نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
قله سیادر نويسنده: نیما - شنبه ٢٢ آبان ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله سیادُر، 3140 متر، از روستای کلوان

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 21 آبان 95
موقعیت جغرافیایی: استان البرز، جاده چالوس، پل خواب

ارتفاع قله: 3140 متر
ارتفاع مبدا صعود: 2130 متر
طول مسیر صعود: 5.4 کیلومتر
طول کل مسیر، رفت و برگشت: 11 کیلومتر
مدت زمان صعود: 5 ساعت (7 تا 12)
کل زمان برنامه: 10.5 ساعت (7 تا 17.30)
گام حرکت: آهسته

نفرات شرکت کننده: 7 نفر
نیما اسماعیلی، محمدرضا حبیبی، مسعود کریمخانی، علیرضا یاوری، حمید محسنی، ایمان حسینی و یداله طهوری
سطح برنامه: کوهنوردی سبک

نقاط قوت برنامه: عبور از مسیر های باغی در مسیر صعود و فرود

 ---------------------------------------------

مسیرهای صعود:

برای صعود به قله های سیادر و ناز از روستای کلوان دو مسیر وجود دارد:
1- مسیر یال (مسیر نرمال و عمومی صعود)
2- مسیر دره.
که مسیر دره خود شامل دو مسیر است:
الف) کف دره و از کنار رودخانه ب) پاکوب بالای دره

- ما از مسیر دره صعود کرده و از مسیر پاکوب بالا فرود آمدیم.
- مسیرهای الف و ب حدود یک ساعت بالاتر به هم می رسند.
- مسیرهای یال و پاکوب بالای دره از داخل روستا بوده اما برای مسیر دره نیاز به ورود به روستا نیست.

نکته مهم: بنده قبلا یک بار پاییز سال 1390، از همین مسیر، قله میشینه نو را صعود کرده و به منطقه و مسیر دره آشنایی نسبی داشتم. توصیه می شود که در صورت عدم آشنایی به منطقه، از مسیرهای شماره 1 و یا 2،ب ، اقدام به صعود نمایید.

 ---------------------------------------------

مسیر طی شده در گوگل ارث: (مسیر قرمز رنگ طی شد)

(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی، بر روی آن کلیک نمایید)

+ دانلود فایل GPS مسیر

---------------------------------------------

آدرس روستای کلوان (Calvan):

کیلومتر 35 جاده چالوس، بعد از پست سر گذاشتن سد کرج و بخش آسارا، حدود 1 کیلومتر بعد از پل خواب، ابتدا به تابلوی روستای "لیلستان" و سپس به فرعی روستای کلوان در سمت چپ جاده می رسید. وارد فرعی شوید، پس از طی 9 کیلومتر جاده آسفالته و پشت سر گذاشتن روستاهای سیرا و آیگان، در انتهای مسیر به روستای کلوان می رسید. روستای کلوان دو ورودی دارد: ورودی پایین و ورودی بالا. مسیر قله های کهار و ناز از ورودی بالای روستا است. ماشین خود را می توانید کنار جاده، قبل از ورودی (پل) پارک کنید.

 ----------------------------------------------

گزارش برنامه:

ساعت 5.15 از تهران، میدان آزادی، با دو ماشین راه افتادیم. پل کلاک برای خرید نان سنگک توقف کردیم (که متاسفانه اصلا به درد نمی خورد!). ساعت 6.45 به ورودی بالایی (پل بالایی) روستای کلوان رسیدیم. (ارتفاع 2130 متر). ماشین ها را قبل از پل پارک کرده  و بدون اینکه وارد روستا شویم، ساعت 7.10،  جاده خاکی را مستقیم به سمت بالا در پیش گرفتیم (مسیر کهار). چند دقیقه پاکوب قله کهار را رد کردیم که از سمت راست به سمت یال کهار ارتفاع می گرفت. در ادامه جاده، ساعت 7.23 به یک پل رسیدیم که آن را رد کرده و 7.24 از پل بعدی که یک پل کوچک بود به سمت چپ رودخانه رفته و وارد مسیر باغ ها شدیم. ساعت 7.40 از روی پلی که جلوی یک آبشار کوچک قرار داشت رد شده و مسیر را از سمت راست رودخانه ادامه دادیم. ساعت 7.43 به اولین چشمه مسیر رسیدیم که سرچشمه آن دیده نمی شد اما روی زمین با نهر کوچکی جاری بود. ساعت 7.45 به جایی رسیدیم که یک کلبه در سمت راست و یک پل در سمت چپمان قرار داشت. ما مسیر را از کنار کلبه و همچنان از سمت راست رودخانه ادامه دادیم (از پل رد نشدیم). چند دقیقه بعد، پاکوب تمام شده و از سمت راست به داخل باغ ها ارتفاع گرفتیم. دقایقی بعد؛ ساعت 8.05 به یک کلبه و دومین چشمه مسیر رسیدیم. در اینجا هم سرچشمه پیدا نبود اما مشخص بود که آب از چشمه بالا جریان داشته و قابل آشامیدن است. اطراف کلبه با مناظر زیبا و جلوه های بی نظیر پاییزی مواجه شدیم که حدود نیم ساعت آنجا توقف کرده و به عکاسی مشغول شدیم و همینطور مشغول چیدن سیب های زرد و سبز بسیار خوشمزه که روی درختان باقی مانده بود. (البته با اجازه صاحب باغ که آنجا حضور داشتند). چند متر بالاتر، ساعت 8.30 برای صرف صبحانه جلوی کلبه دوم که چشمه آب از جلوی آن جاری بود، توقف کردیم. ساعت 9.30 مجددا به راه افتادیم. صاحب باغ که پیرمرد باصفا و خوش اخلاقی بودند (آقای فرضعلی رجبی) گفتند که به این منطقه، "بیخ و بُن" می گویند. با پیرمرد مهربان خداحافظی کرده و در مسیر پاکوب از باغ ها خارج شده و راهمان را ادامه دادیم. ساعت 9.35 با عبور از روی چند تنه درخت از عرض رودخانه رد شده و مسیر را از سمت چپ ادامه دادیم. (نقطه A). ساعت 9.45 به نقطه B رسیدیم. باغی که درب چوبی دارد (چهارخانه ای، مطابق تصویر ضمیمه) (در مورد نقاط A و B در ادامه گزارش و در مسیر فرود توضیح می دهم). در اینجا به راست پیچیده و حدود 20 قدم بالاتر، از مسیر اصلی جدا شده و از پاکوب سمت چپ به سمت باغ های بالا ارتفاع گرفتیم. ساعت 10 به یک کلبه رسیدیم و در ادامه مسیر به سمت بالا-چپ، ساعت 10.15 به گوسفند سرا در ارتفاع 2560 متر رسیدیم. در اینجا قله سیادر در سمت راستمان به خوبی دیده می شد که یک میله روی آن قرار دارد. از گوسفند سرا با حرکت به سمت بالا و مایل به چپ، ساعت 11 خود را به روی یال اصلی سیادر رسانیدم. این یال در واقع مسیر اصلی صعود به سیادر و ناز از روستای کلوان است. (مسیر شماره 1 که ابتدای گزارش ذکر کردم). حدود نیم ساعت استراحت کرده و با چرخش به راست مسیر یال را به سمت جانپناه نارنجی رنگ سیادر ادامه دادیم. ساعت 11.50 به جانپناه سیادر در ارتفاع 3060 متر رسیدیم و پس از 5 دقیقه توقف، در ادامه ساعت 12.10 به قله سیادر رسیدیم. جی پی اس ما ارتفاع 3140 متر را برای این قله نشان می داد.

در این روز هوا بسیار بسیار عالی و بهاری و آسمان آبی و آفتابی بود. از روی قله مناظر زیبایی از کوهها و قله های پیرامون داشتیم. در جهت شمال، به ترتیب از راست به چپ: قله های معروف و محبوب کهار بزرگ 4015، کهار کوچک 3916، میشینه نو 4050 و قله  ناز 4108 متر. در جهت غرب، قله پیرکتله 3400 متر . در جهت جنوب، قله خونکهار 3400 متر و در جهت جنوب غربی (محدوده پل خواب)، روستای مورود و قله مناز 3520 متر در معرض دید قرار داشتند.

 فرود:

ساعت 14 از قله حرکت کردیم.  تا جانپناه سیادر آمدیم و سپس از مسیر صعود جدا شده و مایل به چب مسیر دره (دره اصلی) را در پیش گرفتیم. (به گوسفند سرا نرفتیم). ساعت 15 به کف دره و رودخانه رسیدیم. در اینجا دو مسیر پیش رو داشتیم: پاکوب بالا (ظاهرا پاکوب اصلی) و مسیر کنار رودخانه که ما مسیر کف دره و از کنار رودخانه را در پیش گرفتیم. از سمت راست رودخانه و از مسیر پاکوب ادامه مسیر دادیم تا ساعت 15.30 به نقطه B رسیدیم. (راه با مسیر صعودمان یکی شد). ساعت 15.45 در نزدیکی نقطه A برای ناهار توقف کردیم. آتشی برپا کرده و ناهار را صرف کرده و به سختی از گرمای دلچسب آتش جدا شده و ساعت 16.45 مسیر فرود را ادامه دادیم. در نقطه A (جایی که در مسیر صعود از روی تنه درخت از رودخانه گذشته بودیم) اینبار بدون اینکه از رودخانه رد شویم پاکوب اصلی را از سمت راست رودخانه ادامه دادیم. این پاکوب بدون هیچ دردسری مستقیم ما را به روستای کلوان رساند در حالی که هوا رو به تاریکی می رفت (ساعت 17.20). داخل روستا به یک میدانگاهی کوچک رسیدیم که مسیر پل بالایی از سمت چپ است. از سرویس بهداشتی مسجد که نزدیک میدان است استفاده کرده و دوستان ماست محلی از یکی از منازل تهیه کرده و مجددا به میدانگاهی برگشته و دقایقی بعد به  پل بالایی و محل پارک ماشین ها رسیدیم و پایان برنامه.

در مسیر برگشت جاده چالوس بدون ترافیک بود و فقط در بخش هایی از اتوبان ترافیک روان داشتیم. ساعت 19.30 به میدان آزادی رسیدیم.

---------------------------------------------

 

 

 

 

 

گزارش در حال تکمیل

  نظرات ()
جنگل الیمستان - پاییزه نويسنده: نیما - دوشنبه ۱٠ آبان ۱۳٩٥

گزارش گل گشت جنگل الیمستان

تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.08.07

نفرات شرکت کننده: 19+5 نفر

خانواده های محترم اقایان رضا حبیبی، یداله طهوری، نیما اطهر، رضا نورکامی، ایمان حسینی و خودم و اقای محسن کرمی + آقای نیما نظری و همسر و دوستان گرانقدرشان

 

 

 

گزارش ارسالی برای نشریه داخلی "پیام بهمن"، شماره آذرماه 95

 

جاذبه‌های گردشگری استان مازندران

 الیمستان؛

تلفیقی از جنگل و مه و آرامش

 الیمستان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران است که مناظر بی‌بدیلی را در فصول بهار و پاییز دارا است. این منطقه یکی از زیباترین مناظر را در فصول بهار و پاییز به گردشگران و طبیعت دوستان هدیه می‌دهد. وجود چشمه‌سارهای فراوان، پوشش جنگلی متنوع، دشت‌ها و آب زلال، مه غلیظ و جنگل‌های بکر و مراتع سرسبز از ویژگی‌هایی است که این منطقه را به طلای سبز ایران مشهور کرده است.

الیمستان یکی از مناطق توریستی ایران در نزدیکی شهر آمل است که تورهای زیادی از گردشگران برای تفریح و گردش به دل جنگل‌های آن سفر می‌کنند. اردیبهشت‌ماه، فصل رویش گیاه "الیما" است که ظاهراً نام جنگل الیمستان نیز برگرفته از آن می‌باشد. الیما نوعی تره کوهی است که محلی‌های الیمستان با آن کوکو سبزی و آش درست می‌کنند. ارتفاع روستای الیمستان از سطح دریا حدود 1500 متر است. ارتفاع زیاد جنگل از سطح دریا، پایین بودن دما در فصل گرما، وجود چشمه‌سارهای فراوان و پوشش جنگلی متنوع و دشت‌ها و آب زلال و اسب‌های زیبا از شاخصه‌های این جنگل است. آب مردم روستا از چشمه تأمین می‌شود و محصول آن غلات، لبنیات و عسل است. اما از همه این‌ها گذشته، قله الیمستان با ارتفاع 2500 متر از سطح دریا، یکی دیگر از جاذبه‌های این روستا است که در فصول مختلف سال کوهنوردان زیادی را به خود جذب می‌کند. بر روی قله بقعه متبرکه امامزاده قاسم قرار دارد که محلی‌ها اعتقاد خاصی به آن دارند. اگر اهل کوهنوردی باشید، این قله با تمام جاذبه‌های طبیعی اطرافش بهترین گزینه سفر کوهنوردی شما به شمار خواهد رفت. صعود به این قله حدود 3.5 ساعت زمان می‌برد. در مسیر صعود به قله، دامنه شرقی قله دماوند در پیش چشمان شما بوده و هرلحظه با شما حرکت می‌کند. اما شاید از همه جالب‌تر، منطقه نقش پای رستم است که تعجب همه کوهنوردان را برمی‌انگیزد. نرسیده به قله، جای دو شهاب‌سنگ بزرگ دیده می‌شود که حفره‌هایی به عمق ۱۰ متر ایجاد کرده‌اند. بومیان منطقه افسانه‌ای زیبا برای این چاله‌ها دارند. آن‌ها معتقدند این گودال‌ها جای زانوهای رستم است که در این منطقه زانو زده و از آب دریا نوشیده است.

قبل از رسیدن به جنگل، در ابتدای ورود به الیمستان روستایی قرار دارد که لهاش نامیده می‌شود. امامزاده حسن لهاش معمولاً توقفگاه گردشگران در مسیر رفت‌وبرگشت جهت اقامه نماز، آشامیدن آب و استفاده از سرویس‌های بهداشتی است. امامزاده لهاش سابقا چند اتاق داشت که به گردشگران اجاره داده می‌شد. در ساختمان جدید این اتاق‌ها حذف شده و به گفته متولی امامزاده، در آینده دو اتاق حدود 10 متری برای اجاره به خانواده‌ها در نظر گرفته می‌شود (فقط به خانواده ها نه گروههای گردشگر). از انتهای روستای لهاش اولین نشانه‌های جنگل دیده می‌شود. فاصله امامزاده لهاش تا ابتدای مسیر پیاده‌روی، حدود 3 کیلومتر جاده آسفالته است.

جنگل الیمستان منطقه‌ای است که با هوای خنک و مه‌آلود خود بهترین محل برای پیاده‌روی و لذت بردن از جاذبه‌های طبیعی است. دورنمای زیبای قله دماوند در طول مسیر، به زیبایی‌های الیمستان افزوده است. الیمستان، تلفیقی از مه و جنگل و آرامش است.

 

گزارش سفر ما به الیمستان:

جمع 19 نفره ما (7 خانواده) ساعت 6 صبح جمعه 7 آبان ماه 1395، با 7 ماشین از تهران، مسیر جاده هراز را از جاده قدیم جاجرود در پیش گرفتیم. بعد از عوارضی پردیس، دوراهی را به سمت چپ و مسیر آبعلی – آمل ادامه دادیم. ساعت حدود 7 صبح، در محل مناسبی کنار جاده هراز برای صبحانه توقف کردیم. ساعت 9.20 به ورودی لهاش-الیمستان رسیدیم که تابلوی سبزرنگ بزرگی در سمت راست جاده دارد. وارد فرعی شده و 6 کیلومتر بالاتر به امامزاده حسن لهاش رسیدیم. برای برداشتن آب و استفاده از سرویس بهداشتی توقف کردیم. امامزاده در حال تعمیرات بوده و فعلاً شیر آب فقط در سرویس های بهداشتی بوده و در محوطه وجود نداشت. خوشبختانه آب به‌اندازه کافی از تهران برداشته بودیم. مجدداً به راه افتادیم و 3 کیلومتر بالاتر، ساعت 10.30 به ورودی مسیر پیاده‌روی رسیدیم که با تابلو مشخص شده بود.

به گردشگران اجازه ورود به روستا داده نمی‌شود و باید پیاده‌روی خود را از اینجا آغاز کنند که حدود 500 متر مانده به روستا است. پس از پارک ماشین‌ها در کنار جاده، ساعت 10.40 پیاده‌روی به داخل جنگل را آغاز کردیم. با توجه به سرمای روزهای قبل، ما خود را برای یک روز سرد در الیمستان آماده کرده بودیم اما خوشبختانه در این روز هوا بهاری و آسمان آبی و آفتابی بود. راه پاکوب و مالرو از داخل جنگل با شیب ملایمی، به سمت بالا ارتفاع می‌گیرد که خسته‌کننده نبوده و مناسب پیاده‌روی خانوادگی است. پوشش جنگل تا حدود نیم ساعت ِ اول شامل درختان کم ارتفاع و درختان میوه اعم از آلوچه جنگلی، ازگیل، ولیک و غیره است که لابه‌لای آن درختان بلندقامت‌تر مثل راش و بلوط هم دیده می‌شود. بخش‌های از مسیر شاخه‌های درختان به هم تنیده شده و راه همچون دالانی به داخل جنگل ادامه دارد.

در این فصل از سال، طبیعت تلفیقی از رنگ‌های سبز و زرد و طلایی است و نقاش چیره‌دست، جنگل الیمستان را به زیبایی هر چه تمام‌تر و با چشم‌نوازترین رنگ‌ها آراسته است. با چشم دل باید دید:

جهانی فراروی من است، نقش در نقش، رنگ در رنگ؛ از کوه و جنگل و سبزه گرفته، تا آبی آسمان و چشمه‌های روان. دل می‌سپارم به زلالی یکدستی که پیش روست؛ به جذبه جلوه بی‌دریغ دوست، به زندگی جاری در شریان هستی. به درخت‌ها سلام می‌کنم و آرام، پای صحبت برگ‌ها می‌نشینم تا معرفت بیاموزم... 1)

 

پس از دقایقی رفته‌رفته پوشش جنگل عوض شده و درختان میوه و کوتاه‌قد جای خود را به درختان قطور و برافراشته دادند که برگ‌های زرد ریخته شده در زیر درختان در طول مسیر، جلوه خاصی به جنگل بخشیده بود. پس از حدود یک ساعت پیاده‌روی با گام آهسته، ساعت 11.50 به دشت رسیدیم. گردشگران به اینجا دشت اول می‌گویند. این دشت یک محوطه باز نسبتاً بزرگ است که دورتادور آن را جنگل احاطه کرده است. گردشگرانی که قصد صعود به قله را ندارند در این دشت اتراق می‌کنند. پس از دشتِ اول، مسیر مجدداً از میان جنگل عبور کرده، به دشت دوم می‌رسد سپس جنگل تمام شده و باقی مسیر از روی خط الراس طی شده و درنهایت به قله منتهی می‌شود. همچنین یکی از برنامه‌های کوهنوردی که در این منطقه اجرا می‌شود، کوه‌پیمایی از روستای فیلبند به قله امامزاده قاسم الیمستان است.

ساعت 13 مشغول درست کردن جوجه و سپس صرف ناهار شدیم. پس از ناهار چای آتشی را برپا کرده و پس‌ازآن با گوشه گوشه دشت و مناظر زیبای پاییزی‌اش عکس یادگاری انداختیم. ساعت 16 مسیر برگشت را در پیش گرفتیم. وقتی داخل دشت بودیم مه غلیظی دامنه‌ها را فراگرفته و به‌آرامی به سمت بالا در حال حرکت بود. حدود ده دقیقه پایانی، وارد مه شده و از پیاده‌روی در مه غلیظ جنگل الیمستان لذت بردیم. خنکی مه بر صورت‌هایمان حس قشنگی بود که در آن دقایق تجربه کردیم. ساعت 16.40 به محل پارک ماشین‌ها رسیدیم و پایان برنامه.

جاده هراز در محدوده خروجی لهاش به سمت تهران در حدود یک ساعت ترافیک داشت. پس از رهایی از بند ترافیک، در حدفاصل گزنک و آبسک، برای خرید ماهی توقف کردیم. بازارچه در سمت چپ جاده (سمت آمل) قرار داشته و تابلوی "بازارچه ماهی آلا" سر در آن نصب شده است. ماهی قزل‌آلای زنده، معمولی کیلویی: 18 ، ویژه: 19 و طلایی: 25 هزار تومان. در گوشه‌ای از مغازه ماهی‌ها را پاک کرده و تحویل می‌دادند. (تلفن: 09117376256 - امینی). پس از خرید ماهی، مجدداً به سمت تهران به راه افتادیم. خوشبختانه تا تهران دیگر ترافیک نداشتیم. حدود ساعت 10 شب به تهران رسیدیم.

 

آدرس روستای الیمستان:

در جاده هراز، بعد از پشت سر گذاشتن آبعلی، امامزاده هاشم و گزنک، حدود 30 کیلومتر مانده به آمل، در سمت راست جاده به یک فرعی با تابلوی سبزرنگ "امامزاده حسن لهاش" می رسید، وارد فرعی شوید. در اوایل مسیر به دوراهی می‌رسید که باید جاده سمت چپ را دنبال کنید. جاده آسفالته باریک با پیچ‌وخم بسیار، حدود 10 کیلومتر است که ابتدا شما را به روستای لهاش و سپس به روستای الیمستان می‌رساند. در کل از تهران (انتهای بزرگراه بابایی) تا روستای الیمستان 140 کیلومتر راه است که بدون ترافیک و توقف، حدود 2.5 ساعت زمان می‌برد. مسیر پیاده‌روی به داخل جنگل، کمی قبل از روستا شروع می‌شود که با تابلو مشخص شده است.

 

مکان‌های مناسب کمپینگ و شبمانی:

امامزاده لهاش، ابتدای جنگل، دشت اول، دشت دوم، قله، کلبه‌های ییلاقی زیر قله

 

توصیه‌هایی برای سفر به الیمستان:

  • به خاطر باریک بودن جاده و پیچ‌های خطرناک، ورود اتوبوس و میدل باس به جاده الیمستان ممنوع است.
  • در جنگل چوب به‌اندازه کافی برای برپا کردن آتش هست اما در مواقعی که احتمال بارندگی می‌دهید، بهتر است زغال و یا نفت همراه خود داشته باشید.
  • آتش را جایی روشن کنید که قبلاً در آنجا آتش روشن شده. در نقاطی که آتش روشن می‌شود دیگر گیاهی نمی‌روید. شما از کسانی نباشید که به تعداد این نقاط اضافه می‌کنند.
  • جنگل الیمستان حیوانات وحشی از جمله خرس و گراز دارد اما اصلاً نترسید. اگر آدم به آن‌ها کاری نداشته باشد، آن‌ها مطمئناً کاری ندارند.
  • در مسیر جنگل و داخل دشت چشمه آب وجود ندارد، آب به اندازه کافی همراه خود ببرید.
  • بخش هایی از مسیر جنگل و داخل دشت آنتن موبایل وجود دارد.
  • راهنمای محلی، کرایه نیسان و اجاره ویلا برای خانواده و گروه در لهاش: آقای حسین زاده 09117472499
  • مراقب محیط زیست باشید. در طبیعت زباله نریزید و ردی از خودتان به‌جا نگذارید.

 

منابع مورد استفاده:

سایت ویکی‌پدیا

 

پاورقی:

1)      متن از خانم خدیجه پنجی

 

نیما اسماعیلی

آبان ماه 95

 --------------------------------------------------

+ در این سفر دوست عزیزم آقای نیما نظری به همراه دوستانشان (5 نفر) نیز همراه ما بودند که پلیس راه جاجرود به هم ملحق شده و در الیمستان، ابتدای مسیر پیاده روی به قصد صعود به قله از ما خداحافظی کردند که در در مسیر برگشت، در امامزاده لهاش مجددا به هم رسیدیم.

-----------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه گزارش)

============================


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
قله ارفع کوه نويسنده: نیما - یکشنبه ٢ آبان ۱۳٩٥

گزارش صعود به قله ارفع کوه (ارفه کوه) 2715

صعود از مسیر غربی و فرود از مسیر شرقی (چشمه پرآو)
تاریخ اجرای برنامه: جمعه 95.07.30
موقعیت جغرافیایی: استان مازندران، سوادکوه، روستای ارفع ده
 ------------------------------------

ارتفاع نقطه شروع: زمین فوتبال ارفع ده، 1500 متر
ارتفاع قله: 2715 متر
مدت زمان صعود: 3.5 ساعت (8.45 تا 12.10)

مدت زمان فرود: حدود 5 ساعت (12.45 تا 17.30)
کل زمان برنامه: 9 ساعت (از 08.45 صبح تا 17:30 عصر)
طول مسیر تا قله: 5.5 کیلومتر

طول مسیر فرود: 8.2 کیلومتر (چشمه تا روستا: 5 کیلومتر)
طول کل مسیر (رفت و برگشت): 13.7 کیلومتر
گام گروه: متوسط
سطح برنامه: کوهنوردی سبک تا متوسط
نکات فنی و چالش: ندارد
توقف ها: نیم ساعت روی قله و نیم ساعت ناهار در مسیر برگشت
-------------------------------------------
نفرات شرکت کننده: (4 نفر)
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، یداله طهوری و ایمان حسینی
-------------------------------------------
نقاط قوت برنامه:
1- پیاده روی در مسیر زیبای جنگلی، در مسیر صعود و فرود
2- متفاوت بودن مسیر صعود و فرود و وجود چشمه پرآو در مسیر برگشت

نقاط ضعف برنامه:
1- دوری نسبی از تهران و ترافیک احتمالی در مسیر برگشت
2- شیب تند و عدم وجود پاکوب در بخش هایی از مسیر فرود تا چشمه پرآو (در مسیر فرود ما)
------------------------------------------

مسیر صعود و فرود در گوگل ارث:
رنگ آبی: مسیر صعود و فرود ما
رنگ نارنجی: مسیر فرود پیشنهادی
(برای مشاهده تصویر در سایز واقعی بر روی آن کلیک نمایید)

+ دانلود  GPS قله ارفع کوه، مسیر غربی (مسیر عمومی صعود به قله)

جی پی اس پیشنهادی برای فرود:

+ دانلود GPS قله ارفع کوه از مسیر شرقی (شمالی)، (چشمه پُرآو)

(دانلود از صفحه ویکی لاک آقای کوشان)

نکته: چون مسیر فرود ما تا چشمه پرآو با شیب تند و تقریبا بدون پاکوب بود، این مسیر را برای فرود توصیه نمی کنم. پس از بررسی چند فایل در گوگل ارث، مسیر جی پی اس آقای کوشان را پیشنهاد می کنم که به نظر می رسد مسیر نرمال فرود تا چشمه پرآو است.

-------------------------------------------------

آدرس روستای ارفع ده:
جاده فیروزکوه، 35 کیلومتر بعد از فیروزکوه و 12 کیلومتر بعد از ورسک، در سمت چپ بعد از ساختمان هلال احمر تابلوی روستای ارفع ده مشاهده میشود (روبروی رستوران چاپار). حدود 300 متر جلوتر بریدگی را دور زده و وارد جاده ارفع ده می شوید. جاده ارفع ده یک جاده آسفالته کوهستانی به طول 4 کیلومتر است که در برخی نقاط آسفالت آن خراب شده و خاکی است.

در مجموع از تهران (انتهای بزرگراه بابایی) تا ارفع ده 175 کیلومتر راه است که بدون ترافیک حدود 2.5 تا 3 ساعت ساعت زمان می برد.

---------------------------------------------

معرفی قله:

{{قله ارفع کوه (ارفه کوه) به ارتفاع 2730 متر از قلل البرز شرقی بوده و جزء قله های مهم منطقه سواد کوه محسوب می شود. بهترین و کوتاه ترین مسیر برای صعود به این قله از روستای ارفع ده (1500 متر) است که در جنوب شرقی قله قرار دارد.

وجه تسمیه: نام قله ارپده یا آرپاده یا آرپا بوده است. آر به معنای بلند و پا به معنای حکومت. پ به معنای کنار یا پهلو. بعد از حمله اعراب به ایران چون در الفبای عربی پ نداریم نام کوه به ارفع برگشته است. امامزاده های سام و لام واقع در روستای ارفع ده از نوادگان امام زین العابدین می باشند.

روی قله ارفع کوه یک جانپناه وجود دارد که گنجایش حدود 10 نفر را دارا است. جانپناه دارای بخاری هیزمی است که در صورت نیاز باید چوب را در طول مسیر جمع کرده و همراه خود ببرید.

قله های اطراف: قلل عباسعلی، سرکوه و خرونرو در شرق، قله سنگر (اوریم) در جنوب و قلل اونیسه و میشینه مرگ در غرب.

پوشش گیاهی: شامل گلابی وحشی (همرو)، ‌ازگیل وحشی، گوجه وحشی، خرمالوی وحشی، ولیک قرمز و سیاه، زرشک، توت فرنگی وحشی، و تمشک، گیاهان گل گاو زبان، گل بنفشه و بارهنگ. همچنین جنگلی متراکم و متنوع با درختهایی نظیر سرخدار، توسکا و نوع کمیاب درخت سردار یا راش، افرا بر جذابیت های جنگلی این منطقه افزوده است.

گونه های اصلی جانوری منطقه عبارتند از: شوکا، مرال، پلنگ، روباه معمولی، شغال، تشی، گراز، خرس قهوه ای، کبک، تیهو، کبک دری، انواع پرندگان شکاری و افعی البرزی.}}

{{برگرفته از وبسایت باشگاه کوهنوردی "داها"}}

 

مسیر های صعود:

1) مسیر غربی: از ارفه ده صعود می شود و کوتاه ترین مسیر است با زمان بالغ بر 3 الی 5 ساعت. حدود 2 ساعت از این مسیر تا نزدیکی های خط الراس از داخل جنگل زیبا عبور می کند. ارفع ده در جنوب شرقی قله واقع است اما مسیر صعود، جهت غربی داشته و در نهایت از یال غربی به قله منتهی می شود.

2) مسیر جنوبی: از ویسه سر صعود می شود و مسیر آن حدود ۱ ساعت از مسیر ارفع ده طولانی تر است. این مسیر، روی یال غربی با مسیر ارفع یکی شده و به قله می رسد. 

3) مسیر شرقی (شمالی): از دوآب صعود می شود و طولانی ترین مسیر است. بیشتر راه جنگلی است و از چشمه پراو عبور می کند. این مسیر از ارفع ده نیز قابل دسترس است که در چشمه پراو با مسیر دوآب یکی می شود.

  وضعیت آب در منطقه:

1- حدود 500 متر مانده به روستا، چشمه داخل امام زاده سام و لام.
2- چشمه پراو در مسیر شرقی
3- چشمه کنار گوسفند سرا، روی خط الراس، در مسیر غربی. برای دسترسی به این چشمه باید حدود 10-15 دقیقه از مسیر خارج شوید.

 وضعیت آنتن دهی موبایل: در روستا، روی قله و در بسیاری از نقاط در مسیر آنتن وجود دارد.

 بهترین فصل صعود: بهار و پاییز (خصوصا اردیبهشت و آبان ماه)

----------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

خط الراس ارفع کوه به یوریم، مهرماه 1390

---------------------------------------------------

گزارش صعود:

ساعت 4.40 صبح جمعه، جنب بزرگراه بابایی شرق، ورودی حکیمیه-بهشت، گرد هم آمدیم. دو تا از ماشین ها را جنب میدان، جلوی پارکینگ مسجد پارک کرده و چهار نفری با یک ماشین به سمت جاده فیروزکوه به راه افتادیم. برای نماز و تهیه نان حدود 15 دقیقه در فیروزکوه توقف داشتیم. با ادامه مسر و پس از ورود به جاده ارفع ده، ساعت 7 صبح، جلوی امامزاده سام و لام توقف کردیم که حدود 500 متر قبل از روستای ارفع ده قرار دارد. درب امامزاده بسته بود اما قفل نبوده و قابل باز کردن بود. داخل حیاط امامزاده دو ساختمان، سرویس بهداشتی و چشمه آب وجود دارد. دو اتاق در امامزاده وجود دارد که توسط متولی آن به گردشگران و کوهنوردان اجاره داده می شود. هر اتاق گنجایش حدود 15-20 نفر را برای شب مانی دارد. خارج از امامزاده نیز (قبل از امامزاده) چند باب سرویس بهداشتی برای استفاده مسافران ساخته شده است که واقعا جای تشکر و قدردانی از دهیاری و اهالی مهمان نواز روستا دارد. هوای بیرون کمی سرد بود بنابراین برای صرف صبحانه وارد یکی از اتاق ها شدیم. دقیاقی بعد متولی محترم امامزاده آقای خادمی آمدند که گپ و گفتگویی هم با ایشان داشتیم. پس از پر کردن قمقمه ها از آب گوارای چشمه داخل حیاط امامزاده، ساعت 8.15 مسیر جاده را به سمت روستا ادامه دادیم.

ماشین ها را جنب زمین فوتبال روستا پارک کرده و ساعت 8.45 صبح پیاده روی خود را آغاز کردیم. از خیابان خاکی جلوی زمین فوتبال حدود 100 متر به سمت شرق حرکت کردیم تا به دوراهی رسیدیم. در اینجا سمت راست مسیر چشمه پراو و سمت چپ مسیر ارفع کوه است. وارد جاده سمت چپی شدیم و در امتداد زمین فوتبال حرکت کردیم. حدود 200 متر جلوتر با دیدن تابلو آبی رنگ "ارفع کوه" به چپ پیچیده و وارد راه مالرویی شدیم که به سمت جنگل امتداد داشت.

راه سریعتر و آسان تر برای ورود به مسیر ارفع کوه، حرکت از جلوی زمین فوتبال است که می توانید از آنجا وارد راه مالرو شوید. (مطابق تصویر پیوست در ادامه گزارش)

پس از حدود 15 دقیقه از شروع حرکت وارد جنگل شدیم. دقایقی بعد داخل جنگل به یک دوراهی رسیدیم که از سمت چپ ادامه دادیم. این تنها دو راهی در کل مسیر تا قله است. در باقی راه اگر هم دراهی وجود دارد، یا کمی بالاتر به هم می رسند و یا راه اصلی از راه فرعی متمایز و قابل تشخیص است.

مناظر پاییزی جنگل بسیاااااار زیبا و سحر انگیز بود. مه و شبنم صبحگاهی جنگل را فرا گرفته و برگهای درختان از طراوت وصف ناپذیری برخوردار هستند. ترکیب رنگها و تنوع مناظر در این فصل در ارفع کوه واقعا بی نظیر است. وقتی پاییز به ارفع کوه می روی می فهمی که شهرت و محبوبیت ارفع کوه در این منطقه بی دلیل نیست. از هوای پاک کوهستان تنفس کرده و طبیعت زیبای ارفع کوه را با چشم سر که نه با چشم دل نگریستیم و شکر خدا را به جا آوردیم.

پس از حدود دو ساعت، نزدیک خط الراس، از جنگل خارج شده و در مسیر پاکوب به راست پیچیدیم. البته یک پاکوب هم به سمت چپ می رفت که هر دوی این پاکوب ها در بالا به هم می رسند. اما فکر کنم پاکوب سمت چپی پاکوب اصلی بوده و راحت تر به پاکوب اصلی قله منتهی می شود. با ادامه مسیر روی خط الراس، ساعت 12.10 به پناهگاه قله رسیدیم.

روی قله و داخل پناهگاه چند گروه دیگر نیز حضور داشتند. هوا کمی سرد بود بنابراین کمی چوب روی زغال روشنی که کنار پناهگاه بود ریخته و آتش کوچکی برپا کردیم. طبق معمول نسکافه داغ چاشنی دلچسب استراحتمان بود و مشغول گپ و گفتگو با سایر کوهنوردانی شدیم که روی قله بوده و یا از راه می رسیدند.

فرود:

ما تصمیم داشتیم که از همین مسیر صعود برگردیم و برنامه ای برای فرود از جبهه شرقی نداشتیم. دوستان گروه آرش هم پشت سر ما از مسیر غربی صعود کرده بودند و تصمیم داشتند که از مسیر شرقی برگردند. پس از کمی صحبت با ایشان ما هم وسوسه شدیم که مسیر شرقی را تجربه کنیم. بنابراین با هماهنگی با لیدر گروه آرش، ساعت 12.45 پشت سر ایشان مسیر شرقی را در پیش گرفتیم. مسیری که ما طی میکردیم تقریبا از روی خط الراس بوده و بجز بخش کوچکی از مسیر، پاکوب چندانی نداشت. حدود نیم ساعت که ارتفاع کم کردیم به ابتدای مسیر جنگلی رسیدیم که یک درخت سوخته و خشک نشانه آن است (تصویر ضمیه).

در اینجا آفای براتی (لیدر گروه آرش) عنوان کردند که ما دفعات قبل به اینجا که می رسیدیم، همیشه از سمت راست وارد جنگل می شدیم که شیب تندی دارد اما یکی از دوستان سفارش کرده که می توانیم حدود 100 متر به جلوتر رفته و وارد پاکوبی شویم که با شیب ملایم تری ما را به چشمه برساند. این پیشنهاد ایشان مورد موافقت سایر اعضا قرار نگرفت و قرار بر این شد که همان مسیر همیشگی که قبلا تجربه شده را در پیش بگیریم.

بنابراین دقیقا از سمت راست ِ درخت خشکیده وارد جنگل شدیم که پاکوب هم داشت.  شیب مسیر بسیار تند بود و در بیشتر مواقع پاکوب خوبی هم وجود نداشت در نتیجه فرود کمی با سختی انجام می شد. خوشبختانه آقای براتی مسیر را به خوبی می شناختند و با میانبرهای به موقع، ساعت 15.15 به چشمه پرآو رسیدیم. چشمه پرآو ظاهرا به معنی چشمه پرآب است. فضای اطراف چشمه زیبا بوده و واقعا هم چشمه پرآبی است. اطراف چشمه پر از گروههای گردشگر بود که از روستای ارفع ده به اینجا آمده بودند.

پس از صرف ناهار که حدود نیم ساعت یا 45 دقیقه طول کشید، از سمت راست وارد پاکوب اصلی شده و مسیر ارفع ده را در پیش گرفتیم. مسیر کاملا هموار بوده و با شیب ملایمی به سمت پایین حرکت می کرد. مناظر جنگل در عین حال که زیبا بود، تا حدودی با مسیر صعود فرق داشت و همه قریب به اتفاق هم نظر بودیم که مسیر غربی به مراتب زیباتر از مسیر شرقی است. پس از حدود یک ساعت یا کمی بیشتر، از جنگل خارج شده و در حالی که منطقه را مه نسبتا غلیضی در برگرفته و هوا تاریک شده بود، به ارفع ده رسیدیم. پاکوب ما را مستقیم به داخل روستا رساند، اولین سه راهی داخل روستا را به راست پیچیدیم و ساعت 17.30 به زمین فوتبال و محل پارک ماشین رسیدیم.

ساعت 18 روستا را به مقصد تهران ترک کردیم. محدوده گیلاوند ترافیک نسبتا سنگینی بود که حدود نیم ساعت در ترافیک بودیم و باقی مسیر تا تهران ترافیک نداشتیم. ساعت حدود 22 به تهران و محل پارک ماشین هایمان جنب بزرگراه بابایی، ورودی حکیمیه - بهشت رسیدیم.

نکته مهم: مسیری که ما از قله تا چشمه پرآو طی کردیم پرشیب و تقریبا بدون پاکوب بود. بنظر می رسد که ما مسیر اصلی و نرمال را طی نکردیم. مسیر اصلی که ظاهرا باید پاکوب هم داشته باشد مسیر نارنجی رنگ در تصویر گوگل ارث (ضمیمه) است که فایل جی پی اس آن نیز (از آقای کوشان) ضمیمه گزارش شده است.

---------------------------------------

نکات برنامه:

- صبح در ارفع ده، خیلی اتفاقی دو تن از همکاران عزیزم در بهمن موتور، آقایان مهدوی و بالاوند را دیدم که به همراه گروه برای پیمایش مسیر چشمه پرآو به ارفع ده آمده بودند. این دیدار غیر منتظره برایم بسیار مسرت بخش و خوشحال کننده بود.

- روی قله آنتن موبایل آنتن داشت که مکالمه هم انجام شد.

- شماره تماس متولی "امامزاده سام و لام" ارفع ده، جهت هماهنگی برای اسکان، آقای خادمی: 09101020584

--------------------------------------------------

چشمه های مسیر:

1- چشمه دائمی داخل حیاط امامزاده

2- چشمه پرآو در مسیر فرود

--------------------------------------------------


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب