نیما
تماس با من
پروفايل من
نويسنده (هاي) وبلاگ نیما
آرشيو وبلاگ
      کوهنوردی... نشاط زندگی (مسیرهای کوهنوردی و گردشگری تهران (و ایران))
سفر به کوچه باغ‌های برفی (شکرآب) نويسنده: نیما - یکشنبه ۱٧ دی ۱۳٩۱

مرا سفر به کجا می برد؟
کجا نشان قدم نا تمام خواهد ماند
و بند کفش به انگشت های نرم فراغت
گشوده خواهد شد؟
کجاست جای رسیدن و پهن کردن یک فرش
و بی خیال نشستن
و گوش دادن به
صدای شستن یک ظرف ...
--------------------------------------------------

زمستان و روزهای برفی تصویرهای متفاوتی در ذهن آدم‌ها دارد. بعضی‌ها ترجیح می‌دهند از پشت پنجره به تماشای دانه‌های برف و زمین سفید پوش بنشینند، در حالی که قهوه داغ و دلچسب‌شان را میل می‌کنند. بعضی‌ها به سراغ برف بازی می‌روند و هیجان لیز خوردن از تپه‌های برفی را به سکوت و آرامش پشت پنجره ترجیح می‌دهند. بعضی‌ها دوست دارند لباس گرم بپوشند و در خیابان‌ها و کوچه‌های سفیدپوش و خلوت قدم بزنند؛ و در این بین بعضی‌ها هم هستند که هیچ‌کدام از این کارها راضی‌شان نمی‌کند. دوست دارند بروند و بزنند به دل طبیعتِ بکر زمستانی. آن‌جا که تا چشم کار می‌کند برف است و کوه‌ و دره‌های پوشیده از برف...
اگر از این دسته افراد هستید، سفر زمستانی به شکرآب می‌تواند گزینه خوبی برای یک روز تعطیل آخر هفته باشد.

٭٭٭

شکرآب ییلاقی است سرسبز و با صفا در ارتفاعات غرب روستای آهار، از توابع بخش رودبار قصران و شهرستان شمیرانات که در فاصله حدود 25 کیلومتری شمال شرق تهران واقع است. ارتفاع روستای آهار از سطح دریا حدود 2100 متر و ارتفاع شکرآب 2400 متر است. برای رسیدن به شکرآب باید به جاده فشم و شهر اوشان رفته و از آنجا به روستای آهار بروید.
مسیر روستای آهار به شکرآب یکی از معروف‌ترین مسیر‌های پیاده‌روی اطراف تهران است که با جاذبه‌های بی‌نظیرش در فصول مختلف سال پذیرای گردشگران و علاقه‌مندان به طبیعت است. وجود راه نسبتاً هموار، رودخانه پرآب، باغ‌های سرسبز همراه با مناظری بی‌بدیل از طبیعت زیبای کوهستان البرز، این منطقه را به یکی از پربازدیدترین مسیرهای گردشگری در اطراف تهران بدل کرده است. از روستای آهار تا شکرآب باغ‌های فراوان گیلاس و آلبالو وجود دارد که در هر فصلی جلوه‌ای خاص از زیبایی‌های طبیعت را به رخ رهگذران می‌کشد.
شکرآب امامزاده‌ای دارد معروف به امامزاده شکرآب که مورد توجه و احترام خاص اهالی است و مقصد و استراحتگاهی برای کوهنوردان و گردشگرانی که در فصول مختلف سال به این منطقه ‌می‌روند.

آبشار شکرآب یکی دیگر از جاذبه‌های زیبای شکرآب است که کمی بالاتر از امامزاده و در انتهای مسیر واقع است. از محل روستای آهار تا آبشار شکرآب، حدود یک ساعت و نیم پیاده‌روی در یک مسیر نسبتاً هموار در پیش دارید. پیاده‌روی در این مسیر در فصول گرم سال برای عموم امکان پذیر است. اما در زمستان و حتی اواسط پائیز (با اولین بارش‌ها) مسیر پوشیده از برف شده که پیمایش آن آمادگی و شرایط خاص خودش را می‌طلبد. خصوصاً در بخش پایانی و پرشیب مسیر که راه باریک و بعضاً لغزنده می‌شود.

---------------------------------------------

لینک این گزارش در روزنامه ایران - یکشنبه 17 دی 1391

-------------------------------------------

گزارشهای مرتبط در همین وبلاگ:

آهار به شکرآب ::  آبان ۱۳٩٠

آهار به ده تنگه :: خرداد ۱۳٩٠

-------------------------------------------

(متن کامل گزارش همراه با تصاویر بیشتر، در ادامه مطلب)

====================================


متن کامل گزارش:

جاذبه‌های طبیعی و گردشگری تهران

سفــر به کوچه‌بــاغ‌های بــرفی

زمستان و روزهای برفی تصویرهای متفاوتی در ذهن آدم‌ها دارد. بعضی‌ها ترجیح می‌دهند از پشت پنجره به تماشای دانه‌های برف و زمین سفید پوش بنشینند، در حالی که قهوه داغ و دلچسب‌شان را میل می‌کنند. بعضی‌ها به سراغ برف بازی می‌روند و هیجان لیز خوردن از تپه‌های برفی را به سکوت و آرامش پشت پنجره ترجیح می‌دهند. بعضی‌ها دوست دارند لباس گرم بپوشند و در خیابان‌ها و کوچه‌های سفیدپوش و خلوت قدم بزنند؛ و در این بین بعضی‌ها هم هستند که هیچ‌کدام از این کارها راضی‌شان نمی‌کند. دوست دارند بروند و بزنند به دل طبیعتِ بکر زمستانی. آن‌جا که تا چشم کار می‌کند برف است و کوه‌ و دره‌های پوشیده از برف...
اگر از این دسته افراد هستید، سفر زمستانی به شکرآب می‌تواند گزینه خوبی برای یک روز تعطیل آخر هفته باشد.
٭٭٭
شکرآب ییلاقی است سرسبز و با صفا در ارتفاعات غرب روستای آهار، از توابع بخش رودبار قصران و شهرستان شمیرانات که در فاصله حدود 25 کیلومتری شمال شرق تهران واقع است. ارتفاع روستای آهار از سطح دریا حدود 2100 متر و ارتفاع شکرآب 2400 متر است. برای رسیدن به شکرآب باید به جاده فشم و شهر اوشان رفته و از آنجا به روستای آهار بروید.
مسیر روستای آهار به شکرآب یکی از معروف‌ترین مسیر‌های پیاده‌روی اطراف تهران است که با جاذبه‌های بی‌نظیرش در فصول مختلف سال پذیرای گردشگران و علاقه‌مندان به طبیعت است. وجود راه نسبتاً هموار، رودخانه پرآب، باغ‌های سرسبز همراه با مناظری بی‌بدیل از طبیعت زیبای کوهستان البرز، این منطقه را به یکی از پربازدیدترین مسیرهای گردشگری در اطراف تهران بدل کرده است. از روستای آهار تا شکرآب باغ‌های فراوان گیلاس و آلبالو وجود دارد که در هر فصلی جلوه‌ای خاص از زیبایی‌های طبیعت را به رخ رهگذران می‌کشد.
شکرآب امامزاده‌ای دارد معروف به امامزاده شکرآب که مورد توجه و احترام خاص اهالی است و مقصد و استراحتگاهی برای کوهنوردان و گردشگرانی که در فصول مختلف سال به این منطقه ‌می‌روند.
آبشار شکرآب یکی دیگر از جاذبه‌های زیبای شکرآب است که کمی بالاتر از امامزاده و در انتهای مسیر واقع است. از محل روستای آهار تا آبشار شکرآب، حدود یک ساعت و نیم پیاده‌روی در یک مسیر نسبتاً هموار در پیش دارید. پیاده‌روی در این مسیر در فصول گرم سال برای عموم امکان پذیر است. اما در زمستان و حتی اواسط پائیز (با اولین بارش‌ها) مسیر پوشیده از برف شده که پیمایش آن آمادگی و شرایط خاص خودش را می‌طلبد. خصوصاً در بخش پایانی و پرشیب مسیر که راه باریک و بعضاً لغزنده می‌شود.


شرح مسیر
پس از ورود به روستای آهار باید خودروی خود را اطراف میدان آهار (میدان شهید نادر نظر آهاری) و یا قبل از آن پارک کنید. در فصول بهار و تابستان به دلیل ازدحام گردشگر و تورهای طبیعت گردی به این منطقه، شاید مجبور شوید که خودروی خود را حدود یک کیلومتر مانده به میدان پارک کنید. اما در زمستان قطعاً برای پارک خودرو مشکلی نخواهید داشت. از میدان آهار که پیاده‌روی خود را آغاز می‌کنید، با عبور از روی یک پل به سه راهی می‌رسید که مسیر سمت راست به «ده تنگه»، مسیر سمت چپ به داخل روستا و مسیرِ مستقیم نیز با عبور از داخل روستا به سمت «شکر آب» می‌رود. با ورود به مسیر مستقیم، تابلویی را در سمت راستتان بر سینه دیوار می‌بینید که روی آن نوشته شده: «آهار - محله پائین - خیابان دهکده». با ادامه خیابان دهکده و عبور از داخل روستا، از کنار مسجد جامع و حسینیه آهار گذشته و پس از چند دقیقه از آخرین کوچه روستا (با تابلوی «محله میانده-خیابان آبشار») نیز گذر کرده و در مسیر شکرآب قرار می‌گیرید. از اینجا به بعد، یک جاده مالرو در امتداد رودخانه شکرآب و با عبور از کنار باغ‌های زیبای گیلاس و آلبالو شما را در نهایت به شکرآب می‌رساند. جاده‌ای که هر چه در آن پیش‌تر می‌روید، طبیعت زیبای دره آهار را بیشتر و بیشتر لمس می‌کنید. این‌جا می‌توانید، تمام خستگی‌ها، دلهره‌ها و روزمرگی‌هایتان را پشت اولین پیچ جاده جا گذاشته و آرامش را در دل طبیعت زیبا، با تمام وجود در آغوش بکشید. آرامشی برگرفته از طبیعت بکر که می‌تواند مرهم باشد و التیامی بر روح خسته انسان. انسانی خسته از هیاهو، استرس و دویدن در این وانفسای زندگی شهری...

«در میان مردمی که می‌دوند برای زنده بودن

آرام قدم بردار

برای زندگی کردن»

پس از حدود یک ساعت پیاده‌روی در این راه مالرو و کم شیب - از کنار باغ‌ها و در مجاورت رودخانه- به یک دوراهی می‌رسید. جایی که رودخانه کوچکی از سمت راست به رودخانه اصلی می‌پیوندد. در اینجا باید از کنار رودخانه اصلی جدا شده و در یک مسیر پاکوب، به سمت بالا و راست ارتفاع بگیرید (در امتداد رودخانه فرعی). اگر احیاناً تا اینجای مسیر، برف چندانی ندیدید (بسته به بار‌ش‌های روزهای قبل)، قطعاً از اینجا به بعد زمین زیر پایتان را سفید پوش می‌بینید. با ورود به مسیر جدید، کمی بالاتر به چند ویلا و یک سرویس بهداشتی کوچک در کنار راه می‌رسید که معمولاً خراب و غیر قابل استفاده است! و در ادامه به چند چشمه آب می‌رسید که به فاصله نسبتاً کمی از هم قرار دارند. زمستان‌ها قندیل‌های قشنگی اطراف این چشمه‌ها شکل می‌گیرد که تماشای آن‌ خالی از لطف نیست. این بخش از مسیر در زمستان، معمولاً پربرف است و در پاره‌ای نقاط به خاطر جاری شدن آب چشمه‌ها در سطح راه، زمین زیر پایتان کاملاً یخ بسته و لغزنده می‌شود. با دقت حرکت کنید و مراقب گام‌هایتان باشید. کفش زمستانی با زیره مناسب و ترجیحاً کرامپون (یخ‌شکن) برای این بخش از مسیر از ملزومات است. پس از حدود نیم ساعت پیاده‌روی و کوه‌پیمایی در این مسیر، (حدود 5/1 ساعت از شروع حرکت) در نهایت به بنای سبز رنگ امامزاده شکرآب می‌رسید.


امامزاده شکرآب
بقعه متبرکه امامزادگان سید زاهد(ع) و سید طاهر(ع) -معروف به امامزاده شکرآب- در دل باغستان‌های زیبای شکرآب واقع است. داخل محوطه امامزاده، تابلوی نارنجی رنگی دیده می‌شود که قدمت بنا را به دوره سلجوقیان و قاجاریه مربوط دانسته و تاریخ ثبت اثر را مورخه: 1/7/1382 به شماره ثبت: 10392 معرفی می‌کند. در کتابچه «جغرافیای رودبار قصران» که به قلم محمد میرزا (جغرافیدان و مهندس عصر ناصری) نوشته شده‌، به بازسازی امامزاده شکرآب در سال ۱۲۸۶ قمری به دستور ناصرالدین شاه اشاره شده است. امامزاده شکرآب دارای سرویس بهداشتی و یک کافه (قهوه خانه) کوچک است که می‌تواند مأمن و استراحتگاه مناسبی برای زائران و گردشگران در فصول مختلف سال باشد که به شکرآب آمده‌اند. همچنین در محوطه امامزاده، چند اتاق با پنجره‌های چوبی و قدیمی وجود دارد که اگر کسی بخواهد، می‌تواند از متولی امامزاده آنها را برای اقامت اجاره کند.احداث سرویس‌های بهداشتی جدید و نصب صفحات خورشیدی برای تأمین برق امامزاده، از اقدامات ارزشمند و قابل تقدیری است که جهت رفاه حال گردشگران، اخیراً در امامزاده شکرآب صورت گرفته است.
در نزدیکی امامزاده سنگی هست که شکلی شبیه به یک خرس دارد. بر اساس افسانه‌ای محلی، قرن‌ها پیش خرسی که عسل‌های امامزاده را دزدیده بود برای عبرت دیگران همان‌جا خشک شد و به شکل سنگ درآمده است!


آبشار شکرآب
اگر مسیری را که آمده‌اید، از کنار امامزاده ادامه دهید، پس از حدود 10 دقیقه به آبشار زیبای شکرآب می‌رسید. (از داخل امامزاده نیز می‌توانید در مسیر آبشار قرار بگیرید). آبشار شکرآب با ارتفاع تقریبی حدود 20 تا 30 متر، چندان مرتفع نیست اما آبشاری است دائمی که در تمام فصول سال –حتی در ماه‌های گرم تابستان نیز- جاری و نسبتاً پرآب است.
٭٭٭
چشمه‌های مسیر
1- شیر آب جنب حسینیه روستا 2- شیر آب واقع در انتهای روستا و ابتدای مسیر شکرآب 3-چشمه آب در نیمه راه، کنار رودخانه (چشمه فصلی) 4- چند چشمه آب که به فاصله کم از هم، حدود نیم ساعت مانده به شکرآب قرار دارند 5- چشمه آب امامزاده شکرآب.


توصیه‌هایی برای شما که به شکرآب می‌روید
قبل از میدان آهار، جنب ساختمان دادگستری، سرویس‌ بهداشتی قرار دارد که برای استفاده عموم همیشه باز است. سرویس بهداشتی مسجد جامع و حسینیه روستا هم اگر باز باشند قابل استفاده است.
٭ قهوه‌خانه‌ای بعد از میدان آهار (جنب پل روستا) قرار دارد که معمولاً روزهای تعطیل باز است. برای صرف صبحانه گرم می‌توانید روی آن حساب کنید. یکی دو کافه هم در طول مسیر قرار دارند که بیشتر در فصول گرم سال فعال هستند و قهوه‌خانه امامزاده شکرآب هم همیشه آماده پذیرایی از گردشگران است.
٭ آنتن همراه اول در روستای آهار و کمی بعد از آن برقرار است اما در طول مسیر فقط در یک یا دو نقطه به سختی آنتن می‌دهد و شکرآب هم بدون آنتن است.
٭ اوج زیبایی شکرآب، فصول بهار، تابستان و بخصوص پائیز هزار رنگ است و البته طبیعتِ زمستانی آهار و شکرآب هم همیشه مشتریان خاص خودش را دارد. یکی از زمان‌های خاص و ویژه برای بازدید از آهار و شکرآب، اواسط یا اواخر پائیز است که معمولاً اولین بارش زمستانی را در این منطقه شاهد هستیم. یعنی تماشای زیبایی‌های زمستان در پائیز برگ ریز.


چطور برسیم
برای دسترسی به روستای آهار و شکرآب از تهران، باید از طریق بزرگراه بابایی و جاده لشکرک خود را به جاده فشم رسانده و در کیلومتر 12 جاده فشم وارد شهر اوشان ‌شوید. از داخل اوشان حدود 10 کیلومتر جاده آسفالت را تا انتها می‌روید تا به روستای آهار برسید. خودروی خود را می‌توانید اطراف میدان آهار پارک کرده و پیاده روی خود را به سمت شکرآب آغاز کنید.

 ----------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  نظرات ()
آرشيو موضوعي گزارشهاي من در روزنامه ايران گزارشهاي من در ماهنامه پيام بهمن گزارشهاي من در مجله جهان‌گردان برنامه هاي آتي مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شمال غرب تهران مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شميرانات، (لواسان و فشم) مسيرهاي گردشگري و کوهنوردي شرق تهران: فيروزکوه، هراز، دماوند، ... مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي کرج و جاده چالوس مسيرهاي گردشگري و كوهنوردي شرق گيلان آموزش آموزش آپلود عکس و درج تصوير در وبلاگ آموزش روشهاي ريسايز و كم كردن حجم تصاوير Photo Resizer ، نرم افزاري عالي جهت ريسايز تصاوير
مطالب اخير قله سیادر جنگل الیمستان - پاییزه قله ارفع کوه قله الله بند کوچک قله فیل زمین قله همهن از یال جنوب غربی دماوند - شمال شرقی قله علم کوه از سیاه سنگ ها قله خلنو از تیغه های ژاندارک آبگرم لاریجان
پيوندهاي مفيد آپلود فايل و عكس - با عضويت پيش بيني 7 روزه وضعيت آب و هوا ایرانی - هواشناسي قله ها پيش بيني هواي قله توچال نقشه جامع راه هاي ايران - آنلاين سايت انجمن پزشکي کوهستان ايران maps.google.com تبدیل و ویرایش فایلهای GPS
دوستان من گروه كوهنوردي همه ما (2) ايران را بگرديم (محمد گائيني) ويكي پاكوب وبسايت پزشكي كوهستان ايران گروه اكوتوريسم شادي (كامران) ايران سرزمين من (پرويز شجاعي) تارنمای یک نجاتگر (ميلاد) راز کوه (رضا) سفر نويس (شهریار) بر فراز قله ها (صدريه منتظري) همه ما (يكي از همه!) دريا گوشه (بابك) دامون (دامون ابوالقاسمی) کوهستان (فرود) گروه كوهنوردي اهورا پنجره‌اي به كوهستان کوهنوردان زرتشتی ایران كوه نوشت‌هاي رضا نوركامي قله هاي مه گرفته (حسام) كوه گردي (نيما) آريا كوه كوه نامه دئنا (منصوره جعفريان) سفر به ديگر سو بهار گشت (بهارالدين افضلي) چكاد ايران گروه کوهنوردی باران لاهیجان گروه طبیعت گردی هـورشید دانشنامهٔ آزاد طبيعت ايران (عطا) گروه آریامهر (سعید نیری) كوهنوردي - علي حيدري (تيرداد) پرتال زيگور طراح قالب