کوهنوردی... نشاط زندگی

مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (ایران)

ارتفاعات سماموس گیلان

گزارش کوهپیمایی در ارتفاعات سماموس گیلان


تاریخ: چهارشنبه 31 خرداد 1391

مبدا: روستای آزارکی (توابع رحیم آباد، رودسر) ، ارتفاع: 200 متر از سطح دریا

مقصد: روستای سجیران، ارتفاع: 750 متر

بلند ترین نقطه مسیر: روستای سی پشت، ارتفاع حدود 2500 متر

مدت زمان: 13 ساعت

تعداد نفرات: 2 نفر

 مسیر: روستای آزارکی - روستای طاهرسرا - قلعه کوتی - داران - راشه - سی پشت - روستای سجیران

 

ارتفاعات سماموس ، منطقه ییلاقی راشه

 

برای مطالعه گزارش تصویری کامل برنامه به ادامه مطلب مراجعه فرمائید.

-------------------------------------------------------


ساعت 08:20 صبح، جاده خاکی ماشین رو مابین روستای آزارکی و روستای طاهرسرا و نمایی از کوه سماموس در پیش رو

 

ساعت: 11:00 صبح، ادامه جاده در جنگل پوشیده از انبوه درختان توسکا و ...

 

ساعت : 11:45 صبح ، منطقه قلعه کوتی

 

ساعت : 11:50 صبح ، یک درخت راش تنومند در محدوده قلعه کوتی

 

ساعت : 12:30 ظهر ، عکس یادگاری به اتفاق دوست نازنینم آقا الیاس (سمت راست)

 

ساعت : 01:00 عصر ، پایان جاده عریض ماشین رو و ورود به منطقه سرسبز و زیبای داران

 

در داران سه کلبه کوچک وجود دارد که متعلق به آقای موسی اخوت میباشد. یکی منزل ایشان و دو تای دیگه هم طویله مربوط به گاوها.

 

داران، کلبه با صفای آقای موسی اخوت

 

عکس یادگاری با آقای اخوت مهربان و دوست داشتنی که با گرمی و صمیمیت خاصی پذیرای ما شدند. آقا الیاس چون خودش بچه همان منطقه و روستای آزارکی بود با آقای اخوت یک آشنایی قبلی داشت.

آقای اخوت به مدت 30 سال تنها در داران سکونت دارند و به کار دامداری مشغولند!

 

ساعت: 03:00 عصر، بعد از صرف ناهار و چای در داران آقای اخوت چند دقیقه ای با ما همراه شدند تا ادامه مسیر به راشه یعنی مقصد بعدی مان را به ما نشان دهند. بعد از داران چند پاکوب به چند جهت مختلف وجود داشت که پیدا کردن مسیر درست کار آسانی نبود. مسیر راشه یک پاکوب باریک بود که از بالای داران به سمت چپ و به داخل جنگل امتداد پیدا میکرد.

 

ساعت: 03:35 عصر، چشمه آب بین داران و راشه

 

ساعت: 04:00 عصر، دشت و مرتع بسیار زیبای راشه

 

 

به پیشانی یکی از گاوها تخته ای بسته بودند که بر روی آن چند میخ کوبیده شده بود و سر تیز میخها به سمت بیرون بود! یادمان رفت از آهالی راشه بپرسیم که علت این کار چه بوده؟ شاید برای دفاع در مقابل حیوانات مهاجم!

 

دشت زیبای راشه و گلهای وحشی رنگارنگ

 

ساعت: 04:15 عصر، آقا الیاس پیش به سوی کلبه های راشه

 

یکی از کلبه های راشه، ساخته شده از سنگ و چوب و کاهگل. در راشه حدود 6-7 کلبه وجود داشت.

 

اهالی با صفای راشه. آقای سید حسینی (نفر اول سمت چپ تصویر) در پیدا کردن راه سی پشت خیلی به ما کمک کردند.

 

بعد از راشه در مسیر سی پشت راه رو در داخل جنگل گم کرده بودیم و حدود نیم ساعتی بیراهه میرفتیم. هوا داشت مه آلود میشد و تا شب وقت زیادی نداشتیم. لحظات سخت و دلهره آوری بود. بطور حسی به یک سمت رفتیم و بالاخره شنیدن صدای زنگوله گاوها در مراتع بالا برای ما روزنه امیدی باز کرد که بتونیم راه رو پیدا کنیم.

آقا الیاس شماره همراه آقای حسینی رو در راشه گرفته بود و اینجا با ایشان تماس گرفتیم. در طی چند تماس ما رو راهنمایی کردند و با حرفاشون به ما دلگرمی دادن تا اینکه بالاخره را رو پیدا کردیم و به سمت سی پشت ادامه مسیر دادیم.

شاید اگر همین گاوهای دوست داشتنی با صدای زنگوله هاشون نبودند ما اون روز به مشکل برمیخوردیم.

میتونم بگم که 95 درصد مسیری که ما در این روز طی کردیم آنتن همراه اول برقرار بود و این برام جالب بود.

 

دشت زیبا و سرسبز سی پشت در ارتفاع حدود 2500 متری پوشیده از گلهای سفید و رنگارنگ

 

 

ساعت 06:30 عصر ، سی پشت، منزل با صفای آقای کیا احمدی که ما رو به صرف چای و نان و پنیر محلی مهمان کردند.

 

پسر آقای کیا احمدی که در تعطیلات تابستانی و با پایان گرفتن مدارس به سی پشت و پیش پدر آمده. خانواده آقای کیا احمدی در روستای سجیران ساکن هستند.

 

 

و یکی دیگر از بچه های سی پشت با چهره ای آرام و دوست داشتنی

 

ساعت: 06:50 عصر، از سی پشت به سمت روستای سجیران سرازیر شدیم. سی پشت بالاترین نقطه صعود ما بود.

 

ساعت: 07:25 عصر، چشمه آب معدنی در میانه راه سجیران.

برای رسیدن به پای این چشمه در هنگام فرود از راه اصلی جدا شده و حدود 100 متر به سمت چپ و پائین در یک مسیر فرعی حرکت کردیم.

آب این چشمه در میان اهالی منطقه بسیار محبوب و پرطرفدار بوده و ظاهرن از خواص پزشکی بی نظیری خصوصا برای دفع سنگ کلیه برخوردار هست. اهالی منطقه از دور و نزدیک سختی راه را به جان خریده و در یک مسیر پر شیب چند ساعت برای رسیدن به این چشمه کوهپیمایی میکنند.

 

آقا الیاس عزیز، یک غروب دل انگیز و بیاد ماندنی قبل از روستای سجیران

 

ساعت: 09:00 شب، و بالاخره روستای سجیران پس از 13 ساعت کوهپیمایی نفس گیر اما زیبا و خاطره انگیز در ارتفاعات سماموس.

 

از روستای سجیران حدود نیم ساعت جاده آسفالت را پیاده به سمت پائین طی کردیم تا به محل بعدی رسیدیم. از آنجا با یک آژانس خودمون رو به روستای آزارکی و محل پارک ماشین خودمون رسوندیم...... و پایان.

  
نویسنده : نیما ; ساعت ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٤ تیر ۱۳٩۱