نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
آبشار سنگان نويسنده: نیما - دوشنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳٩٠

سنگان، تکه ای از بهشت!

گزارش کوهپیمایی، آبشار سنگان


تاریخ اجرای برنامه: یکشنبه 11 اردیبهشت 1390
مسیر : از روستای سنگان بالا تا آبشار
نوع راهپیمایی: سبک و متوسط
زمان: ٢ ساعت (صعود)

------------------------

 آبشار سنگان:

 سنگان، نام دو روستا (سنگان پایین و سنگان بالا) و منطقه‌ای کوهستانی و بسیار زیبا در شمال غربی تهران و کمی بالاتر از سولقان می‌باشد. ارتفاع روستای سنگان از سطح دریا حدود 2100 متر بوده و راه دسترسی به آن از طریق جادهٔ امامزاده داوود است. آبشار سنگان به ارتفاع تقریبی 60 متر بلندترین آبشار تهران بوده و ارتفاع این آبشار از سطح دریا 2575 متر میباشد. برای رسیدن به آبشار به 2.5 تا 3 ساعت پیاده روی و کوهپیمایی از روستا نیاز است.
اوج شکوه و زیبایی آبشار سنگان در فصل پرآبی یعنی بهار و اوایل تابستان می‌باشد. اردیبهشت ماه ده سنگان و مسیر منتهی به آبشار پوشیده از شکوفه های درختان گیلاس بوده که جلوه ای بی نظیر را به این مسیر میدهد.
در فصل پائیز هزار رنگ، دره سنگان زیبایی و جلوه خاص خودش را دارد اما آبشار در این فصل بسیار کم آب تر و حتی در حد آب باریکه خواهد بود! آبشار سنگان در زمستان و ماههای سرد کاملا یخ بسته و شکلی بسیار بدیع و زیبا به خود می گیرد.

 

آبشار سنگان، در اردیبهشت ماه

(جهت دانلود عکس در سایز 1600x2133 بر روی آن کلیک کنید. حجم فایل: 1.6 مگ)

پی نوشت: عکس از نیما، اردیبهشت ماه 1392

---------------------------------------------------------------------

 (برای خواندن گزارش کامل مسیر و مشاهده عکسها بر روی ادامه مطلب کلیک کنید)

                 ****************************

پی نوشت (91.05.25):

برای مطالعه گزارش کامل روستا و آبشار سنگان به این پست مراجعه فرمائید:

آبشار سنگان (گزارش ارسالی برای روزنامه ایران، 24 مرداد 1391)


گزارش برنامه:

یکشنبه 11 اردیبهشت بمناسبت روز کارگر تعطیلبودیم و فرصت خوبی بود تا در یک روز وسط هفته سری بزنیم به یکی اززیباترین مناطق کوهستانی تهران که در این فصل به واقع تکه ای از بهشت بر روی زمین میباشد.

در این گزارش سعی میکنم که مسیر را طوری شرح دهم که اگر قصد بازدید از آبشار را داشتید حداقل با نت برداری از گزارش بتوانید به راحتی و با برنامه به آبشار برسید. (شب قبل از حرکت هر چه در اینترنت گشتم متاسفانه نتوانستم راهنمای دقیق مسیر را پیدا کنم!) در طول مسیر بعضا به دوراهیهایی برمیخورید که میتواند گمراه کننده باشد و تشخیص راه درست غیر ممکن.

 

دسترسی:

کیلومتر 12 جاده امام زاده داود - تابلوی روستای سنگان در سمت چپ - حدود 10 کیلومتر جاده فرعی و آسفالته به روستای سنگان بالا

 

راهنمای کامل مسیر تا آبشار:

از اتوبان همت وارد منطقه کن شده و از آنجا به جاده امام زاده داود می‌روید. کیلومتر 12 جاده امام زاده داود تابلوی روستای سنگان را در سمت چپ مشاهده می‌کنید. از اینجا تا سنگان حدود 10 کیلومتر راه است. به روستای سنگان که رسیدید ورودی سنگان پائین و سنگان وسط را رد کرده، به سمت سنگان بالا ادامه مسیر دهید. جاده آسفالت را تا انتها رفته تا به جاده خاکی برسید. از اینجا تا امام زاده قاسم حدود 1-2 کیلومتر جاده خاکی ماشین رو میباشد. ماشین را میتوانید همینجا پارک کرده و یا در صورت خلوت بودن و باز بودن راه، با ماشین از جاده خاکی بالا بروید. از امام زاده دو راه برای رسیدن به آبشار دارید. یکی ادامه همان راه اصلی و دیگری جاده پاکوب که از داخل محوطه امام زاده به آن دسترسی خواهید داشت. این دو مسیر حدود 2 کیلومتر بالاتر به هم میرسند و مشترک میشوند. (ما جاده عریض اصلی را ادمه دادیم) پس از حدود نیم ساعت پیاده روی به سمت بالا با شیب ملایم به جاده ورودی آبشار میرسید. این جاده بصورت یک فرعی در سمت چپ میباشد که رودخانه را قطع کرده و پس از آن به سمت بالا ارتفاع میگیرد. از اینجا دیگر آبشار در دور دست قابل مشاهده میباشد. پس از ورود به این مسیر حدود 500 متر بالاتر به یک کومه چهاردیواری میرسید که پس از آن باز راه دو راهی میشود که باید مسیر سمت چپ را در پیش بگیرید. از اینجا به بعد مسیر سر راست و مشخص میباشد. اول از میان باغهای گیلاس گذشته سپس از عرض رودخانه گذشته و پس از آن حدود یک ساعت پیاده روی در شیب نسبتا تند در یک جاده پاکوب باریک به آبشار خواهید رسید.

 

 تصاویر مسیر و توضیحات مربوطه:

نمایی از روستای سنگان بالا غرق در شکوفه های گیلاس:


نمایی از امام زاده قاسم در دست تعمیر:


امام زاده کنار رودخانه و در یک مکان بسیار زیباست که اطراف آن جا برای نشستن کم و بیش هست. یک مکان عالی برای صرف نهار در یک روز تعطیل همراه با خانواده.

محوطه جلوی امام زاده:


برای رسیدن به آبشار ما امام زاده را رد کرده و مسیر عریض جاده خاکی را ادامه دادیم که همچنان ماشین رو بود. ظاهرا از کنار امام زاده هم یک راه به آبشار دارد که ما از آن مطمئن نبودیم پس مسیر اصلی را ادامه دادیم.

امتداد جاده اصلی خاکی بعد از امامزاده که در این روز وسط هفته کاملا خلوت بود. بجز خودمان شاید کلا 5 نفر کوهنورد هم در آنروز ندیدیم!:


حدود یکی دو کیلومتر بالاتر از امام زاده چشمه آب کوچکی از دل کوه بیرون میزد. از آب گوارای آن نوشیدیم و برای ادامه مسیر هم کمی برداشتیم. از اینجا تا خود آبشار از چشمه خبری نبوده و فقط آب رودخانه در دسترس بود. تقریبا تا همین چشمه و کمی بالاتر از آن آنتن همراه اول هنوز برقرار بود.

 

دره های زیبای مملو از درختان گیلاس در طول مسیر:


یک کافه سنتی واقع در دره ای زیبا حدود 20 دقیقه بعد از امام زاده:


و باز هم همچنان رودخانه و باغهای زیبای گیلاس در دره سمت چپ جاده:

 

از امام زاده حدود نیم ساعت که به سمت بالا حرکت میکند (از راست به چپ تصویر) به ورودی مسیر آبشار میرسید. یک فرعی که از سمت چپ به سمت دره سرازیر شده، رودخانه را قطع نموده و سپس ارتفاع میگیرد.

 

مسیر ورودی آبشار:


ما ورودی آبشار را رد کرده و جاده اصلی را به سمت بالا و چشمه شاهی ادامه دادیم. حدود یک ساعت و نیم به سمت بالا رفته تا از طبیعت زیبای این مسیر بیشتر بهره ببریم. در بین راه نیز از یک مسیر فرعی بالا رفته و از گیاه ریواس که خیلی هم در دسترس نبود، کندیم و خوردیم. کمی ترش و بنظرم بسیار خوشمزه اس.

 

نمایی از مسیر که در دو طرف پوشیده از درختان گیلاس و آلبالو بود:

 

 


در عکس زیر گیاه ریواس را می بینید. ساقه ریواس را که یک گل قرمز هم بالای سرش دارد میتوانید از پائین بریده و پس از جدا کردن گل و پوست، آنرا میل نمائید. با نمک البته چه بهتر. ریواسهای این منطقه دو نوع بودند: گل قرمز و گل زرد که نوع قرمزش برای خوردن عالی بود اما نوع گل زرد سفت و نامرغوب بود. ریواس قرمز کم و به زحمت در دسترس بود. دیده میشدند کسانی که به منظور کندن و فروش ریواس از دامنه کوهها بسیار بالا رفته بودند.

 

گیاه ریواس که البته این یکی ساقه اش خیلی کوتاهه:


مسیری را که رفته بودیم برگشته و مجددا به همان دو راهی رسیدیم. راه آبشار را در پیش گرفته از دره گذر کرده و از یک جاده نسبتا عریض پوشیده از سنگ به سمت بالا ارتفاع گرفتیم. از اینجا میشد آبشار را در دور دست مشاهده کرد. حدود 200 متر بالاتر پس از یک کومه چهار دیواری باز هم راه دو راهی شد که مسیر آبشار از سمت چپ میباشد.

از اینجا به بعد مقداری از جاده از بین باغهای گیلاس رد میشد که اوج زیبایی این مسیر بود و بسیار زیبا:


و باز هم راهی باریک از میان باغهای گیلاس که گاها درخت آلبالو هم در بینشان دیده میشد:


خانه ای روستایی در طول مسیر :


پس از حدود 20 دقیقه از عرض رودخانه گذشتیم. از اینجا به بعد تا خود آبشار شیب مسیر تند بود که حدود یک ساعت طول کشید:


دامنه کوهها بعضا پوشیده بود از گلهای لاله وحشی به رنگهای قرمز و زرد و گلبه ای. و یک عکس کلوزآپ از این گل زیبا:

(برای دریافت این عکس در سایز اصلی بر روی آن کلیک نمائید)


نمایی دور از آبشار که در وسط – بالای تصویر دیده میشود و جاده پاکوب پوشیده از سنگ با شیب تند:


نمایی نزدیکتر از آبشار که بنظر میرسید حدود 50-60 متر ارتفاعش باشد:


آبشار کوچکی در سمت چپ آبشار اصلی حدود 200 متر آنطرف تر قرار داشت و همینطور غار بیوک آقا که در سمت چپ تصویر دیده میشود. دهانه این غار حدود یک متر و طولش حدود 3-4 متر بود که گفته میشود مقداری از آن طبیعی بوده و ما بقی را شخصی بنام بیوک برای جانپناه کوهنوردان در فصل سرما ساخته و تکمیل کرده. کف غار مسطح بوده و برای نشستن و استراحت مناسب میباشد. دهانه غار حدود سه متر از کف ارتفاع دارد که برای ورود با آن باید کمی به خودتان زحمت بدهید!


جا برای نشستن و استراحت اطراف آبشار پیدا میشود اما نه زیاد. شاید روزهای تعطیل که بازدید از آبشار بیشتر است برای نشستن در زیر سایه و کنار رودخانه مجبور شوید مسیر را برگردید.

آبشار:


وزش تقریبا شدید باد باعث میشد که ذرات ریز آب به اطراف پراکنده شود:


شب قبل از حرکت سری به سایت "پیش بینی وضعیت هوای قله ها" زدم تا از وضعیت جوی منطقه آگاه شوم. برای قله توچال برف و باران پیش بینی کرده بود. به هر حال محدوده آبشار از نظر جوی مطمئنا بسیار نزدیک به قله توچال بود. دل به دریا زدیم برنامه فردا را فیکس کردیم. ساعت حدودا 2.5 عصر ما پای آبشار بودیم. هنوز درست مستقر نشده بودیم که به یکباره در عرض کمتر از 10 دقیقه هوای آفتابی و نیمه ابری تبدیل به باران و برف و طوفان شد و سرمای آزار دهنده! اول تگرگ، بعد باران و بعد هم برف. مانده بودیم که چه بکنیم؟ برویم یا بمانیم؟ دو راه پیش رو داشتیم. اول اینکه در غار مجاور پناه بگیریم و منتظر بهتر شدن وضعیت جوی باشیم که ممکن بود بهبودی حاصل نشده و ما شب را به اجبار آنجا ماندگار شویم آنهم بدون تجهیزات گرمایشی و حتی آتش! دوم اینکه درنگ نکرده و در همین برف و باران نسبتا شدید راه بازگشت را در پیش بگیریم. که خب ما ریسک نکرده و راه دوم را انتخاب کردیم. اول در زیر یک دیواره پناه گرفتیم که مثل یک سقف بود و ما را از باران محفوظ داشت. خوشبختانه آتش را روشن کرده بودیم. خیلی سریع چای درست کرده و کنسرو بادمجان که همراهمان بود را کمی در آتشی که رو به خاموشی بود گرم کردیم و نهارمان را بصورت اورژانسی صرف کردیم که لااقل برای وضعیت نچندان مناسب برگشت انرژی داشته باشیم. در آن وضعیت برف و باران راه بازگشت را در پیش گرفتیم که به دلیل همراه نداشتن لباس زمستانی و ضد آب خیلی زود خیس شدیم و پاهایمان که داخل کفشها غوطه ور بود. فقط سرمان را با نایلونی که همراهمان بود پوشاندیم که بسیار تاثیر گذار بود. خوشبختانه هر چه به سمت پائین رفتیم از شدت بارندگی کم شد. راه معمولا گلی بود و لغزنده و لحظه ای غفلت در گام برداشتن کافی بود تا به دردسر بیافتیم. باغهای گیلاس و شکوفه ها در طول مسیر در زیر باران درخشنده و زیباتر شده بودند و لطف خاص خودش را داشت. به هر حال به هر زحمتی بود خود را به پائین رساندیم و پس از آن به امام زاده و بعد پای ماشین. در پایان این راهپیمایی در باران برایمان لذت بخش شد و خاطره ای بیاد ماندنی.

توصیه میکنم که اگر قصد عزیمت به سنگان را دارید حتی المکان در فصل اردیبهشت برنامه بذارید چونکه در این فصل سنگان با دره ها، رودخانه ها و باغهای گیلاس پر از شکوفه اش، واقعا تکه ای از بهشت است.

به دوستان تهرانی خصوصا توصیه میکنم که در فصل بهار و یا اوایل تیر ماه که فصل برداشت گیلاس میباشد به سنگان سری بزنند. گفته میشود که گیلاس تکدانه سنگان از بهترین گیلاسهای کشور میباشد.

در پایان از دوست خوبم آقای عطا میرمعینی (وبسایت دانشنامه آزاد ایران) که در برنامه ریزی مسیرهای کوهنوردی همیشه راهنما و پشتیبانم بوده اند نهایت تشکر را دارم.

همچنین از آقای محمد گائینی عزیز (وبسایت ایران را بگردیم) برای گزارش خوب و مفیدشان از آبشار سنگان. گزارش زمستانه ایشان از آبشار سنگان را اینجا ببینید.

 

برقرار باشید و پرشکوه چون کوهستان

  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب