نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
روستای واریش نويسنده: نیما - شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠

گفته بودی که چرا محو تماشای منی         
آن‏چنان مات، که حتی مژه بر هم نزنی
مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود         
ناز چشم تو به قدر مژه برهم ‏زدنی
"زنده یاد مشیری"
------------------------------------------------

گزارش بازدید زمستانه از روستای واریش

جمعه، 9 دی ماه 1390

تصویر شماره 1: نقشه دسترسی به روستای واریش

(برای مشاهده عکس در سایز واقعی آنرا بر روی رایانه خود ذخیره، و مشاهده نمائید.)

تصویر شماره 2: روستای واریش


اگر قرار باشه که به دلیل آلودگی هوا برنامه کوه رو کنسل کنی (یا کنسل کنن! :) )، آن هم در یک جمعه دلپذیر زمستانی، به توصیه فدراسیون کوهنوردی، جایگزین میتونه یه برنامه گلگشت و بازدید از روستایی باشه بنام "واریش" در منطقه ای خوش آب و هوا و کوهستانی، به دور از آلودگی و شلوغی تهران که حداقل برای ما دسترسی به آن راحت و بدون ترافیک هستش.
صبح جمعه رانندگی در جاده کوهستانی و خلوت منتهی به واریش که کوههای اطرافش کم و بیش سفید پوش بودند خالی از لطف نبود. همینطور قدم زدن در روستای واریش که در این روز کاملن سفید پوش بود و جالب اینکه داخل روستا کمی بالاتر حتی برف خیابان اصلی روستا هم پانخورده بود (که ما زحمتش رو کشیدیم :) ) و این لذت قدم زدن در کوچه های خلوت روستا رو دوچندان میکرد. البته واریش روستای کوچک و خلوتی هست که بیشتر از چند خانوار امروزه در آن زندگی نمیکنند و بیشتر خانه ها نوساز و خالی از سکنه هستند که ظاهرن بیشتر بصورت فصلی و یا هر از گاهی در تعطیلات از آنها استفاده میشه.

بالای روستا، به سمت راست و در امتداد دره، یک جاده خاکی عریض هست که مسیر صعود به قله 3400 متری پهنه سار هست. اگر خواهان کمی پیاده روی بیشتر و یا یک کوهپیمایی سبک هستید میتونید در این مسیر که شیب زیادی هم نداره پیاده روی کنید. این جاده رو به نام و یاد شهید خلبان واریشی "مسیح ا... دین محمد" نامگذاری کرده اند.

روستای واریش:
در غربی ترین نقطه شهر تهران و شمال وردآورد (اتوبان تهران-کرج)، جاده‌ای کوهستانی و پر پیچ و خم در کنار دره و رودخانه به روستای وَردیج و پس از آن به روستای واریش منتهی می‌شود. جاده ای آسفالته به سبک و سیاق جاده امام زاده داود که با شیب نسبتا زیاد در مجاورت دره ارتفاع گرفته و شما را به طبیعت زیبای کوههای البرز مرکزی رهنمون میسازد. باغهای گیلاس روستاهای وردیج و واریش در فصل بهار و اردیبهشت ماه با شکوفه های زیبای گیلاس سفید پوش میشود که مناظر چشم نوازی را بوجود می آورد. جمعیت روستای واریش حدود 30 خانوار و ارتفاع آن از سطح دریا 2250 متر میباشد.
 
دسترسی:
کیلومتر 16 اتوبان تهران-کرج ، بعد از ایران خودرو و قبل از پمپ بنزین وردآورد با دیدن تابلوی شهرک دانشگاه صنعتی شریف و ایستگاه متروی وردآورد وارد مسیر شهرک شده و مستقیم به سمت بالا حرکت کنید تا در انتهای بلوار (خیابان شهید اردستانی) تابلوی روستاهای "وردیج و واریش" را مشاهده کنید.
از اینجا جاده آسفالته پس از حدود 12 کیلومتر ابتدا به روستای وردیج و پس از 4 کیلومتر دیگر در انتها به روستای واریش ختم میشود.

--------------------------------------------------------

توضیحات و تصاویر بیشتر در ادامه مطلب


- از سمت کرج میتوانید پس از رسیدن به پمپ بنزین وردآورد از طریق زیرگذر به سمت مخالف اتوبان رفته و از جاده کنار پمپ بنزین خود را به شهرک و خیابان شهید اردستانی برسانید.

-  از متروی وردآورد سواری برای روستای وردیج و واریش موجود میباشد.
- دسترسی دیگر از انتهای بزرگراه شهید همت، بلوار پژوهش، شهرک دانشگاه شریف، خیابان شهید اردستانی میباشد.

- روستای واریش دارای مسجد و سرویس بهداشتی (بیرون و روبروی مسجد) که همیشه باز و قابل استفاده میباشد.

- از روستای واریش یک جاده خاکی ماشین رو به سمت روستای کندر و جاده چالوس هست که در گذشته مسیر ارتباطی قدیم روستا بوده و ظاهرن سالیان اخیر و پس از آسفالت شدن جاده منتهی به وردآورد، آن جاده مسدود و غیر قابل عبور برای ماشینها شده.


تصویر شماره 3: روستای واریش

 

تصویر شماره 4: روستای واریش

 

تصویر شماره 5: روستای واریش، کوچه منتهی به خیابان مسیح ا... دین محمد! و مسیر پهنه سار.

 

گزارشهای مرتبط در همین وبلاگ:

پهنه سار ، 2 اردیبهشت 1390

گزارش صعود به قله پهنه سار از روستای واریش ، 8 مهر 1390

------------------------------------------------------

پی نوشت 1: پنج شنبه مسافت 25 کیلومتری منزل تا محل کار رو رکاب زدم. 65 دقیقه رفت (صبح) و 55 دقیقه برگشت (عصر). نکته قابل توجه این بود که اون عضوی که روی زین بود بیشتر از پاها خسته شده بود! :) نمیدونم که باز هم بتونم این حرکت رو تکرار کنم یا نه.
چه ربطی به روستای واریش داشت!!؟؟ :)

-------------------------------------------------


پی نوشت 2:

شنبه 2 اردیبهشت 1391

امروز ایمیلی بدستم رسید که حاوی اطلاعات جالب و مفیدی از روستای واریش و اهالی محترم آن بود. در این پست و همچنین گزارش قبلی ام از نامگذاری کوچه های واریش و خصوصا جاده منتهی به پهنه سار که بنام "مسیح ا... دین محمد" هست انتقاد کرده بودم.  در مورد خیابان "مسیح ا... دین محمد" چون عنوان شهید رو بر روی تابلو ننوشته بودند من اصلا متوجه علت این نامگذاری نشده بودم. در واقع حرفم این بود که روستایی در دل طبیعت که تمام کوچه پس کوچه های روستا رو با نامهای مذهبی نامگذاری کردند. لااقل این یک جاده که بیرون از روستا هست رو با نامی برگرفته از طبیعت نامگذاری میکردن. من با نامگذاری مذهبی و یا گذاشتن نام شهدا بر روی خیابانها مشکلی ندارم که حتی احترام هم میذارم. اما اینجا هم بحث افراط و تفریط بود. بنظر من نامگذاری کوچه های یک روستا بنام شهدای همان روستا اشکال نداره بلکه یک ارزش قابل احترام نیز هست اما وقتی که نام شهدای روستا ته میکشه و بطور مثال در همین واریش نام دو خیابان اصلی رو شهید چمران و مصطفی خمینی میذارن دیگه بحث افراط پیش میاد. مطمئنا به اندازه کافی در کل کشور خیابان و اتوبان و ... بنام این بزرگان نامگذاری شده... به جایی بر نمیخورد اگر که دو تا خیابان هم بنام غیر شهدا و غیر مذهبی در همین واریش نامگذاری میشد.

یه چیز دیگه هم هست اونم اینکه ما هر وقت آخر هفته ها رفتیم اونجا کله سحر (7 صبح) بلندگوهای مسجد با صدای بلند روشن بودن. سوال اینه: آیا واقعن همه اهالی روستا اون وقت صبح از این صداهای بلند لذت میبرن!؟

البته این مشکلی بود که در گذشته چه در شهر چه در روستاها خیلیها با بلندگوهای مساجد داشتن و سالهای اخیر خیلی بهتر شده و مساجد بیشتر رعایت میکنن. حتی مذهبیهاشون هم که خونه هاشون کنار مسجد بود از این قضیه شاکی بودن چه برسه به ...

آقا اصلا به ما چه!؟ اون بخشهای انتقادی رو هم حذف کردم. :)

فقط زنده باد واریش...

با سپاس از آقای علی واریشی.

متن ایمیل:

##

واریش سلامت میکند

آقا نیما سلام

اینجا در سوئد در فضای ویرچوال بدنبال واریش بودم که آن را نزد شما یافتم
راستش چند سالی بود که این روستا را ندیده بودم و خوشحالم که با تماشای عکس های شما چشمم به جمال دهاتی که در آن بزرگ شدم روشن شد و سپاسگزار شما هستم
اجازه بدید در مورد واریشی ها که زیاد جانماز آب میکشند و اهل عبادت و نماز جمعه و طرفدار احمدی نژاد و خلاصه از بیخ و بن حزب اللهی هستند و آن نام خیابان مسیح الله توضیح دهم که گویا آقا مسیح نخستین خلبان ایرانی بود که در همان روز اول جنگ و به تلافی حمله میراژهای عراقی به فرودگاه مهرآباد خلبانان نیروی هوائی ایران هم با 140 فروند فانتوم به بغداد حمله کردند و گویا هواپیمای آقا مسیح بر اثر تیر هوائی منفجر می شود و او هم مفقود الاثر و پس از پایان جنگ خبر آوردند که در حمله هوائی اسیر نگشته بلکه در دم جان سپرده بود
فکر کنم کوچه پس کوچه های واریش هم اسم شهدای این روستا را داشته باشد گرچه همه به اطراف ورداورد کوچ کرده اند و واریش در ایام عزاداری و فصل میوه چینی شلوغ می شود
در پشت کوه غربی یا بقول واریشی ها در پشت منطقه زورآباد روستای کندر قرار دارد که بسیار بزرگتر از واریش است و در پای سایت سایت نیروی هوائی قرار دارد
در سراسر دوره ی پهلوی ها ورداورد و وردیج و واریش منطقه ی مشق نظامی و محل تمرین تیراندازی سربازان و مانور نظامی بود که اهالی روستا مجبور بود از طریق کندر و یا روستای کشار در اطراف اما م زاده داوود و کن سولقان به شهر بیایند
این ورداورد همان محلی است که رضا شاه شب بیست و نه اسفند 1299و در کودتای سید ضیاء الدین طباطبائی در آنجا التیماتوم را صادر میکند که نیروهای قزاق را وارد شهر تهران میکند و پایتخت را اشغال خواهد کرد و با کنسول های روس و انگلیس و نماینده احمد شاه در ورداورد دیدار می کند و خلاصه پس از اشغال تهران وزیر جنگ سید ضیاء میشود
واریشی ها و وردیجی ها روحشان هم از اهمیت این منطقه خبری ندارند و همواره سر به آسمان و خدا و محمد و امام زمان دارند که پس از مرگ شاید در آن دنیا بهشتی شوند
آقا مسیح را اگر درست در حافظه داشته باشم همانا که نخستین خلبان ایرانی است که در جنگ و در دفاع از ایران جان باخت و اشکالی ندارد که واریشی ها به احترام این آزادمرد نام او را در این روستا که نه خیابان دارد و و نه کوچه و پس کوچه بر تپه خاکی نوشته باشند
روانش شاد و یادش زنده باد
 
با احترام
علی واریشی
##
  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب