نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
خط الراس دارآباد به توچال نويسنده: نیما - یکشنبه ۳ آبان ۱۳٩٤

گزارش پیمایش خط الراس دارآباد به توچال (و کلکچال)

تاریخ اجرا: جمعه 94.07.24
منطقه جغرافیایی: تهران
تعداد نفرات: 7 نفر
نیما اسماعیلی، رضا حبیبی، علیرضا یاوری، سعید نیری، علی محمد مهدیون، یدالله طهوری و احمد محمدی (مهمان)
---------------------------------------------------------------

زمان بندی مسیر (بدون تایم صبحانه و ناهار):

گروه اول:
دارآباد تا قله دارآباد: 3 ساعت و 15 دقیقه
قله دارآباد تا پای قله لزون: 4 ساعت
لزون تا قله توچال: 1 ساعت و 15 دقیقه
جمع: 8 ساعت و 30 دقیقه

گروه دوم:
دارآباد تا قله دارآباد: 3 ساعت و 15 دقیقه
قله دارآباد تا پای قله لزون: 4 ساعت
لزون تا چشمه پیازچال: 30 دقیقه
پیازچال تا پناهگاه کلکچال: 1 ساعت
پناهگاه تا پارک جمشیدیه: 1 ساعت و 15 دقیقه
جمع: 10 ساعت
کل زمان برنامه: 13 ساعت (5:15 صبح تا 6 عصر)

گام گروه: متوسط رو به تند
--------------------------------------------------------------

طول مسیر:
از دارآباد تا قله دارآباد: 6 کیلومتر
از قله تا پای قله لزون: 5.5 کیلومتر
از لزون تا قله توچال: 4 کیلومتر
جمع (از دارآباد تا قله توچال): 15.5 کیلومتر
-------
از دارآباد تا پارک جمشیدیه: 19.5 کیلومتر
------------------------------------------------------------------

ارتفاع سنجی مسیر (دارآباد به کلکچال):
استارت: دارآباد 1730 متر
قله دارآباد: 3180 متر
قله سیابند: 3320 متر
گردنه لوپهنه: 3000 متر
پای قله لزون (پیازچال): 3500 متر
چشمه پیازچال: 3180 متر
پناهگاه کلکچال: 2600 متر
پارک جمشیدیه: 1860 متر

------------------------------------------------------------

 

+ دانلود فایل جی پی اس مسیر (دارآباد به کلکچال) (wikiiloc)

--------------------------------------------------------------------------

گزارش برنامه:

قرار بر این بود که 5 صبح از دارآباد شروع کنیم. بنابراین صبح یک ماشین را جلوی پارک جمشیدیه گزاشتیم که موقع برگشت بتوانیم با این ماشین به دارآباد برویم. ما نان را از منزل برداشته بودیم اما جالب اینکه نانوایی بربری در خیابان باهنر (حدفاصل جمشیدیه تا دارآباد) ساعت 4:45 صبح باز بوده و پخت میکرد. ساعت 5:15 دقیقه از دارآباد استارت برنامه را زدیم در حالی که هوا هنوز تاریک بود. ساعت 08:30 به جانپناه قله دارآباد رسیدیم. با تاکیدهای آقای مهدیون (که برای رسیدن به تله ایستگاه هفت عجله داشتند که تا 3.5 – 4 عصر معولا بیشتر کار نمی کند) صبحانه را سریعتر صرف کرده و ساعت 09:00 مسیر خط الراس را در پیش گرفتیم. در دو برنامه قبلی که من این خط الراس را رفته بودم، کمتر سنگ چین دیده می شد و بیشتر باید خودت مسیر را پیدا میکردی اما امسال بخش های زیادی از مسیر سنگ چین شده بود و کمک زیادی می کرد. این را هم بگویم که این سومین صعود بنده، دومین صعود آقای حبیبی و اولین صعود سایر دوستان بر روی خط الراس دارآباد بود. تا قبل از قله سیابند یک دست به سنگ کمی جدی داشتیم. ما در این نقطه از روی خط الراس حرکت کردیم اما می شد از سمت چپ سنگ ها تراورس کرد و راحت تر این بخش از مسیر را پیمود که تا حدودی پاکوب هم دارد. بعد از پیمودن این بخش و مشاهده پاکوب یادم آمد که در صعودهای قبلی ما از پایین سنگ ها حرکت کرده بودیم. در کل این دست به سنگ شدن ها خالی از لطف نیست اما کمی از زمان ما را کشت که خصوصا برای دوستانی که قصد صعود به قله توچال را داشتند مهم بود. ساعت 11:00 بر روی قله سیابند به ارتفاع 3320 متر بودیم که در واقع بلندترین قله خط الراس در حد فاصل دارآباد تا لزون است. از اینجا به بعد ارتفاع کم کردیم تا به پایین ترین نقطه خط الراس یعنی گردنه لوپهنه به ارتفاع 3000 متر رسیدیم.

پس از گردنه با شیب ملایم و در یک مسیر هموار به سمت سوزنی های لارکرور حرکت کردیم که به همان سوزنی های دارآباد معروف است. هوا در این روز آفتابی و نیمه ابری همراه با باد ملایم و در کل عالی بود. به همین دلیل آب زیادی هم مصرف نمی کردیم. توصیه میکنم که در این فصل آب زیادی برندارید. 1.5 لیتر آب برای رسیدن به توچال و یا چشمه پیازچال کافی است به شرطی که چای و میوه هم همراه داشته باشید.

نکته مهم: شما باید طبق مسیر پاکوب و سنگ چین هایی که شده سوزنی ها را از سمت چپ صعود کرده و به نیمه های سوزنی ها که رسیدید با توجه به سنگ چین ها در یک نقطه خاصی از سمت راست کم کم ارتفاع گرفته و خود را به بالای سوزنی ها و روی خط الراس برسانید. پیدا کردن مسیر درست و توجه به سنگ چین ها بسیار مهم است. با اینکه بنده دو بار قبل از این این مسیر را رفته بودم اما در همین بخش حساس با توجه به اینکه در جلوی گروه نبودم، نفهمیدیم که کی و کجا این نقطه حساس را رد کرده و به بن بست خوردیم که دره و پرتگاه بود! کمی به عقب برگشته و از یه نقطه ای که بنظر می رسید راه بدهد دست به سنگ شده و در هر حال به کمی تلاش و قبول ریسک خود را به روی خط الراس و پاکوب اصلی رسانیدم. این اشتباه حداقل نیم ساعت زمان ما را تلف کرد. (در زمان بندی مسیر این نیم ساعت لحاظ نشده.)

ساعت 13:15 پای قله لزون بودیم در ارتفاع حدود 3500 متر. یعنی حدود 50 یا 70 متر مانده به بلندترین نقطه قله لزون (پیازچال). در اینجا اگر مقصد شما پناهگاه کلکچال باشد باید از سمت چپ تراورس کرده، ارتفاع کم کرده و خود را با چشمه پیازچال برسانید و اگر قصد قله توچال را دارید باید پاکوب را از سمت راست قله لزون ادامه دهید.

ما در اینجا به دو گروه تقسیم شدیم. ساعت 13:30 با دوستانمان (آقایان: نیری، مهدیون و طهوری) خداحافظی کرده و ایشان به سمت قله توچال ادامه مسیر دادند و گروه چهار نفره ما، به سمت چشمه پیازچال و کلکچال سرازیر شدیم. از روی لزون به مسیر توچال که نگاه می کردیم حداقل 2.5 ساعت راه نشان می داد. ما کمی نگران بودیم که نکند دوستان به تله نرسند اما جالب اینکه دوستان، 1 ساعت و 15 دقیقه بعد یعنی ساعت 14:45 به قله توچال رسیدند و ساعت 15:15 ایستگاه هفت بوده و سوار تله شدند. تله، به گفته مسولین تا 15:45 و شاید نهایتا تا ساعت 16 کار می کرد. با توجه به ساعت های پایانی کار تله، دوستان در ایستگاه پنج حدود یک ساعت در صف ماندند!

و اما گروه دوم یعنی من و آقای حبیبی، علیرضا و محمدی که به سمت پناهگاه کلکچال حرکت کردیم. ناهارمان را در چشمه پیازچال صرف کردیم که یک ساعت زمان برد. ساعت 16:15 پناهگاه کلکچال بودیم و پس از استراحت نیم ساعته در فضای دلنیشن پناهگاه، به سمت پارک جمشیدیه حرکت کردیم. در این غروب پاییزی، سکوت دلنشینی فضا را پر کرده بود در حالی که طبعیت رنگ پاییز به خود گرفته و برگ های زرد و طلایی و قرمزِ درختان جلوه زیبایی به مسیر کلکچال بخشیده بود. فکر کنم یکی از جذابیت های قشنگی که خاصِ مسیر کلکچال هست و بعضی ها را هر هفته به این مسیر می کشاند همین درختانی هستند که چتر خود را بر روی مسیر گسترانیده اند و جلوه زیبایی را در فصول مختلف سال از جمله بهار و پاییز به این مسیر می بخشند.

ساعت 18 به پارک جمشیدیه رسیدیم در حالی که هوا کاملا تاریک شده بود و پایان برنامه.

 

نکات برنامه:

1-       اگر 5 صبح از دارآباد استارت بزنید، به شرطی که گام حرکتتان کند نباشد، صبحانه را سریع تر صرف کنید و مسیر را بدون اشتباه  طی کنید، می توانید بدون نگرانی تا قبل از ساعت 16 که پایان کار تله است به تله برسید.

2-       در مورد خط الراس دارآباد و سختی آن غلو زیاد می کنند! اینکه فنی هست، دست به سنگ آنچنانی دارد، طناب و حمایت نیاز دارد و ... . شاید دوستانی که این نظر و عقیده را دارند از مسیر نرمال صعود نکرده باشند وگرنه اگر از مسیر درست و نرمال صعود کنید هیچ مشکل خاصی ندارد.

3-       توصیه می شود که برای صعود اول یک فرد که قبلا این مسیر را رفته همراه شما باشد اما در غیر این صورت هم اگر کمی هشیار باشید و یک فرد با تجربه در گروه باشد می توانید مسیر را طی کیند. منتها ممکن است که در برخی نقاط بخاطرعدم تشخیص مسیر درست، کمی با مشکل مواجه شده و به زحمت بیفتید. جی پی اس هم با توجه به سنگی بودن مسیر کمک چندانی نمی کند ولی در هر حال بود آن بهتر از نبودش هست چرا که می شود یک جاهایی از آن کمک گرفت خصوصا اگر مسیری را اشتباه رفته باشید.

--------------------------------------------------------------------

گزارش های مرتبط در همین وبلاگ:

خط الراس دارآباد به کلکچال (پارک جمشیدیه)، مردادماه 1391

--------------------------------------------------------------------

(تصاویر بیشتر در ادامه مطلب)

=================================


 علیرضا و مهمان عزیزمان آقای احمدی محمدی. قله دارآباد.

در پشت سر خط الراسی که باید طی شود دیده می شود:

 

 

 

 

 

قله سیابند:

 

 

 

 

 

 

گروه اول بر روی قله توچال:

++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ادامه تصاویر (گروه دوم به سمت کلکچال):

 

 

 

 

 

 

پایان

  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب