارگاه کوهنوردی رودبارک، آقا رضا از قبل تلفنی هماهنگی لازم را به عمل آورده بودند اما به جهت محکم کاری، اول به قرارگاه رفته و جایمان را اوکی کردیم. دو اتاق دربست گرفتیم، هر اتاق 55 هزار تومان. قرارگاه در محله رودبارک کلاردشت واقع بوده و فاصله آن از میدان کلاردشت، 7 کیلومتر است. امکانات رفاهی، فضای سبز، زیبایی و تمیزی قرارگاه رودبارک در خور توجه و قابل تحسین است. پس از استقرار در قرارگاه، مجددا به کلاردشت برگشته، ضمن گشت و گذار در شهر، جهت شام و برنامه فردا خریدهای لازم را انجام دادیم و به قرارگاه برگشتیم. شام را در اشپزخانه بزرگ و مجهز قرارگاه درست کرده و در رستوران قرارگاه صرف کردیم. ساعت حدود ساعت 1 بامداد دوست داشتیم که بخوابیم. خانمها ظاهرا در اتاقشان خواب راحتی داشتند اما ما اینور در اتاق مردان، به لطف سمفونی بتهون آقای کرمی عزیز تا خود صبح، به جان خودم اگر تا صبح نیم ساعت خوابیده باشیم! گریه

روز دوم:

 1-       ساعت 5.30 صبح جمعه بیدارباش بود. پس از جمع کردن تمام وسایل، ساعت 6.15 به سمت کلاردشت و کردیچال به راه افتادیم. محله کردیچال در مسیر مرزن آباد به کلاردشت و به فاصله 9 کیلومتری کلاردشت قرار دارد. با دیدن تابلو کردیچال در کنار جاده وارد فرعی شده و پس از طی حدود یک کیلومتر جاده آسفالت به داخل محله کردیچال رسیده و جنب مسجد جامع ماشین ها را پارک کردیم. ساعت 6.40 پیاده روی خود را از جلوی مسجد به سمت شمال شروع کردیم.

2-       حدود 500 متر بعد از مسجد، به چپ پیچیده و از خیابان شهید "مصطفی انگورج تقوی" و سپس خیابان "چناتر" عبور کردیم و در انتهای خیابان چناتر با گردش به راست وارد مسیر جاده خاکی شدیم.

3-       حدود 15 دقیقه از پس شروع حرکت تقریبا به انتهای جاده خاکی رسیدیم. سمت چپمان دره و رودخانه و معدن (کارگاه شن و ماسه) دیده می شد. در اینجا به سمت دره ارتفاع کم کردیم و حدود 50 متر پایین تر به یک جاده رسیدیم. جاده را حدود 200 متر به سمت راست ادامه دادیم و در انتهای جاده به چپ پیچیده و وارد پاکوب جنگل شدیم در حالی که از کف دره و رودخانه حدود 50 یا 100 متر بالاتر بودیم. این رودخانه از کلاردشت به سمت چالوس جریان دارد.

4-       حدود 1 ساعت در پاکوب جنگل حرکت کردیم تا ساعت 8.30 به دشت کوچکی رسیدیم. برای صرف صبحانه حدود نیم ساعت داخل دشت توقف کردیم.

5-       پاکوب را از داخل دشت به سمت شمال ادامه دادیم که در طول مسیر بعضا از داخل تونل های تاریک پوشیده از درخت عبور می کردیم. پس از حدود 1 ساعت بعد از دشت، به پل چوبی رسیدیم که از روی پل به آنسوی رودخانه رفتیم. مسیر را از سمت چپ رودخانه ادامه دادیم تا حدود نیم ساعت بعد به پل چوبی دیگری رسیدیم که در واقع دوراهی نمک آبرود – چالوس بود. راه مستقیم به سمت تله کابین نمک آبرود و سمت راست با عبور از روی پل به سمت چالوس و روستاهای چالنی، زوات، طلاجو، سینوا و ... می رفت. ما مسیر چالوس را در پیش گرفتیم.

6-       پاکوب را از کنار رودخانه و سمت راست آن ادامه دادیم تا حدود یک ساعت دیگر به اولین سره ((Sereh (کلبه و گاوسرا) در داخل جنگل رسیدیم. سره آقای "روانشاد فقیه عبدالهی"، که در اینجا مورد مهمان نوازی و پذیرایی سخاوتمندانه اقای فقیه قرار گرفتیم: دوغ، ماست، پنیر، نان محلی و چای آتشی از الطاف آقای فقیه بود که این پذیرایی خوشمزه در واقع جای ناهارمان را گرفت. حدود یک ساعت در اینجا توقف داشتیم.

7-       راه پاکوب را از جلوی سره و به سمت شمال ادامه دادیم که بلافاصله به سمت پایین سرازیر شدیم و مجددا ارتفاع گرفتیم تا حدود 15 دقیقه بعد به سره بعدی رسیدیم. (سره اقای ؟ فقیه عبدالهی، که فامیل آقای روانشاد بودند). از جلوی سره وارد مسیر جاده شدیم و در ادامه حدود نیسم ساعت بعد تا به یک سه راهی رسیدیم. سه راهی را به سمت چپ و پایین رفتیم تا به سره سوم رسیدیم. سره اقای محسن فقیه عبدالهی (پسر عموی آقای روانشاد). در اینجا آقا محسن به ما ملحق شده و حدود یک ساعت راهنمای ما در مسیر بود، که اگر نبودند قطعا در پیدا کردن مسیر به مشکل برمی خوردیم. در کل فاصله سره اول تا سره سوم (یعنی آخرین سره ای که در مسیر به آن برخوردیم) بیش از یک ساعت بود.

8-       با همراهی و راهنمایی اقا محسن، مسیر جاده را حدود 20 دقیقه به سمت پایین ادامه دادیم تا جایی که جاده تمام شد. از سمت چپ وارد پاکوبی شدیم که بلافاصله دوراهی شد. از پاکوب سمت راستی کمی به سمت بالا ارتفاع گرفتیم و دقایقی بعد به اولین مرداب رسیدیم و حدود 10 دقیقه بعد به مرداب بعدی که کمی بزرگتر از مرداب اول بود و جنب آن یک گودال سنگ چین جهت درست کردن زغال وجود داشت. بعد از گودال از سمت راست ارتفاع گرفتیم که ظاهرا پاکوب چندان واضحی هم نداشت تا چند دقیقه بعد به جاده رسیدیم. در اینجا ارتفاعات مقابل دید داشت و آقا محسن مسیر حرکت را به سمت "زوات" برای ما توضیح داده و با ما خداحافظی کردند.

9-       جاده را به سمت چپ و پایین ادامه دادیم تا چند دقیقه بعد به جایی رسیدیم که در سمت چپ جاده، زمین مرطوب بوده و ظاهرا مردابی بوده که تازه آب آن نشست کرده بود. دقیقا بعد از مرداب از یال سمت راست -که آثار کمی از پاکوب داشت- به سمت بالای یال ارتفاع گرفتیم و بالای یال به چپ پیچیده و وارد مسیر پاکوب شدیم و ارتفاع کم کردیم.

10-   در اینجا ما از مسیر پیش رو اطلاعات خوبی در دست نداشتیم و مطمئن نبودیم پاکوبی که در آن قرار داریم آیا به درستی ما را به زوات رهنمون می سازد یا خیر. حدود 10-15 دقیقه بعد با شنیدن سر و صدا، از پاکوب جدا شده و از سمت راست به سمت صدا رفتیم. چند جوان بودند که  آشنایی دوری با حسین آقا داشتند. از چشمه آبی که نزدیکشان بود آب برداشته و از آنها آدرس مسیر را گرفته و از مسیر پاکوب کنار چشمه به سمت بالا و چپ ادامه مسیر دادیم. خیلی زود به دوراهی رسیدیم که طبق راهنمایی آن دوستان از پاکوب پایین راه را ادامه دادیم اما دقایقی بعد پاکوب به یک سره مخروبه ختم شده و تمام شد! به امید یافتن پاکوب جدید از سمت راست ارتفاع کم کرده ولی چیزی نیافتیم در نتیجه به چپ پیچیده و مجدد ارتفاع گرفته و بالای یال وارد پاکوبی شدیم که می توانست ادامه پاکوب های قبلی باشد. به دنبال نمایی از محیط پیرامون بودیم که در اینجا نیز همانند بیشتر مسیری که طی کرده بودیم، بواسطه انبوه درختان، هیچ دیدی وجود نداشت. آقا رضا و حسین آقا پس از جمع بندی اطلاعات از موقعیت روستاهای منطقه که در ذهن داشتند و همچنین اطلاعات جی پی اس من که موقعیت مکانی چالوس و روستای زوات را نشان می داد، تصمیم گرفتیم که مسیر پاکوبی را که در آن قرار داریم ادامه دهیم چرا که راستای حرکت به سمت چالوس و زوات بود.

11-   با ادامه پاکوب و کم کردن ارتفاع در نهایت باز هم به یک جاده رسیدیم که در اینجا سه راه پیش رو داشتیم:

الف) مسیر جاده از سمت راست (که ظاهرا به سمت جاده چالوس می رفت) ب) مسیر جاده از سمت چپ (که نمی دانستیم به کجا می رود و بعدا فهیمدیم که به سمت زوات می رود) ج) ادامه مسیر پاکوب که جاده را قطع کرده و از روی یال به سمت شمال امتداد می یافت.

با توجه به نزدیکی تا تاریک شدن هوا، تصمیم برای نتخاب مسیر درست و کم ریسک کمی سخت بود و جالب اینکه ما حتی چند دقیقه در مسیر جاده به سمت راست که احتمال می دادیم به جاده چالوس می رسد حرکت کردیم اما در نهایت نظرمان عوض شده و به عقب برگشتیم. پس از بررسی، تماس تلفنی آقا رضا با دوستشان در روستای سینوا، و بررسی موقعیت روستاهای سینوا و طلاجو در جی پی اس به این نتیجه رسیدیم که بهتر است مسیر سوم یعنی مسیر پاکوب را از روی یال ادامه دهیم که ظاهرا به طلاجو یا سینوا منتهی می شود و به راه افتادیم. در طول مسیر لوله آبی همراهمان بود که این لوله آب از همین مسیر پاکوب ادامه مسیر می داد و این یعنی نوید اینکه حتما در انتهای این لوله آب یک آبادی باید وجود داشته باشد.

12-   مسیر پاکوب را در پیش گرفتیم در حالی که ساعت حدود 7 شب بود و حدود 1 یا نهایتا 1.5 ساعت بیشتر تا تاریکی هوا وقت نداشتیم. اعضای گروه (خصوصا خانمها) نیز خسته شده و حرکت به کندی صورت می گرفت و این بر نگرانی ما می افزود که آیا در زمان باقی مانده می توانیم راه خود را به درستی یافته و از جنگل خارج شویم یا خیر!؟ جالب اینکه در محدوده جاده و سه راهی، آنتن مویایل و حتی اینترنت همراه اول برقرار بوده و ما پس از دقایقی تواستیم با برنامه گوگل مپ روی گوشی نقشه منطقه را باز کرده و موقعیت خود و روستاهای طلاجو و سینوا را تشخیص دهیم و این بر اطمینان ما در درستی مسیر پیش رو افزود.

13-   مسیر را ادامه دادیم و ارتفاع کم کردیم تا در نهایت به یک دوراهی رسیدیم که ما به پیشنهاد حسین اقا مسیر سمت راستی را به سمت بالا رفتیم که احتمالا دید بهتری نسبت به منطقه خواهد داشت. دقایقی بعد، از جنگل خارج شده و به روی تپه ای قرار گرفتیم که به یک باره نمای زیبایی از طلاجو و سینوا پیش چشممان ظاهرا شد در حالی که واپسین دقایق روز را سپری می کردیم و ساعت 20.15 را نشان می داد. این منظره زیبا و حس خوب ِ رسیدن به مقصد، چنان ما را به وجد آورد که انگار به یک باره تمام خستگی راه را از یاد بردیم ...

پس از استراحت 20 دقیقه ای روی تپه و تماشای مناظر زیبای پیرامون، 10 دقیقه بعد خود را به طلاجو رساندیم (ساعت حدود 8.45).

14-   با هماهنگی تلفنی که اقا رضا با دوستشان در روستای طلاجو داشتند، با دو ماشین سواری دربست خود را به جاده چالوس رسانده و پس از یک توقف حدود 2 ساعته در جاده چالوس و صرف چای و شام در یک کافه، با همان دو ماشین خود را به کلاردشت و محل پارک خودروهایمان در کردیچال رساندیم. (کرایه هر ماشین از طلاجو تا کردیچال: 50 هزار تومان). ساعت حدود 12 نیمه شب از کردیچال به سمت تهران به راه افتادیم. ساعت حدود 3.5 بامداد کرج بودیم و ساعت 4 صبح به تهران رسیدیم.

------------------------------------

نکات برنامه:

1- بدون راهنما به هیچ وجه این برنامه را اجرا نکنید که گم شدن تان در جنگل حتمی‌ است.

2- هزینه برنامه برای هر نفر: 74 هزار تومان

3- هزینه اجاره اتاق و شب مانی در قرارگاه رودبارک برای هر اتاق 55 هزار تومان است. اتاق ها دو تخته بوده و هر اتاق به 6 نفر داده می شود. ما دو اتاق دربست گرفته و در نتیجه، دیگر نفری به اتاق های ما اضافه نشد.

4- فاصله کلاردشت از تهران حدود 200 کیلومتر است که بدون ترافیک حدود 3.5 ساعت زمان می برد.

5- تلفن قرارگاه رودبارک جهت هماهنگی و رزرو اتاق: 01152642626

6- تلفن راهنمای منطقه علم کوه و مسیرهای کوهنوردی و جنگلی منطقه چالوس:

09125493479 - آقای رضا نورکامی

-------------------------------------------------

+ دانلود فایل جی پی اس مسیر (آپلود شده در سایت wikiloc)

 --------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

=========================================


ادامه مطلب ...
لينک      نظرات ()      

قله خشچال نويسنده: نیما - چهارشنبه ٥ خرداد ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله خشچال، 3930 متر

تاریخ اجرای برنامه: دو روزه، پنجشنبه و جمعه 30و31 اردیبهشت 1395

موقعیت جغرافیایی: استان قزوین، الموت، روستای وربُن (دریاچه اوان)
ارتفاع قله: 3930 متر*
ارتفاع مبدأ صعود: 1840 متر (روستای وربن)
مسافت طی شده تا قله: 11 کیلومتر
کل مسافت طی شده (رفت و برگشت): 21.7 کیلومتر
مدت زمان صعود: 9.5 ساعت (2.5 ساعت توقف صبحانه و ناهار)
کل زمان برنامه: 14.5 ساعت (06:15 تا 21:00)
گام گروه: متوسط
سطح برنامه: نیمه سنگین
نفرات شرکت‌کننده: 7 نفر (تیم قله: 5 نفر)
آقایان: سعید نیری (سرپرست)، علی محمد مهدیون، هادی جلالی، ایمان حسینی، جواد جوکار ، حسن همت، نیما اسماعیلی
--------------------------------
مسافت از وربن تا پناهگاه: 8.6 کیلومتر (زمان متوسط صعود  4.5 ساعت)
مسافت از پناهگاه تا قله: 2.1 کیلومتر، (زمان متوسط صعود 2.5 ساعت)
--------------------------------

قله خشچال:

 

مسیر پیموده شده در گوگل ارث:

 

نقشه توپوگرافی منطقه الموت و ارتفاع قله های خشچال و سیالان:

 

 *نکته مهم: ارتفاع قله خشچال را برخی از سایت‌ها و منابع 4180 متر ذکر کرده اند که اشتباه است و این اشتباه مربوط می شود به نقشه های قدیمی. متاسفانه روی پناهگاه خشچال هم ارتفاع قله 4180 متر نوشته شده است که بنده این موضوع را با جناب دکتر نکونام (ریاست محترم هیات کوهنوردی استان قزوین) تلفنی در میان گذاشته و ایشان ضمن پذیرش و تایید این ایراد، قول تعویض سنگ نوشته روی پناهگاه را در آینده دادند.

البته هدف بنده از پیگیری این موضوع فقط بحث عدد و رقم نیست. همین اشتباه در ظاهر بی اهمیت باعث سردرگمی و تردید ما در این برنامه شد. بدین صورت که ما وقتی به قله رسیدیم تمام منطقه زیر پوشش شدید مه بود و نمی دیدیم که آیا قله دیگری در ادامه مسیر هست یا خیر. جی پی اس ارتفاع 3930 متر را نشان می داد بنابراین ما در این شک و تردید بودیم که آیا این قله همان قله خشچال هست یا یک قله فرعی قبل از قله اصلی!؟ و البته بیشتر احتمال می دادیم که قله اصلی را صعود نکرده باشیم. تا زمانی که برگشتیم تهران و فایل جی پی اس را در گوگل ارث بررسی کردم.

در هر حال ارتفاع درج شده روی پناهگاه برای قله خشچال اشتباه است و همین عدد اشتباه ملاک ذهنیت و گزارش بسیاری از سایت‌ها و کوهنوردان نیز شده است!؟

در اینجا لازم می دانم که ضمن تشکر از جناب دکتر نکونام در درک این مساله، انتقادی نیز از آقای نوروزی (مدیر محترم سایت گروه کوهنوردی کاسپین قزوین) نمایم که وقتی با ایشان برای دریافت شماره تماس هیات کوهنوردی قزوین تماس گرفته و مشکل را در میان گذاشتم، پاسخشان این بود که: "مهم صعود به قله هست و عدد و رقم چه اهمیتی دارد! قله نانگاپاربات که نیست! مگر اینکه آدم دنبال شو و نمایش باشد!" بله جناب نوروزی حتما حق با شماست. 250 متر اشتباه در ثبت ارتفاع قله و سردرگرمی دهها و صدها کوهنورد که برای صعود به این قله می روند چه اهمیتی دارد!؟ در هر حال آقای نوروزی، از شما بابت ارائه شماره تماس ممنونم.

-----------------------------------------------------

(گزارش ارسالی برای مجله جهانگردان، شماره 72، تیرماه 95)

(استفاده از مطلب فقط با ذکر منبع بلامانع است)

----------------------------------------------------


ادامه مطلب ...
لينک      نظرات ()      

آرشيو موضوعي برنامه هاي آتي جاذبه‌هاي طبيعي و گردشگري تهران (گزارشهاي من در روزنامه ايران) مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسیرهای گردشگری و کوهنوردی شرق تهران: فیروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالی جهت ریسایز تصاویر
مطالب اخير مشکل پرشین بلاگ! (پست ثابت) طالقان به تنکابن (سه هزار: قله سات - طالقان قله سردگاه منجیل قله شاه کرم حصارک به امامزاده داود 148 قله قبله از مسیر جنوبی کیسه آب Climax کفش کوه بستارد
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت آپلود فايل و عكس - بدون عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا پيش بيني 6 روزه، هواشناسي شهرها و قله هاي ايران هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه شماتيك كوه هاي شمال تهران - آنلاين نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين نقشه تهران - آنلاين (شهرداري تهران)ا نقشه تهران - آنلاين (گوگل مپ)ا سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com wikimapia.org panoramio.com تبديل فايلهاي جي پي اس
دانلود دانلود نقشه مسيرهاي کوهنوردي شمال تهران دانلود نقشه البرز مرکزي دانلود نقشه تهران دانلود كتاب‌هاي كوهنوردي
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا)