روستای واریش

- از سمت کرج میتوانید پس از رسیدن به پمپ بنزین وردآورد از طریق زیرگذر به سمت مخالف اتوبان رفته و از جاده کنار پمپ بنزین خود را به شهرک و خیابان شهید اردستانی برسانید.

-  از متروی وردآورد سواری برای روستای وردیج و واریش موجود میباشد.
- دسترسی دیگر از انتهای بزرگراه شهید همت، بلوار پژوهش، شهرک دانشگاه شریف، خیابان شهید اردستانی میباشد.

- روستای واریش دارای مسجد و سرویس بهداشتی (بیرون و روبروی مسجد) که همیشه باز و قابل استفاده میباشد.

- از روستای واریش یک جاده خاکی ماشین رو به سمت روستای کندر و جاده چالوس هست که در گذشته مسیر ارتباطی قدیم روستا بوده و ظاهرن سالیان اخیر و پس از آسفالت شدن جاده منتهی به وردآورد، آن جاده مسدود و غیر قابل عبور برای ماشینها شده.


تصویر شماره 3: روستای واریش

 

تصویر شماره 4: روستای واریش

 

تصویر شماره 5: روستای واریش، کوچه منتهی به خیابان مسیح ا... دین محمد! و مسیر پهنه سار.

 

گزارشهای مرتبط در همین وبلاگ:

پهنه سار ، 2 اردیبهشت 1390

گزارش صعود به قله پهنه سار از روستای واریش ، 8 مهر 1390

------------------------------------------------------

پی نوشت 1: پنج شنبه مسافت 25 کیلومتری منزل تا محل کار رو رکاب زدم. 65 دقیقه رفت (صبح) و 55 دقیقه برگشت (عصر). نکته قابل توجه این بود که اون عضوی که روی زین بود بیشتر از پاها خسته شده بود! :) نمیدونم که باز هم بتونم این حرکت رو تکرار کنم یا نه.
چه ربطی به روستای واریش داشت!!؟؟ :)

-------------------------------------------------


پی نوشت 2:

شنبه 2 اردیبهشت 1391

امروز ایمیلی بدستم رسید که حاوی اطلاعات جالب و مفیدی از روستای واریش و اهالی محترم آن بود. در این پست و همچنین گزارش قبلی ام از نامگذاری کوچه های واریش و خصوصا جاده منتهی به پهنه سار که بنام "مسیح ا... دین محمد" هست انتقاد کرده بودم.  در مورد خیابان "مسیح ا... دین محمد" چون عنوان شهید رو بر روی تابلو ننوشته بودند من اصلا متوجه علت این نامگذاری نشده بودم. در واقع حرفم این بود که روستایی در دل طبیعت که تمام کوچه پس کوچه های روستا رو با نامهای مذهبی نامگذاری کردند. لااقل این یک جاده که بیرون از روستا هست رو با نامی برگرفته از طبیعت نامگذاری میکردن. من با نامگذاری مذهبی و یا گذاشتن نام شهدا بر روی خیابانها مشکلی ندارم که حتی احترام هم میذارم. اما اینجا هم بحث افراط و تفریط بود. بنظر من نامگذاری کوچه های یک روستا بنام شهدای همان روستا اشکال نداره بلکه یک ارزش قابل احترام نیز هست اما وقتی که نام شهدای روستا ته میکشه و بطور مثال در همین واریش نام دو خیابان اصلی رو شهید چمران و مصطفی خمینی میذارن دیگه بحث افراط پیش میاد. مطمئنا به اندازه کافی در کل کشور خیابان و اتوبان و ... بنام این بزرگان نامگذاری شده... به جایی بر نمیخورد اگر که دو تا خیابان هم بنام غیر شهدا و غیر مذهبی در همین واریش نامگذاری میشد.

یه چیز دیگه هم هست اونم اینکه ما هر وقت آخر هفته ها رفتیم اونجا کله سحر (7 صبح) بلندگوهای مسجد با صدای بلند روشن بودن. سوال اینه: آیا واقعن همه اهالی روستا اون وقت صبح از این صداهای بلند لذت میبرن!؟

البته این مشکلی بود که در گذشته چه در شهر چه در روستاها خیلیها با بلندگوهای مساجد داشتن و سالهای اخیر خیلی بهتر شده و مساجد بیشتر رعایت میکنن. حتی مذهبیهاشون هم که خونه هاشون کنار مسجد بود از این قضیه شاکی بودن چه برسه به ...

آقا اصلا به ما چه!؟ اون بخشهای انتقادی رو هم حذف کردم. :)

فقط زنده باد واریش...

با سپاس از آقای علی واریشی.

متن ایمیل:

##

واریش سلامت میکند

آقا نیما سلام

اینجا در سوئد در فضای ویرچوال بدنبال واریش بودم که آن را نزد شما یافتم
راستش چند سالی بود که این روستا را ندیده بودم و خوشحالم که با تماشای عکس های شما چشمم به جمال دهاتی که در آن بزرگ شدم روشن شد و سپاسگزار شما هستم
اجازه بدید در مورد واریشی ها که زیاد جانماز آب میکشند و اهل عبادت و نماز جمعه و طرفدار احمدی نژاد و خلاصه از بیخ و بن حزب اللهی هستند و آن نام خیابان مسیح الله توضیح دهم که گویا آقا مسیح نخستین خلبان ایرانی بود که در همان روز اول جنگ و به تلافی حمله میراژهای عراقی به فرودگاه مهرآباد خلبانان نیروی هوائی ایران هم با 140 فروند فانتوم به بغداد حمله کردند و گویا هواپیمای آقا مسیح بر اثر تیر هوائی منفجر می شود و او هم مفقود الاثر و پس از پایان جنگ خبر آوردند که در حمله هوائی اسیر نگشته بلکه در دم جان سپرده بود
فکر کنم کوچه پس کوچه های واریش هم اسم شهدای این روستا را داشته باشد گرچه همه به اطراف ورداورد کوچ کرده اند و واریش در ایام عزاداری و فصل میوه چینی شلوغ می شود
در پشت کوه غربی یا بقول واریشی ها در پشت منطقه زورآباد روستای کندر قرار دارد که بسیار بزرگتر از واریش است و در پای سایت سایت نیروی هوائی قرار دارد
در سراسر دوره ی پهلوی ها ورداورد و وردیج و واریش منطقه ی مشق نظامی و محل تمرین تیراندازی سربازان و مانور نظامی بود که اهالی روستا مجبور بود از طریق کندر و یا روستای کشار در اطراف اما م زاده داوود و کن سولقان به شهر بیایند
این ورداورد همان محلی است که رضا شاه شب بیست و نه اسفند 1299و در کودتای سید ضیاء الدین طباطبائی در آنجا التیماتوم را صادر میکند که نیروهای قزاق را وارد شهر تهران میکند و پایتخت را اشغال خواهد کرد و با کنسول های روس و انگلیس و نماینده احمد شاه در ورداورد دیدار می کند و خلاصه پس از اشغال تهران وزیر جنگ سید ضیاء میشود
واریشی ها و وردیجی ها روحشان هم از اهمیت این منطقه خبری ندارند و همواره سر به آسمان و خدا و محمد و امام زمان دارند که پس از مرگ شاید در آن دنیا بهشتی شوند
آقا مسیح را اگر درست در حافظه داشته باشم همانا که نخستین خلبان ایرانی است که در جنگ و در دفاع از ایران جان باخت و اشکالی ندارد که واریشی ها به احترام این آزادمرد نام او را در این روستا که نه خیابان دارد و و نه کوچه و پس کوچه بر تپه خاکی نوشته باشند
روانش شاد و یادش زنده باد
 
با احترام
علی واریشی
##
/ 10 نظر / 122 بازدید
ابراهيم

با سلام وبسايت قشنگي دارين لطفا از سايت ما با نام سايت تخصصي آمار با آدرس www.spss-pasw.ir ديدن نموده و از امكانات آن بهرمند شويد. در صورت تمايل تبادل لينك انجام مي شود.

شهریار

سلام و درود 1- برای اولین بار با شعرهای ، پسهات ارتباط برقرار کردم ، یعنی کلا یکی از اولین ارتباط هام با شعر بود 2- مسیح .... عجب اسمی !!!!!!!!!!! 3- پی نوشت آخری هم که کلی سوژه بود !!!!!!!!!!

بابك

سلام نيما جان. عجب شعري از مشيري گذاشتي. منو سر حال آوردي رفيق. عزيزم به روزم و منتظر نقدت .

محمد گائینی

پی نوشتت رو بیشتر از همه دوست داشتم آخه من هم تو هفته گذشته 2 بار از مرکز شهر تا شمال غرب رو رکاب زدم و خیلی لذت بردم (البته به جز قسمت اتوبان هاش!)

آرزو یکی از اعضای دهکده جهانی نت

سلام خوبید؟ ای بابا روز تولد شوشو شما رفتید گشت و گذار خوش به حالتون ما که هی کار کردیم تا مهمونا بیان تازه شب قبلشم دوستم زنگ زده بود که ما رفتیم هم کوله خریدیم و هم بوت خریدیم بیایید فردا بریم کوه منم بهش گفتم ما فردا مهمون داریم شما خودتون برید[نگران] ولی خب تولد هم خوش گذشت جای شما خالی آپم و منتظرتون هستم[قلب]

سعیده

وای خوش بحالتون کاش منم میتونستم توی شهر دوچرخه سواری کنم.

محمد

نيما جان سلام[لبخند] ما جمعه همين هفته مي خواهيم بريم قله پهنه سار از روستاي واريش! البته ممكنه بخاطر تعدادي از اعضاي گروه نتونيم تا قله بريم! خوشحال خواهيم شد؛ شما هم مارو همراهي كني و راهنماي ما باشي! ضمنا اگر فايل جي پي اس اين مسير رو داري بي زحمت برام ايميل (asoodebash@gmail.com) كن. ممنون منتظر هستم بهم خبر بدي.

گلی

سلام من پدر خدابیامرزم واریشی بود ولی خودم تهران دنیا اومدم واقعا این دهکده زیباست ولی خواهشی که از هموطنان بازدیدکننده دا رم اینه که زباله ها در روستا و روبار (نام تنها چشمه واریش ) نریزید تا این دهکده بسیار زیبا محیط زیستش مثل بقیه ایران نابود نشه